Ewangelia Jana 14

14 ¹„Niech się nie trwożą wasze serca. Wierzcie w naszego Ojca, wierzcie i we mnie. ²W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, czy powiedziałbym wam, że idę przygotować wam miejsce? ³A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie ja jestem. ⁴A dokąd idę, drogę znacie.”

⁵Tomasz powiedział do niego: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz — jak możemy znać drogę?”

⁶Jezus mu odpowiedział: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie. ⁷Gdybyście mnie poznali, poznalibyście też mojego Ojca. Odtąd go znacie i widzieliście go.”

⁸Filip powiedział do niego: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.”

⁹Jezus powiedział: „Filipie, tak długo jestem z wami, a nie poznałeś mnie? Kto mnie widział, widział Ojca. Jak możesz mówić: «Pokaż nam Ojca»? ¹⁰Czy nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie? Słów, które do was mówię, nie mówię sam od siebie — to Ojciec, który we mnie mieszka, dokonuje swoich dzieł. ¹¹Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie — a jeśli nie, to wierzcie ze względu na same dzieła. ¹²Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: kto wierzy we mnie, będzie dokonywał dzieł, których ja dokonuję, a nawet większych od nich dokona, bo ja idę do Ojca. ¹³A o cokolwiek poprosicie w moim imieniu, to uczynię, aby Ojciec został uwielbiony w Synu. ¹⁴Jeśli o coś poprosicie mnie w moim imieniu, ja to uczynię.

Jeśli mnie miłujecie

¹⁵„Jeśli mnie miłujecie, będziecie przestrzegać moich przykazań. ¹⁶A ja poproszę Ojca, a on da wam innego Pocieszyciela, Ducha Świętego, aby był z wami na wieki, ^a a v16 Jezus nazywa tego Pocieszyciela Duchem Świętym w wersecie 26 — FHB przenosi to imię wcześniej, aby czytelnicy poznali Ducha po imieniu już przy pierwszej obietnicy. ¹⁷Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Ale wy go znacie, bo z wami przebywa i w was będzie. ¹⁸Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was. ^b b v18 Jezus przyszedł, aby przyprowadzić sieroty do domu — ten werset nazywa samo sedno tego, po co przyszedł. ¹⁹Jeszcze chwila, a świat już mnie nie będzie widział, lecz wy mnie widzieć będziecie. Ponieważ ja żyję, i wy żyć będziecie. ²⁰W owym dniu poznacie, że ja jestem w moim Ojcu, a wy we mnie, a ja w was. ²¹Kto ma moje przykazania i przestrzega ich, ten mnie miłuje. A kto mnie miłuje, tego będzie miłował mój Ojciec, i ja będę go miłował, i objawię mu samego siebie.”

²²Juda, nie Iskariota, zapytał: „Panie, dlaczego masz objawić się nam, a nie światu?”

²³Jezus odpowiedział: „Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie przestrzegał mojego słowa, a mój Ojciec będzie go miłował, i przyjdziemy do niego, i zamieszkamy u niego. ^c c v23 Ojciec, który w wersecie 2 przygotowuje nam mieszkania w swoim domu, sam zamieszkuje w tych, którzy miłują Jezusa — obie strony tej bliskości w jednym rozdziale. ²⁴Kto mnie nie miłuje, nie przestrzega moich słów. A słowo, które słyszycie, nie jest moje, lecz Ojca, który mnie posłał.

²⁵To wam powiedziałem, przebywając jeszcze z wami. ²⁶Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

²⁷Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam. Nie tak jak świat daje, ja wam daję. Niech się nie trwożą wasze serca ani się nie lękają. ²⁸Słyszeliście, że wam powiedziałem: «Odchodzę i przychodzę do was». Gdybyście mnie miłowali, radowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode mnie. ^d d v28 Jezus mówi tu o swoim miejscu w posłannictwie Ojca — o Synu poddającym się misji Ojca — a nie o jakiejś niższej naturze. Ojciec i Syn są jedno (10,30); Syn czci Ojca, który go posłał. ²⁹A teraz powiedziałem wam, zanim się to stanie, abyście uwierzyli, gdy to się stanie. ³⁰Już niewiele będę z wami rozmawiał, bo nadchodzi władca tego świata. Nie ma on jednak nade mną żadnej władzy, ³¹lecz czynię dokładnie tak, jak mi Ojciec przykazał, aby świat poznał, że miłuję Ojca. Wstańcie, odejdźmy stąd.”