ମେଷମାନେ ଚିହ୍ନୁଥିବା ସ୍ଵର
ଯୀଶୁ ଦ୍ୱାର ଓ ଉତ୍ତମ ମେଷପାଳକ, ଯିଏ ନିଜର ମେଷମାନଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ଡାକନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପର୍ବରେ ଘେରି ହୋଇ ସେ କହନ୍ତି ଯେ ତାହାଙ୍କ ମେଷମାନେ ତାହାଙ୍କ ହାତରେ ଓ ତାହାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହାତରେ ଧରି ରଖାଯାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ କେହି ସେମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇ ନେଇପାରିବ ନାହିଁ।
10 1“ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେ ଦ୍ଵାର ଦେଇ ମେଷଶାଳାରେ ପ୍ରବେଶ ନ କରି ଅନ୍ୟ ବାଟରେ ଚଢ଼ି ଯାଏ, ସେ ଚୋର ଓ ଡକାଇତ। 2କିନ୍ତୁ ଯେ ଦ୍ଵାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ମେଷମାନଙ୍କର ପାଳକ। 3ଦ୍ଵାରପାଳ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଦ୍ଵାର ଫିଟାଇ ଦିଏ, ଆଉ ମେଷମାନେ ତାହାର ସ୍ଵର ଶୁଣନ୍ତି, ପୁଣି ସେ ଆପଣା ନିଜ ମେଷମାନଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ଡାକି ବାହାର କରି ନେଇଯାଏ। 4ସେ ଆପଣା ନିଜ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାହାର କରିଥିଲା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଯାଏ, ଆଉ ମେଷମାନେ ତାହାର ପଛେ ପଛେ ଯାʼନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାର ସ୍ଵର ଚିହ୍ନନ୍ତି। 5ମାତ୍ର ସେମାନେ କେବେ ହେଁ ଅଜଣା ଲୋକର ପଛେ ପଛେ ଯିବେ ନାହିଁ, ବରଂ ତାହାଠାରୁ ପଳାଇବେ, କାରଣ ସେମାନେ ଅଜଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ଵର ଚିହ୍ନନ୍ତି ନାହିଁ।”
6ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ରୂପକ ବାକ୍ୟ କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ କʼଣ କହୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ସେମାନେ ବୁଝିଲେ ନାହିଁ।
7ଏଣୁ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମୁଁ ମେଷମାନଙ୍କର ଦ୍ଵାର।
8ମୋʼ ଆଗେ ଯେତେ ଜଣ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚୋର ଓ ଡକାଇତ, କିନ୍ତୁ ମେଷମାନେ ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ। 9ମୁଁ ଦ୍ଵାର, ଯେ ମୋʼ ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ, ଆଉ ଭିତରକୁ ଓ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଚରାସ୍ଥାନ ପାଇବ। 10ଚୋର କେବଳ ଚୋରି, ବଧ ଓ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସେ। ମୁଁ ଆସିଅଛି, ଯେପରି ସେମାନେ ଜୀବନ ପାଇବେ, ପୁଣି ପ୍ରଚୁର ଭାବେ ପାଇବେ।
11“ମୁଁ ଉତ୍ତମ ପାଳକ। ଉତ୍ତମ ପାଳକ ମେଷମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦିଏ। a a v11 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ଧାରଣ କରିଥିବା ପାଳକ ଉପାଧିକୁ ଯୀଶୁ ନେଇ ଆପଣାର କରନ୍ତି — ସେହି ପାଳକ, ଯେ କୌଣସି ବେତନଜୀବୀ ଲୋକ ନ କରିବା କର୍ମ କରନ୍ତି: ମେଷମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦିଅନ୍ତି। 12ଯେ ବେତନଜୀବୀ, ପାଳକ ନୁହେଁ ଓ ମେଷମାନଙ୍କର ମାଲିକ ନୁହେଁ, ସେ କେନ୍ଦୁଆବାଘ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ମେଷମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଯାଏ, ଆଉ କେନ୍ଦୁଆବାଘ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିଦିଏ। 13ସେ ବେତନଜୀବୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଓ ମେଷମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା ନ କରିବାରୁ ପଳାଇଯାଏ।
14“ମୁଁ ଉତ୍ତମ ପାଳକ, ମୁଁ ଆପଣା ନିଜ ମେଷମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ ଓ ମୋʼ ନିଜ ମେଷମାନେ ମୋତେ ଜାଣନ୍ତି, 15ଯେପରି ପିତା ମୋତେ ଜାଣନ୍ତି ଓ ମୁଁ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣେ, ପୁଣି ମୁଁ ମେଷମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦିଏ। 16ଏହି ମେଷଶାଳାର ନୁହେଁ, ଏପରି ଅନ୍ୟ ମେଷ ମୋହର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଆଣିବାକୁ ହେବ, ଆଉ ସେମାନେ ମୋʼ ସ୍ଵର ଶୁଣିବେ। ସେମାନେ ଏକ ପଲ, ଏକ ପାଳକ ହେବେ। 17ଏହି କାରଣରୁ ପିତା ମୋତେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, କାରଣ ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ପୁନର୍ବାର ଗ୍ରହଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହା ଦିଏ। 18କେହି ମୋʼଠାରୁ ତାହା ନେଇଯାଏ ନାହିଁ, ବରଂ ମୁଁ ଆପଣାରୁ ତାହା ଦିଏ। ତାହା ଦେବାକୁ ମୋହର ଅଧିକାର ଅଛି, ପୁଣି ତାହା ପୁନର୍ବାର ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହର ଅଧିକାର ଅଛି। ଏହି ଆଜ୍ଞା ମୁଁ ମୋହର ପିତାଙ୍କଠାରୁ ପାଇଅଛି।”
19ଏହି ବାକ୍ୟ ହେତୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ମତଭେଦ ଘଟିଲା। 20ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ କହିଲେ, “ତାହାକୁ ଭୂତ ଲାଗିଅଛି ଓ ସେ ବାୟାଣିଆ ହୋଇଅଛି। ତାହା କଥା କାହିଁକି ଶୁଣୁଅଛ?” 21ମାତ୍ର ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, “ଏହା ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକର କଥା ନୁହେଁ। ଭୂତ କʼଣ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କ ଆଖି ଫିଟାଇ ପାରେ?”
ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପର୍ବ
22ସେତେବେଳେ ଯିରୂଶାଲମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପର୍ବ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଶୀତକାଳ ଥିଲା, b b v22 ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପର୍ବ (ହନୁକ୍କା) ମନ୍ଦିରର ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିଥିଲା; ତାହା ଶୀତକାଳରେ ପଡ଼େ ଓ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆଦିଷ୍ଟ ପର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୁହେଁ। 23ଆଉ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରରେ ଶଲୋମନଙ୍କ ମଣ୍ଡପରେ ବୁଲୁଥିଲେ। 24ସେଥିରେ ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଘେରି କହିଲେ, “ଆପଣ କେତେ କାଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମନକୁ ଦୋଛକିରେ ରଖିବେ? ଯଦି ଆପଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ କୁହନ୍ତୁ।”
25ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁ ନାହଁ। ମୁଁ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଯେଉଁ କର୍ମ କରୁଅଛି, ସେହିସବୁ ମୋʼ ବିଷୟରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛି। 26କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁ ନାହଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ମେଷ ନୁହଁ। 27ମୋହର ମେଷମାନେ ମୋʼ ସ୍ଵର ଶୁଣନ୍ତି, ଆଉ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣେ, ପୁଣି ସେମାନେ ମୋʼ ପଛେ ପଛେ ଯାʼନ୍ତି। 28ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଦିଏ, ଆଉ ସେମାନେ କେବେ ହେଁ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ, ପୁଣି କେହି ମୋʼ ହସ୍ତରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇ ନେବ ନାହିଁ। 29ଯେଉଁ ମୋହର ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ମୋତେ ଦେଇଅଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ମହାନ, ପୁଣି କେହି ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଇ ନେଇ ପାରେ ନାହିଁ। 30ମୁଁ ଓ ପିତା ଏକ।” c c v30 ଯୀଶୁ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ଦାବି କରନ୍ତି — ଏକ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ବାଣ୍ଟି ନେଉଥିବା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତି। ଲୋକସମୂହ ତାହା ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା ବୋଲି ଶୁଣନ୍ତି ଓ ପଥର ଉଠାନ୍ତି (୩୩ ପଦ)।
31ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଢେଲାମାରିବା ନିମନ୍ତେ ପୁନର୍ବାର ପଥର ଉଠାଇଲେ।
32ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଅନେକ ଉତ୍ତମ କର୍ମ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇଅଛି। ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଢେଲାମାରିବାକୁ ଯାଉଅଛ?”
33ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଉତ୍ତମ କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଢେଲାମାରୁ ନାହୁଁ, ବରଂ ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା ନିମନ୍ତେ ମାରୁଅଛୁ, କାରଣ ତୁ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଆପଣାକୁ ଈଶ୍ଵର ବୋଲି ଦାବି କରୁଅଛୁ।”
34ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “‘ଆମ୍ଭେ କହିଲୁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେବତା,’ ଏହା କʼଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଲେଖା ନାହିଁ? d d v34 ଯୀଶୁ ଗୀତସଂହିତା ୮୨ ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଇସ୍ରାଏଲର ବିଚାରକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ “ଦେବତା” ବୋଲି କୁହାଯାଇଅଛି, କାରଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲା — ଅନେକ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଏହା ଦାବି ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଏକ ଯୁକ୍ତି। 35ଯେଉଁମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆସିଲା, ସେ ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ ‘ଦେବତା’ ବୋଲି କହିଲେ — ଆଉ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଲଙ୍ଘନ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ — 36ତେବେ ପିତା ଯାହାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି ଜଗତକୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କʼଣ କହିବ? ‘ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର,’ ଏହା କହିବାରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦକ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ କରୁଅଛ?
37“ଯଦି ମୁଁ ମୋହର ପିତାଙ୍କ କର୍ମ ନ କରୁଅଛି, ତେବେ ମୋତେ ବିଶ୍ଵାସ କର ନାହିଁ। 38କିନ୍ତୁ ଯଦି ମୁଁ ସେହିସବୁ କରୁଅଛି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ବିଶ୍ଵାସ ନ କଲେ ହେଁ, କର୍ମକୁ ବିଶ୍ଵାସ କର, ଯେପରି ପିତା ମୋʼଠାରେ ଓ ମୁଁ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଅଛି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଓ ଜାଣିଥିବ।”
39ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ରକ୍ଷା ପାଇ ଚାଲିଗଲେ।
40ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀ ସେପାରିକୁ, ଯୋହନ ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଥିଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଯାଇ ସେଠାରେ ରହିଲେ। 41ଆଉ ଅନେକେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଯୋହନ କୌଣସି ଚିହ୍ନ କର୍ମ କଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୋହନ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେସବୁ ସତ୍ୟ ଥିଲା।” 42ପୁଣି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଅନେକେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ।