Yokanan 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹“Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: sing sapa mlebu ing kandhang wedhus ora metu ing lawang, nanging menek liwat dalan liya, iku maling lan begal. ²Nanging wong kang mlebu metu ing lawang, iku pangone wedhus-wedhus mau. ³Sing jaga lawang ngengakake lawang kanggo dheweke, lan wedhus-wedhus padha ngrungokake swarane. Wedhus-wedhuse dhewe diceluki manut jenenge, banjur dituntun metu. ⁴Sawise wedhus-wedhuse dhewe diwetokake kabeh, dheweke mlaku ing ngarepe, lan wedhus-wedhus padha ngetutake, amarga padha ngerti swarane. ⁵Wedhus-wedhus mau ora bakal ngetutake wong liya, malah bakal padha mlayu saka wong iku, awit ora padha ngerti swarane wong liya.”

⁶Gusti Yesus ngandika pasemon iki marang wong-wong mau, nanging wong-wong mau padha ora mangerti tegese pangandikane.

⁷Mulane Gusti Yesus ngandika maneh: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, Aku iki lawanging wedhus.

⁸Sakabehe kang teka sadurunge Aku iku maling lan begal, nanging wedhus-wedhus padha ora ngrungokake. ⁹Aku iki lawang; sing sapa mlebu metu ing Aku bakal slamet, bisa mlebu lan metu, sarta nemu pangonan. ¹⁰Maling iku tekane mung arep nyolong, mateni, lan ngrusak. Aku teka supaya wong-wong padha duwe urip, malah urip kang luber.

¹¹Aku iki pangon kang becik. Pangon kang becik iku ngetohake nyawane kanggo wedhus-wedhuse. ^a a v11 Gusti Yesus mundhut sesebutan pangon kang biyen kaagem dening Rama kita tumrap Israel, banjur didadekake kagungane piyambak — Pangon kang nindakake apa kang ora bakal ditindakake dening buruh: ngetohake nyawane kanggo wedhus-wedhuse. ¹²Buruh, kang dudu pangon, ora nduweni wedhus-wedhus mau. Bareng weruh asu ajag teka, buruh mau ninggal wedhus-wedhus lan mlayu — asu ajag mau nyaut lan mbuyarake wedhus-wedhus iku. ¹³Wong mau mlayu amarga mung buruh lan ora mreduli marang wedhus-wedhus iku.

¹⁴Aku iki pangon kang becik. Aku wanuh karo wedhus-wedhusKu dhewe lan wedhus-wedhusKu padha wanuh karo Aku, ¹⁵kaya dene Sang Rama mirsa Aku lan Aku uga wanuh karo Sang Rama, sarta Aku ngetohake nyawaKu kanggo wedhus-wedhus mau. ¹⁶Aku duwe wedhus liyane kang ora saka kandhang iki; Aku iya kudu nuntun wedhus-wedhus mau, lan bakal padha ngrungokake swaraKu. Banjur bakal dadi pepanthan siji, pangon siji. ¹⁷Iki sababe Sang Rama ngasihi Aku: Aku ngetohake nyawaKu supaya bisa Dakjupuk maneh. ¹⁸Ora ana wong kang bisa ngrebut nyawaKu, nanging Aku ngetohake kanthi karsaKu dhewe. Aku duwe panguwasa kanggo ngetohake, lan panguwasa kanggo njupuk maneh. Dhawuh iki Daktampa saka RamaKu.”

¹⁹Pangandika iki njalari pasulayan maneh ing antarane wong-wong Yahudi. ²⁰Akeh wong ing antarane padha kandha: “Dheweke kepanjingan dhemit lan ora waras. Yagene kok padha ngrungokake dheweke?” ²¹Nanging ana liyane kang padha kandha: “Iki dudu tembunge wong kang kepanjingan dhemit. Apa dhemit bisa ngelekake mripate wong wuta?”

Riyaya Pambangun Suci

²²Nalika iku ing Yerusalem ana Riyaya Pambangun Suci. Nalika iku mangsa adhem, ^b b v22 Riyaya Pambangun Suci (Hanukkah) mengeti anggone Padaleman Suci disucekake maneh; tumibane ing mangsa adhem lan ora klebu riyaya-riyaya kang kadhawuhake ing Torate Nabi Musa. ²³lan Gusti Yesus pinuju tindak-tindak ing Padaleman Suci, ing serambi Suleman. ²⁴Wong-wong Yahudi padha ngrubung Panjenengane sarta matur: “Nganti pira suwene Panjenengan damel mamanging ati kawula? Menawi Panjenengan punika Sang Kristus, mugi ngendika kanthi blaka dhateng kawula.”

²⁵Paring wangsulane Gusti Yesus: “Aku wis pitutur marang kowe, nanging kowe padha ora ngandel. Pakaryan kang Daktindakake atas asmane RamaKu iku dadi seksi tumrap Aku, ²⁶nanging kowe padha ora ngandel, amarga kowe dudu wedhus-wedhusKu. ²⁷Wedhus-wedhusKu padha ngrungokake swaraKu; Aku wanuh karo wedhus-wedhus mau, lan padha ngetutake Aku. ²⁸Aku maringi urip langgeng marang wedhus-wedhus mau, lan ora bakal padha nemu karusakan, sarta ora ana wong kang bisa ngrebut saka astaKu. ²⁹RamaKu, kang wis maringake wedhus-wedhus mau marang Aku, iku luwih agung katimbang kabeh; ora ana wong kang bisa ngrebut saka astane Sang Rama. ³⁰Aku lan Sang Rama iku siji.” ^c c v30 Gusti Yesus ngakoni anggone nunggil karo Ramane — Pribadi kang beda nanging nunggil sawiji ing kaanan. Wong akeh padha ngrungu bab iku minangka panyenyamah, banjur njupuk watu (ay. 33).

³¹Wong-wong Yahudi banjur njupuk watu maneh arep mbenturi Panjenengane.

³²Gusti Yesus paring wangsulan: “Aku wis nuduhake pakaryan becik pirang-pirang saka Sang Rama marang kowe. Awit saka pakaryan kang endi anggonmu arep mbenturi Aku nganggo watu?”

³³Wong-wong mau padha mangsuli: “Olehku arep mbenturi Kowe iku ora marga saka pakaryan becik, nanging marga saka panyenyamah, awit Kowe iku mung manungsa, kok ngaku-aku dadi Gusti Allah.”

³⁴Gusti Yesus paring wangsulan marang wong-wong mau: “Apa ora ana tulisan ing Toretmu: ‘Aku wus ngandika, kowe iku allah-allah’? ^d d v34 Gusti Yesus ngutip Jabur 82, kang nyebut para hakim Israel ‘allah-allah’ amarga pangandikane Gusti Allah wis tumeka marang wong-wong mau — dudu pratandha yen ana allah akeh, nanging alesan saka Kitab Suci duweke dhewe. ³⁵Menawa wong-wong mau disebut ‘allah-allah’, yaiku wong-wong kang katekan pangandikane RamaKu — lan Kitab Suci iku ora bisa dibatalake, ³⁶kepriye tumrap Panjenengane kang wis disucekake lan diutus dening Sang Rama menyang jagad? Yagene kowe padha nggugat Aku nindakake panyenyamah, mung marga Aku ngandika: ‘Aku iki Putrane Rama kita’?

³⁷Menawa Aku ora nindakake pakaryane RamaKu, kowe aja padha ngandel marang Aku. ³⁸Nanging menawa Aku nindakake pakaryan mau, sanadyan kowe padha ora ngandel marang Aku, ngandela marang pakaryan iku, supaya kowe padha ngreti lan tansah ngreti yen Sang Rama iku ana ing Aku, lan Aku ana ing Sang Rama.”

³⁹Wong-wong mau banjur arep nyekel Panjenengane maneh, nanging Panjenengane oncat saka tangane wong-wong mau.

⁴⁰Gusti Yesus banjur tindak nyabrang Kali Yarden maneh, menyang panggonan nalika Yokanan wiwitan mula mbaptis, lan lereb ana ing kono. ⁴¹Akeh wong padha sowan ing Panjenengane, sarta padha kandha: “Yokanan pancen ora nindakake pratandha apa-apa, nanging samubarang kang dikandhakake dening Yokanan bab wong iki kabeh bener.” ⁴²Lan ing panggonan kono akeh wong kang padha pracaya marang Panjenengane.