योहान 9

Chapter 9.

9 ¹ येशू जात असता, त्याने जन्मापासून आंधळा असलेला एक मनुष्य पाहिला. ² त्याच्या शिष्यांनी त्याला विचारले, “रब्बी, हा जन्मांध का झाला—याने पाप केले की याच्या आईवडिलांनी?”

³ येशूने उत्तर दिले, “याने पाप केले नाही किंवा याच्या आईवडिलांनीही नाही; तर आमच्या पित्याची कार्ये याच्यामध्ये प्रकट व्हावीत म्हणून असे झाले.” ^a a v3 येशू त्या मनुष्याच्या आंधळेपणाला पापाची शिक्षा मानण्यास नकार देतो. त्याऐवजी तो आमच्या पित्याकडे लक्ष वेधतो, ज्याचे उद्धाराचे कार्य नेमके त्याच ठिकाणी प्रकट होईल जिथे जगाला केवळ अपयश दिसले. ⁴ “दिवस आहे तोवर, ज्याने मला पाठवले त्याची कार्ये आपण केली पाहिजेत; रात्र येत आहे, तेव्हा कोणालाही काम करता येणार नाही.” ⁵ “जोपर्यंत मी जगात आहे, तोपर्यंत मी जगाचा प्रकाश आहे.”

⁶ असे बोलून त्याने जमिनीवर थुंकले, थुंकीने चिखल केला आणि तो त्या मनुष्याच्या डोळ्यांना लावला.

⁷ त्याने त्याला सांगितले, “जा, शिलोह तळ्यात धुऊन घे” (शिलोह म्हणजे पाठवलेला). तेव्हा तो मनुष्य गेला, धुतले आणि पाहू शकत परत आला.

⁸ शेजारी आणि पूर्वी त्याला भीक मागताना पाहिलेले लोक म्हणाले, “बसून भीक मागत असे तो हाच नव्हे काय?” ⁹ काहीजण म्हणाले, “हाच तो.” दुसरे म्हणाले, “नाही, हा फक्त त्याच्यासारखा दिसतो.” पण तो म्हणत राहिला, “मीच तो आहे.”

¹⁰ तेव्हा त्यांनी त्याला विचारले, “मग तुझे डोळे कसे उघडले?”

¹¹ त्याने उत्तर दिले, “येशू नावाच्या मनुष्याने चिखल केला, तो माझ्या डोळ्यांना लावला आणि मला सांगितले, ‘शिलोहला जाऊन धुऊन घे.’ तेव्हा मी गेलो, धुतले आणि मला दिसू लागले.”

¹² ते त्याला म्हणाले, “तो कोठे आहे?” तो म्हणाला, “मला माहीत नाही.”

¹³ पूर्वी आंधळा असलेल्या त्या मनुष्याला त्यांनी परूश्यांकडे नेले. ¹⁴ येशूने चिखल करून त्याचे डोळे उघडले, तो दिवस शब्बाथाचा होता. ¹⁵ म्हणून परूश्यांनीही त्याला पुन्हा विचारले की त्याला दृष्टी कशी मिळाली. त्याने त्यांना सांगितले, “त्याने माझ्या डोळ्यांवर चिखल लावला, मी धुतले आणि मला दिसते.”

¹⁶ काही परूशी म्हणाले, “हा मनुष्य देवाकडून आलेला नाही—तो शब्बाथ पाळत नाही.” दुसरे म्हणाले, “पापी मनुष्य अशी चिन्हे कशी करू शकेल?” अशा प्रकारे त्यांच्यात फूट पडली.

¹⁷ त्यांनी पुन्हा त्या आंधळ्या मनुष्याला विचारले, “त्याने तुझे डोळे उघडले, तेव्हा तू त्याच्याविषयी काय म्हणतोस?” तो म्हणाला, “तो संदेष्टा आहे.”

¹⁸ दृष्टी मिळालेल्या त्या मनुष्याच्या आईवडिलांना बोलावेपर्यंत, तो आंधळा होता आणि त्याला दृष्टी मिळाली, यावर यहूद्यांनी विश्वास ठेवला नाही. ¹⁹ त्यांनी त्यांना विचारले, “हाच तुमचा मुलगा का, ज्याच्याविषयी तुम्ही म्हणता की तो जन्मांध होता? मग आता याला कसे दिसते?”

²⁰ त्याच्या आईवडिलांनी उत्तर दिले, “हा आमचा मुलगा आहे आणि तो जन्मांध होता, हे आम्हांला माहीत आहे. ²¹ पण आता याला कसे दिसते हे आम्हांला माहीत नाही; किंवा याचे डोळे कोणी उघडले हेही आम्हांला माहीत नाही. याला विचारा—हा प्रौढ आहे; तो स्वतःसाठी बोलेल.” ²² आईवडिलांनी यहूद्यांच्या भीतीमुळे असे म्हटले, कारण जो कोणी येशूला ख्रिस्त म्हणून कबूल करील त्याला सभास्थानातून बाहेर काढावे, असे यहूद्यांनी आधीच ठरवले होते. ^b b v22 सभास्थानातून बाहेर काढले जाणे म्हणजे यहूदी समाजातून संपूर्ण सामाजिक व धार्मिक बहिष्कार होय. ²³ यामुळेच त्याच्या आईवडिलांनी म्हटले, “हा प्रौढ आहे; याला विचारा.”

²⁴ तेव्हा त्यांनी पूर्वी आंधळा असलेल्या त्या मनुष्याला पुन्हा बोलावले आणि म्हणाले, “देवाला गौरव दे. हा मनुष्य पापी आहे, हे आम्हांला माहीत आहे.”

²⁵ त्याने उत्तर दिले, “तो पापी आहे की नाही, हे मला माहीत नाही. मला एक गोष्ट माहीत आहे: मी आंधळा होतो, आता मला दिसते.”

²⁶ ते त्याला म्हणाले, “त्याने तुला काय केले? त्याने तुझे डोळे कसे उघडले?”

²⁷ त्याने त्यांना उत्तर दिले, “मी तुम्हांला आधीच सांगितले, पण तुम्ही ऐकले नाही. पुन्हा का ऐकू इच्छिता? तुम्हांलाही त्याचे शिष्य व्हायचे आहे काय?”

²⁸ तेव्हा त्यांनी त्याची निंदा करून म्हटले, “तू त्याचा शिष्य आहेस, पण आम्ही मोशेचे शिष्य आहोत. ²⁹ देव मोशेशी बोलला, हे आम्हांला माहीत आहे; पण हा मनुष्य कोठला आहे, हे आम्हांला माहीत नाही.”

³⁰ त्या मनुष्याने त्यांना उत्तर दिले, “हीच तर आश्चर्याची गोष्ट आहे: तो कोठला आहे हे तुम्हांला माहीत नाही, तरी त्याने माझे डोळे उघडले. ³¹ देव पाप्यांचे ऐकत नाही, पण जो कोणी देवाचा आदर करतो व त्याच्या इच्छेप्रमाणे वागतो, त्याचे तो ऐकतो, हे आम्हांला माहीत आहे. ³² जन्मांध मनुष्याचे डोळे कोणी उघडले, असे कधीही कोणी ऐकले नाही. ³³ “हा मनुष्य देवाकडून आलेला नसता, तर त्याला काहीच करता आले नसते.”

³⁴ त्यांनी त्याला उत्तर दिले, “तू संपूर्णपणे पापांत जन्मलास, तरी तू आम्हांला शिकवतोस काय?” आणि त्यांनी त्याला बाहेर घालवले.

तू विश्वास ठेवतोस का?

³⁵ त्यांनी त्याला बाहेर घालवले हे येशूने ऐकले, आणि त्याला भेटल्यावर तो म्हणाला, “तू मनुष्याच्या पुत्रावर विश्वास ठेवतोस काय?”

³⁶ त्याने उत्तर दिले, “महाराज, तो कोण आहे, म्हणजे मी त्याच्यावर विश्वास ठेवीन?”

³⁷ येशू त्याला म्हणाला, “तू त्याला पाहिले आहेस, आणि जो तुझ्याशी बोलत आहे तोच तो आहे.”

³⁸ तो म्हणाला, “प्रभु, मी विश्वास ठेवतो,” आणि त्याने त्याची उपासना केली.

³⁹ येशू म्हणाला, “न्यायासाठी मी या जगात आलो; म्हणजे ज्यांना दिसत नाही त्यांना दिसावे आणि ज्यांना दिसते ते आंधळे व्हावेत.”

⁴⁰ त्याच्याबरोबर असलेल्या काही परूश्यांनी हे ऐकून म्हटले, “आम्हीही आंधळे आहोत काय?”

⁴¹ येशू त्यांना म्हणाला, “तुम्ही आंधळे असता, तर तुम्हांला पाप नसते; पण आता तुम्ही म्हणता, ‘आम्हांला दिसते,’ म्हणून तुमचे पाप राहते.”