योहान 8

Chapter 8.

8 ¹ पण येशू जैतुनाच्या डोंगरावर गेला.

² पहाटे तो पुन्हा मंदिरात आला; सर्व लोक त्याच्याकडे आले, आणि तो बसून त्यांना शिकवू लागला. ³ तेव्हा शास्त्री व परूशी व्यभिचारात धरलेल्या एका स्त्रीला घेऊन आले आणि तिला मध्ये उभे केले. ⁴ ते त्याला म्हणाले, “गुरुजी, ही स्त्री व्यभिचार करताना रंगेहाथ धरली गेली. ⁵ आता नियमशास्त्रात मोशेने आम्हांला अशा स्त्रियांना दगडमार करण्याची आज्ञा दिली आहे. मग तुम्ही काय म्हणता?” ⁶ त्याला पेचात पकडावे आणि त्याच्यावर दोषारोप करण्यास कारण मिळावे म्हणून त्यांनी हे बोलले. पण येशू खाली वाकून बोटाने जमिनीवर लिहू लागला.

⁷ ते त्याला सारखे विचारीत राहिले, तेव्हा त्याने ताठ उभे राहून त्यांना म्हटले, “तुमच्यात ज्याला काही पाप नाही त्याने तिच्यावर पहिला दगड टाकावा.”

⁸ आणि पुन्हा एकदा तो खाली वाकून जमिनीवर लिहू लागला.

⁹ हे ऐकून, वडीलधाऱ्यांपासून सुरुवात होऊन ते एकेक करून निघून गेले, आणि शेवटी येशू एकटाच राहिला, आणि ती स्त्री तेथे उभी होती.

¹⁰ येशूने ताठ उभे राहून तिला म्हटले, “बाई, ते कुठे आहेत? कोणी तुला दोषी ठरवले नाही का?”

¹¹ ती म्हणाली, “कोणीही नाही, प्रभू.” येशू म्हणाला, “मीही तुला दोषी ठरवत नाही. जा, आणि यापुढे आणखी पाप करू नकोस.”

मी जगाचा प्रकाश आहे

¹² येशू पुन्हा त्यांच्याशी बोलला: “मी जगाचा प्रकाश आहे. जो कोणी माझ्यामागे येतो तो अंधारात कधीच चालणार नाही, तर त्याला जीवनाचा प्रकाश मिळेल.”

¹³ तेव्हा परूशी त्याला म्हणाले, “तू स्वतःविषयी साक्ष देत आहेस; तुझी साक्ष खरी नाही.”

¹⁴ येशूने उत्तर दिले, “मी स्वतःविषयी साक्ष दिली, तरी माझी साक्ष खरी आहे, कारण मी कोठून आलो आणि कोठे जात आहे हे मला ठाऊक आहे; पण मी कोठून येतो किंवा कोठे जातो हे तुम्हांला ठाऊक नाही. ¹⁵ तुम्ही देहानुसार न्याय करता; मी कोणाचाही न्याय करत नाही. ¹⁶ आणि मी न्याय केला, तरी माझा न्याय खरा आहे, कारण मी एकटा न्याय करत नाही, तर मी आणि ज्या पित्याने मला पाठवले तोही न्याय करतो. ¹⁷ तुमच्या नियमशास्त्रातही लिहिले आहे की, दोन माणसांची साक्ष खरी असते. ¹⁸ मी स्वतःविषयी साक्ष देतो, आणि ज्या पित्याने मला पाठवले तोही माझ्याविषयी साक्ष देतो.”

¹⁹ त्यांनी विचारले, “तुझा पिता कुठे आहे?” येशूने उत्तर दिले, “तुम्ही मला ओळखत नाही आणि माझ्या पित्यालाही ओळखत नाही. जर तुम्ही मला ओळखले असते, तर माझ्या पित्यालाही ओळखले असते.”

²⁰ मंदिरात, भांडारगृहात शिकवत असताना त्याने हे सांगितले; तरी कोणी त्याला धरले नाही—कारण त्याची वेळ अजून आली नव्हती.

²¹ तेव्हा त्याने त्यांना पुन्हा सांगितले, “मी निघून जात आहे. तुम्ही मला शोधाल आणि आपल्या पापात मराल. जिथे मी जात आहे, तिथे तुम्ही येऊ शकत नाही.”

खालून, वरून

²² तेव्हा यहूदी म्हणाले, ‘तो म्हणतो, “जिथे मी जातो तिथे तुम्ही येऊ शकत नाही,” तर तो स्वतःचा जीव घेणार की काय?’

²³ तो त्यांना म्हणाला, “तुम्ही खालचे आहात; मी वरचा आहे. तुम्ही या जगाचे आहात; मी या जगाचा नाही. ²⁴ मी तुम्हांला सांगितले की, तुम्ही आपल्या पापांत मराल; कारण मी ‘मी आहे’ हे तुम्ही विश्वासाने मानले नाही, तर तुम्ही आपल्या पापांत मराल.” ^a a v24 येशू येथे देवाच्या नावाचा दावा करतो. “मी आहे” अशाच रीतीने आमच्या पित्याने जळत्या झुडपापाशी मोशेला आपली ओळख करून दिली होती (निर्गम ३:१४). या अध्यायात पुढे लोकांना हा दावा समजला आणि निंदा केल्याबद्दल त्यांनी त्याला दगडमार करण्याचा प्रयत्न केला (वचन ५९).

²⁵ तेव्हा ते त्याला म्हणाले, “तू आहेस तरी कोण?” येशू त्यांना म्हणाला, “सुरुवातीपासून मी जे सांगत आलो आहे तेच.

²⁶ तुमच्याविषयी सांगण्यासारखे आणि न्याय करण्यासारखे माझ्याजवळ पुष्कळ आहे, पण ज्याने मला पाठवले तो खरा आहे; आणि त्याच्याकडून मी जे ऐकले तेच मी जगाला सांगतो.”

²⁷ तो त्यांच्याशी पित्याविषयी बोलत होता, हे त्यांना समजले नाही.

²⁸ तेव्हा येशू त्यांना म्हणाला, “जेव्हा तुम्ही मनुष्याच्या पुत्राला उंच कराल, तेव्हा तुम्हांला कळेल की, ‘मी आहे,’ आणि मी स्वतःच्या मनाने काहीच करत नाही, तर पित्याने मला शिकवल्याप्रमाणे या गोष्टी बोलतो. ²⁹ ज्याने मला पाठवले तो माझ्याबरोबर आहे; त्याने मला एकटे सोडले नाही, कारण त्याला संतोष होईल तेच मी नेहमी करतो.”

माझ्या वचनात राहा

³⁰ तो या गोष्टी बोलत असताना पुष्कळांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला.

³¹ मग ज्या यहूद्यांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला होता त्यांना येशू म्हणाला, “तुम्ही माझ्या वचनात राहिलात, तर खरोखर तुम्ही माझे शिष्य आहात, ³² आणि तुम्हांला सत्य कळेल, आणि सत्य तुम्हांला मुक्त करील.”

³³ त्यांनी त्याला उत्तर दिले, “आम्ही अब्राहामाचे वंशज आहोत आणि कधीही कोणाचे दास झालो नाही. मग तू, ‘तुम्ही मुक्त व्हाल,’ असे कसे म्हणतोस?”

³⁴ येशूने त्यांना उत्तर दिले, “मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो: जो कोणी पाप करीत राहतो तो पापाचा दास आहे. ³⁵ दास घरात सर्वकाळ राहत नाही; पुत्र मात्र सर्वकाळ राहतो. ³⁶ म्हणून पुत्राने तुम्हांला मुक्त केले, तर तुम्ही खरोखर मुक्त व्हाल. ³⁷ तुम्ही अब्राहामाचे वंशज आहात हे मला ठाऊक आहे; तरी तुम्ही मला जिवे मारण्यास पाहत आहात, कारण माझ्या वचनाला तुमच्यात जागा नाही. ³⁸ मी माझ्या पित्याजवळ जे पाहिले ते बोलतो, आणि तुम्ही आपल्या पित्याकडून जे ऐकले ते करता.”

³⁹ त्यांनी उत्तर दिले, “अब्राहाम आमचा पिता आहे.” येशू म्हणाला, “जर तुम्ही अब्राहामाची मुले असता, तर अब्राहामाने केली तशी कृत्ये तुम्ही केली असती. ⁴⁰ पण आता, ज्याने आपल्या पित्याकडून ऐकलेले सत्य तुम्हांला सांगितले, अशा मनुष्याला—म्हणजे मला—तुम्ही जिवे मारू पाहता. अब्राहामाने असे केले नाही. ⁴¹ तुम्ही आपल्या पित्याची कृत्ये करता.” ते त्याला म्हणाले, “आम्ही व्यभिचारातून जन्मलेले नाही. आमचा एकच पिता आहे—स्वतः देव.”

⁴² येशू त्यांना म्हणाला, “जर देव तुमचा पिता असता, तर तुम्ही माझ्यावर प्रीती केली असती, कारण मी देवापासून निघून आलो आहे आणि येथे आहे. मी स्वतःच्या मनाने आलो नाही—त्यानेच मला पाठवले. ⁴³ माझे बोलणे तुम्हांला का समजत नाही? कारण माझे वचन ऐकण्याचे तुम्हांला सोसवत नाही. ⁴⁴ तुम्ही आपला पिता सैतान याचे आहात, आणि त्याच्या वासना पुऱ्या करू इच्छिता. तो प्रारंभापासून खुनी होता, आणि सत्यात टिकला नाही, कारण त्याच्यात सत्य नाही. जेव्हा तो खोटे बोलतो, तेव्हा तो आपल्या स्वभावाप्रमाणे बोलतो, कारण तो लबाड आहे आणि लबाडीचा पिता आहे. ^b b v44 येशू एदेनातील मूळ खोट्याचा पर्दाफाश नावानिशी करतो. जिने हव्वेला सांगितले की आमचा पिता तिच्यापासून चांगले राखून ठेवत आहे—ज्या सर्पाने स्वतः पित्यालाच नाकारले होते—तोच मूळ लबाड आहे, आमच्या पित्याला दूरचा भासवणाऱ्या प्रत्येक खोट्याचा पिता आहे. जे पुत्राला नाकारतात ते त्याच पित्याचे आहेत, अब्राहामाचे नव्हे, देवाचे नव्हे. ⁴⁵ पण मी सत्य सांगतो म्हणून तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवत नाही. ⁴⁶ तुमच्यांपैकी कोण माझ्यावर पापाचा दोष लावू शकतो? आणि मी सत्य सांगतो, तर तुम्ही माझ्यावर विश्वास का ठेवत नाही? ⁴⁷ जो आमच्या पित्याचा आहे तो त्याची वचने ऐकतो; तुम्ही ऐकत नाही, कारण तुम्ही आमच्या पित्याचे नाही.”

⁴⁸ यहूद्यांनी त्याला उत्तर दिले, “तू शोमरोनी आहेस आणि तुला भूत लागले आहे, असे आम्ही म्हणतो ते बरोबरच नाही का?”

⁴⁹ येशूने उत्तर दिले, “मला भूत लागलेले नाही, तर मी माझ्या पित्याचा मान राखतो, आणि तुम्ही माझा अपमान करता. ⁵⁰ पण मी माझा स्वतःचा गौरव शोधत नाही; तो शोधणारा आमचा पिता आहे, आणि तोच न्याय करतो. ⁵¹ मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, जर कोणी माझे वचन पाळील, तर त्याला मरण कधीच दिसणार नाही.”

⁵² यहूदी त्याला म्हणाले, “आता आम्हांला कळले की तुला भूत लागले आहे. अब्राहाम मेला, तसेच संदेष्टेही मेले; तरी तू म्हणतोस, ‘जो कोणी माझे वचन पाळील त्याला मरणाची चव कधीच लागणार नाही.’ ⁵³ आमचा पिता अब्राहाम, जो मेला, त्याच्याहून तू मोठा आहेस का? संदेष्टेही मेले! तू स्वतःला कोण म्हणवतोस?”

⁵⁴ येशूने उत्तर दिले, “जर मी स्वतःचा गौरव करीन, तर माझा गौरव काहीच नाही. माझा गौरव करणारा माझा पिता आहे, ज्याच्याविषयी तुम्ही म्हणता, ‘तो आमचा देव आहे.’ ⁵⁵ तरी तुम्ही त्याला ओळखत नाही, पण मी त्याला ओळखतो. जर मी म्हणालो की मी त्याला ओळखत नाही, तर मी तुमच्यासारखा लबाड ठरेन. पण मी त्याला ओळखतो आणि त्याचे वचन पाळतो. ⁵⁶ माझा दिवस पाहायला मिळेल म्हणून तुमचा पिता अब्राहाम आनंदित झाला. त्याने तो पाहिला आणि तो हर्षित झाला.”

⁵⁷ तेव्हा यहूदी त्याला म्हणाले, “तुला अजून पन्नास वर्षेही झाली नाहीत, आणि तू अब्राहामाला पाहिलेस काय?”

⁵⁸ येशू त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे खरे सांगतो, अब्राहाम होण्यापूर्वीच, मी आहे.” ^c c v58 ‘मी आहे’ हे मोशेला सांगितलेल्या देवाच्या नावाचा प्रतिध्वनी आहे (निर्गम ३:१४)—म्हणजे देव असल्याचा दावा; याच कारणाने त्यांनी दगड उचलले.

⁵⁹ तेव्हा त्यांनी त्याच्यावर टाकण्यासाठी दगड उचलले, पण येशू लपून गेला आणि मंदिरातून निसटून बाहेर पडला.