Yuhanno 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Iso esa Zaytun togʻiga bordi.

²Tong saharda U yana maʼbadga keldi. Hamma xalq Uning oldiga toʻplandi, U esa oʻtirib, ularga taʼlim bera boshladi. ³Shunda Tavrot ustozlari va farziylar zino ustida qoʻlga tushgan bir ayolni olib kelib, uni oʻrtaga turgʻizishdi. ⁴Ular Unga: “Ustoz, bu ayol zino qilayotganda qoʻlga tushdi. ⁵Tavrotda Muso bunday ayollarni toshboʻron qilishni bizga buyurgan. Siz nima deysiz? ⁶Ular buni Isoni sinash uchun, Uni ayblashga asos izlab aytdilar. Lekin Iso egilib, barmogʻi bilan yerga yoza boshladi.”

⁷Ular Isodan soʻrayverganlarida, U qaddini rostlab, ularga dedi: “Sizlardan qay biringiz gunohsiz boʻlsa, unga birinchi toshni oʻsha otsin.”

⁸Soʻng U yana egilib, yerga yoza boshladi.

⁹Buni eshitgach, ular keksalaridan boshlab, birin-ketin chiqib keta boshladilar. Nihoyat, Iso oʻrtada turgan ayol bilan yolgʻiz qoldi.

¹⁰Iso qaddini rostlab, ayolga dedi: “Ey ayol, ular qani? Hech kim seni hukm qilmadimi?”

¹¹Ayol: “Hech kim, Hazratim”, — dedi. Iso esa: “Men ham seni hukm qilmayman. Bor, bundan buyon boshqa gunoh qilma”, — dedi.

Men dunyoning nuriman

¹²Iso ularga yana soʻz qotdi: “Men dunyoning nuriman. Menga ergashgan har bir kishi zulmatda yurmaydi, balki hayot nuriga ega boʻladi.”

¹³Shunda farziylar Unga: “Sen Oʻzing haqingda guvohlik beryapsan, guvohliging haqiqat emas”, — dedilar.

¹⁴Iso javob berdi: “Men Oʻzim haqimda guvohlik bersam ham, guvohligim haqiqatdir, chunki Men qayerdan kelganimni va qayerga ketayotganimni bilaman. Sizlar esa Mening qayerdan kelganimni ham, qayerga ketayotganimni ham bilmaysizlar. ¹⁵Sizlar jism boʻyicha hukm qilasizlar; Men esa hech kimni hukm qilmayman. ¹⁶Men hukm qilsam ham, Mening hukmim haqiqiydir, chunki Men yolgʻiz hukm qilmayman, balki Men va Meni yuborgan Ota birga hukm qilamiz. ¹⁷Oʻzingizning Tavrotingizda ikki kishining guvohligi haqiqat, deb yozilgan. ¹⁸Men Oʻzim haqimda guvohlik beraman, Meni yuborgan Ota ham Men haqimda guvohlik beradi.”

¹⁹Ular: “Otang qayerda?” — deb soʻrashdi. Iso javob berdi: “Sizlar na Meni, na Otamni bilasizlar. Agar Meni bilganingizda, Otamni ham bilgan boʻlardingizlar.”

²⁰U bularni maʼbadda, xazina yonida taʼlim berayotganda aytdi. Hech kim Uni ushlamadi, chunki Uning soati hali kelmagan edi.

²¹Shunda U ularga yana dedi: “Men ketyapman. Sizlar Meni izlaysizlar, lekin oʻz gunohingizda oʻlasizlar. Men ketayotgan joyga sizlar kelolmaysizlar.”

Pastdan, yuqoridan

²²Shunda yahudiylar: “U Oʻzini oʻldirarmikan? Axir U: «Men ketayotgan joyga sizlar kelolmaysizlar», — deyapti-ku”, — deyishdi.

²³U ularga dedi: “Sizlar pastdansizlar, Men esa yuqoridanman. Sizlar bu dunyodansizlar, Men esa bu dunyodan emasman. ²⁴Shuning uchun sizlarga: oʻz gunohlaringizda oʻlasizlar, dedim. Agar MEN BORMAN ekanligimga ishonmasangizlar, oʻz gunohlaringizda oʻlasizlar.” ^a a v24 Iso ilohiy nomni Oʻziga nisbat beryapti. “MEN BORMAN” — bu Otamiz yonayotgan butada Musoga Oʻzini shu nom bilan tanitgan nomdir (Chiqish 3:14). Bu bobning keyingi qismida xaloyiq bu daʼvoni angladi va kufr keltirgani uchun Uni toshboʻron qilmoqchi boʻldi (59-oyat).

²⁵Shunda ular Undan: “Oʻzi Sen kimsan?” — deb soʻrashdi. Iso ularga dedi: “Men boshdan sizlarga nima deb kelgan boʻlsam, oʻshaman.

²⁶Sizlar haqingizda aytadigan va hukm qiladigan koʻp soʻzim bor. Lekin Meni yuborgan Zot haqiqiydir; Men Undan eshitganlarimni dunyoga aytaman.”

²⁷Ular Isoning ularga Ota haqida gapirayotganini tushunmadilar.

²⁸Shunda Iso ularga dedi: “Sizlar Inson Oʻgʻlini yuqoriga koʻtarganingizda, oʻshanda MEN BORMAN ekanligimni va Men hech narsani Oʻzimcha qilmasligimni, balki Ota Menga oʻrgatganidek gapirishimni bilasizlar. ²⁹Meni yuborgan Zot Men bilan birga; U Meni yolgʻiz qoldirmadi, chunki Men doimo Unga maʼqul ishlarni qilaman.”

Mening soʻzimda qoling

³⁰Iso bularni aytayotganda, koʻp kishilar Unga ishonishdi.

³¹Shunda Iso Oʻziga ishongan yahudiylarga dedi: “Agar Mening soʻzimda qolsangizlar, haqiqatan ham Mening shogirdlarimsizlar, ³²sizlar haqiqatni bilasizlar va haqiqat sizlarni ozod qiladi.”

³³Ular Unga javob berishdi: “Biz Ibrohimning naslidanmiz va hech qachon hech kimga qul boʻlmaganmiz. Qanday qilib Sen: «Sizlar ozod boʻlasizlar», — deysan?”

³⁴Iso ularga javob berdi: “Sizlarga chinini aytay: gunoh qilaveradigan har bir kishi gunohning qulidir. ³⁵Qul uyda abadiy qolmaydi, oʻgʻil esa abadiy qoladi. ³⁶Shunday ekan, agar Oʻgʻil sizlarni ozod qilsa, haqiqatan ham ozod boʻlasizlar. ³⁷Men sizlarning Ibrohim naslidan ekanligingizni bilaman. Shunga qaramay, sizlar Meni oʻldirmoqchisizlar, chunki Mening soʻzimga qalbingizda joy yoʻq. ³⁸Men Otamning huzurida koʻrgan narsalarimni gapiraman, sizlar esa otangizdan eshitgan narsalaringizni qilasizlar.”

³⁹Ular: “Bizning otamiz — Ibrohim”, — deb javob berishdi. Iso ularga dedi: “Agar sizlar Ibrohimning farzandlari boʻlganingizda, Ibrohim qilgan ishlarni qilardingizlar. ⁴⁰Lekin hozir sizlar Meni — Otamdan eshitgan haqiqatni sizlarga aytgan Insonni oʻldirmoqchisizlar. Ibrohim bunday qilmagan. ⁴¹Sizlar otangizning ishlarini qilyapsizlar.” Ular Unga: “Biz zinodan tugʻilmaganmiz. Bizning yagona Otamiz bor — Xudoning Oʻzi”, — deyishdi.

⁴²Iso ularga dedi: “Agar Xudo sizlarning Otangiz boʻlganida, Meni sevardingizlar, chunki Men Xudodan chiqib, keldim. Men Oʻz-oʻzimdan kelmadim, balki U Meni yubordi. ⁴³Nega Mening gaplarimni tushunmaysizlar? Chunki sizlar Mening soʻzimni eshitishga toqat qila olmaysizlar. ⁴⁴Sizlar otangiz — iblisdansizlar va uning istaklarini bajarmoqchisizlar. U azaldan qotil boʻlib, haqiqatda turmagan, chunki unda haqiqat yoʻq. U yolgʻon gapirganda, oʻz tabiatidan gapiradi, chunki u yolgʻonchi va yolgʻonning otasidir. ^b b v44 Iso Adan bogʻidagi asosiy yolgʻonni nomma-nom fosh qilyapti. Havvoga Otamiz undan yaxshilikni ayab turibdi, deb aytgan ilon — Otaning Oʻzini rad etgan ilon — azaliy yolgʻonchi, Otamizni uzoqda deb koʻrsatuvchi har bir yolgʻonning otasidir. Oʻgʻilni rad etganlar oʻsha otaning avlodidir — Ibrohimning ham, Xudoning ham emas. ⁴⁵Men esa haqiqatni aytganim uchun, sizlar Menga ishonmaysizlar. ⁴⁶Sizlardan qay biringiz Meni gunohda ayblay oladi? Agar Men haqiqatni aytsam, nega Menga ishonmaysizlar? ⁴⁷Otamizdan boʻlgan har bir kishi Uning soʻzlarini eshitadi. Sizlar esa eshitmaysizlar, chunki Otamizdan emassizlar.”

⁴⁸Yahudiylar Unga javob berib: “Sen samariyaliksan va Senda jin bor, deganimizda haq emasmizmi?” — deyishdi.

⁴⁹Iso javob berdi: “Menda jin yoʻq. Men Otamni hurmat qilaman, sizlar esa Meni hurmatsiz qilyapsizlar. ⁵⁰Men Oʻz shon-sharafimni izlamayman. Uni Otamiz izlaydi va U hukm qiladi. ⁵¹Sizlarga chinini aytay: kim Mening soʻzimga rioya qilsa, u abadiy oʻlimni koʻrmaydi.”

⁵²Yahudiylar Unga: “Endi bildikki, Senda jin bor. Ibrohim ham, paygʻambarlar ham oʻlgan, Sen esa: «Kim Mening soʻzimga rioya qilsa, u abadiy oʻlim totmaydi», — deysan. ⁵³Nahotki Sen oʻlib ketgan otamiz Ibrohimdan ulugʻroq boʻlsang? Paygʻambarlar ham oʻlib ketishgan! Oʻzingni kim deb bilasan?”

⁵⁴Iso javob berdi: “Agar Men Oʻzimni ulugʻlasam, shon-sharafim hech narsa emas. Meni ulugʻlovchi — Otamdir, siz Uni «U bizning Xudoyimiz» deysizlar. ⁵⁵Sizlar Uni bilmaysizlar, Men esa Uni bilaman. Agar Men Uni bilmayman desam, sizlarga oʻxshagan yolgʻonchi boʻlardim. Lekin Men Uni bilaman va Uning soʻziga rioya qilaman. ⁵⁶Otangiz Ibrohim Mening kunimni koʻrishdan quvondi. U buni koʻrdi va shod boʻldi.”

⁵⁷Shunda yahudiylar Unga: “Hali ellik yoshga ham kirmagan boʻlsang-u, Ibrohimni koʻrdingmi?” — deyishdi.

⁵⁸Iso ularga dedi: “Sizlarga chinini aytay: Ibrohim dunyoga kelishidan oldin ham MEN BORMAN.” ^c c v58 “MEN BORMAN” Xudoning Musoga aytgan nomini aks ettiradi (Chiqish 3:14) — bu Xudo ekanligi haqidagi daʼvo boʻlib, shu sababdan ular toshlarga qoʻl choʻzishdi.

⁵⁹Shunda ular Isoni toshboʻron qilish uchun tosh oldilar, lekin Iso Oʻzini yashirib, maʼbaddan chiqib ketdi.