Pahargyan Mantu ing Kana

Ing pahargyan manten ing Kana anggure entek, lan Gusti Yesus kanthi meneng-menengan ngowahi banyu wasuhan ing genthong enem dadi anggur kang paling becik ing bengi iku. Banjur ing Yerusalem Panjenengane nundhung para bakul nganggo pecut, nyebut padaleman suci minangka dalemé RamaNe, dudu pasar.

Pasal 2.

Ing dina kang katelu ana pahargyan mantu ing Kana, tanah Galilea; ibune Gusti Yesus ana ing kono. Gusti Yesus lan para sakabate uga padha diaturi rawuh ing pahargyan mantu mau. Bareng anggure entek, ibune Gusti Yesus matur marang Panjenengane: “Tiyang-tiyang punika sampun boten gadhah anggur.”

“Ibu, yagene prakara iki digawa-gawa marang Aku?” pangandikane Gusti Yesus. “WektuKu durung tekan.”

Ibune banjur kandha marang para abdi mau: “Apa kang didhawuhake marang kowe kabeh, padha lakonana.”

Ing kono ana genthong watu nenem, kang dianggo sesuci miturut adate wong Yahudi, saben genthong isine rong puluh nganti telung puluh galon. ^a

Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Genthong-genthong iki kebakana banyu.” Banjur padha diisi banyu nganti kebak. Panjenengane banjur ngandika: “Saiki cidhuken, aturna marang pranatacara.” Banjur padha dilakoni.

Pranatacara mau ngicipi banyu kang saiki wis malih dadi anggur, sarta ora ngerti saka ngendi pinangkane—nanging para abdi kang padha nyidhuk banyu mau padha ngerti. Pranatacara banjur nyeluk panganten lanang, sarta kandha: “Saben wong mesthi nyuguhake anggur kang becik dhisik, sawise para tamu padha mendem, lagi nyuguhake kang ora pati becik. Nanging kowe malah nyimpen anggur kang becik nganti saiki.” Iki pratandha kang kapisan kang ditindakake Gusti Yesus ing Kana, tanah Galilea. Panjenengane ngatingalake kamulyane, lan para sakabate padha pracaya marang Panjenengane.

Sawise iku Panjenengane tindak menyang Kapernaum, karo ibune, para sadulure, lan para sakabate, banjur padha nginep ana ing kono sawatara dina.

Bareng wis cedhak riyaya Paskah Yahudi, Gusti Yesus tindak menyang Yerusalem.

Nucekake Platarane Padaleman Suci

Ing platarane Padaleman Suci Panjenengane mirsani wong kang padha dodol sapi, wedhus, lan manuk dara, apadene wong-wong kang padha lungguh ing meja nukar dhuwit. Panjenengane banjur yasa pecut saka tali, nuli nundhungi wong kabeh metu saka platarane Padaleman Suci, dalah wedhus lan sapine; dhuwite para tukang nukar dhuwit disuntakake, lan mejane padha dijungkirake.

Marang wong kang padha dodol manuk dara, Panjenengane ngandika: “Iki padha singkirna saka kene! Padalemane RamaKu aja kokdadekake pasar.”

Para sakabate banjur padha kelingan yen ana tulisan: “Greget kawula tumrap padaleman Paduka badhe nggrogoti kawula.”

Wong-wong Yahudi banjur padha munjuk pitakon: “Pratandha menapa ingkang badhe panjenengan tedahaken dhateng kawula sadaya, dene panjenengan nindakaken bab-bab punika?”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Padaleman Suci iki bubrahen, nuli sajroning telung dina bakal Dakedegake maneh.”

Wong-wong mau padha mangsuli: “Padaleman Suci punika anggenipun ngedegaken ngantos kawan dasa nem taun, punapa panjenengan badhe ngedegaken malih salebeting tigang dinten?” Nanging Padaleman Suci kang dipangandikakake mau, yaiku sarirane Panjenengane piyambak. Mulane sawise Panjenengane wungu saka ing antarane wong mati, para sakabate padha kelingan marang pangandikane iki mau, banjur padha ngandel marang Kitab Suci lan marang pangandikane Gusti Yesus.

Nalika Gusti Yesus ana ing Yerusalem nalika riyaya Paskah, wong akeh padha weruh pratandha-pratandha kang ditindakake, banjur padha pracaya marang asmane.

Nanging Gusti Yesus ora ngendelake sarirane marang wong-wong mau, amarga Panjenengane nguningani sakabehing wong. Panjenengane ora prelu paseksene sapa bae bab manungsa, amarga Panjenengane nguningani apa kang ana ing batine saben wong.