Yokanan 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Ing sakawit ana Sang Sabda, lan Sang Sabda iku nunggil karo Rama kita, sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. ²Panjenengane ing sakawit nunggil karo Rama kita. ³Samubarang kabeh dumadi lumantar Panjenengane, lan tanpa Panjenengane ora ana barang siji wae kang dumadi saka samubarang kang wis dumadi. ⁴Ing Panjenengane ana urip, lan urip iku dadi pepadhange sakabehing manungsa. ⁵Pepadhang iku sumunar ing pepeteng, lan pepeteng ora bisa ngalahake.

⁶Ana sawijining wong kang diutus dening Rama kita, jenenge Yokanan. ⁷Dheweke teka minangka seksi, kanggo neksekake bab pepadhang mau, supaya kabeh wong padha pracaya lumantar paseksene Yokanan. ⁸Dheweke iku dudu pepadhang mau, nanging teka kanggo neksekake bab pepadhang iku. ⁹Pepadhang kang sejati, kang madhangi saben wong, iku lagi rawuh ing jagad. ¹⁰Panjenengane ana ing jagad. Jagad iki dumadi lumantar Panjenengane, nanging jagad ora wanuh marang Panjenengane. ¹¹Panjenengane rawuh ing tengahe umate piyambak, nanging umate piyambak ora nampani Panjenengane. ¹²Nanging marang sakehe wong kang nampani Panjenengane, sarta pracaya marang asmane, Panjenengane maringi wewenang supaya dadi para putrane Rama kita, ^a a v12 Wong-wong kang nampani Gusti Yesus padha diparingi wewenang supaya dadi para putrane Rama kita — kapulihake marang brayate Panjenengane kang ngutus Sang Putrane. ¹³yaiku para putra kang kalairake ora saka getih, ora saka karsaning daging, ora saka karepe wong lanang, nanging saka Rama kita.

¹⁴Sang Sabda wis dadi manungsa lan dedalem ana ing antarane kita. Kita padha ndeleng kamulyane, kamulyan Sang Putra ontang-anting kang asal saka Sang Rama, kebak sih-rahmat lan kayekten. ¹⁵Yokanan neksekake bab Panjenengane, kanthi nguwuh-uwuh: “Iki Panjenengane kang dakkarepake mau: Panjenengane kang rawuh sawise aku iku ngungkuli aku, amarga Panjenengane wis ana sadurunge aku.” ¹⁶Awit saka kalubering sih-rahmate, kita kabeh wis padha nampani, sih-rahmat tumpuk sih-rahmat. ¹⁷Awit angger-anggering Toret kaparingake lumantar Nabi Musa; sih-rahmat lan kayekten rawuh lumantar Gusti Yesus Kristus. ¹⁸Ora ana wong siji wae kang tau ndeleng Rama kita; Gusti Allah kang ontang-anting, kang cedhak ing sandhinge Sang Rama, iku kang wis nyingkabake Panjenengane. ^b b v18 Mung Sang Putra kang tansah cedhak ing panggalihe Rama kita bae kang bisa nuduhake marang kita sapa sanyatane Rama kita — saben-saben kita bisa nyawang Sang Rama, iku lumantar Gusti Yesus.

Kowe Iku Sapa, Yokanan?

¹⁹Iki paseksene Yokanan, nalika wong-wong Yahudi padha kongkonan imam-imam lan wong Lewi saka Yerusalem supaya takon marang dheweke: “Kowe iku sapa?” ²⁰Dheweke ngaku kanthi terang-terangan, ora selak, nanging ngaku: “Aku iki dudu Sang Kristus.”

²¹Banjur padha takon marang dheweke: “Yen mangkono, kepriye? Apa kowe iki Nabi Elia?” Wangsulane: “Dudu.” “Apa kowe iki nabi kang dingarep-arep iku?” Wangsulane: “Ora.”

²²Banjur padha takon: “Kowe iku sapa? Aku kabeh prelu aweh wangsulan marang wong-wong kang ngutus aku. Apa kandhamu bab awakmu dhewe?”

²³Wangsulane: “Aku iki swarane wong kang nguwuh-uwuh ana ing ara-ara samun: ‘Benerna dalane Gusti,’ kaya kang wis dipangandikakake dening Nabi Yesaya.”

²⁴Anadene wong-wong kang diutus mau saka golongane wong Farisi. ²⁵Banjur padha takon marang dheweke: “Yen kowe dudu Sang Kristus, dudu Nabi Elia, lan dudu nabi kang dingarep-arep iku, yagene kowe mbaptis?”

²⁶Yokanan mangsuli: “Aku mbaptis nganggo banyu, nanging ana Panjenengane kang jumeneng ing tengahmu, kang ora koktepungi, ²⁷yaiku Panjenengane kang rawuh sawise aku, dene aku iki ora pantes ngudhari taline trumpahe.” ²⁸Prastawa iki kelakon ana ing Betania sabrange Kali Yordan, panggonane Yokanan mbaptis.

Delengen, Sang Cempe

²⁹Esuke, bareng weruh Gusti Yesus rawuh marani dheweke, Yokanan banjur ngucap: “Delengen! Sang Cempene Rama kita — Gusti Yesus — kang ngilangi dosane jagad! ^c c v29 Yokanan nyebut Gusti Yesus “Sang Cempene Rama kita” amarga Rama kita piyambak kang nyawisake Sang Cempe mau — Rama kang padha karo kang wis prasetya marang Abraham, ‘Gusti Allah bakal nyawisake cempe kagem Panjenengane piyambak,’ saiki netepi prasetya mau ana ing Sang Putrane piyambak. ³⁰Iki Panjenengane kang dakkarepake mau: ‘Sawise aku bakal rawuh Panjenengane kang ngungkuli aku, amarga Panjenengane wis ana sadurunge aku.’ ³¹Aku dhewe maune ora wanuh marang Panjenengane, nanging aku teka mbaptis nganggo banyu supaya Panjenengane kawedharake marang Israel.” ³²Yokanan neksekake: “Aku wis ndeleng Sang Roh Suci tumedhak saka swarga kaya manuk dara, sarta tetep dumunung ing Panjenengane. ³³Aku dhewe maune ora wanuh marang Panjenengane, nanging Panjenengane kang ngutus aku mbaptis nganggo banyu wis ngandika marang aku: ‘Wong kang kokdeleng katedhakan Sang Roh Suci sarta Sang Roh tetep dumunung ing Panjenengane, iya iku kang mbaptis nganggo Sang Roh Suci.’ ³⁴Lan aku wis ndeleng sarta wis neksekake, yen Panjenengane iki Putrane Rama kita.” ^d d v34 Paseksene Yokanan nyebut Gusti Yesus minangka Putrane Rama kita — ora mung ‘sawijining putrane Allah’ nanging Sang Putra kang langgeng, kang wis ditresnani dening Sang Rama wiwit sadurunge jagad tinata.

Mara lan Delengen

³⁵Esuke maneh, Yokanan ngadeg maneh karo muride loro, ³⁶lan bareng nyawang Gusti Yesus kang lagi tindak liwat, banjur ngucap: “Delengen! Sang Cempene Rama kita!” ³⁷Murid loro mau krungu tembunge, banjur padha ndherek Gusti Yesus.

³⁸Gusti Yesus noleh, mirsa wong loro mau padha ndherek, banjur ndangu: “Kowe padha golek apa?” Ature wong-wong mau: “Rabbi,” (tegese: Guru), “Panjenengan lenggah wonten ing pundi?”

³⁹Pangandikane Gusti Yesus: “Mara padha mrenea, kowe bakal padha weruh.” Banjur padha lunga lan weruh papan dununge Gusti Yesus, sarta padha nunggal karo Panjenengane ing dina iku — kira-kira jam papat sore.

⁴⁰Salah sijine wong loro kang krungu tembunge Yokanan sarta banjur ndherek Gusti Yesus mau, yaiku Andreas, sadulure Simon Petrus. ⁴¹Andreas banjur dhisik dhewe nemoni Simon, sadulure, sarta ngandhani: “Aku wis padha ketemu karo Sang Mesih,” (tegese: Sang Kristus).

⁴²Simon banjur digawa menyang ngarsane Gusti Yesus. Gusti Yesus mirsani Simon, banjur ngandika: “Kowe iku Simon anake Yokanan. Kowe bakal dijenengake Kefas,” (tegese: Petrus).

⁴³Esuke, Gusti Yesus karsa tindak menyang tanah Galilea. Panjenengane kepanggih karo Filipus, banjur ngandika: “Melua Aku.”

⁴⁴Anadene Filipus iku asale saka kutha Betsaida, kuthane Andreas lan Petrus. ⁴⁵Filipus nemoni Natanael, sarta ngandhani: “Aku wis padha ketemu karo Panjenengane kang ditulis dening Nabi Musa ana ing kitab Toret lan kang ditulis dening para nabi, yaiku Gusti Yesus, anake Yusuf, saka Nasaret.”

⁴⁶Pangucape Natanael: “Apa bisa ana barang becik kang metu saka Nasaret?” Wangsulane Filipus: “Mara delengen dhewe.”

⁴⁷Gusti Yesus mirsa Natanael lagi marani Panjenengane, banjur ngandika bab wong iku: “Delengen — iki wong Israel sejati, kang ora duwe cidra babar pisan!”

⁴⁸Natanael munjuk: “Kadospundi anggen Panjenengan pirsa dhateng kula?” Wangsulane Gusti Yesus: “Sadurunge Filipus ngundang kowe, nalika kowe isih ana ing sangisore wit anjir, Aku wis weruh kowe.”

⁴⁹Ature Natanael: “Rabbi, Panjenengan punika Putranipun Rama kita! Panjenengan punika Ratuning Israel!”

⁵⁰Wangsulane Gusti Yesus: “Apa kowe pracaya marga Aku kandha wis weruh kowe ana ing sangisore wit anjir? Kowe bakal weruh prakara-prakara kang luwih gedhe tinimbang iki.” ⁵¹Pangandikane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, kowe bakal padha weruh langit menga, lan para malaekate Rama kita padha munggah lan mudhun ing Putraning Manungsa.” ^e e v51 Gusti Yesus ngemutake wahyu kang katampa Yakub ana ing Betel (Purwaning Dumadi 28:12), nalika para malaekat padha munggah lan mudhun antarane langit lan bumi liwat andha — saiki kayektenan ana ing Panjenengane.