Yuhanna 1

1 ¹Başlangıçta Söz vardı. Söz Babamız'la birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı. ²Başlangıçta O, Babamız'la birlikteydi. ³Her şey O'nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O'nsuz olmadı. ⁴Yaşam O'ndaydı ve yaşam bütün insanların ışığıydı. ⁵Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu alt edemedi.

⁶Babamız'ın gönderdiği, adı Yahya olan bir adam ortaya çıktı. ⁷O, tanıklık için, ışığa tanıklık etmek üzere geldi; öyle ki, herkes onun tanıklığı aracılığıyla iman etsin. ⁸Kendisi ışık değildi, ama ışığa tanıklık etmek için geldi. ⁹Herkesi aydınlatan gerçek ışık dünyaya geliyordu. ¹⁰O dünyadaydı; dünya O'nun aracılığıyla var oldu, ama dünya O'nu tanımadı. ¹¹Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı O'nu kabul etmedi. ¹²Kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine ise Babamız'ın çocukları olma hakkını verdi. ^a a v12 İsa'yı kabul edenlere Babamız'ın çocukları olma hakkı verilir; Oğlu'nu gönderenin ailesine yeniden kavuşurlar. ¹³Onlar ne kandan, ne beden isteğinden, ne de insan isteğinden doğdular; Babamız'dan doğdular.

¹⁴Söz insan olup aramızda yaşadı. Biz de O'nun yüceliğini, Baba'dan gelen biricik Oğul'un yüceliğini gördük. O, lütuf ve gerçekle doluydu. ¹⁵Yahya O'na tanıklık etti ve şöyle haykırdı: «Sözünü ettiğim kişi budur: Benden sonra gelen benden üstündür, çünkü benden önce vardı.» ¹⁶Nitekim hepimiz O'nun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık. ¹⁷Kutsal Yasa Musa aracılığıyla verildi, ama lütuf ve gerçek İsa Mesih aracılığıyla geldi. ¹⁸Babamız'ı hiç kimse hiçbir zaman görmedi. Baba'nın bağrında bulunan biricik Oğul O'nu tanıttı. ^b b v18 Babamız'ın yüreğine her zaman yakın yaşamış olan Oğul'dan başkası, Babamız'ın gerçekte kim olduğunu bize gösteremez; Baba'ya dair her görüntü İsa aracılığıyla gelir.

Sen Kimsin, Yahya?

¹⁹Yahudi yetkililer Yahya'ya «Sen kimsin?» diye sormak üzere Yeruşalim'den kâhinlerle Levililer'i gönderdiklerinde Yahya'nın tanıklığı şöyle oldu: ²⁰Yahya açıkça konuştu, inkâr etmedi; «Ben Mesih değilim» diye açıkça konuştu.

²¹Onlar da, «Öyleyse sen kimsin? İlyas mısın?» diye sordular. «Değilim» dedi. «Beklenen peygamber misin?» «Hayır» diye yanıtladı.

²²Bu kez ona, «Kim olduğunu söyle de bizi gönderenlere bir yanıt verelim. Kendin için ne diyorsun?» dediler.

²³Yahya, Peygamber Yeşaya'nın dediği gibi, «Ben çölde, ‹Rab'bin yolunu düzleyin› diye haykıranın sesiyim» dedi.

²⁴Gönderilen bu kişiler Ferisiler'dendi. ²⁵Ona, «Sen ne Mesih, ne İlyas, ne de beklenen peygambersen, niçin vaftiz ediyorsun?» diye sordular.

²⁶Yahya onlara şöyle yanıt verdi: «Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor. ²⁷Benden sonra gelen O'dur. Ben O'nun çarığının bağını çözmeye bile layık değilim.» ²⁸Bütün bunlar Şeria Irmağı'nın ötesinde, Yahya'nın vaftiz ettiği Beytanya'da oldu.

İşte, Kuzu

²⁹Yahya ertesi gün İsa'nın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: «İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Babamız'ın Kuzusu —İsa! ^c c v29 Yahya İsa'yı «Babamız'ın Kuzusu» diye adlandırır; çünkü Kuzu'yu sağlayan Baba'dır — İbrahim'e ‹Tanrı kendisi için kuzuyu sağlayacaktır› diye söz veren aynı Baba, şimdi bu sözünü kendi Oğlu'nda yerine getirmektedir. ³⁰Sözünü ettiğim kişi budur: ‹Benden sonra gelen adam benden üstündür, çünkü O benden önce vardı.› ³¹Ben O'nu tanımıyordum, ama İsrail'e açıkça tanıtılsın diye suyla vaftiz ederek geldim.» ³²Yahya tanıklık ederek şöyle dedi: «Kutsal Ruh'un gökten güvercin gibi indiğini ve O'nun üzerinde durduğunu gördüm. ³³O'nu tanımıyordum, ama beni suyla vaftiz etmeye gönderen bana şöyle dedi: ‹Kutsal Ruh'un kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruh'la vaftiz eden O'dur.› ³⁴Ben de gördüm ve O'nun Babamız'ın Oğlu olduğuna tanıklık ettim.» ^d d v34 Yahya'nın tanıklığı İsa'yı Babamız'ın Oğlu diye adlandırır — yalnızca ‹bir Tanrı oğlu› değil, dünya var olmadan önce Baba'nın sevdiği ezeli Oğul.

Gel ve Gör

³⁵Ertesi gün Yahya yine öğrencilerinden ikisiyle birlikte duruyordu. ³⁶Oradan geçen İsa'ya bakarak, «İşte Babamız'ın Kuzusu!» dedi. ³⁷Onun söylediklerini duyan iki öğrenci İsa'nın ardından gitti.

³⁸İsa arkasına dönüp ardından geldiklerini görünce onlara, «Ne arıyorsunuz?» diye sordu. Onlar da, «Rabbî, nerede kalıyorsun?» dediler. Rabbî, öğretmenim anlamına gelir.

³⁹İsa, «Gelin, görün» dedi. Böylece gidip O'nun nerede kaldığını gördüler ve o gün O'nunla kaldılar. Saat öğleden sonra dörde yakındı.

⁴⁰Yahya'yı duyup İsa'nın ardından giden iki kişiden biri Simun Petrus'un kardeşi Andreas'tı. ⁴¹Andreas önce kendi kardeşi Simun'u bularak ona, «Biz Mesih'i bulduk» dedi. Mesih, ‹meshedilmiş kişi› demektir.

⁴²Onu İsa'ya götürdü. İsa ona bakarak, «Sen Yuhanna oğlu Simun'sun. Kefas diye çağrılacaksın» dedi. Kefas, Petrus yani kaya demektir.

⁴³Ertesi gün İsa, Celile'ye gitmeye karar verdi. Filipus'u bularak ona, «Ardımdan gel» dedi.

⁴⁴Filipus da Andreas ile Petrus'un kenti olan Beytsayda'dandı. ⁴⁵Filipus Natanel'i bularak ona, «Musa'nın Kutsal Yasa'da hakkında yazdığı, peygamberlerin de sözünü ettiği kişiyi bulduk: Yusuf oğlu Nasıralı İsa» dedi.

⁴⁶Natanel, «Nasıra'dan iyi bir şey çıkabilir mi?» dedi. Filipus, «Gel de gör» dedi.

⁴⁷İsa, Natanel'in kendisine doğru geldiğini görünce onun için, «İşte, içinde hile olmayan gerçek bir İsrailli!» dedi.

⁴⁸Natanel, «Beni nereden tanıyorsun?» diye sordu. İsa, «Filipus seni çağırmadan önce, incir ağacının altındayken seni gördüm» diye yanıtladı.

⁴⁹Natanel, «Rabbî, sen Babamız'ın Oğlu'sun, sen İsrail'in Kralı'sın!» diye yanıtladı.

⁵⁰İsa ona şöyle yanıt verdi: «Seni incir ağacının altında gördüğümü söylediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin.» ⁵¹Sonra ona, «Size doğrusunu söyleyeyim, göğün açıldığını ve Babamız'ın meleklerinin İnsanoğlu üzerinde inip çıktıklarını göreceksiniz» dedi. ^e e v51 İsa, meleklerin bir merdivenle gök ile yer arasında gidip geldiği, Yakup'un Beytel'deki görümüne (Yaratılış 28:12) gönderme yapar; bu görüm şimdi O'nda gerçekleşmektedir.