Yuhanna 1

1 ¹ Başlangıçta Söz vardı. Söz Babamız'la birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı. ² Başlangıçta O, Babamız'la birlikteydi. ³ Her şey O'nun aracılığıyla var oldu, var olan hiçbir şey O'nsuz olmadı. ⁴ Yaşam O'ndaydı ve yaşam bütün insanların ışığıydı. ⁵ Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu alt edememiştir.

⁶ Babamız'ın gönderdiği bir adam ortaya çıktı; adı Yahya'ydı. ⁷ Tanıklık etmek üzere, ışığa tanıklık etsin ve herkes Yahya'nın tanıklığıyla iman etsin diye geldi. ⁸ Kendisi ışık değildi, ama ışığa tanıklık etmek için geldi. ⁹ Herkesi aydınlatan gerçek ışık dünyaya geliyordu. ¹⁰ O dünyadaydı. Dünya O'nun aracılığıyla var oldu, ama dünya O'nu tanımadı. ¹¹ Kendi yurduna geldi, ama kendi halkı O'nu kabul etmedi. ¹² Ama kendisini kabul eden, adına iman eden herkese Babamız'ın çocukları olma hakkını verdi ^a a v12 İsa'yı kabul edenlere Babamız'ın çocukları olma hakkı verilir — Oğlu'nu gönderen Babamız'ın ailesine yeniden kavuşturulurlar. ¹³ —onlar ne kandan, ne beden isteğinden, ne de insan isteğinden doğdular; Babamız'dan doğdular.

¹⁴ Söz insan olup aramızda yaşadı. O'nun yüceliğini, Baba'dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul'un yüceliğini gördük. ¹⁵ Yahya O'na tanıklık etti ve yüksek sesle şöyle dedi: «Sözünü ettiğim kişi budur: Benden sonra gelen benden üstündür, çünkü O benden önce vardı.» ¹⁶ Nitekim hepimiz O'nun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık. ¹⁷ Çünkü Kutsal Yasa Musa aracılığıyla verildi; lütuf ve gerçek ise İsa Mesih aracılığıyla geldi. ¹⁸ Babamız'ı hiç kimse hiçbir zaman görmedi; Baba'nın yanı başındaki biricik Oğul O'nu tanıttı. ^b b v18 Babamız'ın yüreğine her zaman yakın olan Oğul'dan başka hiç kimse bize Babamız'ın gerçekte kim olduğunu gösteremez — Baba'ya dair her görüntü İsa aracılığıyla gelir.

Sen Kimsin, Yahya?

¹⁹ Yahudiler Yeruşalim'den kâhinlerle Levililer'i gönderip Yahya'ya «Sen kimsin?» diye sorduklarında, onun tanıklığı şöyle oldu: ²⁰ Açıkça konuştu, inkâr etmedi; «Ben Mesih değilim» diye açıkça bildirdi.

²¹ Onlar da, «Öyleyse sen kimsin? İlyas mısın?» diye sordular. «Değilim» dedi. «Beklenen peygamber misin?» «Hayır» diye yanıtladı.

²² Bunun üzerine, «Kimsin? Bizi gönderenlere bir yanıt verelim. Kendin için ne diyorsun?» dediler.

²³ Yahya, «Peygamber Yeşaya'nın dediği gibi, ‹Rab'bin yolunu düzleyin› diye çölde haykıran sesim ben» dedi.

²⁴ Gönderilmiş olanlar Ferisiler'dendi. ²⁵ Ona, «Sen Mesih, İlyas ya da beklenen peygamber değilsen, niçin vaftiz ediyorsun?» diye sordular.

²⁶ Yahya onlara şöyle yanıt verdi: «Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor; ²⁷ benden sonra gelen O'dur; ben O'nun çarığının bağını çözmeye bile layık değilim.» ²⁸ Bütün bunlar, Yahya'nın vaftiz ettiği yer olan Şeria Irmağı'nın karşı yakasındaki Beytanya'da gerçekleşti.

İşte, Kuzu

²⁹ Ertesi gün Yahya, İsa'nın kendisine doğru geldiğini görünce şöyle dedi: «İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Babamız'ın Kuzusu — İsa!» ^c c v29 Yahya İsa'yı «Babamız'ın Kuzusu» diye adlandırır, çünkü Kuzu'yu sağlayan Baba'dır — İbrahim'e «Tanrı kendisi için kuzuyu sağlayacak» diye söz veren aynı Baba, bu sözü şimdi kendi Oğlu'nda yerine getirmektedir. ³⁰ «Sözünü ettiğim kişi budur: ‹Benden sonra bir adam geliyor; O benden üstündür, çünkü benden önce vardı.› ³¹ Ben O'nu tanımıyordum, ama O'nun İsrail'e tanıtılması için suyla vaftiz ederek geldim.» ³² Yahya şöyle tanıklık etti: «Kutsal Ruh'un güvercin gibi gökten indiğini ve O'nun üzerinde durduğunu gördüm.» ³³ «Ben O'nu tanımıyordum, ama beni suyla vaftiz etmek için gönderen bana şöyle dedi: ‹Kutsal Ruh'un kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruh'la vaftiz eden O'dur.›» ³⁴ «Ben de gördüm ve tanıklık ettim ki, Babamız'ın Oğlu budur.» ^d d v34 Yahya'nın tanıklığı İsa'yı Babamız'ın Oğlu diye adlandırır — yalnızca «Tanrı'nın bir oğlu» değil, Baba'nın dünya kurulmadan önce sevdiği ebedî Oğul.

Gel, Gör

³⁵ Ertesi gün Yahya, öğrencilerinden ikisiyle yine oradaydı. ³⁶ İsa'nın yürüyüp gittiğini görünce, «İşte, Babamız'ın Kuzusu!» dedi. ³⁷ İki öğrenci onun söylediklerini duyunca İsa'nın ardından gittiler.

³⁸ İsa arkasına dönüp ardından geldiklerini görünce onlara, «Ne arıyorsunuz?» diye sordu. Onlar da, «Rabbî» —yani Öğretmen— «nerede kalıyorsun?» dediler.

³⁹ İsa onlara, «Gelin, göreceksiniz» dedi. Onlar da gidip O'nun nerede kaldığını gördüler ve o gün O'nunla kaldılar. Saat öğleden sonra dört sularıydı.

⁴⁰ Yahya'yı işitip İsa'nın ardından giden iki kişiden biri, Simun Petrus'un kardeşi Andreas'tı. ⁴¹ Andreas önce kendi kardeşi Simun'u buldu ve ona, «Biz Mesih'i bulduk» dedi (Mesih demektir).

⁴² Onu İsa'ya getirdi. İsa ona bakıp, «Sen Yuhanna oğlu Simun'sun. Sana Kefas denecek» dedi (Kefas, Petrus demektir).

⁴³ Ertesi gün İsa, Celile'ye gitmeye karar verdi. Filipus'u bulup ona, «Ardımdan gel» dedi.

⁴⁴ Filipus da Andreas ile Petrus'un kenti olan Beytsayda'dandı. ⁴⁵ Filipus, Natanel'i bularak ona, «Musa'nın Kutsal Yasa'da, peygamberlerin de yazılarında sözünü ettikleri kişiyi bulduk: Nasıralı, Yusuf oğlu İsa» dedi.

⁴⁶ Natanel, «Nasıra'dan iyi bir şey çıkabilir mi?» dedi. Filipus, «Gel, gör» dedi.

⁴⁷ İsa, Natanel'in kendisine doğru geldiğini görünce onun için, «İşte, içinde hile olmayan gerçek bir İsrailli!» dedi.

⁴⁸ Natanel O'na, «Beni nereden tanıyorsun?» diye sordu. İsa, «Filipus seni çağırmadan önce, sen incir ağacının altındayken gördüm seni» diye yanıtladı.

⁴⁹ Natanel, «Rabbî, sen Babamız'ın Oğlu'sun! Sen İsrail'in Kralı'sın!» diye yanıtladı.

⁵⁰ İsa ona şöyle yanıt verdi: «Seni incir ağacının altında gördüğümü söylediğim için mi inanıyorsun? Bundan daha büyük şeyler göreceksin.» ⁵¹ Sonra ona, «Size doğrusunu söyleyeyim, göğün açıldığını ve Babamız'ın meleklerinin İnsanoğlu'nun üzerinden inip çıktığını göreceksiniz» dedi. ^e e v51 İsa, meleklerin bir merdivenle gökle yer arasında gidip geldiği Yakup'un Beytel'deki görümüne (Yar. 28:12) gönderme yapar — bu görüm şimdi O'nda yerine gelmektedir.