ዮሐንስ 1

1 ¹በመጀመሪያ ቃል ነበረ፤ ቃልም ከአባታችን ጋራ ነበረ፤ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ። ²እርሱ በመጀመሪያ ከአባታችን ጋራ ነበረ። ³ሁሉ በእርሱ ሆነ፤ ከሆነውም ሁሉ ያለ እርሱ የሆነ አንዳች የለም። ⁴በእርሱ ሕይወት ነበረ፤ ሕይወቱም የሰዎች ሁሉ ብርሃን ነበረ። ⁵ብርሃኑም በጨለማ ውስጥ ይበራል፤ ጨለማውም አላሸነፈውም።

⁶ከአባታችን የተላከ አንድ ሰው መጣ፤ ስሙም ዮሐንስ ነበረ። ⁷ሰዎች ሁሉ በዮሐንስ ምስክርነት እንዲያምኑ ስለ ብርሃኑ ለመመስከር እንደ ምስክር መጣ። ⁸እርሱ ብርሃኑ አልነበረም፤ ነገር ግን ስለ ብርሃኑ ሊመሰክር መጣ። ⁹ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ወደ ዓለም ይመጣ ነበር። ¹⁰እርሱ በዓለም ነበረ፤ ዓለምም በእርሱ ሆነ፤ ዓለም ግን አላወቀውም። ¹¹ወደ ራሱ ወገን መጣ፤ የራሱ ወገኖች ግን አልተቀበሉትም። ¹²ለተቀበሉት ሁሉ ግን፣ በስሙ ለሚያምኑ የአባታችን ልጆች የመሆን መብት ሰጣቸው፤ ^a a v12 ኢየሱስን የሚቀበሉ የአባታችን ልጆች የመሆን መብት ተሰጥቷቸዋል፤ ልጁን ወደ ላከው ቤተ ሰብ ተመልሰዋል። ¹³እነዚህም ከደም ወይም ከሥጋ ፈቃድ ወይም ከወንድ ፈቃድ ሳይሆን ከአባታችን የተወለዱ ልጆች ናቸው።

¹⁴ቃልም ሥጋ ሆኖ በመካከላችን አደረ። ጸጋንና እውነትን ተመልቶ ከአብ የመጣውን የአንድያ ልጅ ክብር የሆነውን ክብሩን አየን። ¹⁵ዮሐንስ ስለ እርሱ መሰከረ፤ እንዲህም ብሎ ጮኸ፤ “ይህ ያልሁት እርሱ ነው፤ ከእኔ በኋላ የሚመጣው ከእኔ ይበልጣል፤ ከእኔ በፊት ነበረና።” ¹⁶ከሙላቱ ሁላችን ተቀብለናልና፤ በጸጋ ላይ ጸጋ። ¹⁷ሕግ በሙሴ በኩል ተሰጠ፤ ጸጋና እውነት ግን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል መጡ። ¹⁸አባታችንን ማንም ከቶ አላየም፤ በአብ አጠገብ ያለው አንድያ ልጁ ገለጠው። ^b b v18 ከአባታችን ልብ አጠገብ ዘወትር የኖረው ልጁ ብቻ አባታችን በእውነት ማን እንደ ሆነ ሊያሳየን ይችላል፤ የአብ መገለጥ ሁሉ በኢየሱስ በኩል ይመጣል።

ዮሐንስ ሆይ፣ አንተ ማን ነህ?

¹⁹አይሁድ ካህናትንና ሌዋውያንን ከኢየሩሳሌም ልከው፣ “አንተ ማን ነህ?” ብለው በጠየቁት ጊዜ የዮሐንስ ምስክርነት ይህ ነው። ²⁰እርሱም መሰከረ፤ አልካደም፤ ነገር ግን፣ “እኔ ክርስቶስ አይደለሁም” ብሎ መሰከረ።

²¹እነርሱም፣ “እንግዲያ ማን ነህ? ኤልያስ ነህን?” ብለው ጠየቁት። እርሱም፣ “አይደለሁም” አለ። “ነቢዩ ነህን?” አሉት። እርሱም፣ “አይደለሁም” ብሎ መለሰ።

²²ስለዚህ፣ “ማን ነህ? ለላኩን መልስ እንድንሰጥ ያስፈልገናል፤ ስለ ራስህ ምን ትላለህ?” አሉት።

²³እርሱም፣ “ነቢዩ ኢሳይያስ እንዳለ፣ ‘የጌታን መንገድ አቅኑ’ ብሎ በምድረ በዳ የሚጮኽ ሰው ድምፅ እኔ ነኝ” አለ።

²⁴የተላኩትም ከፈሪሳውያን ነበሩ። ²⁵እነርሱም፣ “ክርስቶስ ወይም ኤልያስ ወይም ነቢዩ ካልሆንህ፣ ታዲያ ለምን ታጠምቃለህ?” ብለው ጠየቁት።

²⁶ዮሐንስም መለሰላቸው፤ “እኔ በውሃ አጠምቃለሁ፤ ነገር ግን የማታውቁት በመካከላችሁ ቆሞአል፤ ²⁷ከእኔ በኋላ የሚመጣው እርሱ ነው፤ እኔም የጫማውን ማሰሪያ ልፈታ አይገባኝም።” ²⁸ይህም ዮሐንስ ሲያጠምቅ በነበረበት፣ በዮርዳኖስ ማዶ በቢታንያ ሆነ።

እነሆ፣ በጉ

²⁹በማግስቱ ዮሐንስ ኢየሱስን ወደ እርሱ ሲመጣ አይቶ እንዲህ አለ፤ “እነሆ፣ የዓለምን ኀጢአት የሚያስወግደው የአባታችን በግ—ኢየሱስ! ^c c v29 ዮሐንስ ኢየሱስን “የአባታችን በግ” ብሎ የሰየመው በጉን የሚያዘጋጀው አባታችን ስለ ሆነ ነው፤ ይኸውም ለአብርሃም፣ ‘እግዚአብሔር በጉን ለራሱ ያዘጋጃል’ ብሎ ቃል የገባው አባት ነው፤ አሁንም ይህን ተስፋ በገዛ ልጁ ይፈጽማል። ³⁰ያልሁት እርሱ ይህ ነው፤ ‘ከእኔ በኋላ ከእኔ የሚበልጥ ሰው ይመጣል፤ ከእኔ በፊት ነበረና።’ ³¹እኔ አላወቅሁትም ነበር፤ ነገር ግን ለእስራኤል እንዲገለጥ በውሃ እያጠመቅሁ መጣሁ።” ³²ዮሐንስም እንዲህ ብሎ መሰከረ፤ “መንፈስ ቅዱስ እንደ ርግብ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ በእርሱ ላይም ዐረፈ። ³³እኔ አላወቅሁትም ነበር፤ ነገር ግን በውሃ እንዳጠምቅ የላከኝ፣ ‘መንፈስ ቅዱስ ሲወርድና ሲያርፍበት የምታየው እርሱ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቀው ነው’ አለኝ። ³⁴እኔም አይቻለሁ፤ ይህም የአባታችን ልጅ እንደ ሆነ መስክሬአለሁ።” ^d d v34 የዮሐንስ ምስክርነት ኢየሱስን የአባታችን ልጅ ብሎ ይሰይመዋል፤ አንድ ‘የእግዚአብሔር ልጅ’ ብቻ ሳይሆን፣ አብ ዓለም ከመፈጠሩ በፊት ጀምሮ የወደደው የዘላለም ልጅ ነው።

መጥታችሁ እዩ

³⁵በማግስቱ ዮሐንስ ከደቀ መዛሙርቱ ከሁለቱ ጋራ እንደ ገና ቆሞ ነበር፤ ³⁶ኢየሱስም ሲያልፍ ተመልክቶ፣ “እነሆ፣ የአባታችን በግ!” አለ። ³⁷ሁለቱ ደቀ መዛሙርት ይህን ሲናገር ሰምተው ኢየሱስን ተከተሉ።

³⁸ኢየሱስም ዘወር ብሎ ሲከተሉት አየ፤ “ምን ትፈልጋላችሁ?” ብሎ ጠየቃቸው። እነርሱም፣ “ረቢ፣ የት ትኖራለህ?” አሉት፤ “ረቢ” ማለት መምህር ማለት ነው።

³⁹እርሱም፣ “ኑና እዩ” አላቸው። ስለዚህ ሄደው የሚኖርበትን አዩ፤ በዚያም ቀን ከእርሱ ጋራ ዋሉ፤ ጊዜውም ወደ ዐሥር ሰዓት ገደማ ነበር።

⁴⁰ዮሐንስ ሲናገር ሰምተው ኢየሱስን ከተከተሉት ከሁለቱ አንዱ የስምዖን ጴጥሮስ ወንድም እንድርያስ ነበረ። ⁴¹እርሱም አስቀድሞ የገዛ ወንድሙን ስምዖንን አግኝቶ፣ “መሲሑን አገኘነው” አለው፤ “መሲሕ” ማለት ክርስቶስ ማለት ነው።

⁴²ወደ ኢየሱስም አመጣው። ኢየሱስም ተመልክቶት፣ “አንተ የዮሐንስ ልጅ ስምዖን ነህ፤ ኬፋ ትባላለህ” አለው፤ “ኬፋ” ማለት ጴጥሮስ ማለት ነው።

⁴³በማግስቱ ኢየሱስ ወደ ገሊላ ለመሄድ ወሰነ። ፊልጶስንም አግኝቶ፣ “ተከተለኝ” አለው።

⁴⁴ፊልጶስም የእንድርያስና የጴጥሮስ ከተማ ከሆነችው ከቤተ ሳይዳ ነበረ። ⁴⁵ፊልጶስም ናትናኤልን አግኝቶ፣ “ሙሴ በሕግ፣ ነቢያትም ስለ እርሱ የጻፉለትን አገኘነው፤ እርሱም የዮሴፍ ልጅ፣ የናዝሬቱ ኢየሱስ ነው” አለው።

⁴⁶ናትናኤልም፣ “ከናዝሬት መልካም ነገር ይወጣልን?” አለ። ፊልጶስም፣ “መጥተህ እይ” አለው።

⁴⁷ኢየሱስም ናትናኤልን ወደ እርሱ ሲመጣ አይቶ ስለ እርሱ፣ “እነሆ፣ ተንኰል የሌለበት እውነተኛ እስራኤላዊ!” አለ።

⁴⁸ናትናኤልም፣ “እንዴት ታውቀኛለህ?” ብሎ ጠየቀው። ኢየሱስም መልሶ፣ “ፊልጶስ ሳይጠራህ፣ ከበለስ ዛፍ በታች ሳለህ አየሁህ” አለው።

⁴⁹ናትናኤልም መልሶ፣ “ረቢ፣ አንተ የአባታችን ልጅ ነህ! አንተ የእስራኤል ንጉሥ ነህ!” አለው።

⁵⁰ኢየሱስም መልሶ፣ “ከበለስ ዛፍ በታች አየሁህ ስላልሁህ ታምናለህን? ከእነዚህ የሚበልጡ ነገሮችን ታያለህ” አለው። ⁵¹እንዲህም አለው፤ “እውነት እውነት እላችኋለሁ፣ ሰማይ ተከፍቶ የአባታችንም መላእክት በሰው ልጅ ላይ ሲወጡና ሲወርዱ ታያላችሁ።” ^e e v51 ኢየሱስ መላእክት በመሰላል ላይ በሰማይና በምድር መካከል የተመላለሱበትን የያዕቆብን ራእይ በቤቴል (ዘፍ 28፥12) ያስተጋባል፤ ይህም አሁን በእርሱ ተፈጽሞአል።