ሉቃስ 24

24 ¹ከሳምንቱም በመጀመሪያው ቀን ማለዳ፣ ያዘጋጁትን ሽቱ ይዘው ወደ መቃብሩ መጡ። ²ድንጋዩም ከመቃብሩ ተንከባልሎ አገኙት፤ ³ነገር ግን ገብተው የጌታ ኢየሱስን ሥጋ አላገኙም። ⁴ይህም ነገር ግራ ባጋባቸው ጊዜ፣ የሚያንጸባርቅ ልብስ የለበሱ ሁለት ሰዎች ድንገት በአጠገባቸው ቆሙ። ⁵ፈርተውም ፊታቸውን ወደ መሬት አቀረቀሩ። ሰዎቹም፣ “ሕያውን በሙታን መካከል ለምን ትፈልጋላችሁ? ⁶እዚህ የለም፤ ተነሥቷል። ገና በገሊላ ሳለ የነገራችሁን አስታውሱ፤ ⁷ይህም የሰው ልጅ በኀጢአተኞች እጅ አልፎ ሊሰጥ፣ ሊሰቀልና በሦስተኛው ቀን ሊነሣ ይገባዋል ማለቱ ነበር።”

⁸ቃሉንም አስታወሱ፤ ⁹ከመቃብሩም ተመልሰው ይህን ሁሉ ለዐሥራ አንዱና ለተቀሩት ሁሉ ነገሩ። ¹⁰ይህንም ለሐዋርያት የነገሩ መግደላዊት ማርያም፣ ዮሐና፣ የያዕቆብ እናት ማርያምና ከእነርሱ ጋር የነበሩት ሌሎች ሴቶች ነበሩ። ¹¹ይህ ቃል ግን እንደ ከንቱ ነገር ስለ መሰላቸው አላመኗቸውም። ¹²ጴጥሮስ ግን ተነሥቶ ወደ መቃብሩ ሮጠ፤ ጐንበስ ብሎም የተልባ እግር ልብሱን ብቻ አየ፤ በሆነውም ነገር እየተደነቀ ወደ ቤቱ ሄደ።

ወደ ኤማሁስ የሚወስደው መንገድ

¹³በዚያኑ ቀን ከእነርሱ ሁለቱ ከኢየሩሳሌም ሰባት ማይል ያህል ወደምትርቅ ኤማሁስ ወደምትባል መንደር ይጓዙ ነበር፤ ¹⁴ስለ ተፈጸመውም ነገር ሁሉ እርስ በርሳቸው ይነጋገሩ ነበር። ¹⁵ሲነጋገሩና ሲወያዩም ሳሉ፣ ኢየሱስ ራሱ ቀርቦ ከእነርሱ ጋር ተጓዘ። ¹⁶ነገር ግን ዐይኖቻቸው እንዳያውቁት ተይዘው ነበር።

¹⁷እርሱም፣ “ስትሄዱ እርስ በርሳችሁ የምትነጋገሩት ስለ ምንድን ነው?” አላቸው። እነርሱም ዐዝነው ቆሙ።

¹⁸ከእነርሱም ቀለዮጳ የተባለው አንዱ መልሶ፣ “በኢየሩሳሌም እንግዳ ሆነህ፣ በእነዚህ ቀናት በዚያ የሆነውን ነገር የማታውቅ አንተ ብቻ ነህን?” አለው።

¹⁹እርሱም፣ “ምን ነገር?” አላቸው። እነርሱም እንዲህ አሉት፤ “በአባታችንና በሕዝቡ ሁሉ ፊት በሥራና በቃል ኀያል ነቢይ ስለ ነበረው ስለ ናዝሬቱ ኢየሱስ ነው፤

²⁰የካህናት አለቆቻችንና መሪዎቻችን ለሞት ፍርድ አሳልፈው እንደ ሰጡትና እንደ ሰቀሉት ነው። ²¹እኛ ግን እስራኤልን የሚቤዠው እርሱ እንደ ሆነ ተስፋ አድርገን ነበር። ከዚህም ሁሉ ጋር፣ ይህ ከሆነ ዛሬ ሦስተኛው ቀን ነው። ²²ከእኛም አንዳንድ ሴቶች አስገረሙን፤ ማልደው ወደ መቃብሩ ሄደው ነበር፤ ²³ሥጋውንም ባጡ ጊዜ፣ ሕያው እንደ ሆነ የተናገሩ የመላእክትን ራእይ እንኳ ዐይተናል እያሉ ተመለሱ። ²⁴ከእኛም ጋር ከነበሩት አንዳንዶቹ ወደ መቃብሩ ሄደው ሴቶቹ እንዳሉት ሆኖ አገኙት፤ እርሱን ግን አላዩትም።”

²⁵እርሱም፣ “እናንተ የማታስተውሉ፣ ነቢያት የተናገሩትን ሁሉ ከማመን ልባችሁ የዘገየ! ²⁶ክርስቶስ ይህን መከራ ተቀብሎ ወደ ክብሩ መግባት አይገባውም ነበርን?” አላቸው።

²⁷ከሙሴና ከነቢያት ሁሉ ጀምሮ፣ በመጻሕፍት ሁሉ ስለ ራሱ የተጻፈውን ገለጠላቸው።

²⁸ወደሚሄዱባትም መንደር ቀረቡ፤ እርሱም አልፎ የሚሄድ መሰለ። ²⁹እነርሱ ግን፣ “መሽቷልና፣ ቀኑም ሊጠፋ ተቃርቧልና ከእኛ ጋር እደር” ብለው ለመኑት። እርሱም ከእነርሱ ጋር ሊያድር ገባ።

³⁰ከእነርሱም ጋር በማእድ ተቀምጦ ሳለ፣ እንጀራውን አንሥቶ ባረከ፤ ቈርሶም ሰጣቸው። ³¹ዐይኖቻቸውም ተከፈቱ፤ አወቁትም። እርሱም ከዐይናቸው ተሰወረ። ³²እርስ በርሳቸውም፣ “በመንገድ ላይ ሲያናግረን፣ መጻሕፍትን ሲከፍትልን ልባችን በውስጣችን ይቃጠል አልነበረምን?” ተባባሉ። ³³በዚያም ሰዓት ተነሥተው ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ፤ ዐሥራ አንዱንና ከእነርሱ ጋር የነበሩትን በአንድነት ተሰብስበው አገኙ፤ ³⁴እነርሱም፣ “ጌታ በእውነት ተነሥቷል፤ ለስምዖንም ተገልጧል!” ይሉ ነበር። ³⁵እነርሱም በመንገድ ላይ የሆነውን፣ እንጀራውንም በቈረሰ ጊዜ እንዴት እንዳወቁት ተረኩ።

ኢየሱስ ለወገኖቹ ተገለጠ

³⁶ይህንም ሲነጋገሩ ሳሉ፣ ኢየሱስ ራሱ በመካከላቸው ቆሞ፣ “ሰላም ለእናንተ ይሁን!” አላቸው።

³⁷እነርሱ ግን ደነገጡ፤ ፈሩም፤ መንፈስም ያዩ መሰላቸው።

³⁸እርሱም፣ “ለምን ትታወካላችሁ? በልባችሁስ ጥርጣሬ ለምን ይነሣል? ³⁹እጆቼንና እግሮቼን እዩ፤ እኔው ራሴ ነኝ። ዳስሱኝና እዩ፤ እኔ እንዳለኝ እንደምታዩት፣ መንፈስ ሥጋና ዐጥንት የለውም።”

⁴⁰ይህንም ብሎ እጆቹንና እግሮቹን አሳያቸው።

⁴¹ገናም ከደስታ የተነሣ ሳያምኑ ሲደነቁ ሳሉ፣ “እዚህ የሚበላ ነገር አላችሁን?” አላቸው።

⁴²እነርሱም የተጠበሰ ዓሣ ቍራጭ ሰጡት፤ ⁴³እርሱም ተቀብሎ በፊታቸው በላ።

⁴⁴እርሱም፣ “ገና ከእናንተ ጋር ሳለሁ የነገርኋችሁ ይህ ነው፤ በሙሴ ሕግ፣ በነቢያትና በመዝሙራት ስለ እኔ የተጻፈው ሁሉ ሊፈጸም ይገባ ነበር።” አላቸው።

⁴⁵ከዚያም መጻሕፍትን ያስተውሉ ዘንድ አእምሮአቸውን ከፈተ፤

⁴⁶እንዲህም አላቸው፤ “ተጽፎ ያለው ይህ ነው፤ ክርስቶስ መከራ ይቀበላል፤ በሦስተኛውም ቀን ከሙታን ይነሣል፤ ⁴⁷ከኢየሩሳሌምም ጀምሮ ለኀጢአት ይቅርታ የሚሆን ንስሐ በስሙ ለአሕዛብ ሁሉ ይሰበካል። ⁴⁸እናንተም ለእነዚህ ነገሮች ምስክሮች ናችሁ። ⁴⁹የአባቴን የተስፋ ቃል በእናንተ ላይ እልካለሁ። እናንተ ግን ከላይ ኀይል እስክትለብሱ ድረስ በከተማዪቱ ቈዩ።”

አብ ልጁን ተቀበለ

⁵⁰እስከ ቢታንያም ድረስ አወጣቸው፤ እጆቹንም አንሥቶ ባረካቸው። ⁵¹ሲባርካቸውም ሳለ፣ ከእነርሱ ተለይቶ ወደ ሰማይ ዐረገ። ⁵²እነርሱም ሰገዱለት፤ በታላቅ ደስታም ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ፤ ⁵³አባታችንንም እያመሰገኑ ዘወትር በቤተ መቅደስ ነበሩ።