ਲੂਕਾ 24

24 ¹ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰ ਸਾਰ, ਉਹ ਉਹ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਕਬਰ ਕੋਲ ਆਈਆਂ। ²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਕਬਰ ਤੋਂ ਰੁੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ³ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨਾ ਮਿਲੀ। ⁴ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਦੋ ਪੁਰਸ਼ ਚਮਕਦੇ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ⁵ਉਹ ਡਰ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਝੁਕਾ ਲਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਨੂੰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹੋ? ⁶ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ। ਯਾਦ ਕਰੋ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ⁷ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਵਾਇਆ ਜਾਣਾ, ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।”

⁸ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਆ ਗਈਆਂ, ⁹ਅਤੇ ਕਬਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ¹⁰ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਰਿਯਮ ਮਗਦਲੀਨੀ, ਯੋਆੰਨਾ, ਯਾਕੂਬ ਦੀ ਮਾਤਾ ਮਰਿਯਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੀਵੀਆਂ ਸਨ। ¹¹ਪਰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ। ¹²ਪਤਰਸ ਉੱਠ ਕੇ ਕਬਰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ; ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਤਾਨ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਇੰਮਊਸ ਦਾ ਰਾਹ

¹³ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਜਣੇ ਇੰਮਊਸ ਨਾਮੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਸੱਤ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸੀ, ¹⁴ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ¹⁵ਜਦ ਉਹ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਆਪ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ¹⁶ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ।

¹⁷ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?” ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਗਏ।

¹⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਿਓਪਾਸ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਪਰਦੇਸੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਉੱਥੇ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ?”

¹⁹ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, “ਯਿਸੂ ਨਾਸਰੀ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਇੱਕ ਨਬੀ ਸੀ,

²⁰ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਫੜਵਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ। ²¹ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਸਾਂ ਕਿ ਇਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹੋਇਆਂ ਅੱਜ ਤੀਜਾ ਦਿਨ ਹੈ। ²²ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਤੀਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਤੜਕੇ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਗਈਆਂ, ²³ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨਾ ਲੱਭਣ ਤੇ ਮੁੜ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ²⁴ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕਬਰ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਵੇਂ ਹੀ ਪਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਤੀਵੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।”

²⁵ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮੂਰਖੋ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੇ ਆਖੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲੇ! ²⁶ਕੀ ਮਸੀਹ ਲਈ ਇਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ?”

²⁷ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।

²⁸ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਜਾਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕੀਤਾ। ²⁹ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰ ਜਾ—ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਚੱਲੀ ਹੈ, ਦਿਨ ਲਗਭਗ ਢਲ ਗਿਆ ਹੈ।” ਸੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰਨ ਲਈ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

³⁰ਜਦ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣ ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੋੜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ³¹ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਿਆ। ³²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਖਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਸੀ?” ³³ਉਸੇ ਘੜੀ ਉਹ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਏ, ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ, ³⁴ਜੋ ਆਖ ਰਹੇ ਸਨ, “ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਚੀਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਮਊਨ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ!” ³⁵ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਰੋਟੀ ਤੋੜਨ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਯਿਸੂ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

³⁶ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ!”

³⁷ਪਰ ਉਹ ਘਬਰਾ ਗਏ ਅਤੇ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਭੂਤ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।

³⁸ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਕਿਉਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ? ³⁹ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਵੇਖੋ—ਇਹ ਸੱਚੀਂ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਵੇਖੋ: ਭੂਤ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਹਨ।”

⁴⁰ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਵਿਖਾਏ।

⁴¹ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਥੇ ਖਾਣ ਲਈ ਕੁਝ ਹੈ?”

⁴²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੰਨੀ ਹੋਈ ਮੱਛੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਦਿੱਤਾ, ⁴³ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖਾਧਾ।

⁴⁴ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਹੀ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖੀਆਂ ਸਨ ਜਦ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂ, ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮੂਸਾ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ, ਨਬੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ।”

⁴⁵ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਣ,

⁴⁶ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਉਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ⁴⁷ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਲਈ ਤੋਬਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ⁴⁸ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹੋ। ⁴⁹ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੋ ਜਦ ਤੱਕ ਉੱਪਰੋਂ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਨਾ ਜਾਓ।”

ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ

⁵⁰ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਤਅਨੀਆ ਤੱਕ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਠਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ। ⁵¹ਬਰਕਤ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਲਿਆ ਗਿਆ। ⁵²ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਏ, ⁵³ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।