પુત્ર ઊઠે છે
સ્ત્રીઓને કબર ખુલ્લી મળે છે અને કોઈ તેમનું માનતું નથી. એમ્મૌસ જતા બે જણ એક અજાણ્યા સાથે વાત કરે છે, જે તેમને શાસ્ત્ર સમજાવે છે અને રોટલી ભાંગે ત્યારે જ ઓળખાય છે. તે પ્રગટ થાય છે, પોતે ભૂત નથી એ સાબિત કરવા માછલી ખાય છે, પછી તેમને આશીર્વાદ આપે છે અને પોતાના પિતા પાસે ઉપર લઈ લેવાય છે.
24 1અઠવાડિયાને પહેલે દિવસે, પરોઢિયે, પોતે તૈયાર કરેલાં સુગંધી દ્રવ્યો લઈને તેઓ કબર પાસે આવ્યાં. 2કબર પરથી પથ્થર ગબડાવી દીધેલો તેમણે જોયો, 3પણ અંદર જતાં પ્રભુ ઈસુનો દેહ તેમને મળ્યો નહિ. 4આ વિશે તેઓ મૂંઝાતી હતી, એટલામાં અચાનક બે પુરુષો ઝળહળતાં વસ્ત્રોમાં તેમની પાસે ઊભા રહ્યા. 5ભયભીત થઈને તેઓ પોતાનાં મોં જમીન તરફ નમાવી રહી. પેલા પુરુષોએ પૂછ્યું, “જીવતાને તમે મૂએલાંમાં કેમ શોધો છો? 6તેઓ અહીં નથી—તેઓ ઊઠ્યા છે. ગાલીલમાં હતા ત્યારે તેમણે તમને જે કહ્યું હતું તે યાદ કરો, 7કે માનવપુત્રને પાપી માણસોના હાથમાં સોંપાવું, વધસ્તંભે જડાવું અને ત્રીજે દિવસે ઊઠવું જોઈએ.”
8અને તેમની વાતો તેમને યાદ આવી, 9કબરેથી પાછાં ફરીને, તેઓએ આ બધું અગિયાર તથા બીજા સૌને કહ્યું. 10મગ્દલાની મરિયમ, યોહાન્ના, યાકૂબની મા મરિયમ, અને તેમની સાથેની બીજી સ્ત્રીઓએ આ વાતો પ્રેરિતોને કહી. 11પણ આ વાતો તેમને બકવાસ જેવી લાગી, અને તેમણે તેમનો વિશ્વાસ કર્યો નહિ. 12પિતર ઊઠીને કબર તરફ દોડ્યો; નમીને તેણે ફક્ત શણનાં વસ્ત્રો જોયાં, પછી જે બન્યું હતું તેથી આશ્ચર્ય પામતો ઘેર ગયો.
એમ્મૌસનો માર્ગ
13એ જ દિવસે તેમાંના બે જણ યરુશાલેમથી આશરે સાત માઈલ દૂર આવેલા એમ્મૌસ નામના ગામ તરફ મુસાફરી કરતા હતા, 14અને જે બધું બન્યું હતું તે વિશે તેઓ એકબીજા સાથે વાત કરતા હતા. 15તેઓ એકબીજા સાથે વાતચીત તથા ચર્ચા કરતા હતા, એટલામાં ઈસુ પોતે પાસે આવીને તેમની સાથે ચાલવા લાગ્યા. 16પણ તેમને ઓળખવાથી તેમની આંખો રોકાયેલી રહી.
17તેમણે તેમને પૂછ્યું, “ચાલતાં ચાલતાં તમે એકબીજા સાથે શાની ચર્ચા કરો છો?” તેઓ ઉદાસ ચહેરે ઊભા રહ્યા.
18તેમાંના એક, ક્લિયોપાસે, જવાબ આપ્યો, “આ દિવસોમાં યરુશાલેમમાં જે બન્યું છે તે ન જાણનાર ત્યાંના તમે એકલા જ મુલાકાતી છો શું?”
19તેમણે પૂછ્યું, “શી વાતો?” તેઓએ કહ્યું, “નાઝરેથના ઈસુ વિશે—આપણા પિતા તથા સર્વ લોકોની આગળ કાર્ય અને વચનમાં સમર્થ એક પ્રબોધક,
20અને કેવી રીતે આપણા મુખ્ય યાજકો તથા અધિકારીઓએ તેમને મોતની સજા માટે સોંપ્યા, અને વધસ્તંભે જડ્યા. 21ઇઝરાયલને જેઓ ઉદ્ધાર કરનાર હતા તે તેઓ જ છે એવી અમે આશા રાખી હતી. તોપણ આ બધાની ઉપરાંત, આ વાતો બન્યાને આજ ત્રીજો દિવસ છે. 22અમારામાંની કેટલીક સ્ત્રીઓએ પણ અમને આશ્ચર્યમાં નાખ્યા—વહેલી સવારે કબર પાસે, 23અને તેમનો દેહ ન મળતાં, તેઓ પાછી આવીને કહેવા લાગી કે તેમણે તો દૂતોનું દર્શન પણ જોયું, જેમણે કહ્યું કે તેઓ જીવતા છે. 24અમારા સાથીઓમાંના કેટલાક કબર પાસે ગયા અને સ્ત્રીઓએ જેમ કહ્યું હતું તેમ જ તેમણે જોયું, પણ તેમને તેઓ દેખાયા નહિ.”
25તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે કેવા મૂર્ખ છો, અને પ્રબોધકોએ કહેલું બધું માનવામાં ઢીલા છો! 26શું એ જરૂરી ન હતું કે ખ્રિસ્ત આ બધું સહન કરીને પોતાના મહિમામાં પ્રવેશે?”
27અને મૂસાથી શરૂ કરીને સર્વ પ્રબોધકો સુધી, સર્વ ધર્મશાસ્ત્રોમાંથી પોતાના વિશેની દરેક વાત તેમણે તેમને સમજાવી.
28અને જે ગામ તરફ તેઓ જતા હતા તેની પાસે તેઓ પહોંચ્યા, અને તેમણે આગળ જવાનો ઢોંગ કર્યો. 29પણ તેમણે આગ્રહ કરીને કહ્યું, “અમારી સાથે રહો—સાંજ પડવા આવી છે, દિવસ લગભગ પૂરો થયો છે.” તેથી તેઓ તેમની સાથે રહેવા અંદર ગયા.
30જ્યારે તેઓ તેમની સાથે ભોજન કરવા બેઠા, ત્યારે તેમણે રોટલી લઈને, આશીર્વાદ આપ્યો, ભાંગી, અને તેમને આપી. 31અને તેમની આંખો ઊઘડી, અને તેમણે તેમને ઓળખ્યા. અને તેઓ તેમની નજર આગળથી અદૃશ્ય થઈ ગયા. 32તેઓ એકબીજાને કહેવા લાગ્યા, “તેઓ માર્ગમાં આપણી સાથે વાત કરતા હતા, અને આપણને ધર્મશાસ્ત્રો ખોલી આપતા હતા, ત્યારે શું આપણાં હૃદય આપણામાં સળગી રહ્યાં ન હતાં?” 33એ જ ઘડીએ તેઓ ઊઠીને, યરુશાલેમ પાછા ફર્યા, અને અગિયાર તથા તેમની સાથેનાને એકઠા થયેલા જોયા, 34તેઓ કહેતા હતા, “પ્રભુ ખરેખર ઊઠ્યા છે, અને સિમોનને દેખાયા છે!” 35અને તેમણે માર્ગમાં જે બન્યું, અને રોટલી ભાંગવામાં તેમને કેવી રીતે ઓળખ્યા, તે કહ્યું.
ઈસુ પોતાના લોકોને દેખાય છે
36તેઓ આ વાતો કરતા હતા, એટલામાં ઈસુ પોતે તેમની વચ્ચે ઊભા રહ્યા અને તેમને કહ્યું, “તમને શાંતિ હો!”
37પણ તેઓ ચોંકી ઊઠીને ગભરાઈ ગયા અને તેમણે ધાર્યું કે તેઓ કોઈ આત્માને જુએ છે.
38અને તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે શા માટે ગભરાઓ છો, અને તમારાં હૃદયમાં શંકાઓ કેમ ઊભી થાય છે? 39મારા હાથ અને મારા પગ જુઓ—એ ખરેખર હું જ છું. મને અડકીને જુઓ: આત્માને હાડ-માંસ નથી હોતાં, જેમ તમે જુઓ છો કે મને છે.”
40અને આમ કહીને, તેમણે તેમને પોતાના હાથ અને પોતાના પગ દેખાડ્યા.
41અને આનંદને લીધે તેઓ હજી વિશ્વાસ કરતા ન હતા અને આશ્ચર્ય પામતા હતા, ત્યારે તેમણે તેમને કહ્યું, “અહીં તમારી પાસે ખાવાનું કંઈ છે?”
42તેઓએ તેમને શેકેલી માછલીનો એક ટુકડો આપ્યો, 43અને તેમણે તે લઈને તેમની આગળ ખાધો.
44તેમણે તેમને કહ્યું, “તમારી સાથે હતો ત્યારે મેં તમને જે કહ્યું હતું તે આ છે: મૂસાના નિયમશાસ્ત્ર, પ્રબોધકો, અને ગીતસંહિતામાં મારા વિશે જે લખેલું છે તે બધું પૂરું થવું જોઈતું હતું.”
45ત્યારે ધર્મશાસ્ત્રો સમજવા માટે તેમણે તેમનાં મન ખોલ્યાં,
46અને તેમને કહ્યું, “આ પ્રમાણે લખેલું છે: ખ્રિસ્તને સહન કરવું અને ત્રીજે દિવસે મૂએલાંમાંથી ઊઠવું જોઈએ, 47અને યરુશાલેમથી શરૂ કરીને સર્વ પ્રજાઓ આગળ તેમના નામે પાપોની માફી માટે પશ્ચાત્તાપનો પ્રચાર થવો જોઈએ. 48આ વાતોના તમે સાક્ષી છો. 49મારા પિતાનું વચન હું તમારા પર મોકલું છું. ઉપરથી સામર્થ્ય પામીને સજ્જ ન થાઓ ત્યાં સુધી તમે નગરમાં રહો.”
પિતા પોતાના પુત્રને સ્વીકારે છે
50અને તેમણે તેમને બેથનિયા સુધી બહાર દોર્યા, અને પોતાના હાથ ઊંચા કરીને તેમણે તેમને આશીર્વાદ આપ્યો. 51તેઓ તેમને આશીર્વાદ આપતા હતા, એટલામાં તેઓ તેમનાથી જુદા પડ્યા અને આકાશમાં ઉપર લઈ જવાયા. 52અને તેમણે તેમનું ભજન કર્યું અને મોટા આનંદ સાથે યરુશાલેમ પાછા ફર્યા, 53અને આપણા પિતાની સ્તુતિ કરતા નિરંતર મંદિરમાં રહ્યા.