હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પુત્ર ઊઠે છે

સ્ત્રીઓને કબર ખુલ્લી મળે છે અને કોઈ તેમનું માનતું નથી. એમ્મૌસ જતા બે જણ એક અજાણ્યા સાથે વાત કરે છે, જે તેમને શાસ્ત્ર સમજાવે છે અને રોટલી ભાંગે ત્યારે જ ઓળખાય છે. તે પ્રગટ થાય છે, પોતે ભૂત નથી એ સાબિત કરવા માછલી ખાય છે, પછી તેમને આશીર્વાદ આપે છે અને પોતાના પિતા પાસે ઉપર લઈ લેવાય છે.

અધ્યાય 24.

અઠવાડિયાને પહેલે દિવસે, પરોઢિયે, પોતે તૈયાર કરેલાં સુગંધી દ્રવ્યો લઈને તેઓ કબર પાસે આવ્યાં. કબર પરથી પથ્થર ગબડાવી દીધેલો તેમણે જોયો, પણ અંદર જતાં પ્રભુ ઈસુનો દેહ તેમને મળ્યો નહિ. આ વિશે તેઓ મૂંઝાતી હતી, એટલામાં અચાનક બે પુરુષો ઝળહળતાં વસ્ત્રોમાં તેમની પાસે ઊભા રહ્યા. ભયભીત થઈને તેઓ પોતાનાં મોં જમીન તરફ નમાવી રહી. પેલા પુરુષોએ પૂછ્યું, “જીવતાને તમે મૂએલાંમાં કેમ શોધો છો? તેઓ અહીં નથી—તેઓ ઊઠ્યા છે. ગાલીલમાં હતા ત્યારે તેમણે તમને જે કહ્યું હતું તે યાદ કરો, કે માનવપુત્રને પાપી માણસોના હાથમાં સોંપાવું, વધસ્તંભે જડાવું અને ત્રીજે દિવસે ઊઠવું જોઈએ.”

અને તેમની વાતો તેમને યાદ આવી, કબરેથી પાછાં ફરીને, તેઓએ આ બધું અગિયાર તથા બીજા સૌને કહ્યું. મગ્દલાની મરિયમ, યોહાન્ના, યાકૂબની મા મરિયમ, અને તેમની સાથેની બીજી સ્ત્રીઓએ આ વાતો પ્રેરિતોને કહી. પણ આ વાતો તેમને બકવાસ જેવી લાગી, અને તેમણે તેમનો વિશ્વાસ કર્યો નહિ. પિતર ઊઠીને કબર તરફ દોડ્યો; નમીને તેણે ફક્ત શણનાં વસ્ત્રો જોયાં, પછી જે બન્યું હતું તેથી આશ્ચર્ય પામતો ઘેર ગયો.

એમ્મૌસનો માર્ગ

એ જ દિવસે તેમાંના બે જણ યરુશાલેમથી આશરે સાત માઈલ દૂર આવેલા એમ્મૌસ નામના ગામ તરફ મુસાફરી કરતા હતા, અને જે બધું બન્યું હતું તે વિશે તેઓ એકબીજા સાથે વાત કરતા હતા. તેઓ એકબીજા સાથે વાતચીત તથા ચર્ચા કરતા હતા, એટલામાં ઈસુ પોતે પાસે આવીને તેમની સાથે ચાલવા લાગ્યા. પણ તેમને ઓળખવાથી તેમની આંખો રોકાયેલી રહી.

તેમણે તેમને પૂછ્યું, “ચાલતાં ચાલતાં તમે એકબીજા સાથે શાની ચર્ચા કરો છો?” તેઓ ઉદાસ ચહેરે ઊભા રહ્યા.

તેમાંના એક, ક્લિયોપાસે, જવાબ આપ્યો, “આ દિવસોમાં યરુશાલેમમાં જે બન્યું છે તે ન જાણનાર ત્યાંના તમે એકલા જ મુલાકાતી છો શું?”

તેમણે પૂછ્યું, “શી વાતો?” તેઓએ કહ્યું, “નાઝરેથના ઈસુ વિશે—આપણા પિતા તથા સર્વ લોકોની આગળ કાર્ય અને વચનમાં સમર્થ એક પ્રબોધક,

અને કેવી રીતે આપણા મુખ્ય યાજકો તથા અધિકારીઓએ તેમને મોતની સજા માટે સોંપ્યા, અને વધસ્તંભે જડ્યા. ઇઝરાયલને જેઓ ઉદ્ધાર કરનાર હતા તે તેઓ જ છે એવી અમે આશા રાખી હતી. તોપણ આ બધાની ઉપરાંત, આ વાતો બન્યાને આજ ત્રીજો દિવસ છે. અમારામાંની કેટલીક સ્ત્રીઓએ પણ અમને આશ્ચર્યમાં નાખ્યા—વહેલી સવારે કબર પાસે, અને તેમનો દેહ ન મળતાં, તેઓ પાછી આવીને કહેવા લાગી કે તેમણે તો દૂતોનું દર્શન પણ જોયું, જેમણે કહ્યું કે તેઓ જીવતા છે. અમારા સાથીઓમાંના કેટલાક કબર પાસે ગયા અને સ્ત્રીઓએ જેમ કહ્યું હતું તેમ જ તેમણે જોયું, પણ તેમને તેઓ દેખાયા નહિ.”

તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે કેવા મૂર્ખ છો, અને પ્રબોધકોએ કહેલું બધું માનવામાં ઢીલા છો! શું એ જરૂરી ન હતું કે ખ્રિસ્ત આ બધું સહન કરીને પોતાના મહિમામાં પ્રવેશે?”

અને મૂસાથી શરૂ કરીને સર્વ પ્રબોધકો સુધી, સર્વ ધર્મશાસ્ત્રોમાંથી પોતાના વિશેની દરેક વાત તેમણે તેમને સમજાવી.

અને જે ગામ તરફ તેઓ જતા હતા તેની પાસે તેઓ પહોંચ્યા, અને તેમણે આગળ જવાનો ઢોંગ કર્યો. પણ તેમણે આગ્રહ કરીને કહ્યું, “અમારી સાથે રહો—સાંજ પડવા આવી છે, દિવસ લગભગ પૂરો થયો છે.” તેથી તેઓ તેમની સાથે રહેવા અંદર ગયા.

જ્યારે તેઓ તેમની સાથે ભોજન કરવા બેઠા, ત્યારે તેમણે રોટલી લઈને, આશીર્વાદ આપ્યો, ભાંગી, અને તેમને આપી. અને તેમની આંખો ઊઘડી, અને તેમણે તેમને ઓળખ્યા. અને તેઓ તેમની નજર આગળથી અદૃશ્ય થઈ ગયા. તેઓ એકબીજાને કહેવા લાગ્યા, “તેઓ માર્ગમાં આપણી સાથે વાત કરતા હતા, અને આપણને ધર્મશાસ્ત્રો ખોલી આપતા હતા, ત્યારે શું આપણાં હૃદય આપણામાં સળગી રહ્યાં ન હતાં?” એ જ ઘડીએ તેઓ ઊઠીને, યરુશાલેમ પાછા ફર્યા, અને અગિયાર તથા તેમની સાથેનાને એકઠા થયેલા જોયા, તેઓ કહેતા હતા, “પ્રભુ ખરેખર ઊઠ્યા છે, અને સિમોનને દેખાયા છે!” અને તેમણે માર્ગમાં જે બન્યું, અને રોટલી ભાંગવામાં તેમને કેવી રીતે ઓળખ્યા, તે કહ્યું.

ઈસુ પોતાના લોકોને દેખાય છે

તેઓ આ વાતો કરતા હતા, એટલામાં ઈસુ પોતે તેમની વચ્ચે ઊભા રહ્યા અને તેમને કહ્યું, “તમને શાંતિ હો!”

પણ તેઓ ચોંકી ઊઠીને ગભરાઈ ગયા અને તેમણે ધાર્યું કે તેઓ કોઈ આત્માને જુએ છે.

અને તેમણે તેમને કહ્યું, “તમે શા માટે ગભરાઓ છો, અને તમારાં હૃદયમાં શંકાઓ કેમ ઊભી થાય છે? મારા હાથ અને મારા પગ જુઓ—એ ખરેખર હું જ છું. મને અડકીને જુઓ: આત્માને હાડ-માંસ નથી હોતાં, જેમ તમે જુઓ છો કે મને છે.”

અને આમ કહીને, તેમણે તેમને પોતાના હાથ અને પોતાના પગ દેખાડ્યા.

અને આનંદને લીધે તેઓ હજી વિશ્વાસ કરતા ન હતા અને આશ્ચર્ય પામતા હતા, ત્યારે તેમણે તેમને કહ્યું, “અહીં તમારી પાસે ખાવાનું કંઈ છે?”

તેઓએ તેમને શેકેલી માછલીનો એક ટુકડો આપ્યો, અને તેમણે તે લઈને તેમની આગળ ખાધો.

તેમણે તેમને કહ્યું, “તમારી સાથે હતો ત્યારે મેં તમને જે કહ્યું હતું તે આ છે: મૂસાના નિયમશાસ્ત્ર, પ્રબોધકો, અને ગીતસંહિતામાં મારા વિશે જે લખેલું છે તે બધું પૂરું થવું જોઈતું હતું.”

ત્યારે ધર્મશાસ્ત્રો સમજવા માટે તેમણે તેમનાં મન ખોલ્યાં,

અને તેમને કહ્યું, “આ પ્રમાણે લખેલું છે: ખ્રિસ્તને સહન કરવું અને ત્રીજે દિવસે મૂએલાંમાંથી ઊઠવું જોઈએ, અને યરુશાલેમથી શરૂ કરીને સર્વ પ્રજાઓ આગળ તેમના નામે પાપોની માફી માટે પશ્ચાત્તાપનો પ્રચાર થવો જોઈએ. આ વાતોના તમે સાક્ષી છો. મારા પિતાનું વચન હું તમારા પર મોકલું છું. ઉપરથી સામર્થ્ય પામીને સજ્જ ન થાઓ ત્યાં સુધી તમે નગરમાં રહો.”

પિતા પોતાના પુત્રને સ્વીકારે છે

અને તેમણે તેમને બેથનિયા સુધી બહાર દોર્યા, અને પોતાના હાથ ઊંચા કરીને તેમણે તેમને આશીર્વાદ આપ્યો. તેઓ તેમને આશીર્વાદ આપતા હતા, એટલામાં તેઓ તેમનાથી જુદા પડ્યા અને આકાશમાં ઉપર લઈ જવાયા. અને તેમણે તેમનું ભજન કર્યું અને મોટા આનંદ સાથે યરુશાલેમ પાછા ફર્યા, અને આપણા પિતાની સ્તુતિ કરતા નિરંતર મંદિરમાં રહ્યા.