လုကာ 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹ရက်သတ္တပတ်၏ပထမနေ့ မိုးသောက်ချိန်၌ သူတို့သည်အသင့်ပြင်ဆင်ထားသောနံ့သာမျိုးတို့ကိုယူဆောင်လျက် သင်္ချိုင်းဂူသို့လာကြ၏။ ²သင်္ချိုင်းဂူမှ ကျောက်တုံးကိုလှိမ့်ဖွင့်ထားသည်ကိုတွေ့ကြ၏၊ ³သို့ရာတွင် အတွင်းသို့ဝင်ကြသောအခါ သခင်ယေရှု၏အလောင်းတော်ကိုမတွေ့ကြ။ ⁴ဤအကြောင်းကြောင့် တွေဝေနေကြစဉ် ထွန်းတောက်သောအဝတ်ကိုဝတ်ဆင်သောလူနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက်သူတို့အနီး၌ရပ်နေကြ၏။ ⁵ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် သူတို့သည်မျက်နှာကိုမြေသို့ညွှတ်ကြ၏။ ထိုသူတို့က “အသက်ရှင်သောသူကို သေသောသူတို့ထဲတွင် အဘယ်ကြောင့်ရှာကြသနည်း။ ⁶ကိုယ်တော်သည်ဤအရပ်၌မရှိ၊ ထမြောက်တော်မူပြီ။ ဂါလိလဲပြည်၌ရှိတော်မူစဉ်က ကိုယ်တော်သင်တို့အားအဘယ်သို့မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကို သတိရကြလော့၊ ⁷လူသားသည်အပြစ်ရှိသောသူတို့လက်သို့အပ်နှံခြင်းကိုခံရမည်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်၊ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ထမြောက်တော်မူရမည်ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူခဲ့ပြီ” ဟုဆိုကြ၏။

⁸ထိုအခါ သူတို့သည်ကိုယ်တော်၏စကားတော်များကိုသတိရကြ၍၊ ⁹သင်္ချိုင်းဂူမှပြန်လာပြီးလျှင် ဤအကြောင်းအလုံးစုံကို တစ်ကျိပ်တစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့နှင့် အခြားသူအပေါင်းတို့အားပြောကြားကြ၏။ ¹⁰မာဂဒလမာရိ၊ ယောဟန္န၊ ယာကုပ်၏မိခင်မာရိနှင့် သူတို့နှင့်အတူရှိသောအခြားအမျိုးသမီးတို့သည် ဤအကြောင်းအရာတို့ကို တမန်တော်တို့အားပြောကြ၏။ ¹¹သို့ရာတွင် ထိုစကားတို့သည်သူတို့အတွက် ရူးသွပ်သောစကားကဲ့သို့ထင်မြင်ကြသဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးတို့ကိုမယုံကြ။ ¹²ပေတရုသည်ထ၍ သင်္ချိုင်းဂူသို့ပြေးသွားပြီးလျှင် ငုံ့ကြည့်သောအခါ ပိတ်ချောထည်များကိုသာမြင်၍ ဖြစ်ပျက်သည့်အမှုကိုအံ့ဩလျက် မိမိအိမ်သို့ပြန်သွား၏။

ဧမောက်ရွာသို့ခရီးလမ်း

¹³ထိုနေ့၌ပင် သူတို့အနက်နှစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ခုနစ်မိုင်ခန့်ကွာဝေးသော ဧမောက်အမည်ရှိရွာသို့ ခရီးသွားနေကြ၏။ ¹⁴ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသောအမှုအရာတို့အကြောင်းကို အချင်းချင်းပြောဆိုနေကြ၏။ ¹⁵ထိုသို့ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြစဉ် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်ချဉ်းကပ်၍ သူတို့နှင့်အတူကြွသွားတော်မူ၏။ ¹⁶သို့ရာတွင် သူတို့သည်ကိုယ်တော်ကိုမမှတ်မိစေရန် သူတို့၏မျက်စိကိုပိတ်ဆီးထားခြင်းခံရ၏။

¹⁷ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည်လမ်းလျှောက်ရင်း အချင်းချင်းအဘယ်အရာကိုဆွေးနွေးနေကြသနည်း” ဟုမေးတော်မူ၏။ သူတို့သည်ဝမ်းနည်းသောမျက်နှာထားဖြင့်ရပ်တန့်ကြ၏။

¹⁸သူတို့အနက် ကလောဖအမည်ရှိသူတစ်ဦးက “သင်သည်ယေရုရှလင်မြို့၌တည်းခိုသောဧည့်သည်တို့တွင် ဤနေ့ရက်များအတွင်း ထိုမြို့၌ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်တို့ကိုမသိသောသူ သင်တစ်ဦးတည်းသာလျှင်ဖြစ်သလော” ဟုပြန်ပြော၏။

¹⁹ကိုယ်တော်က “အဘယ်အမှုအရာနည်း” ဟုမေးတော်မူ၏။ သူတို့က “နာဇရက်မြို့သားယေရှု၏အကြောင်းပေတည်း။ ထိုသူသည်ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် အပြုအမူနှင့်နှုတ်ထွက်စကား၌တန်ခိုးကြီးသောပရောဖက်ဖြစ်၏၊

²⁰ငါတို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့်မင်းအရာရှိတို့သည် ကိုယ်တော့်ကိုသေဒဏ်စီရင်စေရန်အပ်နှံ၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌အသေသတ်ကြသည့်အကြောင်းလည်းပါသတည်း၊ ²¹ကိုယ်တော်သည်ဣသရေလအမျိုးကိုရွေးနုတ်မည့်သူဖြစ်သည်ဟု ငါတို့မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။ ထိုမျှမက ဤအမှုအရာတို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ယနေ့ဆိုလျှင်သုံးရက်မြောက်ပြီ။ ²²ထို့ပြင် ငါတို့အထဲမှ အမျိုးသမီးအချို့တို့သည်လည်း ငါတို့ကိုအံ့ဩစေကြ၏။ သူတို့သည်နံနက်စောစော သင်္ချိုင်းဂူသို့သွားကြရာ၊ ²³ကိုယ်တော်၏အလောင်းတော်ကိုမတွေ့သဖြင့် ကိုယ်တော်အသက်ရှင်တော်မူသည်ဟုဆိုသောကောင်းကင်တမန်တို့ကို ရူပါရုံ၌မြင်ရသည်ဟုပြောလျက် ပြန်လာကြ၏၊ ²⁴ငါတို့အပေါင်းအဖော်အချို့တို့သည်လည်း သင်္ချိုင်းဂူသို့သွားကြရာ အမျိုးသမီးတို့ပြောသည့်အတိုင်းပင်တွေ့ကြ၏၊ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်ကိုမူကားမမြင်ကြ” ဟုပြောကြ၏။

²⁵ကိုယ်တော်က “အချင်းတို့၊ သင်တို့သည်အလွန်မိုက်မဲကြ၍ ပရောဖက်အပေါင်းတို့ဟောပြောခဲ့သမျှကို ယုံကြည်ရန်နှေးကွေးလှပါသည်တကား။ ²⁶ခရစ်တော်သည်ဤဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကိုခံ၍ မိမိဘုန်းတော်ထဲသို့ဝင်ရမည်မဟုတ်လော” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

²⁷ထိုအခါ မောရှေမှအစပြု၍ ပရောဖက်အပေါင်းတို့၏ကျမ်းများမှသည် ကျမ်းစာတော်အလုံးစုံတို့၌ မိမိကိုယ်တော်နှင့်ဆိုင်သောအကြောင်းအလုံးစုံကို သူတို့အားရှင်းပြတော်မူ၏။

²⁸သူတို့သည်ခရီးသွားမည့်ရွာအနီးသို့ရောက်ကြသောအခါ ကိုယ်တော်သည်ထိုမှသာလွန်၍သွားမည့်ဟန်ပြုတော်မူ၏။ ²⁹သို့ရာတွင် သူတို့က “ညနေချိန်ရောက်ပြီ၊ နေ့အချိန်ကုန်လုပြီဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူနေပါ” ဟုဖိတ်ခေါ်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည်သူတို့နှင့်အတူနေရန်ဝင်တော်မူ၏။

³⁰ကိုယ်တော်သည်သူတို့နှင့်အတူစားပွဲ၌လျောင်းတော်မူစဉ် မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကိုချီးမွမ်းပြီးလျှင် မုန့်ကိုဖဲ့၍ သူတို့အားပေးတော်မူ၏။ ³¹ထိုအခါ သူတို့၏မျက်စိတို့ပွင့်လင်းသဖြင့် ကိုယ်တော်ကိုမှတ်မိကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည်သူတို့မျက်မှောက်မှ ကွယ်ပျောက်သွားတော်မူ၏။ ³²သူတို့သည်အချင်းချင်း “ကိုယ်တော်သည်လမ်း၌ ငါတို့အားစကားပြောတော်မူ၍ ကျမ်းစာတော်ကိုရှင်းလင်းဖွင့်ပြတော်မူစဉ် ငါတို့၏နှလုံးသည် ငါတို့အတွင်း၌ပူလောင်လျက်မရှိသလော” ဟုပြောဆိုကြ၏။ ³³ထိုအချိန်၌ပင် သူတို့သည်ထ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ပြန်သွားကြရာ တစ်ကျိပ်တစ်ပါးသောတပည့်တော်တို့နှင့် သူတို့နှင့်အတူရှိသောသူတို့သည် စုဝေးလျက်ရှိကြသည်ကိုတွေ့ကြ၏၊ ³⁴ထိုသူတို့က “သခင်သည်အမှန်ပင်ထမြောက်တော်မူပြီ၊ ရှိမုန်အားလည်းကိုယ်ထင်ပြတော်မူပြီ” ဟုဆိုကြ၏။ ³⁵ထိုနှစ်ဦးသည်လည်း လမ်း၌ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်းနှင့် မုန့်ကိုဖဲ့တော်မူစဉ် ကိုယ်တော်ကိုမည်သို့မှတ်မိခဲ့ကြသည့်အကြောင်းကို ပြောပြကြ၏။

ယေရှုသည်မိမိလူတို့အားကိုယ်ထင်ပြတော်မူခြင်း

³⁶ဤသို့ပြောဆိုနေကြစဉ် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်သည် သူတို့အလယ်၌ရပ်တော်မူ၍ “သင်တို့၌ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

³⁷သို့ရာတွင် သူတို့သည်လန့်ဖျပ်ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် တစ္ဆေကိုမြင်ရသည်ဟုထင်မှတ်ကြ၏။

³⁸ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည်အဘယ်ကြောင့်စိတ်ပူပန်ကြသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့်သင်တို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ယုံမှားခြင်းပေါ်ပေါက်ရသနည်း။ ³⁹ငါ၏လက်များနှင့်ငါ၏ခြေများကိုကြည့်ကြလော့။ ဤသူကားငါပင်ဖြစ်၏။ ငါ့ကိုတို့ထိ၍ကြည့်ကြလော့။ ငါ၌ရှိသည်ကိုသင်တို့မြင်သည့်အတိုင်း တစ္ဆေ၌အသားအရိုးမရှိ” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁴⁰ဤသို့မိန့်တော်မူပြီးလျှင် မိမိ၏လက်များနှင့်ခြေများကို သူတို့အားပြတော်မူ၏။

⁴¹သူတို့သည်ဝမ်းမြောက်လွန်းသဖြင့် မယုံနိုင်ဘဲအံ့ဩလျက်ရှိနေကြစဉ် ကိုယ်တော်က “ဤအရပ်၌စားစရာတစ်စုံတစ်ခုရှိသလော” ဟုမေးတော်မူ၏။

⁴²သူတို့သည်ကင်ထားသောငါးတစ်ပိုင်းကို ကိုယ်တော်အားဆက်ကပ်ကြ၏၊ ⁴³ကိုယ်တော်သည်ထိုအစာကိုယူ၍ သူတို့ရှေ့၌သုံးဆောင်တော်မူ၏။

⁴⁴ကိုယ်တော်က “ဤအရာကားသင်တို့နှင့်အတူရှိစဉ်က ငါပြောခဲ့သောစကားဖြစ်၏။ မောရှေ၏ပညတ္တိကျမ်း၊ ပရောဖက်ကျမ်းနှင့်ဆာလံကျမ်းတို့၌ ငါ့အကြောင်းရေးထားသမျှသည် ပြည့်စုံရမည်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁴⁵ထိုအခါ ကျမ်းစာတော်ကိုနားလည်နိုင်ကြစေရန် သူတို့၏ဉာဏ်ကိုဖွင့်တော်မူ၏။

⁴⁶ထို့နောက် သူတို့အား “ဤသို့ကျမ်းစာ၌ရေးထား၏၊ ခရစ်တော်သည်အသေခံ၍ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ သေခြင်းမှထမြောက်ရမည်၊ ⁴⁷အပြစ်များလွှတ်ငြိမ်းခြင်းအလို့ငှာ နောင်တတရားကို ခရစ်တော်၏နာမတော်၌ ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့အားဟောပြောကြေညာရမည်။ ⁴⁸သင်တို့သည်ဤအကြောင်းအရာတို့၏သက်သေဖြစ်ကြ၏။ ⁴⁹ငါ့ခမည်းတော်ကတိထားတော်မူသောအရာတော်ကို သင်တို့အပေါ်သို့ ငါစေလွှတ်မည်။ အထက်အရပ်မှတန်ခိုးတော်ကိုဝတ်ဆင်ရသည့်တိုင်အောင် ဤမြို့၌စောင့်နေကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်သည်သားတော်ကိုလက်ခံတော်မူခြင်း

⁵⁰ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည်သူတို့ကို ဗေသနိရွာတိုင်အောင်ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူ၍ လက်တော်ကိုချီကာ သူတို့ကိုကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ⁵¹ကောင်းချီးပေးတော်မူစဉ်ပင် သူတို့ထံမှခွာသွားတော်မူ၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ဆောင်ယူခြင်းကိုခံတော်မူ၏။ ⁵²သူတို့သည်ကိုယ်တော်ကိုကိုးကွယ်ရှိခိုးကြပြီးလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ပြန်သွားကြ၏။ ⁵³ဗိမာန်တော်၌အစဉ်မပြတ်ရှိ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းထောမနာပြုလျက်ရှိကြ၏။