လုကာ 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹ထိုအခါ လူစုအပေါင်းသည် ထ၍ ကိုယ်တော်ကို ပိလတ်မင်းရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ²သူတို့က “ဤသူသည် အကျွန်ုပ်တို့၏လူမျိုးကို လမ်းလွဲစေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကဲသာဧကရာဇ်အား အခွန်ဆက်ခြင်းကို မြစ်တားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ခရစ်တော်တည်းဟူသော ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်ကိုလည်းကောင်း အကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရပါသည်” ဟု ကိုယ်တော်ကို စွပ်စွဲစတင်ကြ၏။

³ပိလတ်မင်းက “သင်သည် ယုဒလူတို့၏ဘုရင်မှန်သလော” ဟု ကိုယ်တော်အား မေး၏။ ကိုယ်တော်က “သင်ဆိုသည့်အတိုင်းပင်” ဟု ဖြေတော်မူ၏။

⁴ထိုအခါ ပိလတ်မင်းက ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့် လူအစုအဝေးတို့အား “ဤသူ၌ အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ငါမတွေ့” ဟု ဆို၏။

⁵သို့ရာတွင် သူတို့က “ဤသူသည် ဂါလိလဲပြည်မှစ၍ ဤအရပ်တိုင်အောင် ယုဒပြည်တစ်လျှောက်လုံး၌ သွန်သင်လျက် လူများကို ရှုပ်ထွေးစေ၏” ဟု အခိုင်အမာ ဆက်လက်ဆိုကြ၏။

⁶ပိလတ်မင်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ထိုသူသည် ဂါလိလဲပြည်သားဟုတ်မဟုတ်ကို မေးမြန်း၏။ ⁷ကိုယ်တော်သည် ဟေရုဒ်မင်း၏အာဏာစက်အောက်၌ရှိကြောင်းကို သိသောအခါ ထိုနေ့ရက်များ၌ ယေရုရှလင်မြို့တွင် ရှိနေသော ဟေရုဒ်မင်းထံသို့ ကိုယ်တော်ကို ပို့လိုက်၏။

⁸ဟေရုဒ်မင်းသည် ယေရှုကိုမြင်လျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို ကြားဖူးသဖြင့် ကိုယ်တော်ကို မြင်လိုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုခုကို ပြုတော်မူသည်ကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သောကြောင့်တည်း။ ⁹ဟေရုဒ်မင်းသည် ကိုယ်တော်ကို များစွာမေးမြန်းသော်လည်း ယေရှုသည် သူ့အား အဘယ်အဖြေကိုမျှ ပေးတော်မမူ။ ¹⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများသည် အနီး၌ ရပ်လျက် ကိုယ်တော်ကို အပြင်းအထန် စွပ်စွဲကြ၏။ ¹¹ဟေရုဒ်မင်းနှင့် သူ၏စစ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပြက်ရယ်ပြုကြပြီးလျှင် တောက်ပြောင်သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပေး၍ ပိလတ်မင်းထံသို့ ပြန်ပို့လိုက်ကြ၏။ ¹²ထိုနေ့၌ ဟေရုဒ်မင်းနှင့် ပိလတ်မင်းတို့သည် မိတ်ဆွေဖြစ်လာကြ၏။ ယခင်က သူတို့သည် ရန်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

¹³ထို့နောက် ပိလတ်မင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများ၊ မင်းအရာရှိများနှင့် လူများကို စုဝေးစေ၍ ¹⁴သူတို့အား “သင်တို့သည် ဤသူကို လူများအား လမ်းလွဲစေသူဟူ၍ ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ငါသည် သင်တို့ရှေ့မှောက်၌ ဤသူကို စစ်ဆေးသော်လည်း သင်တို့စွပ်စွဲသည့်အပြစ် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ဤသူ၌ ငါမတွေ့။ ¹⁵ဟေရုဒ်မင်းသည်လည်း အပြစ်ကိုမတွေ့သောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ငါတို့ထံသို့ ပြန်ပို့လိုက်ပြီ။ ကြည့်လော့၊ သေဒဏ်ခံထိုက်သောအမှုကို ဤသူ မပြုခဲ့ပြီ။ ¹⁶ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤသူကို ဆုံးမ၍ လွှတ်လိုက်မည်” ဟု ဆို၏။ ^a a v16 အစောဆုံးကျမ်းစာမူများတွင် ဤနေရာ၌ အခန်းငယ် ၁၇ မပါရှိပေ။ နောက်ပိုင်းမိတ္တူများတွင် “ပွဲတော်၌ အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို သူတို့အား လွှတ်ပေးရန် သူ့မှာ တာဝန်ရှိ၏” ဟူ၍ ထည့်သွင်းထားသည်။ ¹⁸သို့ရာတွင် သူတို့အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက် “ဤသူကို ဖယ်ရှားပါ။ အကျွန်ုပ်တို့အား ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်ပေးပါ” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ¹⁹ဗာရဗ္ဗကား မြို့ထဲ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုန်ကန်မှုနှင့် လူသတ်မှုကြောင့် ထောင်ချခံထားရသောသူ ဖြစ်၏။

²⁰ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို လွှတ်လိုသဖြင့် သူတို့အား တစ်ဖန် ပြောဆို၏။ ²¹သို့ရာတွင် သူတို့က “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်တင်၍ သတ်ပါ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်တင်၍ သတ်ပါ” ဟု ဆက်လက်ဟစ်အော်ကြ၏။

²²တတိယအကြိမ်တွင် ပိလတ်မင်းက “အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤသူသည် အဘယ်ဒုစရိုက်ကို ပြုဘိသနည်း။ သေဒဏ်ခံထိုက်သောအကြောင်းကို သူ၌ ငါမတွေ့။ ထို့ကြောင့် ဆုံးမ၍ လွှတ်လိုက်မည်” ဟု သူတို့အား ဆို၏။ ²³သို့ရာတွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်တင်၍ သတ်ရန် တောင်းဆိုလျက် ကျယ်လောင်စွာ ဆက်လက်ဟစ်အော်ကြသဖြင့် သူတို့၏အသံများသည် နိုင်လေ၏။ ²⁴ထို့ကြောင့် ပိလတ်မင်းသည် သူတို့တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေရန် စီရင်ဆုံးဖြတ်၏။ ²⁵ပုန်ကန်မှုနှင့် လူသတ်မှုကြောင့် ထောင်ချခံထားရသူ၊ သူတို့တောင်းဆိုသောသူကို လွှတ်ပေး၍ ယေရှုကိုမူ သူတို့၏အလိုအတိုင်း အပ်နှံလိုက်၏။

သားတော်အား လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်တင်၍ သတ်ခြင်း

²⁶ကိုယ်တော်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြစဉ် ကျေးလက်တောရွာမှ လာသော ကုရေနေပြည်သား ရှိမုန်အမည်ရှိသူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီး၍ ယေရှု၏နောက်တွင် ထမ်းစေရန် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သူ့အပေါ်၌ တင်ကြ၏။ ²⁷ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကြောင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသော အမျိုးသမီးများအပါအဝင် များစွာသောလူအစုအဝေးသည် ကိုယ်တော့်နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။

²⁸သို့ရာတွင် ယေရှုသည် သူတို့ဘက်သို့ လှည့်၍ “အိုယေရုရှလင်မြို့သမီးတို့၊ ငါ့အတွက် မငိုကြွေးကြနှင့်။ သင်တို့ကိုယ်တိုင်နှင့် သင်တို့၏သားသမီးများအတွက် ငိုကြွေးကြလော့။ ²⁹အကြောင်းမူကား ‘မြုံသောမိန်းမများ၊ သားမဖွားဖူးသောဝမ်းများ၊ နို့မတိုက်ဖူးသောရင်သားများသည် မင်္ဂလာရှိကြ၏’ ဟု ဆိုကြမည့်နေ့ရက်များ ရောက်လာလိမ့်မည်။ ³⁰ထိုအခါ သူတို့သည် တောင်ကြီးများအား ‘ငါတို့အပေါ်သို့ ပြိုကျပါ’ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ တောင်ကုန်းများအား ‘ငါတို့ကို ဖုံးအုပ်ပါ’ ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုကြလိမ့်မည်။ ³¹အကြောင်းမူကား သစ်ပင်စိမ်းစဉ်အခါ၌ပင် ဤသို့ပြုကြလျှင် ခြောက်သွေ့သောအခါ၌ အဘယ်သို့ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^b b v31 ဤသည်ကား ဆိုရိုးစကားဖြစ်၏။ အပြစ်မဲ့သူ (သစ်ပင်စိမ်း) ကို ရောမက ဤသို့ပြုလျှင် တရားစီရင်ချိန်ရောက်သောအခါ အပြစ်ရှိသူ (သစ်ပင်ခြောက်) ကို အဘယ်မျှလောက် ပိုမိုဆိုးရွားစွာ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်နည်း။

³²ရာဇဝတ်သားဖြစ်ကြသော အခြားသူနှစ်ဦးကိုလည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကွပ်မျက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ³³ဦးခေါင်းခွံဟုခေါ်သောအရပ်သို့ ရောက်ကြသောအခါ ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ ရာဇဝတ်သားတို့ကိုလည်းကောင်း လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်တင်၍ သတ်ကြ၏။ တစ်ယောက်ကို လက်ယာတော်ဘက်၌၊ တစ်ယောက်ကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌ ထား၏။

³⁴ယေရှုက “အဖခမည်းတော်၊ သူတို့သည် မိမိတို့ပြုနေသည်ကို မသိကြသောကြောင့် သူတို့၏အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် မဲချ၍ ကိုယ်တော်၏အဝတ်များကို ဝေဖန်ကြ၏။ ^c c v34 ဤစကားများသည် အစောပိုင်းကျမ်းစာမူအချို့တွင် မပါရှိပေ။ ခေတ်သစ်သမ္မာကျမ်းစာအများစုကဲ့သို့ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်။

³⁵လူများသည် ရပ်လျက် ကြည့်ရှုနေကြ၏။ မင်းအရာရှိများက “ဤသူသည် သူတစ်ပါးတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ခရစ်တော်၊ ရွေးချယ်တော်မူသောသူ ဖြစ်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ပါစေ” ဟု ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။

³⁶စစ်သားတို့သည်လည်း ကိုယ်တော့်ထံသို့ ချဉ်သောစပျစ်ရည်ကို ကပ်လျက် ကိုယ်တော်ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ ³⁷“သင်သည် ယုဒလူတို့၏ဘုရင်မှန်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်လော့” ဟု ဆိုကြ၏။

³⁸ကိုယ်တော်၏အပေါ်၌ “ဤသူကား ယုဒလူတို့၏ဘုရင်ဖြစ်သည်” ဟူသော ကမ္ဗည်းစာလည်း ရှိ၏။

³⁹ဆွဲထားသောရာဇဝတ်သားတို့အနက် တစ်ယောက်က “သင်သည် ခရစ်တော်မဟုတ်လော။ မိမိကိုယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါတို့ကိုလည်းကောင်း ကယ်တင်လော့” ဟု ကိုယ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့၏။

⁴⁰သို့ရာတွင် အခြားသောသူက “သင်သည် ဤသူနည်းတူ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံနေရလျက်နှင့် ဘုရားသခင်ကိုပင် မကြောက်သလော။ ⁴¹ငါတို့မူကား ပြုခဲ့သည့်အတွက် ထိုက်တန်စွာ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံနေရ၏။ ဤသူမူကား အဘယ်အမှားကိုမျှ မပြုခဲ့ပြီ” ဟု ထိုသူကို ဆုံးမ၏။ ⁴²ထို့နောက် သူက “ယေရှု၊ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံတော်သို့ ကြွလာတော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့သတိရတော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

⁴³ယေရှုက “အမှန်အကန်သင့်အားငါဆိုသည်ကား ယနေ့ပင် သင်သည် ငါနှင့်အတူ ပရဒိသုဘုံ၌ ရှိလိမ့်မည်” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

သားတော် အသက်စွန့်တော်မူခြင်း

⁴⁴ထိုအချိန်သည် မွန်းတည့်ချိန်ခန့် ဖြစ်နှင့်ပြီ။ နေ့လယ်သုံးနာရီတိုင်အောင် မှောင်မိုက်သည် မြေတစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်း၏။ ⁴⁵အကြောင်းမူကား နေ၏အလင်းရောင် ကွယ်ပျောက်သွားသောကြောင့်တည်း။ ဗိမာန်တော်၏ ကန့်လန့်ကာသည်လည်း နှစ်ခြမ်း ကွဲအက်သွား၏။

⁴⁶ယေရှုသည် ကျယ်လောင်စွာ “အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏လက်တော်သို့ အကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်ကို အကျွန်ုပ်အပ်နှံပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူပြီးလျှင် အသက်ချုပ်တော်မူ၏။

⁴⁷ဖြစ်ပျက်သည့်အမှုကို မြင်သောအခါ တပ်မှူးသည် “ဤသူသည် အကယ်ပင် ဖြောင့်မတ်သောသူ ဖြစ်၏” ဟုဆို၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်း၏။ ⁴⁸ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးလာကြသော လူအစုအဝေးအားလုံးသည် ဖြစ်ပျက်သည့်အမှုကို မြင်ကြသောအခါ မိမိတို့ရင်ကို တီးခတ်လျက် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ⁴⁹ကိုယ်တော်နှင့်ရင်းနှီးသောသူအပေါင်းနှင့် ဂါလိလဲပြည်မှ ကိုယ်တော့်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသော အမျိုးသမီးများသည် အဝေး၌ ရပ်လျက် ဤအမှုအရာများကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။

သားတော်အား သင်္ချိုင်းဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း

⁵⁰လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော ယောသပ်အမည်ရှိသူ လူကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတစ်ယောက် ရှိ၏။ ⁵¹ထိုသူသည် သူတို့၏အကြံအစည်နှင့် အပြုအမူကို သဘောမတူခဲ့သူဖြစ်၏။ သူသည် ယုဒပြည်၏မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော အရိမဿဲမြို့သားဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို မျှော်လင့်စောင့်စားလျက် နေ၏။ ⁵²ဤသူသည် ပိလတ်မင်းထံသို့ သွား၍ ယေရှု၏အလောင်းတော်ကို တောင်းလျှောက်၏။ ⁵³အလောင်းတော်ကို ချ၍ ပိတ်ချောဖြင့် ပတ်ပြီးလျှင် အဘယ်သူကိုမျှ တစ်ခါမျှ မသင်္ဂြိုဟ်ဖူးသေးသော ကျောက်ဖြင့်ထွင်းထားသည့် သင်္ချိုင်းဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်၏။ ⁵⁴ထိုနေ့သည် အသင့်ပြင်ဆင်သည့်နေ့ဖြစ်၍ ဥပုသ်နေ့သည်လည်း စတင်ခါနီးဖြစ်၏။ ⁵⁵ဂါလိလဲပြည်မှ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်လာကြသော အမျိုးသမီးများသည် နောက်သို့လိုက်၍ သင်္ချိုင်းဂူကိုလည်းကောင်း၊ အလောင်းတော်ကို အဘယ်သို့ထားသည်ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရှုကြ၏။ ⁵⁶ထို့နောက် သူတို့သည် ပြန်သွား၍ နံ့သာမျိုးနှင့် ဆီမွှေးတို့ကို ပြင်ဆင်ကြ၏။ ထို့နောက် ပညတ်တော်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့၌ နားနေကြ၏။