லூக்கா 23

23 ¹பின்பு அந்தச் சபையார் எல்லாரும் எழுந்து, அவரைப் பிலாத்துவினிடத்தில் கொண்டுபோனார்கள். ²அவர்கள் அவர்மேல் குற்றஞ்சாட்டத் தொடங்கி: “இந்த மனுஷன் நமது ஜாதியைக் கெடுத்து, இராயனுக்கு வரிகொடுக்க வேண்டாமென்றும், தன்னை ராஜாவாகிய கிறிஸ்து என்றும் சொல்லுகிறதை நாங்கள் கண்டோம்” என்றார்கள்.

³பிலாத்து அவரை நோக்கி, “நீ யூதருடைய ராஜாவா?” என்று கேட்டான். அவர் அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “நீர் சொல்லுகிறபடிதான்” என்றார்.

⁴அப்பொழுது பிலாத்து பிரதான ஆசாரியர்களையும் ஜனங்களையும் நோக்கி, “இந்த மனுஷனிடத்தில் நான் ஒரு குற்றத்தையும் காணேன்” என்றான்.

⁵அதற்கு அவர்கள் உறுதியாய்: “இவன் கலிலேயாதுவங்கி இவ்விடமளவும் யூதேயா தேசமெங்கும் போதகம்பண்ணி, ஜனங்களைக் கலகப்படுத்துகிறான்” என்றார்கள்.

⁶பிலாத்து கலிலேயாவின் பேரைக் கேட்டபோது, இந்த மனுஷன் கலிலேயனா என்று விசாரித்தான். ⁷அவன் ஏரோதின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டவனென்று அறிந்து, அந்நாட்களில் எருசலேமில் இருந்த ஏரோதினிடத்திற்கு அவரை அனுப்பினான்.

⁸ஏரோது இயேசுவைக் கண்டபோது மிகவும் சந்தோஷப்பட்டான்; ஏனெனில் அவரைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டிருந்ததினால், அவரைக் காணவேண்டுமென்று வெகுநாளாய் ஆசைப்பட்டிருந்தான்; அவர் ஒரு அற்புதத்தைச் செய்யக் காணலாமென்று நம்பியிருந்தான். ⁹அவன் அவரிடத்தில் அநேக காரியங்களைக் கேட்டான்; ஆனாலும் இயேசு அவனுக்கு மறுஉத்தரவு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ¹⁰பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகரும் அருகே நின்று, அவர்மேல் உக்கிரமாய்க் குற்றஞ்சாட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். ¹¹அப்பொழுது ஏரோதும் அவனுடைய போர்ச்சேவகரும் அவரை நிந்தித்துப் பரியாசம்பண்ணி, மினுக்கான வஸ்திரத்தை அவருக்கு உடுத்தி, திரும்ப அவரைப் பிலாத்துவினிடத்திற்கு அனுப்பினார்கள். ¹²அந்த நாளிலே பிலாத்துவும் ஏரோதும் ஒருவருக்கொருவர் சிநேகிதரானார்கள்; அதற்குமுன் அவர்கள் பகைவராயிருந்தார்கள்.

¹³பின்பு பிலாத்து பிரதான ஆசாரியர்களையும் அதிகாரிகளையும் ஜனங்களையும் கூப்பிட்டு, ¹⁴அவர்களை நோக்கி: “ஜனங்களைக் கலகப்படுத்துகிறவனாக இந்த மனுஷனை என்னிடத்தில் கொண்டுவந்தீர்கள்; இதோ, நான் உங்களுக்கு முன்பாக இவனை விசாரித்தபோது, இவன்மேல் நீங்கள் சாட்டுகிற குற்றங்களில் ஒன்றையும் நான் இவனிடத்தில் காணேன். ¹⁵ஏரோதும் காணவில்லை; அவனிடத்திற்கு உங்களை அனுப்பினேனே. இதோ, மரணத்துக்கேற்றதாக இவன் ஒன்றும் செய்யவில்லை. ¹⁶ஆகையால் நான் இவனைத் தண்டித்து விடுதலையாக்குவேன்” என்றான். ^a a v16 மிகப் பழைய கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 17-ம் வசனம் இல்லை; பிற்காலப் பிரதிகள்: “பண்டிகைதோறும் ஒரு காவற்பட்டவனை அவர்களுக்கு விடுதலையாக்கவேண்டிய கடமை அவனுக்கு இருந்தது” என்று சேர்க்கின்றன. ¹⁸அப்பொழுது அவர்களெல்லாரும் ஏகமாய்: “இவனை அகற்றும்; பரபாஸை எங்களுக்கு விடுதலையாக்கும்” என்று சத்தமிட்டார்கள். ¹⁹இந்த பரபாஸ் நகரத்தில் நடந்த ஒரு கலகத்திற்காகவும் கொலைபாதகத்திற்காகவும் காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்தான்.

²⁰பிலாத்து இயேசுவை விடுதலையாக்க மனதாயிருந்தபடியால், மறுபடியும் அவர்களிடத்தில் பேசினான். ²¹ஆனாலும் அவர்கள்: “சிலுவையில் அறையும், அவரைச் சிலுவையில் அறையும்” என்று சத்தமிட்டுக்கொண்டேயிருந்தார்கள்.

²²அவன் மூன்றாந்தரம் அவர்களை நோக்கி: “ஏன்? இவன் என்ன பொல்லாப்புச் செய்தான்? மரணத்துக்கேற்ற ஒரு காரணமும் நான் இவனிடத்தில் காணேன்; ஆகையால் நான் இவனைத் தண்டித்து விடுதலையாக்குவேன்” என்றான். ²³அப்பொழுதும் அவர்கள் உரத்த சத்தமிட்டு, அவரைச் சிலுவையில் அறையும்படி வற்புறுத்திக்கேட்டார்கள்; அவர்களுடைய சத்தமும் பிரதான ஆசாரியர்களுடைய சத்தமும் மேற்கொண்டன. ²⁴ஆகையால் அவர்களுடைய கேள்வியின்படி ஆகவேண்டுமென்று பிலாத்து தீர்ப்புசெய்தான். ²⁵கலகத்திற்காகவும் கொலைபாதகத்திற்காகவும் காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்தவனை அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டபடி விடுதலையாக்கி, இயேசுவையோ அவர்களுடைய இஷ்டத்திற்கு ஒப்புக்கொடுத்தான்.

குமாரன் சிலுவையில் அறையப்படுகிறார்

²⁶அவர்கள் அவரைக் கொண்டுபோகையில், நாட்டுப்புறத்திலிருந்து வந்த சிரேனே ஊரானாகிய சீமோன் என்னும் ஒருவனைப் பிடித்து, சிலுவையை இயேசுவுக்குப் பின்னாக அவன் சுமந்துவரும்படி அவன்மேல் வைத்தார்கள். ²⁷மிகுந்த ஜனக்கூட்டம் அவருக்குப் பின்னே சென்றது; அவருக்காக மாரடித்துப் புலம்பின ஸ்திரீகளும் அவர்களில் இருந்தார்கள்.

²⁸இயேசு அவர்கள் பக்கமாய்த் திரும்பி: “எருசலேமின் குமாரத்திகளே, நீங்கள் எனக்காக அழாதேயுங்கள்; உங்களுக்காகவும் உங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் அழுங்கள். ²⁹ஏனெனில், இதோ, ‘மலடிகளும், பிள்ளைபெறாத கர்ப்பங்களும், பாலூட்டாத முலைகளும் பாக்கியமுள்ளவைகள்’ என்று சொல்லும் நாட்கள் வருகின்றன. ³⁰அப்பொழுது அவர்கள் மலைகளை நோக்கி: ‘எங்கள்மேல் விழுங்கள்’ என்றும், குன்றுகளை நோக்கி: ‘எங்களை மூடுங்கள்’ என்றும் சொல்லத் தொடங்குவார்கள். ³¹பச்சைமரத்திற்கு இப்படிச் செய்தால், பட்டமரத்திற்கு என்ன செய்யமாட்டார்கள்?” என்றார். ^b b v31 ஒரு பழமொழி: குற்றமில்லாதவனுக்கு (பச்சைமரம்) ரோமர் இப்படிச் செய்தால், நியாயத்தீர்ப்பு வரும்போது குற்றவாளிக்கு (பட்டமரம்) எத்தனை கொடிதாய் இருக்கும்.

³²குற்றவாளிகளாகிய வேறு இரண்டுபேரும் அவரோடேகூட மரணத்துக்கு உட்படுத்தப்படும்படி கொண்டுபோகப்பட்டார்கள். ³³கபாலஸ்தலம் என்று சொல்லப்பட்ட இடத்தில் அவர்கள் சேர்ந்தபோது, அங்கே அவரையும், அந்தக் குற்றவாளிகளில் ஒருவனை அவருடைய வலதுபுறத்திலும் மற்றொருவனை அவருடைய இடதுபுறத்திலும் சிலுவைகளில் அறைந்தார்கள்.

³⁴அப்பொழுது இயேசு: “பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும்; தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே” என்றார். பின்பு அவருடைய வஸ்திரங்களைப் பங்கிட்டுச் சீட்டுப்போட்டார்கள். ^c c v34 இந்த வார்த்தைகள் சில பழைய கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இல்லை. அநேக நவீன வேதாகமங்களில் உள்ளபடி, இங்கே பதிப்பிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

³⁵ஜனங்கள் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்; அதிகாரிகளும் அவரைப் பரியாசம்பண்ணி: “இவன் மற்றவர்களை இரட்சித்தானே; இவன் தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட கிறிஸ்துவானால், தன்னைத்தானே இரட்சித்துக்கொள்ளட்டும்” என்றார்கள்.

³⁶போர்ச்சேவகரும் அவரிடத்தில் வந்து, காடியை அவருக்குக் கொடுத்து, ³⁷“நீ யூதருடைய ராஜாவானால், உன்னை நீயே இரட்சித்துக்கொள்” என்று அவரைப் பரியாசம்பண்ணினார்கள்.

³⁸“இவன் யூதருடைய ராஜா” என்று அவருக்கு மேலாக ஒரு மேல்விலாசமும் எழுதப்பட்டிருந்தது.

³⁹சிலுவையில் தூக்கப்பட்டிருந்த குற்றவாளிகளில் ஒருவன்: “நீ கிறிஸ்து அல்லவா? உன்னையும் எங்களையும் இரட்சித்துக்கொள்” என்று அவரை தூஷித்தான்.

⁴⁰மற்றவனோ அவனை நோக்கி: “நீ இந்த ஆக்கினைக்குள்ளாயிருந்தும் தேவனுக்குப் பயப்படுகிறதில்லையா? ⁴¹நாம் நியாயப்படியே தண்டிக்கப்படுகிறோம்; நாம் செய்தவைகளுக்குத் தக்க பலனை அடைகிறோம்; இவரோ ஒரு தப்பிதமும் செய்யவில்லை” என்று அவனைக் கடிந்துகொண்டான். ⁴²பின்பு அவன் இயேசுவை நோக்கி: “ஆண்டவரே, நீர் உம்முடைய ராஜ்யத்தில் வரும்போது என்னை நினைத்தருளும்” என்றான்.

⁴³அதற்கு இயேசு: “இன்று நீ என்னுடனேகூடப் பரதீசிலிருப்பாய் என்று மெய்யாகவே உனக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.

குமாரன் தமது ஜீவனை விடுகிறார்

⁴⁴அப்பொழுது ஏறக்குறைய நண்பகல் மத்தியானமாயிருந்தது; பிற்பகல் மூன்று மணிவரைக்கும் தேசமெங்கும் அந்தகாரம் உண்டாயிற்று. ⁴⁵சூரியனுடைய ஒளி மங்கிப்போயிற்று; தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை நடுவில் இரண்டாகக் கிழிந்தது.

⁴⁶இயேசு உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிட்டு: “பிதாவே, உம்முடைய கைகளில் என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்” என்றார். இப்படிச் சொல்லி, ஜீவனை விட்டார்.

⁴⁷நடந்ததை நூற்றுக்கு அதிபதி கண்டபோது: “மெய்யாகவே இந்த மனுஷன் நீதிமானாயிருந்தான்” என்று சொல்லி, எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தினான். ⁴⁸இந்தக் காட்சியைப் பார்க்கும்படி கூடிவந்திருந்த ஜனங்களெல்லாரும் நடந்தவைகளைக் கண்டபோது, மாரடித்துக்கொண்டு திரும்பிப்போனார்கள். ⁴⁹அவருக்கு அறிமுகமானவர்கள் எல்லாரும், கலிலேயாவிலிருந்து அவருக்குப் பின்சென்று வந்த ஸ்திரீகளும், தூரத்திலே நின்று இவைகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

குமாரன் கல்லறையில் வைக்கப்படுகிறார்

⁵⁰இதோ, யோசேப்பு என்னும் பேருடைய ஒருவன் இருந்தான்; அவன் ஆலோசனைச் சங்கத்தாரில் ஒருவனும், நல்லவனும், நீதிமானுமாயிருந்தான். ⁵¹அவன் அவர்களுடைய ஆலோசனைக்கும் செய்கைக்கும் சம்மதியாதிருந்தான். அவன் யூதருடைய பட்டணமாகிய அரிமத்தியா ஊரானாயிருந்து, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்திற்குக் காத்திருந்தான். ⁵²இவன் பிலாத்துவினிடத்தில் போய், இயேசுவின் சரீரத்தைக் கேட்டு, ⁵³அதை இறக்கி, மெல்லிய துப்பட்டியிலே சுற்றி, ஒருக்காலும் ஒருவனும் வைக்கப்படாத, கன்மலையில் வெட்டப்பட்டிருந்த ஒரு கல்லறையிலே அவரை வைத்தான். ⁵⁴அந்த நாள் ஆயத்தநாளாயிருந்தது; ஓய்வுநாளும் ஆரம்பமாகிறதாயிருந்தது. ⁵⁵கலிலேயாவிலிருந்து அவரோடேகூட வந்திருந்த ஸ்திரீகளும் பின்சென்று, கல்லறையையும், அவருடைய சரீரம் வைக்கப்பட்ட விதத்தையும் பார்த்தார்கள். ⁵⁶பின்பு அவர்கள் திரும்பிப்போய், கந்தவர்க்கங்களையும் பரிமளதைலங்களையும் ஆயத்தம்பண்ணி, கற்பனையின்படி ஓய்வுநாளில் ஓய்ந்திருந்தார்கள்.