ലൂക്കോസ് 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹അപ്പോൾ സംഘം മുഴുവനും എഴുന്നേറ്റ് അവിടുത്തെ പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ²അവർ അവിടുത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി: “ഈ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളുടെ ജനതയെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നതും കൈസർക്ക് കരം കൊടുക്കുന്നത് വിലക്കുന്നതും താൻ ക്രിസ്തുവായ രാജാവാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.”

³പീലാത്തോസ് അവിടുത്തോട് ചോദിച്ചു: “താങ്കൾ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവാണോ?” അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “താങ്കൾ തന്നെ പറയുന്നു.”

⁴അപ്പോൾ പീലാത്തോസ് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരോടും പുരുഷാരത്തോടും പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യനിൽ ഞാൻ ഒരു കുറ്റവും കാണുന്നില്ല.”

⁵എന്നാൽ അവർ ശഠിച്ചു: “ഗലീലയിൽ തുടങ്ങി ഇവിടംവരെ യെഹൂദ്യയിലെങ്ങും ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് ഈ മനുഷ്യൻ ജനത്തെ ഇളക്കിവിടുന്നു.”

⁶ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ ഗലീലക്കാരനാണോ എന്ന് പീലാത്തോസ് ചോദിച്ചു. ⁷അവിടുന്ന് ഹെരോദാവിന്റെ അധികാരത്തിൻകീഴിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, അവിടുത്തെ ഹെരോദാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയച്ചു; ഹെരോദാവും ആ നാളുകളിൽ യെരൂശലേമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

⁸യേശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഹെരോദാവ് ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ചു; അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടിരുന്നതിനാൽ അവിടുത്തെ കാണാൻ ഏറെക്കാലമായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു, അവിടുന്ന് ഒരു അടയാളം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കാണാമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ⁹ഹെരോദാവ് അവിടുത്തോട് ഏറെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു; എന്നാൽ യേശു അവന് ഒരു മറുപടിയും നല്കിയില്ല. ¹⁰മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും അരികെ നിന്ന് അവിടുത്തെ ഉഗ്രമായി കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ¹¹ഹെരോദാവും അവന്റെ പടയാളികളും അവിടുത്തെ നിന്ദിച്ച് പരിഹസിച്ച്, ശോഭയുള്ള വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ച്, പീലാത്തോസിന്റെ അടുക്കലേക്ക് മടക്കിയയച്ചു. ¹²അന്ന് ഹെരോദാവും പീലാത്തോസും സ്നേഹിതന്മാരായിത്തീർന്നു; മുമ്പ് അവർ ശത്രുക്കളായിരുന്നു.

¹³പിന്നീട് പീലാത്തോസ് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരെയും പ്രമാണികളെയും ജനത്തെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി, ¹⁴അവരോട് പറഞ്ഞു: “ജനത്തെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നവൻ എന്ന നിലയിൽ നിങ്ങൾ ഈ മനുഷ്യനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽവെച്ച് ഞാൻ ഇവനെ വിസ്തരിച്ചു; നിങ്ങളുടെ കുറ്റാരോപണങ്ങളിൽ ഈ മനുഷ്യനിൽ ഒരു കുറ്റവും കണ്ടില്ല. ¹⁵ഹെരോദാവും കണ്ടില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ നമ്മുടെ അടുക്കലേക്ക് മടക്കിയയച്ചത്. ഇതാ, മരണയോഗ്യമായി ഒന്നും ഇവൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. ¹⁶അതിനാൽ ഞാൻ ഇവനെ ശിക്ഷിച്ച് വിട്ടയയ്ക്കാം.” ^a a v16 ഈ സ്ഥാനത്ത് ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ 17-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാല പ്രതികൾ ഇങ്ങനെ ചേർക്കുന്നു: “ഉത്സവത്തിൽ അവർക്ക് ഒരു തടവുകാരനെ വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടത് അവന്റെ കടമയായിരുന്നു.” ¹⁸എന്നാൽ അവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് നിലവിളിച്ചു: “ഇവനെ നീക്കിക്കളയുക! ബറബ്ബാസിനെ ഞങ്ങൾക്ക് വിട്ടുതരിക!” ¹⁹നഗരത്തിൽ നടന്ന ഒരു കലാപത്തിന്റെയും കൊലപാതകത്തിന്റെയും പേരിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു ഇവൻ.

²⁰യേശുവിനെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പീലാത്തോസ് വീണ്ടും അവരോട് സംസാരിച്ചു, ²¹എന്നാൽ അവർ “ക്രൂശിക്കുക, ഇവനെ ക്രൂശിക്കുക!” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

²²മൂന്നാം പ്രാവശ്യം പീലാത്തോസ് അവരോട് പറഞ്ഞു: “എന്തിന്? ഈ മനുഷ്യൻ എന്തു തെറ്റു ചെയ്തു? മരണത്തിന് കാരണമായി ഒന്നും ഞാൻ ഇവനിൽ കാണുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇവനെ ശിക്ഷിച്ച് വിട്ടയയ്ക്കാം.” ²³എന്നാൽ അവിടുത്തെ ക്രൂശിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് അവർ ഉറക്കെ ആർത്തുവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവരുടെ ശബ്ദം പ്രബലമായി. ²⁴അതിനാൽ അവരുടെ ആവശ്യം സാധിച്ചുകൊടുക്കണമെന്ന് പീലാത്തോസ് തീരുമാനിച്ചു. ²⁵കലാപത്തിന്റെയും കൊലപാതകത്തിന്റെയും പേരിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ട്, അവർ ചോദിച്ച മനുഷ്യനെ അവൻ വിട്ടയച്ചു; എന്നാൽ യേശുവിനെ അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു.

പുത്രൻ ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നു

²⁶അവിടുത്തെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, നാട്ടിൻപുറത്തുനിന്ന് വരികയായിരുന്ന കുറേനക്കാരനായ ശിമോൻ എന്നൊരുവനെ അവർ പിടിച്ച്, യേശുവിന്റെ പിന്നാലെ ചുമക്കാൻ ക്രൂശ് അവന്റെമേൽ വെച്ചു. ²⁷വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു; അവിടുത്തെയോർത്ത് വിലപിച്ച് മുറയിട്ട സ്ത്രീകളും അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

²⁸എന്നാൽ യേശു അവരുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു: “യെരൂശലേംപുത്രിമാരേ, എനിക്കുവേണ്ടി കരയരുത്; നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കുവേണ്ടിയും കരയുവിൻ. ²⁹‘മച്ചികളും ഒരിക്കലും പ്രസവിക്കാത്ത ഗർഭപാത്രങ്ങളും ഒരിക്കലും കുടിപ്പിക്കാത്ത മുലകളും ഭാഗ്യമുള്ളവ’ എന്ന് പറയുന്ന നാളുകൾ വരുന്നു. ³⁰അപ്പോൾ അവർ മലകളോട് ‘ഞങ്ങളുടെമേൽ വീഴുവിൻ’ എന്നും കുന്നുകളോട് ‘ഞങ്ങളെ മൂടുവിൻ’ എന്നും പറഞ്ഞുതുടങ്ങും. ³¹മരം പച്ചയായിരിക്കുമ്പോൾ അവർ ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അത് ഉണങ്ങുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുക?” ^b b v31 ഒരു പഴമൊഴി: റോമാ നിരപരാധികളോട് (പച്ചമരം) ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ന്യായവിധി വരുമ്പോൾ കുറ്റവാളികൾക്ക് (ഉണങ്ങിയ മരം) എത്രയോ കൊടിയത് കാത്തിരിക്കുന്നു.

³²കുറ്റവാളികളായ വേറെ രണ്ടുപേരെയും അവിടുത്തോടൊപ്പം കൊല്ലാനായി കൊണ്ടുപോയി. ³³തലയോട് എന്നു വിളിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, അവർ അവിടുത്തെയും കുറ്റവാളികളെയും അവിടെ ക്രൂശിച്ചു—ഒരുവനെ അവിടുത്തെ വലത്തും മറ്റൊരുവനെ ഇടത്തും.

³⁴യേശു പറഞ്ഞു: “പിതാവേ, ഇവരോട് ക്ഷമിക്കേണമേ; എന്തെന്നാൽ തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് ഇവർ അറിയുന്നില്ല.” പിന്നെ അവർ അവിടുത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ ചീട്ടിട്ട് വിഭാഗിച്ചു. ^c c v34 ചില പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഈ വാക്കുകൾ ഇല്ല. അധികം ആധുനിക വേദപുസ്തകങ്ങളിലുമെന്നപോലെ ഇവ ഇവിടെ അച്ചടിച്ചിരിക്കുന്നു.

³⁵ജനം നോക്കിനിന്നു; പ്രമാണികൾ പരിഹസിച്ചു: “ഇവൻ മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിച്ചു—ദൈവത്തിന്റെ ക്രിസ്തുവും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനും ആണെങ്കിൽ ഇവൻ തന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ.”

³⁶പടയാളികളും അവിടുത്തെ പരിഹസിച്ചു; അടുത്തുവന്ന് അവിടുത്തേക്ക് പുളിച്ച വീഞ്ഞ് നല്കി, ³⁷“താങ്കൾ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവാണെങ്കിൽ തന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുക!” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁸അവിടുത്തെ മീതെ ഒരു ലിഖിതവും ഉണ്ടായിരുന്നു: “ഇവൻ യെഹൂദന്മാരുടെ രാജാവ്.”

³⁹തൂക്കപ്പെട്ട കുറ്റവാളികളിൽ ഒരുവൻ അവിടുത്തെ നിന്ദിച്ചു: “താങ്കൾ ക്രിസ്തു അല്ലയോ? തന്നെത്തന്നെയും ഞങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുക!”

⁴⁰എന്നാൽ മറ്റവൻ അവനെ ശാസിച്ചു: “ഒരേ ശിക്ഷാവിധിയിൻകീഴിലായിരുന്നിട്ടും നീ ദൈവത്തെപ്പോലും ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ? ⁴¹ന്യായമായിത്തന്നെ—നാം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം നാം അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഈ മനുഷ്യൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.” ⁴²പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: “യേശുവേ, അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ എന്നെ ഓർക്കേണമേ.”

⁴³യേശു അവനോട് പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു, ഇന്ന് നീ എന്നോടുകൂടെ പറുദീസയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും.”

പുത്രൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുന്നു

⁴⁴അപ്പോൾ ഏകദേശം ഉച്ചനേരമായിരുന്നു; ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിവരെ ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ഇരുട്ട് മൂടി, ⁴⁵എന്തെന്നാൽ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം മങ്ങിപ്പോയി; ദൈവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല രണ്ടായി കീറിപ്പോയി.

⁴⁶യേശു ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കൈകളിൽ ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഏല്പിക്കുന്നു!” പിന്നെ അവിടുന്ന് അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു.

⁴⁷സംഭവിച്ചത് കണ്ടപ്പോൾ ശതാധിപൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തി: “ഈ മനുഷ്യൻ യഥാർഥത്തിൽ നീതിമാനായിരുന്നു.” ⁴⁸ഈ കാഴ്ച കാണാൻ കൂടിയിരുന്ന പുരുഷാരമെല്ലാം സംഭവിച്ചത് കണ്ട്, നെഞ്ചത്തടിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ⁴⁹അവിടുത്തെ പരിചയക്കാരെല്ലാവരും ഗലീലയിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ച സ്ത്രീകളും ഇതെല്ലാം നോക്കിക്കൊണ്ട് ദൂരത്ത് നിന്നു.

പുത്രനെ കല്ലറയിൽ അടക്കുന്നു

⁵⁰യോസേഫ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം ന്യായാധിപസംഘത്തിലെ ഒരംഗവും നല്ലവനും നീതിമാനുമായിരുന്നു, ⁵¹അദ്ദേഹം അവരുടെ ആലോചനയോടും പ്രവൃത്തിയോടും യോജിച്ചിരുന്നില്ല. യെഹൂദരുടെ ഒരു പട്ടണമായ അരിമഥ്യക്കാരനായിരുന്നു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ⁵²ഈ മനുഷ്യൻ പീലാത്തോസിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് യേശുവിന്റെ ശരീരം ചോദിച്ചു. ⁵³അദ്ദേഹം അത് ഇറക്കി, ഒരു ചണവസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ്, ആരെയും അതുവരെ വെച്ചിട്ടില്ലാത്ത, പാറയിൽ വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ഒരു കല്ലറയിൽ അവിടുത്തെ വെച്ചു. ⁵⁴അത് ഒരുക്കനാളായിരുന്നു; ശബ്ബത്ത് ആരംഭിക്കാറായിരുന്നു. ⁵⁵ഗലീലയിൽനിന്ന് അവിടുത്തോടൊപ്പം വന്ന സ്ത്രീകൾ പിന്നാലെ ചെന്ന് കല്ലറയും അവിടുത്തെ ശരീരം എങ്ങനെ വെച്ചു എന്നതും കണ്ടു. ⁵⁶അവർ മടങ്ങിച്ചെന്ന് സുഗന്ധവർഗങ്ങളും തൈലങ്ങളും ഒരുക്കി; പിന്നെ കല്പനപ്രകാരം ശബ്ബത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.