ଲୂକ 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹ସେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ସଭା ଉଠି ତାହାଙ୍କୁ ପୀଲାତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ନେଇଗଲେ। ²ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜାତିକୁ ବିପଥଗାମୀ କରୁଥିବା, କାଇସରଙ୍କୁ କର ଦେବାକୁ ବାରଣ କରୁଥିବା, ଆଉ ଆପଣାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜଣେ ରାଜା ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଦେଖିଲୁ।”

³ପୀଲାତ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆପଣ ତ କହୁଅଛନ୍ତି।”

⁴ସେତେବେଳେ ପୀଲାତ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଓ ଲୋକସମୂହକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଲୋକଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଉ ନାହିଁ।”

⁵କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପୁନଶ୍ଚ ଜୋର୍‌ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏ ଗାଲିଲୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଠା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଅଛି।”

⁶ପୀଲାତ ଏହା ଶୁଣି ଏ ଲୋକ ଜଣେ ଗାଲିଲୀୟ କି ବୋଲି ପଚାରିଲେ। ⁷ଆଉ ସେ ହେରୋଦଙ୍କ ଅଧିକାରଭୁକ୍ତ ବୋଲି ଜାଣି, ତାହାଙ୍କୁ ହେରୋଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଦେଲେ, ଯେ ସେହି ସମୟରେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମରେ ଥିଲେ।

⁸ହେରୋଦ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତିଶୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣିଥିବାରୁ ସେ ବହୁ ଦିନ ଧରି ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କୌଣସି ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ। ⁹ସେ ତାହାଙ୍କୁ ବହୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ¹⁰ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇ ଉଗ୍ର ଭାବରେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ କରୁଥିଲେ। ¹¹ହେରୋଦ ଓ ତାହାଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ ଓ ପରିହାସ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇ, ତାହାଙ୍କୁ ପୀଲାତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ପଠାଇଲେ। ¹²ସେହି ଦିନ ହେରୋଦ ଓ ପୀଲାତ ପରସ୍ପର ବନ୍ଧୁ ହେଲେ, କାରଣ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ।

¹³ତେବେ ପୀଲାତ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ, ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଡାକି ¹⁴ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଲୋକଙ୍କୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିପଥଗାମୀ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣିଲ। ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଭିଯୋଗ ଅନୁସାରେ ଏହି ଲୋକଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ପାଇଲି ନାହିଁ। ¹⁵ହେରୋଦ ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ପଠାଇଅଛନ୍ତି। ଦେଖ, ସେ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ କିଛି କରି ନାହାନ୍ତି। ¹⁶ଅତଏବ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଶାସନ କରି ମୁକ୍ତ କରିବି।” ^a a v16 ସର୍ବପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡୁଲିପିମାନଙ୍କରେ ଏଠାରେ ୧୭ ପଦଟି ନାହିଁ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ନକଲଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗ କରନ୍ତି: “କାରଣ ପର୍ବ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ବନ୍ଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ତାହାଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା।” ¹⁸କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକକୁ ଦୂର କର! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବାରବ୍ବାକୁ ମୁକ୍ତ କର!” ¹⁹ଏ ଲୋକ ନଗରରେ ଘଟିଥିବା ଗୋଟିଏ ବିଦ୍ରୋହ ନିମନ୍ତେ ଓ ହତ୍ୟା ନିମନ୍ତେ କାରାଗାରରେ ବନ୍ଦୀ ଥିଲା।

²⁰ପୀଲାତ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ପୁନର୍ବାର ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ²¹କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହୁଥିଲେ, “କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ, ତାହାକୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଅ!”

²²ସେ ତୃତୀୟ ଥର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାହିଁକି? ଏ ଲୋକ କʼଣ ଅପରାଧ କରିଅଛି? ମୁଁ ତାହାଠାରେ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡର କୌଣସି କାରଣ ପାଉ ନାହିଁ। ଅତଏବ ମୁଁ ତାହାକୁ ଶାସ୍ତି ଦେଇ ମୁକ୍ତ କରିବି।” ²³କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି ତାହାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇବା ନିମନ୍ତେ ଦାବି କରୁଥିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଵର ପ୍ରବଳ ହେଲା। ²⁴ତେଣୁ ପୀଲାତ ସେମାନଙ୍କ ଦାବି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ବୋଲି ସ୍ଥିର କଲେ। ²⁵ବିଦ୍ରୋହ ଓ ହତ୍ୟା ନିମନ୍ତେ କାରାଗାରରେ ପଡ଼ିଥିବା ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ସେମାନେ ମାଗିଥିଲେ, ତାହାକୁ ସେ ମୁକ୍ତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ସମର୍ପଣ କଲେ।

ପୁତ୍ର କ୍ରୁଶରେ ହତ ହୁଅନ୍ତି

²⁶ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଘେନିଯିବା ସମୟରେ, ପଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆସୁଥିବା କୁରୀଣୀୟ ଶିମୋନ ନାମକ ଜଣେ ଲୋକକୁ ଧରି, ଯୀଶୁଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ବୋହିବା ନିମନ୍ତେ ତାହା ଉପରେ କ୍ରୁଶ ଥୋଇଦେଲେ। ²⁷ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଜନତା ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଯାଉଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବିଳାପ ଓ ରୋଦନ କରୁଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

²⁸କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବୁଲିପଡ଼ି କହିଲେ, “ହେ ଯିରୂଶାଲମର କନ୍ୟାମାନେ, ମୋʼ ନିମନ୍ତେ କାନ୍ଦ ନାହିଁ; ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଓ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କାନ୍ଦ। ²⁹କାରଣ ଏପରି ଦିନ ଆସୁଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ କହିବେ, ‘ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧ୍ୟା, ଯେଉଁ ଗର୍ଭ କେବେ ପ୍ରସବ କରି ନାହିଁ, ଯେଉଁ ସ୍ତନ କେବେ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ।’ ³⁰ସେତେବେଳେ ଲୋକେ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼,” ଆଉ ଉପପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କହିବେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଢାଙ୍କି ଦିଅ।” ³¹କାରଣ ଯଦି ଲୋକେ କଞ୍ଚା କାଠ ପ୍ରତି ଏହା କରନ୍ତି, ତେବେ ଶୁଖିଲା କାଠ ପ୍ରତି କʼଣ ଘଟିବ?” ^b b v31 ଗୋଟିଏ ପ୍ରବାଦ: ଯଦି ରୋମ ନିର୍ଦୋଷ (କଞ୍ଚା କାଠ) ପ୍ରତି ଏହା କରେ, ତେବେ ବିଚାର ଘଟିବା ସମୟରେ ଦୋଷୀ (ଶୁଖିଲା କାଠ) ପ୍ରତି କେତେ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ଅପେକ୍ଷା କରୁଅଛି।

³²ଅପରାଧୀ ଥିବା ଆଉ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଘେନିଯାଯାଉଥିଲା। ³³ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ କପାଳ-ସ୍ଥାନ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଓ ସେହି ଅପରାଧୀମାନଙ୍କୁ, ଜଣକୁ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ, କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।

³⁴ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ପିତଃ, ଏମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କର, କାରଣ ଏମାନେ କʼଣ କରୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।” ତତ୍ପରେ ସେମାନେ ଗୁଲିବାଣ୍ଟ କରି ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ବିଭାଗ କଲେ। ^c c v34 ଏହି ବାକ୍ୟ କେତେକ ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ନାହିଁ। ଅଧିକାଂଶ ଆଧୁନିକ ବାଇବଲ ପରି ଏଠାରେ ତାହା ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଅଛି।

³⁵ଲୋକେ ଠିଆ ହୋଇ ଦେଖୁଥିଲେ; ଅଧିପତିମାନେ ବିଦ୍ରୂପ କରି କହିଲେ, “ଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲା—ଯଦି ଏ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ମନୋନୀତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅଟେ, ତେବେ ଆପଣାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।”

³⁶ସୈନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କରି, ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଆମ୍ବିଳ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଦେଇ ³⁷କହିଲେ, “ଯଦି ତୁ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ତେବେ ଆପଣାକୁ ରକ୍ଷା କର!”

³⁸ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ଲେଖା ମଧ୍ୟ ଥିଲା: “ଏ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ରାଜା।”

³⁹ଟଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ଅପରାଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି କହିଲା, “ତୁ କʼଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନୁହେଁ? ଆପଣାକୁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର!”

⁴⁰କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଜଣକ ତାହାକୁ ଅନୁଯୋଗ କରି କହିଲା, “ତୁ ସମାନ ଦଣ୍ଡ ପାଉଥିବା ସତ୍ତ୍ଵେ କʼଣ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରୁ ନାହୁଁ? ⁴¹ଆମ୍ଭେମାନେ ତ ଯଥାର୍ଥ ରୂପେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ପାଉଅଛୁ; କିନ୍ତୁ ଏ ଲୋକ କୌଣସି ଅପରାଧ କରି ନାହାନ୍ତି।” ⁴²ତତ୍ପରେ ସେ କହିଲା, “ହେ ଯୀଶୁ, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଆସିବା ସମୟରେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବେ।”

⁴³ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଆଜି ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ସହିତ ପରଦୀଶରେ ଥିବ।”

ପୁତ୍ର ଶେଷ ନିଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି

⁴⁴ସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ହୋଇସାରିଥିଲା, ଆଉ ଅପରାହ୍ଣ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଦେଶ ଉପରେ ଅନ୍ଧକାର ଛାଇଗଲା, ⁴⁵କାରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଲୋକ ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୋଇଗଲା; ଆଉ ମନ୍ଦିରର ବିଚ୍ଛେଦ-ବସ୍ତ୍ର ମଝିରୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଚିରିଗଲା।

⁴⁶ଯୀଶୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ପିତଃ, ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ମୁଁ ମୋହର ଆତ୍ମାକୁ ସମର୍ପଣ କରୁଅଛି!” ଏହା କହି ସେ ଶେଷ ନିଶ୍ଵାସ ତ୍ୟାଗ କଲେ।

⁴⁷ଯାହା ଘଟିଲା, ତାହା ଦେଖି ଶତସେନାପତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ଏ ଲୋକ ପ୍ରକୃତରେ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।” ⁴⁸ଆଉ ଯେଉଁ ଲୋକସମୂହ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଘଟିଥିବା ବିଷୟ ଦେଖି ଆପଣା ଆପଣା ବକ୍ଷରେ ଆଘାତ କରୁ କରୁ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ। ⁴⁹ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ପରିଚିତ ସମସ୍ତେ, ଆଉ ଗାଲିଲୀରୁ ତାହାଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ, ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇ ଏହିସବୁ ଦେଖୁଥିଲେ।

ପୁତ୍ର ସମାଧିରେ ରଖାଯାʼନ୍ତି

⁵⁰ଆଉ ଦେଖ, ଯୋଷେଫ ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲେ, ଯେ ମହାସଭାର ଜଣେ ସଭ୍ୟ, ଜଣେ ସତ୍‌ ଓ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି, ⁵¹ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମ୍ମତ ହୋଇ ନ ଥିଲେ। ସେ ଯିହୂଦୀୟ ଏକ ନଗର ଅରିମାଥୀୟାର ଲୋକ ଥିଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ। ⁵²ଏହି ଲୋକ ପୀଲାତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶରୀର ମାଗିଲେ। ⁵³ସେ ତାହା ଓହ୍ଲାଇ ଆଣି, ସରୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଗୁଡ଼ାଇ, ଯେଉଁ ଶୈଳ-କର୍ତ୍ତିତ ସମାଧିରେ କେହି କେବେ ରଖାଯାଇ ନ ଥିଲା, ସେଥିରେ ତାହାଙ୍କୁ ରଖିଲେ। ⁵⁴ସେହି ଦିନ ଆୟୋଜନ-ଦିବସ ଥିଲା, ଆଉ ବିଶ୍ରାମବାର ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲା। ⁵⁵ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଗାଲିଲୀରୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ପଛେ ପଛେ ଯାଇ ସମାଧି ଓ ତାହାଙ୍କ ଶରୀର କିପରି ରଖାଗଲା, ତାହା ଦେଖିଲେ। ⁵⁶ପୁଣି ସେମାନେ ଫେରିଯାଇ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଲେପନ-ତୈଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ତତ୍ପରେ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ।