Lukas 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Banjur parepatan iku kabeh padha ngadeg, sarta ngirid Gusti Yesus menyang ngarsane Pilatus. ²Wong-wong mau banjur wiwit padha nggugat Panjenengane, ature: “Tiyang punika kula panggih nasarake bangsa kula, nglarangi mbayar paos dhateng Kaisar, saha ngaken-aken dados Kristus, inggih punika ratu.”

³Pilatus ndangu marang Panjenengane: “Apa kowe iki ratune wong Yahudi?” Paring wangsulane Gusti Yesus: “Kaya kang kokucapake.”

⁴Banjur Pilatus ngandika marang para pangarepe imam lan wong akeh: “Aku ora nemu kaluputan apa-apa ing wong iki.”

⁵Nanging wong-wong mau saya ngangseg, ature: “Tiyang punika damel geger tiyang kathah, kanthi mulang wonten ing satanah Yudea sadaya, wiwit saking Galilea dumugi ngriki.”

⁶Bareng Pilatus midhanget bab iku, banjur ndangu apa wong iku wong Galilea. ⁷Bareng mirsa yen Panjenengane klebu wewengkone Herodhes, banjur diaturake marang Herodhes, kang nalika iku uga lagi ana ing Yerusalem.

⁸Bareng mirsani Gusti Yesus, Herodhes banget bungahe, amarga wis suwe anggone kepengin mirsani Panjenengane, awit wis krungu bab Panjenengane, sarta ngarep-arep bisa ndeleng Panjenengane nindakake pratandha. ⁹Herodhes ndangu Panjenengane nganti akeh pitakone, nanging Gusti Yesus ora paring wangsulan apa-apa. ¹⁰Para pangarepe imam lan para ahli Toret padha ngadeg ing kono, kanthi banter anggone padha nggugat Panjenengane. ¹¹Herodhes lan para prajurite padha ngremehake lan moyoki Panjenengane, banjur ngagemake Panjenengane jubah kang sumunar, nuli diaturake bali marang Pilatus. ¹²Ing dina iku uga Herodhes lan Pilatus dadi memitran—sadurunge wong loro iku padha memungsuhan.

¹³Pilatus banjur nimbali para pangarepe imam, para panggedhe, lan wong akeh, ¹⁴banjur ngandika marang wong-wong mau: “Kowe wis padha nggawa wong iki marang aku, minangka wong kang nasarake rakyat. Lah, aku wis mriksa wong iki ana ing ngarepmu, nanging aku ora nemu kaluputan apa-apa ing wong iki tumrap gugatanmu. ¹⁵Semono uga Herodhes, awit wong iki wis dibalekake marang kita. Lah, wong iki ora nindakake apa-apa kang pantes diukum pati. ¹⁶Mulane wong iki arep dakajar, banjur dakluwari.” ^a a v16 Naskah-naskah kang pinunjul tuwane ora ngemot ayat 17 ing kene; salinan-salinan kang luwih anyar nambahake: “Awit dheweke kawajiban ngluwari wong siji kang dikunjara kanggo wong-wong mau ing wektu riyaya.” ¹⁸Nanging wong-wong mau kabeh padha bebarengan nywara seru: “Tiyang punika kasirnakna! Barabas ingkang Paduka luwari kangge kula sadaya!” ¹⁹yaiku wong kang dikunjara amarga ana pambrontakan ing kutha kono, lan amarga mateni wong.

²⁰Pilatus ngandika maneh marang wong-wong mau, amarga kepengin ngluwari Gusti Yesus, ²¹nanging wong-wong mau tansah padha mbengok: “Kasaliba, kasaliba Panjenengane!”

²²Kaping telune Pilatus ngandika marang wong-wong mau: “Yagene? Panggawe ala apa kang wis ditindakake dening wong iki? Aku ora nemu dhasar kang pantes diukum pati ing wong iki. Mulane wong iki arep dakukum, banjur dakluwari.” ²³Nanging wong-wong mau tansah padha bengok-bengok kanthi swara seru, njaluk supaya Panjenengane disalib, lan swarane wong-wong mau pancen menang. ²⁴Mulane Pilatus mutusake supaya panjaluke wong-wong mau dituruti. ²⁵Panjenengane ngluwari wong kang dijaluk dening wong-wong mau, yaiku kang dikunjara amarga mbrontak lan mateni wong, nanging masrahake Gusti Yesus marang sakarepe wong-wong mau.

Sang Putra Disalib

²⁶Nalika Panjenengane diirid lunga, wong-wong mau nyekel wong kang jenenge Simon saka Kirene, kang lagi teka saka padesan, banjur salibe ditumpangake ing pundhake supaya dipanggul ngetutake Gusti Yesus. ²⁷Wong akeh banget padha ngetutake Panjenengane, klebu para wong wadon kang padha nangis lan ngadhuh-adhuh marga saka Panjenengane.

²⁸Nanging Gusti Yesus noleh marang para wong wadon mau, banjur ngandika: “He para putrine Yerusalem, aja padha nangisi Aku; nangisana awakmu dhewe lan anak-anakmu. ²⁹Awit bakal tekan ing dinane, wong-wong bakal padha ngucap, ‘Rahayu wong wadon kang gabug, kang guwa-garbane ora tau ngandhut, lan susune ora tau nyusoni.’ ³⁰Nuli wong-wong bakal wiwit padha ngucap marang gunung-gunung, ‘Padha nibanana aku,’ lan marang tengger-tengger, ‘Padha ngurugana aku.’ ³¹Awit yen marang kayu kang isih teles bae ditindakake mangkono, apa kang bakal kelakon tumrap kayu kang wis garing?” ^b b v31 Sawijining paribasan: yen Rum nindakake kaya mangkono marang wong kang ora salah (kayu teles), saya luwih abot maneh paukuman kang ngenteni wong kang salah (kayu garing) nalika paukuman tumeka.

³²Ana wong loro liyane, yaiku para durjana, kang uga diirid bareng karo Panjenengane kanggo diukum pati. ³³Bareng tekan ing panggonan kang aran Pacumplung, wong-wong mau banjur nyalib Panjenengane ing kono bebarengan karo para durjana mau, kang siji ing tengene, kang siji ing kiwane.

³⁴Gusti Yesus matur: “Dhuh Rama, mugi Paduka ngapunten dhateng tiyang-tiyang punika, awit sami boten sumerep punapa ingkang katindakaken.” Sawuse mangkono wong-wong mau padha ngedum agemane Gusti Yesus kanthi mbuwang undhi. ^c c v34 Tembung-tembung iki ora ana ing sawatara naskah kuna. Tembung-tembung iki dicithak ing kene, kaya ing akeh-akehe Kitab Suci jaman saiki.

³⁵Wong akeh padha ngadeg nonton; para panggedhe padha moyoki, pangucape: “Wong iki wis nylametake wong liya; cikben nylametake awake dhewe, yen pancen Kristuse Allah, Sang Pinilih.”

³⁶Para prajurit uga padha moyoki Panjenengane, padha nyedhak lan ngaturake anggur kecut marang Panjenengane, ³⁷sarta padha ngucap: “Yen kowe iki ratune wong Yahudi, slametna awakmu dhewe!”

³⁸Ing sadhuwure Panjenengane uga ana tulisan: “Iki ratune wong Yahudi.”

³⁹Salah sijine durjana kang disalib mau ngala-ala Panjenengane, pangucape: “Apa kowe iki dudu Sang Kristus? Slametna awakmu lan aku kabeh!”

⁴⁰Nanging kang sijine nyeneni kancane: “Apa kowe babar pisan ora wedi marang Allah, mangka kowe iki uga nampa paukuman kang padha? ⁴¹Iku pancen wis samesthine—kita padha nampani piwales saka panggawe kita dhewe; nanging wong iki ora nindakake kaluputan apa-apa.” ⁴²Banjur wong mau matur: “Dhuh Gusti Yesus, mugi Paduka kersa ngengeti kawula samangsa Paduka rawuh ing Kraton Paduka.”

⁴³Pangandikane Gusti Yesus marang wong mau: “Satemene Aku pitutur marang kowe, dina iki uga kowe bakal ana ing Pirdus bebarengan karo Aku.”

Sang Putra Seda

⁴⁴Nalika iku wis watara wayah bedhug awan, lan peteng ndhedhet nglimputi satanah kabeh nganti jam telu sore, ⁴⁵awit sorote srengenge ilang; lan gebere Padaleman Suci suwek dadi loro.

⁴⁶Gusti Yesus nguwuh kanthi swara seru: “Dhuh Rama, nyawa kawula kawula pasrahaken dhateng asta Paduka!” Sawise ngandika mangkono, Panjenengane banjur seda.

⁴⁷Bareng weruh apa kang kelakon, panggedhene prajurit mau ngluhurake Rama kita, pangucape: “Wong iki pancen wong bener.” ⁴⁸Wong akeh kabeh kang padha nglumpuk arep nonton kedadean mau, bareng weruh apa kang kelakon, padha mulih kanthi tebah-tebah dhadhane. ⁴⁹Sakabehe wong kang wanuh karo Panjenengane, lan para wong wadon kang padha ngetutake Panjenengane wiwit saka Galilea, padha ngadeg ngedoh, nyawang kelakon iku kabeh.

Sang Putra Kasarekake ing Pasarean

⁵⁰Anadene ana wong kang jenenge Yusuf, anggotane Pradata Agama, wong kang becik lan bener, ⁵¹kang ora sarujuk karo rancangan lan panggawene wong-wong mau. Dheweke asale saka Arimatea, sawijining kutha ing tanah Yahudi, lan lagi ngantu-antu Kratone Rama kita. ⁵²Wong iki sowan marang Pilatus lan nyuwun layone Gusti Yesus. ⁵³Layon mau banjur diudhunake, dibungkus nganggo mori, sarta kasarekake ing pasarean kang ditatah ing watu padhas, kang durung tau dienggo nyarekake sapa wae. ⁵⁴Nalika iku dina Pacawisan, lan dina Sabat wis arep wiwit. ⁵⁵Para wong wadon kang padha melu Panjenengane saka Galilea padha ngetutake, banjur ndeleng pasarean mau lan kepriye anggone nyelehake layone. ⁵⁶Wong-wong wadon mau banjur padha mulih lan nyawisake anggi-anggi lan lenga wangi, nuli padha ngaso ing dina Sabat, miturut angger-angger.