Lukas 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Toe staan die hele vergadering op en bring hom voor Pilatus. ²Hulle het hom begin beskuldig: “Ons het gevind dat hierdie man ons nasie mislei, dat hy belasting aan die keiser verbied en beweer dat hy Christus, ’n koning, is.”

³Pilatus het hom gevra: “Is u die Koning van die Jode?” Hy het geantwoord: “Dit is soos u sê.”

⁴Toe sê Pilatus vir die hoofpriesters en die skare: “Ek vind geen skuld in hierdie man nie.”

⁵Maar hulle het aangedring: “Hy hits die mense op; hy gee reg deur Judea onderrig, van Galilea af tot hier.”

⁶Toe Pilatus dit hoor, het hy gevra of die man ’n Galileër is. ⁷Toe hy verneem dat hy onder Herodes se gesag val, het hy hom na Herodes toe gestuur, wat self ook in daardie dae in Jerusalem was.

⁸Toe Herodes vir Jesus sien, was hy baie bly, want hy wou hom al lank sien omdat hy van hom gehoor het, en hy het gehoop om te sien hoe hy ’n teken doen. ⁹Hy het hom lank uitgevra, maar Jesus het hom geen antwoord gegee nie. ¹⁰Die hoofpriesters en die skrifgeleerdes het daar gestaan en hom heftig beskuldig. ¹¹Herodes en sy soldate het hom verag en bespot, hom in blink klere aangetrek en hom na Pilatus toe teruggestuur. ¹²Daardie dag het Herodes en Pilatus vriende geword—hulle was voorheen vyande.

¹³Pilatus het toe die hoofpriesters, die leiers en die volk bymekaargeroep, ¹⁴en vir hulle gesê: “Julle het hierdie man na my toe gebring as iemand wat die volk verlei. Ek het hom in julle teenwoordigheid ondervra en op julle aanklagte geen skuld in hierdie man gevind nie. ¹⁵Herodes ook nie, want hy het hom na ons toe teruggestuur. Kyk, hy het niks gedoen wat die dood verdien nie. ¹⁶Daarom sal ek hom tugtig en hom vrylaat.” ^a a v16 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 17 nie; latere afskrifte voeg by: “Want hy was verplig om op die fees een gevangene vir hulle vry te laat.” ¹⁸Maar hulle het almal saam uitgeroep: “Weg met hierdie man! Laat Barabbas vir ons los!” ¹⁹’n man wat weens ’n opstand wat in die stad plaasgevind het, en weens moord in die tronk was.

²⁰Pilatus het hulle weer toegespreek, want hy wou vir Jesus vrylaat, ²¹maar hulle het aanhou skreeu: “Kruisig, kruisig hom!”

²²’n Derde keer het hy vir hulle gesê: “Waarom? Watter kwaad het hierdie man gedoen? Ek vind geen grond vir die doodstraf in hom nie. Daarom sal ek hom straf en hom vrylaat.” ²³Maar hulle het hard aanhou skreeu en geëis dat hy gekruisig moet word, en hulle stemme het die oorhand gekry. ²⁴Toe besluit Pilatus dat aan hulle eis voldoen moet word. ²⁵Hy het die man vir wie hulle gevra het, wat weens opstand en moord in die tronk was, vrygelaat, maar vir Jesus aan hulle wil oorgegee.

Die Seun word gekruisig

²⁶Terwyl hulle hom weglei, het hulle ’n man met die naam Simon van Sirene, wat van die platteland af gekom het, gegryp en die kruis op hom gesit om dit agter Jesus aan te dra. ²⁷’n Groot menigte van die volk het hom gevolg, onder wie vroue wat oor hom gehuil en geweeklaag het.

²⁸Maar Jesus het na hulle toe omgedraai en gesê: “Dogters van Jerusalem, moenie oor my huil nie; huil oor julleself en oor julle kinders. ²⁹Want daar kom dae wanneer hulle sal sê: ‘Geseënd is die onvrugbares, die moederskote wat nooit gedra het nie en die borste wat nooit gevoed het nie.’ ³⁰Dan sal hulle begin sê vir die berge: ‘Val op ons,’ en vir die heuwels: ‘Bedek ons.’ ³¹Want as hulle dit doen terwyl die hout nog groen is, wat sal gebeur wanneer dit droog is?” ^b b v31 ’n Spreekwoord: as Rome dit aan die onskuldiges (groen hout) doen, hoeveel erger wag die skuldiges (droë hout) wanneer die oordeel kom.

³²Twee ander, wat misdadigers was, is ook weggelei om saam met hom tereggestel te word. ³³Toe hulle by die plek kom wat Die Kopbeen genoem word, het hulle hom daar saam met die misdadigers gekruisig, die een aan sy regterkant en die ander aan sy linkerkant.

³⁴Jesus het gesê: “Vader, vergewe hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Toe verdeel hulle sy klere deur die lot te werp. ^c c v34 Hierdie woorde ontbreek in sommige vroeë manuskripte. Hulle word hier gedruk, soos in die meeste moderne Bybels.

³⁵Die volk het gestaan en kyk; die leiers het gespot: “Hy het ander gered—laat hom homself red as hy die Christus van God is, die Uitverkorene.”

³⁶Die soldate het hom ook bespot; hulle het nader gekom en vir hom suur wyn aangebied, ³⁷en gesê: “As jy die Koning van die Jode is, red jouself!”

³⁸Daar was ook ’n opskrif bo hom: “Dit is die Koning van die Jode.”

³⁹Een van die misdadigers wat daar gehang het, het hom beledig: “Is jy dan nie die Christus nie? Red jouself en ons!”

⁴⁰Maar die ander een het hom bestraf: “Is jy nie eens bang vir God nie, terwyl jy onder dieselfde vonnis is? ⁴¹En tereg—ons betaal vir wat ons gedoen het, maar hierdie man het niks verkeerds gedoen nie.” ⁴²Toe sê hy: “Jesus, dink aan my wanneer u in u koninkryk kom.”

⁴³En Jesus het vir hom gesê: “Dit verseker ek jou, vandag sal jy saam met my in die Paradys wees.”

Die Seun blaas sy laaste asem uit

⁴⁴Dit was al omtrent twaalfuur die middag, en duisternis het die hele land oordek tot drie-uur die middag, ⁴⁵want die son se lig het verdwyn; en die voorhangsel van die tempel het middeldeur geskeur.

⁴⁶Jesus het hard uitgeroep: “Vader, in u hande gee ek my gees oor!” Toe blaas hy sy laaste asem uit.

⁴⁷Toe die offisier sien wat gebeur het, het hy ons Vader geprys: “Hierdie man was werklik regverdig.” ⁴⁸Al die skares wat vir hierdie skouspel bymekaargekom het, het, toe hulle sien wat gebeur het, op hulle bors geslaan en huis toe gegaan. ⁴⁹Al sy bekendes, en die vroue wat hom van Galilea af gevolg het, het ver weg gestaan en na hierdie dinge gekyk.

Die Seun word in die graf gelê

⁵⁰Daar was ’n man met die naam Josef, ’n lid van die Raad, ’n goeie en regverdige man, ⁵¹wat nie met hulle plan en optrede ingestem het nie. Hy was van Arimatea, ’n Joodse stad, en hy het die koninkryk van ons Vader verwag. ⁵²Hierdie man het na Pilatus toe gegaan en die liggaam van Jesus gevra. ⁵³Hy het dit afgehaal, dit in ’n linnedoek toegedraai en hom in ’n graf wat in die rots uitgekap was, neergelê, waar nog niemand gelê het nie. ⁵⁴Dit was die voorbereidingsdag, en die sabbat was op die punt om te begin. ⁵⁵Die vroue wat saam met hom van Galilea af gekom het, het gevolg en die graf gesien, en hoe sy liggaam neergelê is. ⁵⁶Hulle het teruggegaan en reukmiddels en salf voorberei, en toe op die sabbat gerus soos voorgeskryf is.