Lukas 22 FHB Father's Heart Bible™

Hoofstuk 22.

22 ¹Die fees van die ongesuurde brood, wat Paasfees genoem word, was naby. ²Die leierpriesters en die skrifgeleerdes het na ’n manier gesoek om hom dood te maak, want hulle was bang vir die mense.

³Toe het Satan in Judas ingevaar, die een wat Iskariot genoem word, wat een van die twaalf was. ⁴Hy het gegaan en met die leierpriesters en die hoofde van die tempelwag beraadslaag oor hoe hy hom aan hulle kon verraai. ⁵Hulle was bly en het ingestem om vir hom geld te gee. ⁶Hy het ingestem en begin soek na ’n geleentheid om hom weg van die menigte af aan hulle te verraai.

Die laaste Paasfees word voorberei

⁷Toe het die dag van die ongesuurde brood aangebreek, waarop die paaslam geslag moes word.

⁸Jesus het Petrus en Johannes gestuur en gesê: “Gaan berei die Paasfees voor sodat ons dit kan eet.”

⁹Hulle het vir hom gesê: “Waar wil u hê moet ons dit voorberei?”

¹⁰Hy het gesê: “Sodra julle die stad ingaan, sal ’n man met ’n kruik water julle ontmoet. Volg hom na die huis waarin hy ingaan,

¹¹“en sê vir die eienaar van die huis: ‘Die Leermeester sê vir u: Waar is die gastekamer waar ek die Paasfees met my dissipels kan eet?’ ¹²En hy sal vir julle ’n groot bovertrek wys, reeds ingerig; berei dit daar voor.”

¹³Hulle het gegaan en dit net so gekry soos hy vir hulle gesê het, en hulle het die Paasfees voorberei.

¹⁴Toe die uur aanbreek, het hy aan tafel aangelê, en die apostels saam met hom.

¹⁵Hy het vir hulle gesê: “Ek het vurig daarna verlang om hierdie Paasfees saam met julle te eet voordat ek ly. ¹⁶Want ek sê vir julle, ek sal dit nie eet voordat dit in die koninkryk van ons Vader vervul is nie.” ¹⁷Hy het ’n beker geneem, gedank en gesê: “Neem dit en verdeel dit onder mekaar. ¹⁸Want ek sê vir julle, van nou af sal ek nie van die vrug van die wingerdstok drink voordat die koninkryk van ons Vader kom nie.”

¹⁹Hy het brood geneem, gedank, dit gebreek en dit vir hulle gegee en gesê: “Dit is my liggaam wat vir julle gegee word. Doen dit tot my gedagtenis.” ²⁰Net so het hy ook die beker geneem ná die maaltyd en gesê: “Hierdie beker is die nuwe verbond in my bloed, wat vir julle uitgestort word. ²¹Maar kyk—die hand van die een wat my verraai, is saam met my op die tafel. ²²Die Seun van die mens gaan soos dit bepaal is, maar wee daardie man deur wie hy oorgelewer word!”

²³Hulle het begin om mekaar te vra wie van hulle dit sou doen.

²⁴Daar het ook ’n twis onder hulle ontstaan oor wie van hulle die grootste was.

²⁵Hy het vir hulle gesê: “Die konings van die nasies heers oor hulle, en dié wat oor hulle gesag het, word weldoeners genoem. ²⁶Maar by julle is dit nie so nie: laat die grootste onder julle soos die jongste word, en die leier soos die een wat dien. ²⁷Wie is groter—die gas aan die tafel of die een wat dien? Die gas, is dit nie so nie? Tog is ek onder julle soos een wat dien.”

²⁸“Julle is dié wat by my gebly het in my beproewinge, ²⁹en ek skenk aan julle ’n koninkryk, net soos my Vader dit aan my geskenk het, ³⁰sodat julle aan my tafel in my koninkryk kan eet en drink, en op trone kan sit om die twaalf stamme van Israel te oordeel.”

³¹“Simon, Simon, luister—Satan het geëis om julle almal soos koring te sif, ³²maar ek het vir jou gebid dat jou geloof nie sal faal nie. En wanneer jy teruggekeer het, versterk jou broers.”

³³Petrus het gesê: “Here, ek is gereed om saam met u tronk toe en die dood in te gaan.”

³⁴Jesus het gesê: “Ek sê vir jou, Petrus: die haan sal vandag nie kraai voordat jy drie keer ontken het dat jy my ken nie.”

³⁵Hy het vir hulle gevra: “Toe ek julle sonder beursie, reissak of sandale uitgestuur het, het julle iets kortgekom?” “Niks nie,” het hulle gesê.

³⁶Hy het vir hulle gesê: “Maar nou, laat die een wat ’n beursie het, dit neem, en ook ’n reissak. Laat die een wat nie ’n swaard het nie, sy mantel verkoop en een koop. ³⁷Want ek sê vir julle, hierdie Skrifwoord moet in my vervul word: ‘Hy is onder die sondaars gereken.’ Want wat oor my geskryf is, kom nou tot vervulling.”

³⁸Hulle het gesê: “Here, kyk, hier is twee swaarde.” Hy het vir hulle gesê: “Dit is genoeg.”

Die Seun gee hom oor aan die Vader

³⁹Toe het hy uitgegaan, soos gewoonlik, na die Olyfberg toe, en die dissipels het hom gevolg.

⁴⁰Toe hy by die plek kom, het hy vir hulle gesê: “Bid dat julle nie aan versoeking toegee nie.”

⁴¹En hy het omtrent ’n klipgooi ver van hulle af weggegaan en het gekniel en gebid,

⁴²en gesê: “Vader, as u wil, neem hierdie beker van my af weg. Nogtans nie my wil nie, maar u wil, moet geskied.”

⁴³Toe het ’n engel uit die hemel aan hom verskyn en hom versterk. ^a a v43 Verse 43-44 ontbreek in sommige vroeë manuskripte. Hulle word hier gedruk, soos in die meeste moderne Bybels. ⁴⁴In doodsangs het hy nog dringender gebid; sy sweet het soos groot bloeddruppels geword wat op die grond val.

⁴⁵Toe hy van die gebed af opstaan, het hy na die dissipels toe gekom en hulle aan die slaap gekry van droefheid,

⁴⁶en het vir hulle gesê: “Waarom slaap julle? Staan op en bid, sodat julle nie aan versoeking toegee nie.”

Met ’n soen verraai

⁴⁷Terwyl hy nog praat, het ’n menigte gekom, gelei deur die een wat Judas genoem word, een van die twaalf. Hy het na Jesus toe gekom om hom te soen,

⁴⁸maar Jesus het vir hom gesê: “Judas, verraai jy die Seun van die mens met ’n soen?”

⁴⁹Toe dié wat by hom was, sien wat gaan gebeur, het hulle gesê: “Here, moet ons met die swaard slaan?” ⁵⁰En een van hulle het die slaaf van die hoëpriester geslaan en sy regteroor afgekap.

⁵¹Maar Jesus het geantwoord: “Hou op daarmee!” En hy het die oor aangeraak en hom gesond gemaak. ⁵²Toe het Jesus vir die leierpriesters, die hoofde van die tempelwag en die ouderlinge wat teen hom uitgekom het, gesê: “Het julle met swaarde en knuppels uitgekom soos teen ’n rower? ⁵³Elke dag was ek by julle in die tempel, en julle het nie die hand aan my geslaan nie. Maar dit is julle uur, en die mag van die duisternis.”

Petrus verloën dat hy Jesus ken

⁵⁴Hulle het hom gegryp en weggelei en hom in die huis van die hoëpriester ingebring; Petrus het op ’n afstand gevolg. ⁵⁵Hulle het ’n vuur in die middel van die binnehof aangesteek en saam gaan sit; Petrus het tussen hulle gesit. ⁵⁶Maar ’n diensmeisie het hom sien sit met sy gesig na die lig, en het hom stip aangekyk en gesê: “Hierdie een was ook saam met hom.”

⁵⁷Maar hy het dit ontken en gesê: “Vrou, ek ken hom nie.”

⁵⁸Kort daarna het iemand anders hom gesien en gesê: “Jy is ook een van hulle.” Maar Petrus het gesê: “Man, ek is nie.”

⁵⁹Omtrent ’n uur later het iemand anders aangehou en gesê: “Hierdie man was beslis saam met hom, want hy is ook ’n Galileër.”

⁶⁰Maar Petrus het gesê: “Man, ek weet nie waarvan jy praat nie.” En onmiddellik, terwyl hy nog praat, het die haan gekraai. ⁶¹Die Here het omgedraai en vir Petrus gekyk. Toe onthou Petrus wat die Here vir hom gesê het: “Voordat die haan vandag kraai, sal jy my drie keer verloën.” ⁶²En hy het uitgegaan en bitterlik gehuil.

⁶³Die manne wat vir Jesus vasgehou het, het met hom gespot terwyl hulle hom geslaan het. ⁶⁴Hulle het hom geblinddoek en aangehou vra: “Profeteer! Wie is dit wat jou geslaan het?” ⁶⁵En hulle het nog baie ander dinge teen hom gesê en hom beledig.

Jesus staan voor die Raad

⁶⁶Toe dit dag word, het die raad van ouderlinge van die volk bymekaargekom—leierpriesters en skrifgeleerdes—en hulle het hom na hulle Raad toe weggelei en gesê:

⁶⁷“As u die Christus is, sê vir ons.” Hy het vir hulle gesê: “As ek vir julle sê, sal julle nie glo nie,

⁶⁸“en as ek vir julle vra, sal julle nie antwoord nie.

⁶⁹“Maar van nou af sal die Seun van die mens sit aan die regterhand van die mag van ons Vader.”

⁷⁰Hulle het almal gesê: “Is u dan die Seun van God?” Hy het vir hulle gesê: “Julle sê self dat ek dit is.”

⁷¹Hulle het gesê: “Watter getuienis het ons nog nodig? Want ons het dit self uit sy mond gehoor.”