લૂક 22 FHB Father's Heart Bible™

અધ્યાય 22.

22 ¹બેખમીર રોટલીનું પર્વ, જે પાસ્ખાપર્વ કહેવાય છે, હવે નજીક આવ્યું હતું. ²મુખ્ય યાજકો તથા શાસ્ત્રીઓ તેમને મારી નાખવાનો રસ્તો શોધતા હતા, કારણ કે તેઓ લોકોથી ડરતા હતા.

³ત્યારે બારમાંનો એક, જે ઇસ્કારિયોત કહેવાતો હતો, તે યહૂદામાં શેતાને પ્રવેશ કર્યો. ⁴તેણે જઈને મુખ્ય યાજકો તથા મંદિરના અધિકારીઓ સાથે ઈસુને તેમના હાથમાં કેવી રીતે પકડાવવા એ વિશે મસલત કરી. ⁵તેઓ ખુશ થયા અને તેને પૈસા આપવાને સંમત થયા. ⁶તેણે સંમતિ આપી અને ભીડથી દૂર ઈસુને તેમના હાથમાં પકડાવવાની તક શોધવા લાગ્યો.

છેલ્લું પાસ્ખાપર્વ તૈયાર કરાય છે

⁷પછી બેખમીર રોટલીનો દિવસ આવ્યો, જ્યારે પાસ્ખાનું હલવાન કાપવું જરૂરી હતું.

⁸ઈસુએ પિતર તથા યોહાનને મોકલીને કહ્યું, “જઈને આપણા માટે પાસ્ખાભોજન તૈયાર કરો, જેથી આપણે ખાઈએ.”

⁹તેઓએ તેમને કહ્યું, “તમે ક્યાં અમારી પાસે તે તૈયાર કરાવવા ઇચ્છો છો?”

¹⁰તેમણે કહ્યું, “તમે શહેરમાં પ્રવેશ કરશો કે તરત પાણીનો ઘડો ઊંચકતો એક માણસ તમને મળશે. તે જે ઘરમાં જાય તેની પાછળ જજો,

¹¹“અને ઘરના માલિકને કહેજો, ‘ગુરુ તમને કહે છે: જ્યાં હું મારા શિષ્યો સાથે પાસ્ખાભોજન ખાઉં એ અતિથિખંડ ક્યાં છે?’ ¹²અને તે તમને સજ્જ કરેલો એક મોટો માળ પરનો ઓરડો બતાવશે; ત્યાં તૈયારી કરજો.”

¹³તેઓએ જઈને, જેમ તેમણે કહ્યું હતું તેમ જ બધું મળ્યું, અને તેઓએ પાસ્ખાભોજન તૈયાર કર્યું.

¹⁴જ્યારે તે સમય આવ્યો, ત્યારે ઈસુ ભોજન કરવા બેઠા, અને તેમની સાથે પ્રેરિતો પણ બેઠા.

¹⁵તેમણે તેઓને કહ્યું, “હું સહન કરું તે પહેલાં તમારી સાથે આ પાસ્ખાભોજન ખાવાની મેં ઊંડી ઝંખના કરી છે. ¹⁶કેમ કે હું તમને કહું છું, આપણા પિતાના રાજમાં તે પરિપૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી હું તે ખાઈશ નહિ.” ¹⁷એક પ્યાલો લઈને તથા આભાર માનીને તેમણે કહ્યું, “આ લઈને તમારામાં વહેંચી લો. ¹⁸કેમ કે હું તમને કહું છું, આપણા પિતાનું રાજ આવે ત્યાં સુધી હવેથી હું દ્રાક્ષાવેલાનું ફળ પીશ નહિ.”

¹⁹તેમણે રોટલી લઈને, આભાર માનીને, તે ભાંગી અને તેઓને આપતાં કહ્યું, “આ મારું શરીર છે, જે તમારે માટે અપાય છે. મારા સ્મરણમાં આ કરજો.” ²⁰ભોજન પછી તેમણે એ જ રીતે પ્યાલા સાથે કર્યું: “આ પ્યાલો મારા રક્તમાં નવો કરાર છે, જે તમારે માટે રેડાય છે. ²¹પણ જુઓ—મને દગો દેનારનો હાથ મારી સાથે મેજ પર છે. ²²માનવપુત્ર તો ઠરાવ્યા પ્રમાણે જાય છે, પણ જે માણસ દ્વારા તેમને પકડાવાય છે તેને અફસોસ!”

²³તેઓ માંહોમાંહે પૂછવા લાગ્યા કે તેઓમાંથી કોણ આ કરશે.

²⁴તેઓમાં એવો પણ વિવાદ ઊભો થયો કે તેઓમાંથી સૌથી મોટો કોણ ગણાય.

²⁵તેમણે તેઓને કહ્યું, “વિદેશીઓના રાજાઓ તેઓ પર અધિકાર ચલાવે છે, અને તેઓ પર જે શાસકો છે તેઓ ઉપકારક કહેવાય છે. ²⁶તમારી સાથે એવું નહિ: તમારામાં જે સૌથી મોટો હોય તે સૌથી નાના જેવો થાય, અને આગેવાન સેવા કરનારના જેવો થાય. ²⁷કોણ મોટો—ભોજન કરવા બેઠેલો અતિથિ કે સેવા કરનાર? અતિથિ જ ને? તોપણ હું સેવા કરનારના જેવો તમારી મધ્યે છું.

²⁸“મારી કસોટીઓમાં મારી સાથે ટકી રહેનાર તમે છો, ²⁹અને જેમ મારા પિતાએ મને રાજ સોંપ્યું, તેમ હું તમને રાજ સોંપું છું, ³⁰જેથી તમે મારા રાજમાં મારી મેજ પર ખાશો તથા પીશો, અને રાજ્યાસનો પર બેસીને ઇઝરાયલના બાર કુળોનો ન્યાય કરશો.”

³¹“સિમોન, સિમોન, સાંભળ—શેતાને તમો સૌને ઘઉંની જેમ ચાળવાની માગણી કરી છે, ³²પણ મેં તારે માટે પ્રાર્થના કરી કે તારો વિશ્વાસ ખૂટી ન જાય. તું પાછો ફરે ત્યારે તારા ભાઈઓને દૃઢ કરજે.”

³³પિતરે કહ્યું, “પ્રભુ, હું તમારી સાથે કેદમાં અને મરણ સુધી જવા તૈયાર છું.”

³⁴ઈસુએ કહ્યું, “પિતર, હું તને કહું છું: આજે કૂકડો બોલે તે પહેલાં તું ત્રણ વાર મને ઓળખવાની ના પાડીશ.”

³⁵તેમણે પૂછ્યું, “જ્યારે મેં તમને પૈસાની થેલી, ઝોળી કે પગરખાં વિના મોકલ્યા, ત્યારે શું તમને કશાની ખોટ પડી?” તેઓએ કહ્યું, “કશાની નહિ.”

³⁶તેમણે તેઓને કહ્યું, “પણ હવે, જેની પાસે પૈસાની થેલી હોય તે લઈ લે, અને ઝોળી પણ. જેની પાસે તલવાર ન હોય તે પોતાનો ઝભ્ભો વેચીને એક ખરીદે. ³⁷કેમ કે હું તમને કહું છું કે આ શાસ્ત્રવચન મારામાં પરિપૂર્ણ થવું જોઈએ: ‘તે પાપીઓમાં ગણાયો.’ કેમ કે મારા વિશે જે લખ્યું છે તે સાચું ઠરે છે.”

³⁸તેઓએ કહ્યું, “પ્રભુ, જુઓ, અહીં બે તલવારો છે.” તેમણે તેઓને કહ્યું, “એ પૂરતી છે.”

પુત્ર પોતાને પિતાને સોંપે છે

³⁹અને તે રોજની જેમ બહાર નીકળીને જૈતૂન પર્વત પર ગયા, અને શિષ્યો તેમની પાછળ ગયા.

⁴⁰જ્યારે તે સ્થળે પહોંચ્યા, ત્યારે તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે પરીક્ષણમાં ન પડો માટે પ્રાર્થના કરો.”

⁴¹અને તે તેઓથી આશરે એક પથ્થર ફેંકાય એટલે દૂર ગયા, અને ઘૂંટણે પડીને પ્રાર્થના કરી,

⁴²એમ કહ્યું, “હે પિતા, જો તમારી ઇચ્છા હોય, તો આ પ્યાલો મારાથી દૂર કરો. તોપણ મારી નહિ, પણ તમારી ઇચ્છા પૂરી થાઓ.”

⁴³અને આકાશમાંથી એક દૂત તેમને દેખાયો, જેણે તેમને બળ આપ્યું. ^a a v43 કલમ ૪૩-૪૪ કેટલીક પ્રાચીન હસ્તપ્રતોમાં નથી. મોટા ભાગના આધુનિક બાઇબલમાં છે તેમ, તે અહીં છાપવામાં આવ્યાં છે. ⁴⁴વેદનામાં તેમણે વધારે ઉત્સુકતાથી પ્રાર્થના કરી; તેમનો પરસેવો લોહીનાં મોટાં ટીપાં જેવો થઈને જમીન પર પડવા લાગ્યો.

⁴⁵જ્યારે તે પ્રાર્થનામાંથી ઊઠ્યા, ત્યારે શિષ્યોની પાસે આવ્યા અને તેઓને દુઃખને લીધે ઊંઘતા જોયા,

⁴⁶તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે કેમ ઊંઘો છો? ઊઠીને પ્રાર્થના કરો, જેથી તમે પરીક્ષણમાં ન પડો.”

ચુંબનથી દગો

⁴⁷તે હજી બોલતા જ હતા, એટલામાં એક ભીડ આવી, જેની આગેવાની બારમાંનો એક, જે યહૂદા કહેવાતો હતો, તે કરતો હતો. તે ઈસુને ચુંબન કરવા તેમની પાસે આવ્યો,

⁴⁸પણ ઈસુએ તેને કહ્યું, “યહૂદા, શું તું ચુંબનથી માનવપુત્રને દગો દે છે?”

⁴⁹જે થવાનું હતું તે જોઈને તેમની સાથે જેઓ હતા તેઓએ કહ્યું, “પ્રભુ, શું અમે તલવારથી મારીએ?” ⁵⁰અને તેઓમાંના એકે પ્રમુખ યાજકના સેવકને મારીને તેનો જમણો કાન કાપી નાખ્યો.

⁵¹પણ ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “આટલું બસ છે!” અને તેમણે તે કાનને સ્પર્શ કરીને તેને સાજો કર્યો. ⁵²પછી ઈસુએ પોતાની વિરુદ્ધ આવેલા મુખ્ય યાજકો, મંદિરના અધિકારીઓ તથા વડીલોને કહ્યું, “શું તમે લૂંટારાની સામે આવો તેમ તલવારો તથા લાકડીઓ લઈને આવ્યા છો? ⁵³દરરોજ હું મંદિરમાં તમારી સાથે હતો, અને તમે મારા પર હાથ નાખ્યો નહિ. પણ આ તમારો સમય છે, અને અંધકારનો અધિકાર છે.”

પિતર ઈસુને ઓળખવાની ના પાડે છે

⁵⁴તેમને પકડીને તેઓ તેમને લઈ ગયા અને પ્રમુખ યાજકના ઘરમાં લાવ્યા; પિતર દૂર રહીને તેમની પાછળ ગયો. ⁵⁵તેઓએ વાડાની મધ્યે તાપણું સળગાવ્યું અને સાથે બેઠા; પિતર તેઓમાં બેઠો. ⁵⁶પણ એક દાસીએ અજવાળાની સામે બેઠેલા તેને જોઈને, તેની તરફ એકીટશે જોઈને કહ્યું, “આ પણ તેમની સાથે હતો.”

⁵⁷પણ તેણે ના પાડતાં કહ્યું, “બાઈ, હું તેમને ઓળખતો નથી.”

⁵⁸થોડી વાર પછી બીજા એકે તેને જોઈને કહ્યું, “તું પણ તેઓમાંનો એક છે.” પણ પિતરે કહ્યું, “ભાઈ, હું નથી.”

⁵⁹આશરે એક કલાક પછી બીજા એકે આગ્રહથી કહ્યું, “આ માણસ ખરેખર તેમની સાથે હતો, કેમ કે તે પણ ગાલીલનો છે.”

⁶⁰પણ પિતરે કહ્યું, “ભાઈ, તું શું કહે છે તે હું જાણતો નથી.” તરત જ, તે હજી બોલતો જ હતો, એટલામાં કૂકડો બોલ્યો. ⁶¹પ્રભુએ ફરીને પિતરની તરફ જોયું. પિતરને પ્રભુએ જે કહ્યું હતું તે યાદ આવ્યું: “આજે કૂકડો બોલે તે પહેલાં તું ત્રણ વાર મને ઓળખવાની ના પાડીશ.” ⁶²અને તે બહાર જઈને બહુ રડ્યો.

⁶³હવે જે માણસો ઈસુને પકડી રાખતા હતા તેઓ તેમને મારતાં મારતાં મશ્કરી કરવા લાગ્યા. ⁶⁴તેઓએ તેમની આંખે પાટો બાંધ્યો અને પૂછતા રહ્યા, “ભવિષ્ય ભાખ! તને કોણે માર્યું?” ⁶⁵અને તેઓ તેમનું અપમાન કરીને તેમની વિરુદ્ધ બીજી ઘણી વાતો બોલ્યા.

ઈસુ ન્યાયસભા સમક્ષ ઊભા રહે છે

⁶⁶દિવસ ઊગતાં લોકોના વડીલોની સભા—મુખ્ય યાજકો તથા શાસ્ત્રીઓ—એકઠી થઈ અને તેમને પોતાની ન્યાયસભામાં લઈ જઈને કહ્યું,

⁶⁷“જો તમે ખ્રિસ્ત હો, તો અમને કહો.” તેમણે તેઓને કહ્યું, “જો હું તમને કહું, તો તમે વિશ્વાસ નહિ કરો,

⁶⁸“અને જો હું તમને પૂછું, તો તમે જવાબ નહિ આપો.

⁶⁹“પણ હવેથી માનવપુત્ર આપણા પિતાના સામર્થ્યને જમણે હાથે બેસશે.”

⁷⁰તેઓ સૌએ કહ્યું, “તો શું તમે ઈશ્વરપુત્ર છો?” તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમે કહો છો તેમ હું છું.”

⁷¹તેઓએ કહ્યું, “હવે આપણને બીજી કઈ સાક્ષીની જરૂર છે? કેમ કે આપણે પોતે જ તેના મુખેથી સાંભળ્યું.”