လုကာ 22 FHB Father's Heart Bible™

အခန်း 22။

22 ¹ပသခါပွဲဟုခေါ်သော တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်သည် နီးကပ်လာလေ၏။ ²ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့်ကျမ်းတတ်ဆရာများသည် လူတို့ကိုကြောက်ရွံ့ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကိုသတ်ရန်နည်းလမ်းကိုရှာကြံလျက်ရှိကြ၏။

³ထိုအခါ တမန်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအနက်တစ်ပါးဖြစ်၍ ရှကာရုတ်ဟုခေါ်သောယုဒ၏အတွင်း၌ စာတန်ဝင်လေ၏။ ⁴ထိုသူသည်သွား၍ ကိုယ်တော်ကိုအဘယ်သို့သူတို့အားအပ်နှံရမည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့်ဗိမာန်တော်အုပ်များနှင့်တိုင်ပင်လေ၏။ ⁵သူတို့သည်ဝမ်းမြောက်၍ ထိုသူအားငွေပေးရန်သဘောတူကြ၏။ ⁶ထိုသူသည်သဘောတူ၍ လူအစုအဝေးမရှိစဉ် ကိုယ်တော်ကိုသူတို့အားအပ်နှံရန် အခွင့်ကောင်းကိုရှာကြံစပြုလေ၏။

နောက်ဆုံးပသခါပွဲကိုပြင်ဆင်ခြင်း

⁷ထို့နောက် ပသခါသိုးသငယ်ကိုယဇ်ပူဇော်ရသောနေ့ဖြစ်သည့် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲနေ့ရောက်လေ၏။

⁸ယေရှုက ပေတရုနှင့်ယောဟန်ကိုစေလွှတ်၍ “ငါတို့စားရန်ပသခါပွဲကိုသွား၍ပြင်ဆင်ကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁹သူတို့က “အဘယ်အရပ်၌ပြင်ဆင်စေလိုတော်မူသနည်း” ဟုလျှောက်ကြ၏။

¹⁰ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည်မြို့ထဲသို့ဝင်သောအခါ ရေအိုးထမ်းသောသူတစ်ဦးသည်သင်တို့ကိုကြိုဆိုလိမ့်မည်။ ထိုသူဝင်သောအိမ်သို့ သူ့နောက်မှလိုက်ကြလော့။

¹¹ထိုအိမ်ရှင်အား ‘ဆရာက သင့်အားမေးသည်မှာ၊ ငါသည်ငါ့တပည့်တို့နှင့်အတူ ပသခါပွဲကိုစားရန် ဧည့်ခန်းသည်အဘယ်မှာရှိသနည်း’ ဟုပြောကြလော့။ ¹²ထိုသူသည်လည်း ပြင်ဆင်ပြီးသော အထက်ထပ်ခန်းကြီးကိုပြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ပြင်ဆင်ကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

¹³သူတို့သည်သွား၍ မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း တွေ့ရသဖြင့် ပသခါပွဲကိုပြင်ဆင်ကြ၏။

¹⁴အချိန်ရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်သည်တမန်တော်များနှင့်အတူ စားပွဲ၌လျောင်းတော်မူ၏။

¹⁵ကိုယ်တော်က “ငါသည်အသေခံမခံမီ သင်တို့နှင့်အတူ ဤပသခါပွဲကိုစားရန် အလွန်တောင့်တခဲ့ပြီ။ ¹⁶အကြောင်းမူကား ဤပွဲသည်ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် ငါသည်စားတော့မည်မဟုတ်ဟု သင်တို့အားငါဆို၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ¹⁷ကိုယ်တော်သည်ခွက်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကိုချီးမွမ်းပြီးလျှင် “ဤခွက်ကိုယူ၍ အချင်းချင်းဝေမျှကြလော့။ ¹⁸အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်မရောက်မီတိုင်အောင် ယခုမှစ၍ စပျစ်ရည်ကိုငါမသောက်ဟု သင်တို့အားငါဆို၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

¹⁹ကိုယ်တော်သည်မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကိုချီးမွမ်းပြီးလျှင် မုန့်ကိုဖဲ့၍ သူတို့အားပေးတော်မူလျက် “ဤမုန့်ကားသင်တို့အတွက်စွန့်သော ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်၏။ ငါ့ကိုအောက်မေ့သတိရရန် ဤသို့ပြုကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ²⁰ညစာစားပြီးနောက် ထိုနည်းတူခွက်ကိုယူ၍ “ဤခွက်ကားသင်တို့အတွက်သွန်းသော ငါ၏အသွေး၌တည်သည့်ပဋိညာဉ်သစ်ဖြစ်၏။ ²¹သို့ရာတွင် ကြည့်လော့၊ ငါ့ကိုသစ္စာဖောက်သောသူ၏လက်သည် ငါနှင့်အတူ စားပွဲပေါ်၌ရှိ၏။ ²²လူသားသည်ခွဲခန့်မှတ်သားတော်မူသည်အတိုင်းသွားရမည်။ သို့သော်လည်း လူသားကိုအပ်နှံသောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

²³ထိုအခါ သူတို့သည် မိမိတို့အနက်အဘယ်သူဤသို့ပြုမည်နည်းဟု အချင်းချင်းမေးမြန်းစပြုကြ၏။

²⁴ထို့ပြင် မိမိတို့အနက်အဘယ်သူအကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သနည်းဟူ၍ သူတို့တွင်အငြင်းပွားခြင်းဖြစ်ပေါ်လေ၏။

²⁵ကိုယ်တော်က “လူမျိုးတို့၏ရှင်ဘုရင်များသည် သူတို့ကိုအစိုးတရပြုကြ၏။ သူတို့ကိုအုပ်စိုးသောသူများကိုလည်း ကျေးဇူးရှင်များဟုခေါ်ကြ၏။ ²⁶သင်တို့မူကားထိုသို့မဖြစ်စေနှင့်။ သင်တို့အနက်အကြီးမြတ်ဆုံးသောသူသည် အငယ်ဆုံးသောသူကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ခေါင်းဆောင်သည် အစေခံသောသူကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေလော့။ ²⁷စားပွဲ၌ထိုင်သောဧည့်သည်နှင့် အစေခံသောသူ၊ အဘယ်သူသာ၍ကြီးမြတ်သနည်း။ စားပွဲ၌ထိုင်သောသူသာ ကြီးမြတ်သည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း ငါသည်အစေခံသောသူကဲ့သို့ သင်တို့တွင်ရှိ၏။

²⁸“သင်တို့သည်ကား ငါစုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းခံရစဉ် ငါနှင့်အတူ တည်ကြည်စွာနေခဲ့ကြသောသူများဖြစ်ကြ၏။ ²⁹ငါ့ခမည်းတော်သည်ငါ့အားနိုင်ငံတော်ကိုအပ်နှင်းတော်မူသည်နည်းတူ ငါသည်သင်တို့အားနိုင်ငံတော်ကိုအပ်နှင်း၏။ ³⁰သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည်ငါ၏နိုင်ငံတော်၌ ငါ့စားပွဲတွင်စားသောက်ရကြ၍ ပလ္လင်များပေါ်၌ထိုင်လျက် ဣသရေလအမျိုးတစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးကိုတရားစီရင်ရကြလိမ့်မည်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

³¹“ရှိမုန်၊ ရှိမုန်၊ နားထောင်လော့။ စာတန်သည်သင်တို့အားလုံးကို ဂျုံဆန်ကဲ့သို့ဆန်ခါဖြင့်လှုပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီ။ ³²သို့ရာတွင် သင်၏ယုံကြည်ခြင်းမပျက်စေရန် သင့်အတွက်ငါဆုတောင်းခဲ့ပြီ။ သင်သည်ပြန်လည်လှည့်ပြီးမှ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ကိုခွန်အားဖြည့်ပေးလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

³³ပေတရုက “သခင်၊ အကျွန်ုပ်သည်ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထောင်သို့လည်းကောင်း၊ သေခြင်းသို့လည်းကောင်း လိုက်ရန်အသင့်ရှိပါ၏” ဟုလျှောက်၏။

³⁴ယေရှုက “ပေတရု၊ သင့်အားငါဆိုသည်ကား၊ သင်သည်ငါ့ကိုသိသည်ဟူ၍ သုံးကြိမ်ငြင်းဆိုမီ ယနေ့ကြက်တွန်လိမ့်မည်မဟုတ်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

³⁵ကိုယ်တော်က “ငါသည်သင်တို့ကို ပိုက်ဆံအိတ်၊ လွယ်အိတ်၊ ခြေနင်းမပါဘဲ စေလွှတ်သောအခါ သင်တို့တစ်စုံတစ်ရာလိုသေးသလော” ဟုမေးတော်မူ၏။ သူတို့က “အဘယ်အရာမျှမလိုပါ” ဟုလျှောက်ကြ၏။

³⁶ကိုယ်တော်က “ယခုမူကား ပိုက်ဆံအိတ်ရှိသောသူသည်ယူစေ၊ လွယ်အိတ်ကိုလည်းယူစေ။ ဓားမရှိသောသူသည် မိမိဝတ်လုံကိုရောင်း၍ ဓားကိုဝယ်စေ။ ³⁷အကြောင်းမူကား ‘ထိုသူကို အပြစ်ရှိသူများနှင့်အတူ ရေတွက်ဝင်ရ၏’ ဟူသောကျမ်းစာသည် ငါ၌ပြည့်စုံရမည်ဟု သင်တို့အားငါဆို၏။ ငါ့ကိုရည်ညွှန်း၍ရေးထားသောအရာသည် ယခုပြည့်စုံလျက်ရှိ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

³⁸သူတို့က “သခင်၊ ကြည့်ပါ၊ ဤအရပ်၌ဓားနှစ်လက်ရှိပါ၏” ဟုလျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်က “တန်ပြီ” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

သားတော်သည်ခမည်းတော်အား ကိုယ်ကိုအပ်နှံတော်မူခြင်း

³⁹ကိုယ်တော်သည်ထွက်ကြွ၍ အလေ့တော်ရှိသည်အတိုင်း သံလွင်တောင်သို့ကြွတော်မူရာ တပည့်တော်တို့သည်လည်း နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။

⁴⁰ထိုအရပ်သို့ရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်က “သင်တို့သည်စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်း၌မကျရောက်စေရန် ဆုတောင်းကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁴¹ကိုယ်တော်သည်သူတို့ထံမှ ကျောက်ခဲတစ်ပစ်ခန့်ခွာ၍ ဒူးထောက်လျက်ဆုတောင်းတော်မူလျက်၊

⁴²“အဖခမည်းတော်၊ အလိုတော်ရှိလျှင် ဤခွက်ကိုအကျွန်ုပ်ထံမှဖယ်ရှားတော်မူပါ။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်၏အလိုအတိုင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏အလိုတော်အတိုင်းဖြစ်ပါစေသော” ဟုလျှောက်တော်မူ၏။

⁴³ထိုအခါ ကောင်းကင်မှကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကိုယ်တော်အားထင်ရှားပြ၍ ခွန်အားဖြည့်ပေးလေ၏။ ^a a v43 အခန်းငယ် ၄၃-၄၄ သည် အချို့သောရှေးကျမ်းစာမူများတွင် မပါရှိပါ။ ခေတ်သစ်ကျမ်းစာအများစုကဲ့သို့ ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားပါသည်။ ⁴⁴ကိုယ်တော်သည်ပြင်းစွာဒုက္ခခံစားလျက် ပို၍ကြိုးစားပမ်းစားဆုတောင်းတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ချွေးသည် မြေပေါ်သို့ကျသောသွေးစက်ကြီးများကဲ့သို့ဖြစ်လေ၏။

⁴⁵ကိုယ်တော်သည်ဆုတောင်းရာမှထ၍ တပည့်တော်တို့ထံသို့ကြွလာတော်မူသောအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့်အိပ်ပျော်နေကြသည်ကိုတွေ့တော်မူ၍၊

⁴⁶“သင်တို့သည်အဘယ်ကြောင့်အိပ်ပျော်နေကြသနည်း။ စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်း၌မကျရောက်စေရန် ထ၍ဆုတောင်းကြလော့” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

နမ်းခြင်းဖြင့်သစ္စာဖောက်ခြင်းခံရခြင်း

⁴⁷ကိုယ်တော်သည်ထိုသို့မိန့်တော်မူဆဲ လူအစုအဝေးရောက်လာ၏။ တမန်တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးအနက်တစ်ပါးဖြစ်သော ယုဒခေါ်သူသည် သူတို့ကိုဦးဆောင်လျက် ယေရှုကိုနမ်းရန်အနီးသို့ချဉ်းကပ်လာ၏။

⁴⁸သို့ရာတွင် ယေရှုက “ယုဒ၊ သင်သည်လူသားကိုနမ်းခြင်းဖြင့်သစ္စာဖောက်မည်လော” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁴⁹ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိသောသူတို့သည် ဖြစ်လတ္တံ့သောအမှုကိုမြင်လျှင် “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်ဓားဖြင့်ခုတ်ရပါမည်လော” ဟုလျှောက်ကြ၏။ ⁵⁰သူတို့အနက်တစ်ဦးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ကျွန်ကိုခုတ်၍ ထိုသူ၏လက်ျာနားရွက်ကိုဖြတ်လေ၏။

⁵¹သို့ရာတွင် ယေရှုက “ဤမျှလောက်နှင့်တော်ပြီ” ဟုမိန့်တော်မူ၍ ထိုနားရွက်ကိုတို့ထိ၍ အနာကိုပျောက်စေတော်မူ၏။ ⁵²ထိုအခါ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီးရန်ထွက်လာကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများ၊ ဗိမာန်တော်အုပ်များနှင့်အကြီးအကဲများအား “သင်တို့သည်ဓားပြကိုဖမ်းသကဲ့သို့ ဓားများ၊ တုတ်များနှင့်ထွက်လာကြသလော။ ⁵³ငါသည်နေ့တိုင်းသင်တို့နှင့်အတူ ဗိမာန်တော်၌ရှိနေစဉ် သင်တို့သည်ငါ့ကိုလက်မတင်ကြ။ သို့ရာတွင် ယခုအချိန်ကား သင်တို့၏အချိန်နှင့် အမှောင်၏တန်ခိုးအာဏာဖြစ်၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

ပေတရုသည်ယေရှုကိုမသိဟုငြင်းဆိုခြင်း

⁵⁴သူတို့သည်ကိုယ်တော်ကိုဖမ်းဆီး၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏အိမ်သို့ဆောင်သွားကြ၏။ ပေတရုသည်ဝေးဝေးမှလိုက်လေ၏။ ⁵⁵သူတို့သည်ဝင်းအလယ်၌မီးကိုမွှေး၍ အတူတကွထိုင်ကြသောအခါ ပေတရုသည်လည်းသူတို့အထဲ၌ထိုင်လေ၏။ ⁵⁶အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ပေတရုမီးရောင်ကိုမျက်နှာမူ၍ထိုင်နေသည်ကိုမြင်လျှင် သူ့ကိုစေ့စေ့ကြည့်၍ “ဤသူသည်လည်း ထိုသူနှင့်အတူရှိခဲ့၏” ဟုဆို၏။

⁵⁷သို့ရာတွင် ပေတရုက “အချင်းမိန်းမ၊ ထိုသူကိုငါမသိ” ဟုငြင်းဆို၏။

⁵⁸ထို့နောက်မကြာမီ အခြားသူတစ်ဦးသည် ပေတရုကိုမြင်၍ “သင်သည်လည်းထိုသူတို့အထဲက တစ်ဦးဖြစ်၏” ဟုဆို၏။ သို့ရာတွင် ပေတရုက “အချင်းလူ၊ ငါမဟုတ်” ဟုဆို၏။

⁵⁹တစ်နာရီခန့်ကြာသောအခါ အခြားသူတစ်ဦးက “ဤသူသည်ဧကန်အမှန် ထိုသူနှင့်အတူရှိခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား ဤသူသည်လည်းဂါလိလဲလူဖြစ်၏” ဟုခိုင်မာစွာဆို၏။

⁶⁰သို့ရာတွင် ပေတရုက “အချင်းလူ၊ သင်ပြောသောအရာကိုငါမသိ” ဟုဆို၏။ ထိုသို့ပြောဆိုဆဲ ချက်ချင်းပင်ကြက်တွန်လေ၏။ ⁶¹သခင်သည်လှည့်၍ ပေတရုကိုကြည့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ပေတရုသည် “ယနေ့ကြက်မတွန်မီ သင်သည်ငါ့ကိုသုံးကြိမ်ငြင်းဆိုလိမ့်မည်” ဟု သခင်မိန့်တော်မူခဲ့သောစကားကိုသတိရ၍၊ ⁶²ပြင်သို့ထွက်၍ ပြင်းစွာငိုကြွေးလေ၏။

⁶³ယေရှုကိုဖမ်းဆီးထားသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုရိုက်ပုတ်လျက် ပြောင်လှောင်ကြ၏။ ⁶⁴သူတို့သည်ကိုယ်တော်၏မျက်စိကိုစည်း၍ “ပရောဖက်ပြု၍ဟောလော့။ သင့်ကိုရိုက်သောသူကားအဘယ်သူနည်း” ဟုထပ်ခါထပ်ခါမေးကြ၏။ ⁶⁵ထို့ပြင် သူတို့သည်ကိုယ်တော်ကိုကဲ့ရဲ့လျက် အခြားစကားများစွာကိုပြောဆိုကြ၏။

ယေရှုသည်လွှတ်တော်ရှေ့တွင်ရပ်တော်မူခြင်း

⁶⁶မိုးသောက်သောအခါ လူတို့၏အကြီးအကဲလွှတ်တော်သည်စုဝေးကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများနှင့်ကျမ်းတတ်ဆရာများသည် ကိုယ်တော်ကိုမိမိတို့လွှတ်တော်သို့ဆောင်သွားကြ၍၊

⁶⁷“သင်သည်ခရစ်တော်မှန်လျှင် ငါတို့အားပြောလော့” ဟုဆိုကြ၏။ ကိုယ်တော်က “ငါပြောလျှင်လည်း သင်တို့မယုံကြည်ကြ။

⁶⁸ငါမေးလျှင်လည်း သင်တို့မဖြေကြ။

⁶⁹သို့ရာတွင် ယခုမှစ၍ လူသားသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏တန်ခိုးတော်၏လက်ျာဘက်၌ ထိုင်တော်မူလိမ့်မည်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁷⁰ထိုအခါ သူအားလုံးက “သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည်ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သလော” ဟုဆိုကြ၏။ ကိုယ်တော်က “ငါဖြစ်သည်ဟု သင်တို့ဆိုကြ၏” ဟုမိန့်တော်မူ၏။

⁷¹သူတို့က “ငါတို့သည်အဘယ်ကြောင့်သက်သေခံချက်ကိုထပ်မံလိုအပ်သေးသနည်း။ အကြောင်းမူကား သူ၏နှုတ်မှ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ကြားကြပြီ” ဟုဆိုကြ၏။