Ayeuna parantos aya citakanana

Lukas 22 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Imam-imam jeung Ahli Toret Ngarencanakeun Pupus-Na

Yudas sapuk kana hargana. Dina méja Paska, Yesus masihan roti jeung cawan, ari sobat-sobat-Na paséa saha nu panggedéna. Mantenna ngadoa ka Rama-Na dina kanyeri nu kacida, nepi ka kesang-Na ngeclak lir getih, dihianat ku hiji ciuman, sarta Petrus mungkir ka Mantenna tilu kali, tuluy beradu soca jeung Mantenna.

Pasal 22.

Harita Pesta Roti Teu Maké Ragi, nu disebut Paska, geus tereh datang. Para imam kapala jeung ahli Toret néangan jalan pikeun maéhan Anjeunna, sabab maranéhna sieun ku rahayat.

Tuluy Sétan asup ka diri Yudas, anu disebut Iskariot, nu kaasup salah sahiji ti nu dua belas. Manéhna indit tuluy badami jeung para imam kapala jeung para perwira Bait Allah kumaha carana sangkan bisa ngahianat Anjeunna ka maranéhna. Maranéhna aratoh tuluy sapuk rék méré duit ka manéhna. Manéhna satuju tuluy mimiti néangan kasempetan pikeun ngahianat Anjeunna ka maranéhna jauh ti jalma loba.

Nyadiakeun Paska nu Panungtungan

Tuluy datang poé Roti Teu Maké Ragi, waktu anak domba Paska kudu dikurbankeun.

Yésus ngutus Petrus jeung Yohanes, saur-Na, “Jung sadiakeun Paska pikeun urang dahar.”

Maranéhna unjukan ka Anjeunna, “Di mana Gusti kersa supados disadiakeun ku abdi sadaya?”

Waler Anjeunna, “Lamun maraneh geus asup ka kota, bakal kapanggih ku maraneh hiji jelema nu mamawa jun cai. Tuturkeun manéhna ka imah nu diasupan,

“tuluy bejakeun ka nu boga imah, ‘Guru nimbalan ka Bapa: Di mana kamar sémah tempat Kami bisa dahar Paska jeung murid-murid Kami?’ Manéhna bakal nuduhkeun ka maraneh hiji kamar luhur nu gedé, geus disadiakeun; sadiakeun di dinya.”

Maranéhna arindit tuluy manggihan sakumaha nu geus dibéjakeun ku Anjeunna, tuluy maranéhna nyadiakeun Paska.

Sanggeus nepi ka waktuna, Anjeunna calik kanggo tuang, jeung para rasul sareng Anjeunna.

Saur Anjeunna ka maranéhna, “Kami kacida hayangna dahar Paska ieu jeung maraneh saméméh Kami sangsara. Sabab Kami ngabejaan maraneh, Kami moal dahar deui Paska ieu nepi ka kalaksanaanana di Karajaan Rama urang.” Bari nyandak lumur tuluy muji sukur, Anjeunna ngalahir, “Tampanan ieu tuluy bagikeun ka sakur maraneh. Sabab Kami ngabejaan maraneh, ti ayeuna Kami moal nginum deui cai buah anggur nepi ka datangna Karajaan Rama urang.”

Anjeunna nyandak roti, muji sukur, teras dicowél-cowél, tuluy dipaparinkeun ka maranéhna, saur-Na, “Ieu téh salira Kami, nu dipasrahkeun pikeun maraneh. Pigawé ieu pikeun ngenang-ngenang ka Kami.” Anjeunna ngadamel nu sarua jeung lumur sabada tuang, saur-Na, “Lumur ieu téh perjangjian anyar dina getih Kami, nu dikucurkeun pikeun maraneh. Tapi tempo—leungeun jelema nu ngahianat Kami aya babarengan jeung Kami dina méja. Putra Manusa indit saluyu jeung nu geus ditangtukeun, tapi cilaka jelema nu jadi lantaran Anjeunna dipasrahkeun!”

Maranéhna mimiti silih tanya saha ti maranéhna nu bakal migawé hal ieu.

Tumbuh ogé paséa di antara maranéhna ngeunaan saha nu pangagungna di antara maranéhna.

Saur Anjeunna ka maranéhna, “Raja-raja bangsa-bangsa ngawasa rahayatna, jeung nu marentah ka maranéhna disebut nu getén ngurus. Ulah kitu maraneh mah: sing saha nu pangagungna di antara maraneh kudu jadi siga nu pangngorana, jeung nu mingpin kudu siga nu ngalalayanan. Saha nu leuwih agung—sémah nu dahar dina méja atawa nu ngalalayanan? Sémah, lain? Tapi Kami aya di antara maraneh jadi nu ngalalayanan.

“Maraneh téh nu geus tetep marengan Kami dina sagala cocoba Kami, jeung Kami maparin Karajaan ka maraneh, cara Ama Kami geus maparin ka Kami, sangkan maraneh bisa dahar jeung nginum dina méja Kami di Karajaan Kami, jeung diuk dina singgasana ngahakiman dua belas kaom Israél.”

“Simon, Simon, dengékeun—Sétan geus ménta idin pikeun nampian maraneh kabéh saperti gandum, tapi Kami geus ngadoakeun maneh, sangkan iman maneh ulah nepi ka pudar. Lamun maneh geus tobat deui, kuatkeun dulur-dulur maneh.”

Ceuk Petrus, “Gusti, abdi sayagi ngiring ka panjara sareng ka pati sareng Gusti.”

Waler Yésus, “Kami ngabejaan maneh, Petrus: hayam moal kongkorongok poé ieu saméméh maneh mungkir tilu kali yén maneh wawuh ka Kami.”

Anjeunna mariksa, “Waktu Kami ngutus maraneh teu mawa kantong duit, kampil, atawa tarumpah, aya nu kurang?” “Teu aya,” tembal maranéhna.

Saur Anjeunna ka maranéhna, “Tapi ayeuna, sing saha nu boga kantong duit kudu dibawa, kitu deui kampil. Sing saha nu teu boga pedang, jualkeun jubahna tuluy meuli pedang. Sabab Kami ngabejaan maraneh, ieu ayat Kitab Suci kudu kalaksanaan dina diri Kami: ‘Anjeunna diitung kaasup jelema doraka.’ Sabab naon nu ditulis ngeunaan Kami keur ngabukti.”

Ceuk maranéhna, “Gusti, tempo, ieu aya dua pedang.” Waler Anjeunna ka maranéhna, “Geus cukup.”

Putra Masrahkeun Salira ka Rama

Tuluy Anjeunna angkat, sakumaha biasa, ka Gunung Jaitun, jeung murid-murid-Na ngaruntutkeun.

Sanggeus nepi ka tempatna, saur Anjeunna ka maranéhna, “Kudu ngadoa sangkan maraneh ulah eleh ku cocoba.”

Tuluy Anjeunna nyingkah ti maranéhna kira-kira sabedil-bedil anggangna, teras tilempah tuluy neneda,

saur-Na, “Nun Ama, upami Ama kersa, pindahkeun ieu lumur ti Abdi. Nanging sanes kersa Abdi, nanging kersa Ama anu laksana.”

Tuluy aya malaikat ti sawarga nembongan ka Anjeunna, nguatkeun Anjeunna. a a v43 Ayat 43-44 teu aya dina sawatara naskah heubeul. Di dieu dicitak, sakumaha dina kaseueuran Alkitab modéren. Dina kanalangsaan Anjeunna neneda beuki satekah polah; késang-Na jadi siga tétésan getih nu gedé ragragan kana taneuh.

Sanggeus Anjeunna cengkat tina neneda, Anjeunna nyampeurkeun murid-murid tuluy kapanggih keur sararé kacida nalangsana,

saur Anjeunna ka maranéhna, “Ku naon maraneh sararé? Geura harudang tuluy ngadoa, sangkan maraneh ulah eleh ku cocoba.”

Dihianat ku Hiji Ciuman

Sabot Anjeunna keur sasauran kénéh, jol datang jalma loba, dipingpin ku nu disebut Yudas, salah sahiji ti nu dua belas. Manéhna nyampeurkeun Yésus rék nyium Anjeunna,

tapi saur Yésus ka manéhna, “Yudas, rék ngahianat Putra Manusa ku hiji ciuman?”

Barang nenjo nu bakal kajadian, nu marengan Anjeunna ngaromong, “Gusti, naha abdi sadaya kedah numbak ku pedang?” Tuluy salah saurang ti maranéhna neunggeul gandék imam agung tuluy ngabeulah ceuli katuhuna.

Tapi Yésus ngawaler, “Entong terus kitu!” Tuluy Anjeunna nyabak éta ceuli tuluy nyageurkeun manéhna. Tuluy Yésus ngalahir ka para imam kapala, para perwira Bait Allah, jeung para kokolot nu geus daratang pikeun nangkep Anjeunna, “Naha maraneh datang mawa pedang jeung bedog, cara rék nangkep bégal? Unggal poé Kami aya jeung maraneh di Bait Allah, tapi maraneh teu wani ngarampa Kami. Tapi ayeuna waktu maraneh, jeung kawasa poék.”

Petrus Mungkir Wawuh ka Yesus

Sanggeus nangkep Anjeunna, maranéhna mawa tuluy ngasupkeun Anjeunna ka imah imam agung; Petrus nuturkeun ti kajauhan. Maranéhna nyundut seuneu di tengah buruan tuluy dariuk babarengan; Petrus milu diuk di antara maranéhna. Tapi aya hiji budak awéwé gandék, barang nenjo manéhna keur diuk nyanghareup kana caang seuneu, neuteup ka manéhna tuluy ngomong, “Ieu jelema ogé kaasup jeung Manéhna.”

Tapi Petrus mungkir, pokna, “Nyai, kuring teu wawuh ka Manéhna.”

Teu lila ti harita, aya deui nu nenjo manéhna tuluy ngomong, “Maneh ogé kaasup salah saurang ti maranéhna.” Tapi ceuk Petrus, “Euy, lain kuring!”

Kira-kira sajam ti harita, aya deui nu keukeuh, “Enya ieu jelema téh pasti aya jeung Manéhna, sabab manéhna ogé urang Galiléa.”

Tapi ceuk Petrus, “Euy, kuring teu ngarti naon nu diomongkeun ku maneh.” Harita kénéh, sabot manéhna keur ngomong kénéh, hayam kongkorongok. Gusti ngalieuk tuluy mandang ka Petrus. Petrus inget kana naon nu geus dicarioskeun ku Gusti: “Saméméh hayam kongkorongok poé ieu, maneh bakal mungkir ka Kami tilu kali.” Tuluy manéhna kaluar tuluy ceurik kacida nalangsana.

Ari jalma-jalma nu nyarekel Yésus ngahina Anjeunna bari nareunggeulan. Maranéhna nyocokan panon Anjeunna tuluy terus naranya, “Geura nujum! Saha nu neunggeul Maneh?” Jeung loba deui omongan séjén nu diucapkeun ngalawan Anjeunna, ngahina-hina ka Anjeunna.

Yesus Ngadeg di Hareupeun Majelis

Barang bray beurang, majelis kokolot rahayat kumpul—para imam kapala jeung ahli Toret—tuluy mawa Anjeunna ka majelis maranéhna, cenah,

“Lamun Maneh Kristus, bejakeun ka kuring saréréa.” Waler Anjeunna ka maranéhna, “Sanajan Kami ngabejaan maraneh, maraneh moal percaya,

“jeung sanajan Kami nanya ka maraneh, maraneh moal ngajawab.

“Tapi ti ayeuna Putra Manusa bakal calik di tengeneun kakawasaan Rama urang.”

Maranéhna kabéh ngaromong, “Jadi Maneh téh Putra Allah?” Waler Anjeunna ka maranéhna, “Sakumaha omongan maraneh, enya Kami ieu.”

Ceuk maranéhna, “Saksi naon deui nu diperlukeun ku urang? Sabab urang sorangan geus ngadéngé tina sungutna.”