ଲୂକ 22 FHB Father's Heart Bible™

ଅଧ୍ୟାୟ 22।

22 ¹ଏହି ସମୟରେ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୋଟୀର ପର୍ବ, ଯାହା ନିସ୍ତାରପର୍ବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଥିଲା। ²ଆଉ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିପରି ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ଏଥିପାଇଁ ଉପାୟ ଖୋଜୁଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ।

³ସେତେବେଳେ ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟ ବୋଲି କଥିତ ଯିହୂଦା, ଯେ ବାର ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲା, ତାହାଠାରେ ଶୟତାନ ପ୍ରବେଶ କଲା। ⁴ଆଉ ସେ ଯାଇ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ମନ୍ଦିରର ସେନାପତିମାନଙ୍କ ସହିତ କିପରି ତାହାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବ, ସେ ବିଷୟରେ ପରାମର୍ଶ କଲା। ⁵ସେଥିରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ଅର୍ଥ ଦେବା ପାଇଁ ସମ୍ମତ ହେଲେ। ⁶ପୁଣି ସେ ରାଜି ହୋଇ ଲୋକସମୂହ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସୁଯୋଗ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା।

ଶେଷ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା

⁷ଏହାପରେ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୋଟୀର ଦିନ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ନିସ୍ତାରପର୍ବର ମେଷଶାବକ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ହୁଏ।

⁸ପୁଣି ଯୀଶୁ ପିତର ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ଏହା କହି ପ୍ରେରଣ କଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ଯାଇ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।”

⁹ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବୁ ବୋଲି ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି?”

¹⁰ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ମାତ୍ରେ ଜଣେ ଜଳ କଳସ ବହିଥିବା ଲୋକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବ। ସେ ଯେଉଁ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ତାହାର ପଶ୍ଚାତ୍‌ ଯାଅ,

¹¹ଆଉ ସେହି ଗୃହର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କୁହ, ‘ଗୁରୁ ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଅଛନ୍ତି: ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ ମୋହର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ଭୋଜନ କରିବି, ସେହି ଅତିଥିଶାଳା କେଉଁଠାରେ?’ ¹²ପୁଣି ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ବୃହତ୍‌ ଉପର କୋଠରୀ ଦେଖାଇ ଦେବ; ସେଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।”

¹³ସେଥିରେ ସେମାନେ ଯାଇ ତାହାଙ୍କ କଥିତ ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ପାଇଲେ, ଆଉ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।

¹⁴ପୁଣି ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ ସେ ଓ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରେରିତମାନେ ଭୋଜନରେ ବସିଲେ।

¹⁵ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ଦୁଃଖଭୋଗ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ନିସ୍ତାରପର୍ବ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବାଞ୍ଛା କରିଅଛି। ¹⁶କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଏହା ସଫଳ ନ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏହା ଆଉ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ।” ¹⁷ପୁଣି ସେ ପାନପାତ୍ର ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହା ନେଇ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଗ କର। ¹⁸କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏବେଠାରୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାଫଳର ରସ ଆଉ ପାନ କରିବି ନାହିଁ।”

¹⁹ପୁଣି ସେ ରୋଟୀ ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ ତାହା ଭାଙ୍ଗି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହା ମୋହର ଶରୀର, ଯାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଉଅଛି। ମୋହର ସ୍ମରଣାର୍ଥେ ଏହା କର।” ²⁰ସେହିପରି ସେ ଭୋଜନ ଉତ୍ତାରେ ପାନପାତ୍ର ନେଇ କହିଲେ, “ଏହି ପାନପାତ୍ର ମୋହର ରକ୍ତରେ ସ୍ଥାପିତ ନୂତନ ନିୟମ, ଯାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଢଳାଯାଉଅଛି। ²¹କିନ୍ତୁ ଦେଖ, ଯେ ମୋତେ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରୁଅଛି, ତାହାର ହସ୍ତ ମୋହର ସହିତ ମେଜ ଉପରେ ଅଛି। ²²ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ତ ନିରୂପିତ ବିଷୟ ଅନୁସାରେ ଯାଉଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ଦ୍ଵାରା ସେ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେଉଅଛନ୍ତି, ସେହି ଲୋକ ସନ୍ତାପର ପାତ୍ର!”

²³ସେଥିରେ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ଜଣ କରିବ, ଏ ବିଷୟ ପରସ୍ପର ପଚାରିବାକୁ ସେମାନେ ଆରମ୍ଭ କଲେ।

²⁴ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଗଣିତ ହେବ, ଏ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।

²⁵ସେଥିରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଅଣଯିହୂଦୀୟମାନଙ୍କ ରାଜାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ଵ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷମତା ଚଳାନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପକାରକ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହୁଅନ୍ତି। ²⁶କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେପ୍ରକାର ନୁହ; ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ କନିଷ୍ଠ ପରି ହେଉ, ଆଉ ଯେ ନେତା, ସେ ସେବକ ପରି ହେଉ। ²⁷କାରଣ କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ — ଯେ ଭୋଜନରେ ବସେ, କି ଯେ ସେବା କରେ? ଯେ ଭୋଜନରେ ବସେ, ସେ କି ନୁହେଁ? ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେବକ ତୁଲ୍ୟ ଅଛି।

²⁸ମୋହର ପରୀକ୍ଷାସମୂହରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ସହିତ ରହିଅଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହିମାନେ, ²⁹ଆଉ ମୋହର ପିତା ଯେପରି ମୋତେ ଏକ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଅଛନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏକ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଅଛି, ³⁰ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ରାଜ୍ୟରେ ମୋହର ମେଜରେ ଭୋଜନ ଓ ପାନ କରିବ, ପୁଣି ସିଂହାସନରେ ବସି ଇସ୍ରାଏଲର ଦ୍ଵାଦଶ ଗୋଷ୍ଠୀର ବିଚାର କରିବ।”

³¹“ଶିମୋନ, ଶିମୋନ, ଶୁଣ — ଶୟତାନ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗହମ ପରି ଚଲାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆଗ୍ରହ କରିଅଛି, ³²କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ଯେପରି ବିଫଳ ନ ହୁଏ, ଏଥିନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଅଛି। ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଥରେ ଫେରିଲା ଉତ୍ତାରେ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥିର କର।”

³³ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ କାରାଗାରକୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।”

³⁴ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ପିତର, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଜାଣ ବୋଲି ତିନି ଥର ଅସ୍ଵୀକାର ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଜି କୁକୁଡ଼ା ଡାକିବ ନାହିଁ।”

³⁵ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥଥଳୀ, ଝୁଲା କିମ୍ବା ପାଦୁକା ବିନା ପଠାଇଥିଲି, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କାହିଁରେ ଅଭାବ ହୋଇଥିଲା କି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “କାହିଁରେ ନୁହେଁ।”

³⁶ସେଥିରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କିନ୍ତୁ ଏବେ ଯାହାର ଅର୍ଥଥଳୀ ଅଛି, ସେ ତାହା ନେଉ, ପୁଣି ଝୁଲା ମଧ୍ୟ ନେଉ। ଆଉ ଯାହାର ଖଣ୍ଡା ନାହିଁ, ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରୟ କରି ଖଣ୍ଡା କିଣୁ। ³⁷କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ମୋʼଠାରେ ଅବଶ୍ୟ ସଫଳ ହେବ, ‘ସେ ପାପୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଗଣିତ ହେଲେ।’ ଯେଣୁ ମୋʼ ବିଷୟରେ ଯାହା ଲିଖିତ, ତାହା ସଫଳ ହେଉଅଛି।”

³⁸ସେଥିରେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଦେଖନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ଖଣ୍ଡା ଅଛି।” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଥେଷ୍ଟ।”

ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କଲେ

³⁹ଆଉ ସେ ବାହାରି ଆପଣା ରୀତି ଅନୁସାରେ ଜୀତପର୍ବତକୁ ଗଲେ, ପୁଣି ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ପଶ୍ଚାତ୍‌ ଗଲେ।

⁴⁰ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରୀକ୍ଷାରେ ନ ପଡ଼, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର।”

⁴¹ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାୟ ଏକ ଢ଼େଲା ପକାଇବା ଦୂରତାକୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଆଣ୍ଠୋଇ ପଡ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ,

⁴²ଆଉ କହିଲେ, “ପିତଃ, ଯଦି ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ଥାଏ, ତେବେ ଏହି ପାନପାତ୍ର ମୋʼଠାରୁ ଦୂର କର। ତଥାପି ମୋହର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସଫଳ ହେଉ।”

⁴³ସେତେବେଳେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଜଣେ ଦୂତ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ତାହାଙ୍କୁ ବଳ ଦେଲେ। ^a a v43 ୪୩-୪୪ ପଦ କେତେକ ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ନାହିଁ। ଅଧିକାଂଶ ଆଧୁନିକ ବାଇବଲ ପରି ଏଠାରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଅଛି। ⁴⁴ଆଉ ସେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଆହୁରି ଏକାଗ୍ରଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ; ତାହାଙ୍କ ଝାଳ ବଡ଼ ବଡ଼ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା।

⁴⁵ପୁଣି ସେ ପ୍ରାର୍ଥନାରୁ ଉଠି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ଶୋକରେ ନିଦ୍ରିତ ଦେଖିଲେ,

⁴⁶ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାହିଁକି ଶୋଇ ପଡ଼ିଅଛ? ଉଠ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରୀକ୍ଷାରେ ନ ପଡ଼।”

ଚୁମ୍ବନ ଦ୍ଵାରା ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ

⁴⁷ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଜନଗହଳି ଆସିଲା, ଆଉ ଯିହୂଦା ବୋଲି କଥିତ ଜଣେ, ଯେ ବାର ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ସେମାନଙ୍କୁ କଢ଼ାଇ ଆଣୁଥିଲା। ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲା,

⁴⁸କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଯିହୂଦା, ତୁମ୍ଭେ କି ଚୁମ୍ବନ ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରୁଅଛ?”

⁴⁹ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଯାଉଥିଲା, ତାହା ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ କି ଖଣ୍ଡାରେ ଆଘାତ କରିବୁ?” ⁵⁰ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସକୁ ଆଘାତ କରି ତାହାର ଡାହାଣ କର୍ଣ୍ଣ କାଟି ପକାଇଲା।

⁵¹କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏତିକି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡ଼!” ଆଉ ସେ ସେହି କର୍ଣ୍ଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି ତାହାକୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। ⁵²ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଆପଣା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାହାରି ଆସିଥିବା ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ, ମନ୍ଦିରର ସେନାପତି ଓ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଡକାୟତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାହାରିଲା ପରି ଖଣ୍ଡା ଓ ଠେଙ୍ଗା ଘେନି ବାହାରି ଆସିଅଛ? ⁵³ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ଉପରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କଲ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମୟ ଓ ଅନ୍ଧକାରର କ୍ଷମତା।”

ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ

⁵⁴ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରି ନେଇ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଆଣିଲେ; ପିତର ଦୂରରେ ରହି ପଶ୍ଚାତ୍‌ ଯାଉଥିଲେ। ⁵⁵ସେମାନେ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନିଆଁ ଜଳାଇ ଏକତ୍ର ବସିବାରୁ ପିତର ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଲେ। ⁵⁶କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଦାସୀ ତାହାଙ୍କୁ ଆଲୋକ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଥିବା ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁ କହିଲା, “ଏ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲା।”

⁵⁷କିନ୍ତୁ ସେ ଅସ୍ଵୀକାର କରି କହିଲେ, “ହେ ନାରୀ, ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ।”

⁵⁸ଅଳ୍ପ ସମୟ ଉତ୍ତାରେ ଆଉ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” କିନ୍ତୁ ପିତର କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟ, ମୁଁ ନୁହେଁ।”

⁵⁹ପ୍ରାୟ ଏକ ଘଣ୍ଟା ଉତ୍ତାରେ ଆଉ ଜଣେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ କହିଲା, “ଏ ଲୋକ ନିଶ୍ଚୟ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲା, କାରଣ ସେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଗାଲିଲୀୟ।”

⁶⁰କିନ୍ତୁ ପିତର କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ କହୁଅଛ, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।” ଆଉ ସେ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ହିଁ ସେହିକ୍ଷଣି କୁକୁଡ଼ା ଡାକିଲା। ⁶¹ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ବୁଲିପଡ଼ି ପିତରଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ। ପୁଣି, “ଆଜି କୁକୁଡ଼ା ଡାକିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭେ ତିନି ଥର ମୋତେ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବ,” ବୋଲି ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁ କଥା ତାହାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ତାହା ପିତର ସ୍ମରଣ କଲେ। ⁶²ଆଉ ସେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଳାପ କରି ରୋଦନ କଲେ।

⁶³ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରୁ କରୁ ପରିହାସ କଲେ। ⁶⁴ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆଖି ବାନ୍ଧି ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଭାବବାଣୀ କୁହ! ତୋତେ କିଏ ମାରିଲା?” ⁶⁵ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆହୁରି ଅନେକ କଥା କହି ତାହାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ।

ଯୀଶୁ ମହାସଭା ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ

⁶⁶ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗର ମହାସଭା — ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ — ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ମହାସଭାକୁ ନେଇଯାଇ କହିଲେ,

⁶⁷“ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହ।” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବ ନାହିଁ,

⁶⁸ଆଉ ଯଦି ମୁଁ ପଚାରେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେବ ନାହିଁ।

⁶⁹କିନ୍ତୁ ଏବେଠାରୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହେବେ।”

⁷⁰ସେଥିରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କି ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର?” ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେ ଅଟେ, ଏହା ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ।”

⁷¹ସେଥିରେ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆଉ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ କʼଣ ପ୍ରୟୋଜନ? କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ତାହାର ମୁଖରୁ ଏହା ଶୁଣିଲୁ।”