லூக்கா 22

அதிகாரம் 22.

22 ¹புளிப்பில்லாத அப்பப்பண்டிகை என்னும், பஸ்கா என்று அழைக்கப்படும் பண்டிகை சமீபமாயிருந்தது. ²பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகர்களும் அவரைக் கொலைசெய்யும் வழியைத் தேடினார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் ஜனங்களுக்குப் பயந்தார்கள்.

³அப்பொழுது பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய, இஸ்காரியோத்து என்று அழைக்கப்பட்ட யூதாசுக்குள் சாத்தான் புகுந்தான். ⁴அவன் போய், அவரை எப்படி அவர்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கலாம் என்று பிரதான ஆசாரியர்களோடும் தேவாலயத்து அதிகாரிகளோடும் ஆலோசனை செய்தான். ⁵அவர்கள் சந்தோஷப்பட்டு, அவனுக்குப் பணம் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டார்கள். ⁶அவனும் இசைந்து, ஜனக்கூட்டம் இல்லாதபோது அவரை அவர்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கச் சமயம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

கடைசி பஸ்கா ஆயத்தம் செய்யப்படுதல்

⁷பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடவேண்டிய, புளிப்பில்லாத அப்பப்பண்டிகையின் நாள் வந்தது.

⁸இயேசு பேதுருவையும் யோவானையும் அனுப்பி, “நாம் புசிக்கும்படி பஸ்காவை நமக்கு ஆயத்தம்பண்ணப் போங்கள்” என்றார்.

⁹அவர்கள் அவரை நோக்கி, “நாங்கள் அதை எங்கே ஆயத்தம்பண்ண விரும்புகிறீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

¹⁰அதற்கு அவர், “நீங்கள் நகரத்திற்குள் பிரவேசிக்கும்போது, ஒரு தண்ணீர்க்குடம் சுமந்துவரும் ஒரு மனிதன் உங்களைச் சந்திப்பான்; அவன் போகும் வீட்டிற்குள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து போய்,

¹¹வீட்டெஜமானை நோக்கி, ‘நான் என் சீஷர்களோடு பஸ்காவைப் புசிக்கத்தக்க விருந்தறை எங்கே என்று போதகர் கேட்கிறார்’ என்று சொல்லுங்கள். ¹²அப்பொழுது அவன் மேல்வீட்டிலுள்ள, ஆயத்தமாக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய அறையை உங்களுக்குக் காண்பிப்பான்; அங்கே அதை ஆயத்தம்பண்ணுங்கள்” என்றார்.

¹³அவர்கள் போய், அவர் தங்களுக்குச் சொன்னபடியே கண்டு, பஸ்காவை ஆயத்தம்பண்ணினார்கள்.

¹⁴வேளை வந்தபோது, அவர் பந்தியிருந்தார்; அப்போஸ்தலர்களும் அவரோடேகூட இருந்தார்கள்.

¹⁵அவர் அவர்களை நோக்கி, “நான் பாடுபடுவதற்கு முன்பாக இந்தப் பஸ்காவை உங்களோடேகூடப் புசிக்கும்படி மிகவும் ஆவலாயிருந்தேன். ¹⁶எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் இது நிறைவேறும்வரைக்கும் நான் இதைப் புசிப்பதில்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார். ¹⁷பின்பு அவர் பாத்திரத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, “இதை வாங்கி, உங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டுக்கொள்ளுங்கள். ¹⁸எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் வரும்வரைக்கும் நான் இனித் திராட்சப்பழரசத்தைக் குடிப்பதில்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.

¹⁹பின்பு அவர் அப்பத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அதைப் பிட்டு, அவர்களுக்குக் கொடுத்து, “இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்படுகிற என்னுடைய சரீரமாயிருக்கிறது; என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்” என்றார். ²⁰போஜனம்பண்ணின பின்பு அவர் அப்படியே பாத்திரத்தையும் எடுத்து, “இந்தப் பாத்திரம் உங்களுக்காகச் சிந்தப்படுகிற என்னுடைய இரத்தத்தினாலாகிய புது உடன்படிக்கையாயிருக்கிறது. ²¹ஆனாலும் இதோ, என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவனுடைய கை என்னோடேகூடப் பந்தியில் இருக்கிறது. ²²மனுஷகுமாரன் நியமிக்கப்பட்டபடியே போகிறார்; ஆனாலும் அவர் எவனால் காட்டிக்கொடுக்கப்படுகிறாரோ, அந்த மனிதனுக்கு ஐயோ!” என்றார்.

²³அப்பொழுது இதைச் செய்யப்போகிறவன் தங்களில் யாரோ என்று அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் விசாரிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

²⁴அன்றியும் தங்களில் யார் பெரியவன் என்பதைக்குறித்து அவர்களுக்குள்ளே வாக்குவாதம் உண்டாயிற்று.

²⁵அவர் அவர்களை நோக்கி, “புறஜாதிகளின் ராஜாக்கள் அவர்களை ஆண்டுகொள்ளுகிறார்கள்; அவர்கள்மேல் அதிகாரம் செலுத்துகிறவர்கள் உபகாரிகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ²⁶உங்களுக்குள்ளே அப்படியிருக்கவேண்டாம்; உங்களில் பெரியவன் இளையவனைப்போலவும், தலைவன் பணிவிடைசெய்கிறவனைப்போலவும் ஆகக்கடவன். ²⁷பந்தியிருக்கிறவனோ, பணிவிடைசெய்கிறவனோ, யார் பெரியவன்? பந்தியிருக்கிறவன் அல்லவா? ஆனாலும் நான் உங்கள் நடுவிலே பணிவிடைசெய்கிறவனைப்போல் இருக்கிறேன்.

²⁸என் சோதனைகளில் என்னோடேகூட நிலைத்திருந்தவர்கள் நீங்களே. ²⁹என் பிதா எனக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை ஏற்படுத்தினதுபோல, நானும் உங்களுக்கு ஒரு ராஜ்யத்தை ஏற்படுத்துகிறேன்; ³⁰அதினால் நீங்கள் என் ராஜ்யத்தில் என் பந்தியில் புசித்துக் குடிப்பதுமன்றி, சிங்காசனங்களில் உட்கார்ந்து, இஸ்ரவேலின் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களையும் நியாயந்தீர்ப்பீர்கள்” என்றார்.

³¹பின்னும் கர்த்தர், “சீமோனே, சீமோனே, இதோ, சாத்தான் உங்களைக் கோதுமையைப்போலப் புடைக்கும்படி உங்களைக் கேட்டுக்கொண்டான். ³²ஆனாலும் உன் விசுவாசம் ஒழிந்துபோகாதபடிக்கு நான் உனக்காக வேண்டிக்கொண்டேன்; நீ மனந்திரும்பினபின்பு உன் சகோதரரை ஸ்திரப்படுத்து” என்றார்.

³³அதற்கு அவன், “ஆண்டவரே, உம்மோடேகூடச் சிறைச்சாலைக்கும் மரணத்திற்கும் போகவும் நான் ஆயத்தமாயிருக்கிறேன்” என்றான்.

³⁴அதற்கு இயேசு, “பேதுருவே, நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன், நீ என்னை அறியேன் என்று மூன்றுதரம் மறுதலிக்கும்முன்பே இன்று சேவல் கூவாது” என்றார்.

³⁵பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி, “நான் உங்களைப் பணப்பையும், பையும், பாதரட்சைகளும் இல்லாமல் அனுப்பினபோது, உங்களுக்கு ஏதாகிலும் குறைவாயிருந்ததா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஒன்றும் குறைவாயிருந்ததில்லை” என்றார்கள்.

³⁶அவர் அவர்களை நோக்கி, “ஆனால் இப்பொழுது, பணப்பை உள்ளவன் அதை எடுத்துக்கொள்ளக்கடவன், பையையும் அப்படியே; பட்டயமில்லாதவன் தன் வஸ்திரத்தை விற்று ஒன்றை வாங்கக்கடவன். ³⁷‘அவர் அக்கிரமக்காரரில் ஒருவராக எண்ணப்பட்டார்’ என்று எழுதியிருக்கிற இந்த வேதவாக்கியம் என்னிடத்தில் நிறைவேறவேண்டும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; என்னைக்குறித்து எழுதப்பட்டவைகள் நிறைவேறுகிறது” என்றார்.

³⁸அதற்கு அவர்கள், “ஆண்டவரே, இதோ, இங்கே இரண்டு பட்டயங்கள் இருக்கிறது” என்றார்கள். அவர் அவர்களை நோக்கி, “போதும்” என்றார்.

குமாரன் பிதாவுக்குத் தம்மை ஒப்புக்கொடுத்தல்

³⁹பின்பு அவர் புறப்பட்டு, தம்முடைய வழக்கத்தின்படியே, ஒலிவமலைக்குப் போனார்; அவருடைய சீஷர்களும் அவரைப் பின்தொடர்ந்து போனார்கள்.

⁴⁰அவ்விடத்தில் சேர்ந்தபோது, அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் சோதனைக்கு உட்படாதபடிக்கு ஜெபம்பண்ணுங்கள்” என்றார்.

⁴¹பின்பு அவர் அவர்களை விட்டு ஒரு கல்லெறிதூரம் அப்பாற்போய், முழங்கால்படியிட்டு,

⁴²“பிதாவே, உமக்குச் சித்தமானால் இந்தப் பாத்திரத்தை என்னிடத்திலிருந்து அகற்றும்; ஆயினும் என்னுடைய சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது” என்று ஜெபம்பண்ணினார்.

⁴³அப்பொழுது வானத்திலிருந்து ஒரு தூதன் அவருக்குத் தோன்றி, அவரைப் பலப்படுத்தினான். ^a a v43 43-44 வசனங்கள் சில பூர்வ பிரதிகளில் இல்லை. அநேக நவீன வேதாகமங்களில் உள்ளபடியே அவை இங்கே அச்சிடப்பட்டுள்ளன. ⁴⁴அவர் மிகவும் வேதனையடைந்து, அதிக ஊக்கத்தோடே ஜெபம்பண்ணினார்; அவருடைய வேர்வை இரத்தத்தின் பெருந்துளிகளைப்போல் தரையிலே விழுந்தது.

⁴⁵அவர் ஜெபம்பண்ணி முடித்து எழுந்திருந்து, சீஷர்களிடத்தில் வந்து, அவர்கள் துக்கத்தினால் நித்திரைபண்ணுகிறதைக் கண்டு,

⁴⁶அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் நித்திரைபண்ணுகிறதென்ன? நீங்கள் சோதனைக்கு உட்படாதபடிக்கு எழுந்திருந்து ஜெபம்பண்ணுங்கள்” என்றார்.

முத்தத்தால் காட்டிக்கொடுக்கப்படுதல்

⁴⁷அவர் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, ஒரு ஜனக்கூட்டம் வந்தது; பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய யூதாஸ் என்பவன் அவர்களுக்கு முன்னே நடந்துவந்து, இயேசுவை முத்தஞ்செய்யும்படி அவரண்டையில் வந்தான்.

⁴⁸இயேசு அவனை நோக்கி, “யூதாசே, முத்தத்தினாலா மனுஷகுமாரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிறாய்?” என்றார்.

⁴⁹நடக்கப்போகிறதை அவரோடிருந்தவர்கள் கண்டு, “ஆண்டவரே, பட்டயத்தினால் வெட்டலாமா?” என்றார்கள். ⁵⁰அவர்களில் ஒருவன் பிரதான ஆசாரியனுடைய வேலைக்காரனை வெட்டி, அவனுடைய வலது காதைத் துண்டித்துப்போட்டான்.

⁵¹அப்பொழுது இயேசு, “இதற்குமேல் வேண்டாம்” என்று சொல்லி, அவனுடைய காதைத் தொட்டு, அவனைச் சொஸ்தமாக்கினார். ⁵²பின்பு இயேசு தமக்கு விரோதமாய் வந்த பிரதான ஆசாரியர்களையும், தேவாலயத்து அதிகாரிகளையும், மூப்பர்களையும் நோக்கி, “ஒரு கள்ளனைப் பிடிக்க வருகிறதுபோல் பட்டயங்களோடும் தடிகளோடும் நீங்கள் வந்தீர்களா? ⁵³நான் தினந்தோறும் உங்களோடேகூடத் தேவாலயத்தில் இருந்தபோது நீங்கள் என்மேல் கைபோடவில்லை; ஆனாலும் இது உங்களுடைய வேளையும், அந்தகாரத்தின் அதிகாரமுமாயிருக்கிறது” என்றார்.

பேதுரு இயேசுவை அறியேன் என்று மறுதலித்தல்

⁵⁴அவர்கள் அவரைப் பிடித்து, அழைத்துக்கொண்டுபோய், பிரதான ஆசாரியனுடைய வீட்டிற்குள் கொண்டுவந்தார்கள்; பேதுரு தூரத்திலே பின்தொடர்ந்து போனான். ⁵⁵அவர்கள் முற்றத்தின் நடுவிலே நெருப்பு மூட்டி, ஒன்றாய் உட்கார்ந்தபோது, பேதுருவும் அவர்கள் நடுவிலே உட்கார்ந்தான். ⁵⁶அப்பொழுது ஒரு வேலைக்காரி அவன் நெருப்பண்டையிலே உட்கார்ந்திருக்கிறதைக் கண்டு, அவனை உற்றுப்பார்த்து, “இவனும் அவனோடேகூட இருந்தான்” என்றாள்.

⁵⁷அதற்கு அவன், “ஸ்திரீயே, அவனை நான் அறியேன்” என்று மறுதலித்தான்.

⁵⁸சற்றுநேரத்திற்குப் பின்பு வேறொருவன் அவனைக் கண்டு, “நீயும் அவர்களில் ஒருவன்” என்றான். அதற்குப் பேதுரு, “மனுஷனே, நான் அல்ல” என்றான்.

⁵⁹ஏறக்குறைய ஒருமணி நேரத்திற்குப் பின்பு வேறொருவன், “இவனும் அவனோடேகூட இருந்தது நிச்சயம், இவனும் கலிலேயன்தான்” என்று உறுதியாய்ச் சொன்னான்.

⁶⁰அதற்குப் பேதுரு, “மனுஷனே, நீ சொல்லுகிறது எனக்குத் தெரியாது” என்றான். அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே உடனே சேவல் கூவிற்று. ⁶¹அப்பொழுது கர்த்தர் திரும்பிப் பேதுருவை நோக்கிப்பார்த்தார். “இன்று சேவல் கூவுகிறதற்கு முன்னே நீ என்னை மூன்றுதரம் மறுதலிப்பாய்” என்று கர்த்தர் தனக்குச் சொன்ன வார்த்தையைப் பேதுரு நினைவுகூர்ந்து, ⁶²வெளியே போய், மனங்கசந்து அழுதான்.

⁶³இயேசுவைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்த மனிதர்கள் அவரை அடித்து, அவரைப் பரியாசம்பண்ணினார்கள். ⁶⁴அவர்கள் அவருடைய கண்களைக் கட்டி, அவரை அடித்து, “உன்னை அடித்தவன் யார்? தீர்க்கதரிசனம் சொல்” என்று அவரைக் கேட்டார்கள். ⁶⁵வேறு அநேக காரியங்களையும் அவருக்கு விரோதமாய்ச் சொல்லி, அவரை நிந்தித்தார்கள்.

இயேசு ஆலோசனைச் சங்கத்துக்கு முன்பாக நிற்றல்

⁶⁶பொழுதுவிடிந்தபோது, ஜனத்தின் மூப்பர்களும், பிரதான ஆசாரியர்களும், வேதபாரகர்களும் கூடிவந்து, அவரைத் தங்கள் ஆலோசனைச் சங்கத்திற்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்து,

⁶⁷“நீ கிறிஸ்துவானால், அதை எங்களுக்குச் சொல்” என்றார்கள். அதற்கு அவர், “நான் உங்களுக்குச் சொன்னாலும் நீங்கள் விசுவாசிக்கமாட்டீர்கள்;

⁶⁸நான் உங்களைக் கேட்டாலும் எனக்கு மறுஉத்தரவு சொல்லமாட்டீர்கள்.

⁶⁹இப்போதுமுதல் மனுஷகுமாரன் எங்கள் பிதாவின் வல்லமையின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பார்” என்றார்.

⁷⁰அப்பொழுது அவர்களெல்லாரும், “அப்படியானால் நீ தேவகுமாரனா?” என்றார்கள். அதற்கு அவர், “நீங்கள் சொல்லுகிறபடியே நான் அவர்தான்” என்றார்.

⁷¹அப்பொழுது அவர்கள், “இனி நமக்கு வேறே சாட்சி வேண்டியதென்ன? நாமே இவனுடைய வாயினாலே இதைக் கேட்டோமே” என்றார்கள்.