ലൂക്കോസ് 22 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 22.

22 ¹പെസഹ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന, പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ അടുത്തുവന്നിരുന്നു. ²മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും ജനത്തെ ഭയന്നതിനാൽ അവിടുത്തെ വധിക്കാനുള്ള വഴി അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

³അപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ, ഈസ്കര്യോത്ത് എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട യൂദയിൽ സാത്താൻ പ്രവേശിച്ചു. ⁴അവൻ പോയി, അവിടുത്തെ അവർക്ക് എങ്ങനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരോടും ദൈവാലയത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരോടും കൂടിയാലോചിച്ചു. ⁵അവർ സന്തോഷിച്ച് അവന് പണം നൽകാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു. ⁶അവൻ സമ്മതിച്ച്, ജനക്കൂട്ടം ഇല്ലാത്ത സമയത്ത് അവിടുത്തെ അവർക്ക് ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ തക്ക അവസരം അന്വേഷിച്ചുതുടങ്ങി.

അന്ത്യ പെസഹ ഒരുക്കുന്നു

⁷പെസഹക്കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയർപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന, പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ദിവസം വന്നെത്തി.

⁸“നമുക്കു ഭക്ഷിക്കേണ്ടതിന് നിങ്ങൾ പോയി പെസഹ ഒരുക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞ് യേശു പത്രോസിനെയും യോഹന്നാനെയും അയച്ചു.

⁹“ഞങ്ങൾ അത് എവിടെ ഒരുക്കണമെന്നാണ് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?” എന്ന് അവർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു.

¹⁰അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കുടം വെള്ളം ചുമക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ നിങ്ങളെ എതിരേൽക്കും. അവൻ കടക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് അവനെ അനുഗമിക്കുവിൻ,

¹¹“വീട്ടുടമസ്ഥനോട് ഇങ്ങനെ പറയുവിൻ: ‘ഗുരു നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നു: എന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ഞാൻ പെസഹ ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള അതിഥിമുറി എവിടെ?’ ¹²അവൻ സജ്ജീകരിച്ച ഒരു വലിയ മാളികമുറി നിങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരും; അവിടെ ഒരുക്കുവിൻ.”

¹³അവർ പോയി, അവിടുന്ന് തങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ തന്നെ കണ്ടെത്തി, പെസഹ ഒരുക്കി.

¹⁴സമയം ആയപ്പോൾ അവിടുന്ന് ഭക്ഷണത്തിന് ഇരുന്നു, അപ്പൊസ്തലന്മാരും അവിടുത്തോടുകൂടെ ഇരുന്നു.

¹⁵അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഈ പെസഹ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുവാൻ ഞാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹⁶നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ഇതു നിവൃത്തിയാകുവോളം ഞാൻ ഇതു ഭക്ഷിക്കുകയില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” ¹⁷ഒരു പാനപാത്രം എടുത്ത് സ്തോത്രം ചെയ്ത്, അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ഇതു വാങ്ങി നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പങ്കിട്ടുകൊൾവിൻ. ¹⁸നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം വരുവോളം ഇന്നുമുതൽ ഞാൻ മുന്തിരിവള്ളിയുടെ ഫലം കുടിക്കുകയില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.”

¹⁹അവിടുന്ന് അപ്പം എടുത്ത് സ്തോത്രം ചെയ്ത്, നുറുക്കി അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകപ്പെടുന്ന എന്റെ ശരീരം ആകുന്നു. എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” ²⁰അത്താഴത്തിനുശേഷം പാനപാത്രവും അവ്വണ്ണം തന്നെ എടുത്തു: “ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചൊരിയപ്പെടുന്ന എന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടി ആകുന്നു. ²¹എന്നാൽ ഇതാ, എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവന്റെ കൈ എന്നോടൊപ്പം മേശമേൽ ഉണ്ട്. ²²മനുഷ്യപുത്രൻ നിർണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ പോകുന്നു; എന്നാൽ അവൻ ആരുടെ കൈയാൽ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നുവോ ആ മനുഷ്യന് അയ്യോ കഷ്ടം!”

²³തങ്ങളിൽ ആർ ഇതു ചെയ്യുമെന്ന് അവർ തമ്മിൽ ചോദിച്ചുതുടങ്ങി.

²⁴തങ്ങളിൽ ആർ വലിയവൻ എന്നതിനെച്ചൊല്ലി അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു തർക്കവും ഉണ്ടായി.

²⁵അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ജാതികളുടെ രാജാക്കന്മാർ അവരുടെമേൽ ആധിപത്യം നടത്തുന്നു; അവരുടെമേൽ അധികാരം നടത്തുന്നവർ ഉപകാരികൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ²⁶നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെ അരുത്: നിങ്ങളിൽ വലിയവൻ ഏറ്റവും ഇളയവനെപ്പോലെയും, നായകൻ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവനെപ്പോലെയും ആയിത്തീരട്ടെ. ²⁷ആരാണ് വലിയവൻ — പന്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നവനോ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവനോ? പന്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അല്ലയോ? എന്നിട്ടും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ആകുന്നു.

²⁸എന്റെ പരീക്ഷകളിൽ എന്നോടുകൂടെ നിലനിന്നവർ നിങ്ങളാകുന്നു, ²⁹എന്റെ പിതാവ് എനിക്കു ഒരു രാജ്യം നൽകിയതുപോലെ ഞാനും നിങ്ങൾക്കു ഒരു രാജ്യം നൽകുന്നു, ³⁰നിങ്ങൾ എന്റെ രാജ്യത്തിൽ എന്റെ മേശയിങ്കൽ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും, സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് യിസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെ ന്യായം വിധിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന് തന്നെ.”

³¹“ശിമോനേ, ശിമോനേ, കേൾക്കുക — നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കോതമ്പുപോലെ പാറ്റിയെടുക്കുവാൻ സാത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ³²എന്നാൽ നിന്റെ വിശ്വാസം ക്ഷയിച്ചുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു. നീ തിരിഞ്ഞുവന്നശേഷം നിന്റെ സഹോദരന്മാരെ ഉറപ്പിക്കുക.”

³³പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അങ്ങയോടുകൂടെ തടവിലേക്കും മരണത്തിലേക്കും പോകുവാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”

³⁴യേശു പറഞ്ഞു: “പത്രോസേ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു: നീ എന്നെ അറിയുന്നില്ല എന്നു മൂന്നു പ്രാവശ്യം തള്ളിപ്പറയുന്നതിനു മുമ്പ് ഇന്ന് കോഴി കൂകുകയില്ല.”

³⁵അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു: “ഞാൻ നിങ്ങളെ പണസഞ്ചിയും വഴിസഞ്ചിയും ചെരിപ്പും ഇല്ലാതെ അയച്ചപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു വല്ലതും കുറവുണ്ടായോ?” “ഒന്നുമില്ല” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

³⁶അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “എന്നാൽ ഇപ്പോൾ പണസഞ്ചി ഉള്ളവൻ അത് എടുക്കട്ടെ, വഴിസഞ്ചിയും അങ്ങനെതന്നെ. വാൾ ഇല്ലാത്തവൻ തന്റെ പുറങ്കുപ്പായം വിറ്റ് ഒന്നു വാങ്ങട്ടെ. ³⁷‘അവൻ അധർമികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെട്ടു’ എന്ന ഈ തിരുവെഴുത്ത് എന്നിൽ നിവൃത്തിയാകേണ്ടതാകുന്നു എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. എന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നിവൃത്തിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”

³⁸അവർ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഇതാ, ഇവിടെ രണ്ടു വാളുണ്ട്.” അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “മതി.”

പുത്രൻ പിതാവിനു തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു

³⁹അവിടുന്ന് പതിവുപോലെ ഒലിവുമലയിലേക്കു പോയി, ശിഷ്യന്മാരും അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു.

⁴⁰ആ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ പരീക്ഷയിൽ അകപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് പ്രാർഥിക്കുവിൻ.”

⁴¹അവിടുന്ന് ഏകദേശം ഒരു കല്ലേറു ദൂരം അവരിൽനിന്ന് വാങ്ങിപ്പോയി, മുട്ടുകുത്തി പ്രാർഥിച്ചു,

⁴²“പിതാവേ, അങ്ങേക്കു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്ന് നീക്കണമേ. എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം തന്നെ നടക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴³അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ദൂതൻ അവിടുത്തേക്കു പ്രത്യക്ഷനായി, അവിടുത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. ^a a v43 43-44 വാക്യങ്ങൾ ചില പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ കാണുന്നില്ല. മിക്ക ആധുനിക ബൈബിളുകളിലുമെന്നപോലെ അവ ഇവിടെ അച്ചടിച്ചിരിക്കുന്നു. ⁴⁴കഠിനവേദനയിൽ അവിടുന്ന് അധികം ഉറ്റു പ്രാർഥിച്ചു; അവിടുത്തെ വിയർപ്പ് നിലത്തു വീഴുന്ന വലിയ രക്തത്തുള്ളികൾപോലെ ആയിത്തീർന്നു.

⁴⁵പ്രാർഥന കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവിടുന്ന് ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്ന്, ദുഃഖത്താൽ അവർ ഉറങ്ങുന്നതു കണ്ടു,

⁴⁶അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഉറങ്ങുന്നതെന്ത്? പരീക്ഷയിൽ അകപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് എഴുന്നേറ്റു പ്രാർഥിക്കുവിൻ.”

ചുംബനത്താൽ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നു

⁴⁷അവിടുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ യൂദാ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ നയിച്ച ഒരു ജനക്കൂട്ടം വന്നു. അവൻ യേശുവിനെ ചുംബിക്കുവാൻ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നു,

⁴⁸എന്നാൽ യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “യൂദാ, ചുംബനത്താൽ നീ മനുഷ്യപുത്രനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നുവോ?”

⁴⁹സംഭവിക്കുവാൻ പോകുന്നത് കണ്ടിട്ട്, അവിടുത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ വാൾകൊണ്ടു വെട്ടണമോ?” ⁵⁰അവരിൽ ഒരുവൻ മഹാപുരോഹിതന്റെ ദാസനെ വെട്ടി അവന്റെ വലത്തെ ചെവി ഛേദിച്ചുകളഞ്ഞു.

⁵¹എന്നാൽ യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇതു മതിയാക്കുവിൻ!” അവിടുന്ന് ആ ചെവിയിൽ തൊട്ട് അവനെ സൗഖ്യമാക്കി. ⁵²പിന്നീട് തനിക്കെതിരേ വന്നിരുന്ന മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരോടും ദൈവാലയത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരോടും മൂപ്പന്മാരോടും യേശു പറഞ്ഞു: “ഒരു കൊള്ളക്കാരന്റെ നേരേ എന്നപോലെ നിങ്ങൾ വാളുകളും വടികളുമായി വന്നിരിക്കുന്നുവോ? ⁵³ദിവസേന ഞാൻ ദൈവാലയത്തിൽ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും നിങ്ങൾ എന്റെമേൽ കൈവെച്ചില്ല. എന്നാൽ ഇത് നിങ്ങളുടെ നാഴികയും അന്ധകാരത്തിന്റെ അധികാരവും ആകുന്നു.”

പത്രോസ് യേശുവിനെ അറിയില്ലെന്നു തള്ളിപ്പറയുന്നു

⁵⁴അവർ അവിടുത്തെ പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി മഹാപുരോഹിതന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്നു; പത്രോസ് ദൂരത്തുനിന്ന് പിന്തുടർന്നു. ⁵⁵അവർ മുറ്റത്തിന്റെ നടുവിൽ തീ കത്തിച്ച് ഒന്നിച്ചിരുന്നു; പത്രോസും അവരുടെ ഇടയിൽ ഇരുന്നു. ⁵⁶എന്നാൽ ഒരു വേലക്കാരി അവൻ വെളിച്ചത്തിനു നേരേ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ട്, അവനെ ഉറ്റുനോക്കി പറഞ്ഞു: “ഇവനും അവിടുത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

⁵⁷എന്നാൽ അവൻ അത് നിഷേധിച്ചു പറഞ്ഞു: “സ്ത്രീയേ, ഞാൻ അവിടുത്തെ അറിയുന്നില്ല.”

⁵⁸അല്പസമയത്തിനുശേഷം മറ്റൊരുവൻ അവനെ കണ്ട് പറഞ്ഞു: “നീയും അവരിൽ ഒരുവനാകുന്നു.” എന്നാൽ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യാ, ഞാൻ അല്ല.”

⁵⁹ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിനുശേഷം മറ്റൊരുവൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഇവൻ തീർച്ചയായും അവിടുത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ ഇവനും ഒരു ഗലീലക്കാരൻ ആകുന്നു.”

⁶⁰എന്നാൽ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യാ, നീ പറയുന്നത് എന്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.” അവൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഉടനെ കോഴി കൂകി. ⁶¹കർത്താവ് തിരിഞ്ഞ് പത്രോസിനെ നോക്കി. “ഇന്ന് കോഴി കൂകുന്നതിനു മുമ്പ് നീ മൂന്നു പ്രാവശ്യം എന്നെ തള്ളിപ്പറയും” എന്ന് കർത്താവ് തന്നോടു പറഞ്ഞിരുന്നത് പത്രോസ് ഓർത്തു. ⁶²അവൻ പുറത്തുപോയി അതിദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.

⁶³യേശുവിനെ പിടിച്ചുനിർത്തിയിരുന്ന ആളുകൾ അവിടുത്തെ അടിച്ചുകൊണ്ട് പരിഹസിച്ചു. ⁶⁴അവർ അവിടുത്തെ കണ്ണുകെട്ടി ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു: “പ്രവചിക്കുക! അങ്ങയെ അടിച്ചത് ആരാണ്?” ⁶⁵അവർ അവിടുത്തെ നിന്ദിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റു പലതും അവിടുത്തിനു വിരോധമായി പറഞ്ഞു.

യേശു ന്യായാധിപസംഘത്തിനു മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു

⁶⁶നേരം പുലർന്നപ്പോൾ, ജനത്തിന്റെ മൂപ്പന്മാരുടെ സംഘം — മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും — കൂടിവന്ന്, അവിടുത്തെ തങ്ങളുടെ ന്യായാധിപസംഘത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി പറഞ്ഞു:

⁶⁷“അങ്ങ് ക്രിസ്തു ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങളോടു പറയുക.” അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞാലും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയില്ല,

⁶⁸ഞാൻ നിങ്ങളോടു ചോദിച്ചാലും നിങ്ങൾ ഉത്തരം പറയുകയില്ല.

⁶⁹എന്നാൽ ഇന്നുമുതൽ മനുഷ്യപുത്രൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശക്തിയുടെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കും.”

⁷⁰അവരെല്ലാവരും പറഞ്ഞു: “എന്നാൽ അങ്ങ് ദൈവപുത്രൻ ആണോ?” അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ആകുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നു.”

⁷¹അവർ പറഞ്ഞു: “ഇനി എന്തു സാക്ഷ്യമാണ് നമുക്ക് ആവശ്യം? അവിടുത്തെ വായിൽനിന്നുതന്നെ നാം ഇത് കേട്ടുവല്ലോ.”