لوقا 22 FHB Father's Heart Bible™

څپرکی 22.

22 ¹اوس د بې‌خميرې ډوډۍ اختر چې فسح ورته وائى، نزدے راروان وو. ²مشرانو اِمامانو او فقيهانو د هغۀ د وژلو دپاره کومه لار لټوله، ځکه چې هغوئ د خلقو نه وېرېدل.

³بيا شيطان په يهوداه کښې ننوتو چې اِسکريوتى ورته وئيلے شو، او هغه په دولسو کښې يو وو. ⁴هغه لاړو او د مشرانو اِمامانو او د بيتُ المُقدس د محافظانو سره يې مشوره وکړه چې هغه به هغوئ ته څنګه حواله کوى. ⁵هغوئ خوشحاله شول او رضا شول چې هغۀ ته به پېسې ورکوى. ⁶هغۀ قبوله کړه او د داسې موقع په لټه کښې شو چې د خلقو نه بغير يې هغوئ ته حواله کړى.

د آخرى فسح تيارى

⁷بيا د بې‌خميرې ډوډۍ ورځ راغله چې د فسح ګډوړے بايد قربان کړے شى.

⁸عيسىٰ پطروس او يوحنا ولېږل او وفرمائيل چې، ”لاړ شئ او زمونږ د خوراک دپاره فسح تياره کړئ.“

⁹هغوئ ورته ووئيل چې، ”تۀ غواړې چې مونږ دا چرته تياره کړو؟“

¹⁰هغۀ وفرمائيل چې، ”کله چې تاسو ښار ته ننوځئ، نو يو سړے چې د اوبو منګے به يې راوړے وى درسره به مخامخ شى. هغه کور ته چې هغه ننوځى د هغۀ مزل کوئ،

¹¹”او د کور مالِک ته ووايئ چې، ’اُستاذ درته وائى: هغه مېلمستون چرته دے چرته چې زۀ د خپلو مريدانو سره فسح وخورم؟‘ ¹²”او هغه به تاسو ته يو لوئ بره کوټه وښئى چې تياره وى، هلته يې تياره کړئ.“

¹³هغوئ لاړل او هر څۀ يې هم هغه شان وموندل څنګه چې هغۀ ورته وئيلى وُو، او فسح يې تياره کړه.

¹⁴کله چې وخت راغلو، هغه د دسترخوان سره کښېناستو او رسولان د هغۀ سره وُو.

¹⁵هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”زۀ ډېره خواهش لرم چې د خپلو تکليفونو نه مخکښې دا فسح درسره وخورم. ¹⁶”ځکه زۀ تاسو ته وايم، زۀ به دا تر هغې پورې ونۀ خورم ترڅو چې د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې پوره نۀ شى.“ ¹⁷هغۀ يو پياله راواخسته او شکر يې ادا کړو او وفرمائيل چې، ”دا واخلئ او په خپلو کښې ويشئ يې. ¹⁸”ځکه زۀ تاسو ته وايم، زۀ به له اوسه د انګورو اوبۀ تر هغې پورې ونۀ څښم ترڅو چې د زمونږ پلار بادشاهى رانۀ شى.“

¹⁹هغۀ ډوډۍ راواخسته، شکر يې ادا کړو، مات يې کړه او هغوئ ته يې ورکړه او وفرمائيل چې، ”دا زما بدن دے چې ستاسو دپاره ورکولے شى. دا زما د يادګار دپاره کوئ.“ ²⁰هغۀ د ډوډۍ نه پس د پيالې سره هم هم داسې وکړل: ”دا پياله زما په وينو کښې نوے لوظ دے چې ستاسو دپاره تويولے شى. ²¹”خو ګورئ، د هغه کس لاس چې ما حواله کوى زما سره په دسترخوان دے. ²²”اِبن آدم خو لکه چې مقرر شوے دے لاړ شى، خو په هغه کس افسوس چې د هغۀ په وسيله حواله کولے شى!“

²³هغوئ يو بل نه پوښتل شروع کړل چې په دوئ کښې به دا څوک وکړى.

²⁴د هغوئ په مينځ کښې دا جګړه هم پېدا شوه چې په دوئ کښې تر ټولو مشر څوک دے.

²⁵هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”د قومونو بادشاهان په هغوئ باندې حکومت کوى، او هغه کسان چې په هغوئ باندې واکدار وى هغوئ ته د احسان کوونکو نومونه ورکولے شى. ²⁶”خو تاسو داسې مۀ کوئ: په تاسو کښې چې تر ټولو مشر دے هغه دې د تر ټولو کشر په شان شى، او مشر دې د خدمت کوونکى په شان شى. ²⁷”څوک مشر دے، هغه چې په دسترخوان کښېناستے دے کۀ هغه چې خدمت کوى؟ هغه چې کښېناستے دے، داسې نۀ دى؟ خو زۀ ستاسو په مينځ کښې د يو داسې کس په شان يم څوک چې خدمت کوى.

²⁸”تاسو هغه کسان يئ چې زما په آزمېښتونو کښې زما سره پاتې شوئ، ²⁹”او زۀ تاسو ته هغه بادشاهى درکوم، لکه څنګه چې زما پلار هغه ما ته راکړه، ³⁰”چې تاسو زما د بادشاهۍ په مينه زما په دسترخوان خوراک او څښاک وکړئ، او د تختونو په سر کښېنئ او د اِسرائيل د دولسو قبيلو عدالت وکړئ.“

³¹”شمعون، شمعون، واوره، شيطان مطالبه کړې ده چې تاسو ټول لکه د غنمو په شان وشکوى، ³²”خو ما ستا دپاره دُعا وکړه چې ستا ايمان بې‌کاره نۀ شى. کله چې تۀ بيا راوګرځې، نو خپل ورونه مضبوط کړه.“

³³پطروس ووئيل چې، ”اے مالِکه، زۀ تيار يم چې درسره قېدخانې او مرګ ته لاړ شم.“

³⁴عيسىٰ وفرمائيل چې، ”پطروسه، زۀ درته وايم: نن به تر هغې پورې چرګ بانګ نۀ کوى ترڅو چې تۀ درے ځله د دې اِنکار ونۀ کړې چې زۀ تا پېژنم.“

³⁵هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”کله چې ما تاسو د پېسو د بټوې، د توبرې او د بوټانو نه بغير ولېږلئ، نو آيا تاسو ته د څۀ شى کمے وو؟“ هغوئ ووئيل چې، ”د هيڅ شى نه.“

³⁶هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”خو اوس، چې چا سره د پېسو بټوه وى هغه دې راواخلى، او توبره دې هم راواخلى. چې چا سره تُوره نۀ وى هغه دې خپله چادر خرڅه کړى او يوه راواخلى. ³⁷”ځکه زۀ تاسو ته وايم چې دا کلام بايد په ما کښې پوره شى: ’هغه د ګناهګارانو په مينځ کښې شمېرلے شو.‘ ځکه څۀ چې زما په حقله ليکلے شوى دى هغه رښتيا کيږى.“

³⁸هغوئ ووئيل چې، ”اے مالِکه، ګوره، دلته دوه تُورې دى.“ هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”بس دى.“

زوئ ځان پلار ته سپارى

³⁹او هغه د خپل دستور مطابق د زيتُونو غرۀ ته بهر لاړو، او مريدان د هغۀ په مزل شول.

⁴⁰کله چې هغه هغه ځائ ته ورسېدو، نو هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”دُعا کوئ چې آزمېښت کښې مۀ ګېرېږئ.“

⁴¹او هغه د هغوئ نه د يو کاڼى د غورزولو په اندازه لرې لاړو، او په ګوډو کښېناستو او دُعا يې وکړه،

⁴²او وفرمائيل چې، ”پلاره، کۀ ستا رضا وى، دا پياله زما نه لرې کړه. خو زما رضا نه، بلکې ستا رضا دې پوره شى.“

⁴³او د آسمان نه يو فرښته هغۀ ته ښکاره شوه چې هغۀ ته يې قوت ورکولو. ^a a v43 آيتونه ٤٣-٤٤ په ځنو زړو نسخو کښې نشته. دلته دا داسې چهاپ شوى دى لکه څنګه چې په ډېرو نوو کِتابِ مُقدسونو کښې دى. ⁴⁴هغه په سخت تکليف کښې نور په زور سره دُعا وکړه؛ د هغۀ خولې لکه د وينو د غټو څاڅکو په شان شوې چې زمکې ته راتوييدل.

⁴⁵کله چې هغه د دُعا نه پاڅېدو، نو مريدانو ته راغلو او د غم نه په خوب يې وموندل،

⁴⁶نو هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”ولې په خوب يئ؟ پاڅئ او دُعا کوئ، چې آزمېښت کښې مۀ ګېرېږئ.“

په مچ سره دوکه

⁴⁷هغه لا خبرې کولې چې يو ډله راغله، چې مشرى يې هغه کس کوله چې يهوداه ورته وئيلے شو، او هغه په دولسو کښې يو وو. هغه عيسىٰ ته راغلو چې مچ يې کړى،

⁴⁸خو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”يهوداه، آيا تۀ په مچ سره اِبن آدم حواله کوې؟“

⁴⁹هغه کسانو چې د هغۀ سره وُو کله چې ويې ليدل چې څۀ کېدونکى دى، نو ووئيل يې چې، ”اے مالِکه، آيا مونږ په تُوره حمله وکړو؟“ ⁵⁰او په هغوئ کښې يو د مشر اِمام په نوکر وواهو او د هغۀ ښى غوږ يې پرې کړو.

⁵¹خو عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”بس کړئ!“ او هغۀ غوږ ته لاس راوړو او روغ يې کړو. ⁵²بيا عيسىٰ هغه مشرانو اِمامانو، د بيتُ المُقدس محافظانو او مشرانو ته وفرمائيل چې د هغۀ خلاف راوتلى وُو، ”آيا تاسو د تُورو او لښتو سره راوتلى يئ لکه د يو ډاکو خلاف؟ ⁵³”هره ورځ زۀ ستاسو سره په بيتُ المُقدس کښې وم، او تاسو په ما باندې لاس ونۀ اچولو. خو دا ستاسو وخت دے او د تيارې واک دے.“

پطروس د عيسىٰ د پېژندلو اِنکار کوى

⁵⁴هغوئ هغه ونيولو، بوتلو او د مشر اِمام کور ته يې راوستو؛ پطروس لرې لرې په مزل شو. ⁵⁵هغوئ د انګړ په مينځ کښې اور بل کړو او يو ځائ کښېناستل؛ پطروس د هغوئ په مينځ کښې کښېناستو. ⁵⁶خو يوې وينځې چې هغه يې د رڼا په مخ کښې ناست وليدو، هغۀ ته يې ځير ځير کتل او ويې وئيل چې، ”دا کس هم د هغۀ سره وو.“

⁵⁷خو هغۀ اِنکار وکړو او ويې وئيل چې، ”اے ښځې، زۀ هغه نۀ پېژنم.“

⁵⁸لږ وروستو، بل يو هغه وليدو او ووئيل يې چې، ”تۀ هم په هغوئ کښې يو يې.“ خو پطروس ووئيل چې، ”اے سړيه، زۀ نۀ يم.“

⁵⁹نژدے يو ګهنټه وروستو، بل يو په زور سره ووئيل چې، ”دا سړے خامخا د هغۀ سره وو، ځکه چې دا هم ګليلى دے.“

⁶⁰خو پطروس ووئيل چې، ”اے سړيه، زۀ نۀ پوهيږم چې تۀ څۀ وايې.“ سمدستى، هغه لا خبرې کولې چې چرګ بانګ وکړو. ⁶¹مالِک راوګرځېدو او پطروس ته يې وکتل. پطروس ته هغه خبره ياده شوه چې مالِک هغۀ ته وئيلې وه چې، ”نن د چرګ د بانګ کولو نه مخکښې، تۀ به درے ځله زما اِنکار وکړې.“ ⁶²او هغه بهر لاړو او په زارو زارو يې وژړل.

⁶³اوس هغه کسانو چې عيسىٰ يې نيولے وو، د هغۀ مسخرې يې کولې او وهل يې. ⁶⁴هغوئ د هغۀ سترګې وتړلې او پوښتل يې چې، ”پيش‌ګوئى وکړه! دا څوک دے چې تۀ يې ووهلې؟“ ⁶⁵او هغوئ د هغۀ خلاف نورې ډېرې خبرې وکړې او سپکاوے يې ورته کولو.

عيسىٰ د مجلس په مخکښې ودريږى

⁶⁶د سحر په راختلو، د خلقو د مشرانو مجلس راغونډ شو، مشران اِمامان او فقيهان، او هغه يې خپل مجلس ته بوتلو او ورته يې ووئيل چې،

⁶⁷”کۀ تۀ مسيح يې، نو مونږ ته راووايه.“ هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”کۀ زۀ تاسو ته ووايم، نو تاسو به يقين نۀ کوئ،

⁶⁸”او کۀ زۀ تاسو نه پوښتنه وکړم، نو تاسو به جواب رانۀ کړئ.

⁶⁹”خو له اوسه به اِبن آدم د زمونږ پلار د قدرت ښى لاس ته کښېنى.“

⁷⁰هغوئ ټولو ووئيل چې، ”نو تۀ د خُدائ پاک زوئ يې؟“ هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”تاسو وايئ چې زۀ يم.“

⁷¹هغوئ ووئيل چې، ”مونږ ته نورې ګواهۍ ته څۀ حاجت دے؟ ځکه چې مونږ پخپله د هغۀ د خولې نه واورېدل.“