ਲੂਕਾ 22

ਕਾਂਡ 22।

22 ¹ਹੁਣ ਬੇਖ਼ਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜਿਹੜਾ ਪਸਾਹ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ²ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਉਹ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਢੰਗ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ।

³ਤਦ ਸ਼ੈਤਾਨ ਯਹੂਦਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਇਸਕਰਿਯੋਤੀ ਕਹਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ⁴ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਅਤੇ ਹੈਕਲ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਵਾਏ। ⁵ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਏ। ⁶ਉਹ ਮੰਨ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭੀੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਵਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।

ਆਖ਼ਰੀ ਪਸਾਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

⁷ਫੇਰ ਬੇਖ਼ਮੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਦੋਂ ਪਸਾਹ ਦਾ ਲੇਲਾ ਬਲੀਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।

⁸ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭੇਜਿਆ, “ਜਾ ਕੇ ਸਾਡੇ ਖਾਣ ਲਈ ਪਸਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।”

⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ?”

¹⁰ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੜੋਗੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਚੁੱਕੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੜੇ, ਉਹ ਦੇ ਮਗਰ ਜਾਣਾ,

¹¹ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ, ‘ਗੁਰੂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਪਰਾਹੁਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਸਾਹ ਖਾ ਸਕਾਂ?’ ¹²ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉੱਪਰਲਾ ਕਮਰਾ ਵਿਖਾਏਗਾ; ਉੱਥੇ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਾ।”

¹³ਉਹ ਗਏ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਵੇਂ ਹੀ ਪਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਸਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।

¹⁴ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਰਸੂਲ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।

¹⁵ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਹ ਪਸਾਹ ਖਾਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਤੀਬਰ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ¹⁶ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਖਾਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ¹⁷ਪਿਆਲਾ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਲਓ ਅਤੇ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਓ। ¹⁸ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੰਗੂਰ ਦਾ ਰਸ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪੀਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ।”

¹⁹ਉਸ ਨੇ ਰੋਟੀ ਲਈ, ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰਿਆ ਕਰੋ।” ²⁰ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ: “ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ²¹ਪਰ ਵੇਖੋ—ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਫੜਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਹੈ। ²²ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਏ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਫੜਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!”

²³ਉਹ ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਇਹ ਕਰੇਗਾ।

²⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਝਗੜਾ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਹੈ।

²⁵ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ²⁶ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ: ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਵਰਗਾ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਆਗੂ ਹੈ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ। ²⁷ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਹੈ—ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਪਰਾਹੁਣਾ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ? ਪਰਾਹੁਣਾ ਹੀ ਤਾਂ, ਹੈ ਨਾ? ਫੇਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਾਂ।

²⁸“ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੀਆਂ ਪਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹੇ ਹੋ, ²⁹ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪਿਆ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ, ³⁰ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਖਾਓ-ਪੀਓ, ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਸਣਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੋਤਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੋ।”

³¹“ਸ਼ਮਊਨ, ਸ਼ਮਊਨ, ਸੁਣ—ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਕਣਕ ਵਾਂਗ ਛਾਣਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ, ³²ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਡੋਲੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਵੇਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰੀਂ।”

³³ਪਤਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੈਦ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।”

³⁴ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਤਰਸ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਅੱਜ ਕੁੱਕੜ ਬਾਂਗ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਹ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਲਵੇਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।”

³⁵ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਟੂਏ, ਝੋਲੇ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਥੁੜ ਰਹੀ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਨਹੀਂ।”

³⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪਰ ਹੁਣ ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਟੂਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵੇ, ਅਤੇ ਝੋਲਾ ਵੀ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਲਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਚੋਗਾ ਵੇਚ ਕੇ ਇੱਕ ਖ਼ਰੀਦ ਲਵੇ। ³⁷ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਲਿਖਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ: ‘ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ।’ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।”

³⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਵੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਦੋ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ।” ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਬਸ, ਏਨੀਆਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹਨ।”

ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ

³⁹ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਉਹ ਦੇ ਮਗਰ ਗਏ।

⁴⁰ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਰਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਓ।”

⁴¹ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਹਟ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ,

⁴²ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, “ਹੇ ਪਿਤਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਾਂ ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹਟਾ ਦੇ। ਫੇਰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।”

⁴³ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ^a a v43 ਆਇਤਾਂ 43-44 ਕੁਝ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਇੱਥੇ ਇਹ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਬਾਈਬਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਛਾਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ⁴⁴ਵੱਡੀ ਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ੍ਹਕਾ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

⁴⁵ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਮ ਦੇ ਮਾਰੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ,

⁴⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਸੌਂ ਰਹੇ ਹੋ? ਉੱਠੋ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਰਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਓ।”

ਚੁੰਮੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ

⁴⁷ਉਹ ਅਜੇ ਗੱਲ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਭੀੜ ਆਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਯਹੂਦਾ ਨਾਮੀ ਉਹ ਜਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ,

⁴⁸ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਯਹੂਦਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਚੁੰਮੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜਵਾਉਂਦਾ ਹੈਂ?”

⁴⁹ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਕੀ ਅਸੀਂ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀਏ?” ⁵⁰ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਮਹਾਂ ਜਾਜਕ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਵੱਢ ਸੁੱਟਿਆ।

⁵¹ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਬਸ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ!” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ⁵²ਫੇਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ, ਹੈਕਲ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਏ ਸਨ, ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਡਾਕੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਾਂਗ ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਡਾਂਗਾਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲੇ ਹੋ? ⁵³ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੈਕਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਨਾ ਪਾਇਆ। ਪਰ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ।”

ਪਤਰਸ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

⁵⁴ਉਹ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਜਾਜਕ ਦੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਏ; ਪਤਰਸ ਦੂਰੋਂ ਮਗਰ-ਮਗਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ⁵⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ ਬਾਲੀ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਪਤਰਸ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ। ⁵⁶ਪਰ ਇੱਕ ਨੌਕਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।”

⁵⁷ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਔਰਤ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।”

⁵⁸ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈਂ।” ਪਰ ਪਤਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।”

⁵⁹ਕੋਈ ਘੰਟੇ ਕੁ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਰੂਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੀ ਗਲੀਲੀ ਹੈ।”

⁶⁰ਪਰ ਪਤਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਕੀ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।” ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਗੱਲ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੁੱਕੜ ਨੇ ਬਾਂਗ ਦਿੱਤੀ। ⁶¹ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਪਤਰਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਅਤੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੀ ਸੀ: “ਅੱਜ ਕੁੱਕੜ ਦੇ ਬਾਂਗ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮੇਰਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਂਗਾ।” ⁶²ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਧਾਹਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਰੋਇਆ।

⁶³ਹੁਣ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੇ ਸਨ। ⁶⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ, “ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ! ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ?” ⁶⁵ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।

ਯਿਸੂ ਮਹਾਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

⁶⁶ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸਭਾ—ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀ—ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ,

⁶⁷“ਜੇ ਤੂੰ ਮਸੀਹ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।” ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ,

⁶⁸ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿਓਗੇ।

⁶⁹ਪਰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਬੈਠੇਗਾ।”

⁷⁰ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤਾਂ ਕੀ ਤੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਂ।”

⁷¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਗਵਾਹੀ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।”