Bosh ruhoniylar va Tavrot tafsirchilari Uni oʻldirishni rejalashtiradi

Yahudo narx ustida kelishadi. Fisih dasturxonida Iso non va kosani beradi, doʻstlari esa kim kattaroq ekani haqida bahslashadi. U Otasiga iztirob ichida ibodat qiladi, toki teri qon tomchilaridek toʻkiladi. U oʻpich bilan sotiladi, Butrus esa Undan uch marta tonadi, soʻng Uning nigohiga duch keladi.

22-bob.

Fisih deb ataladigan Xamirturushsiz non bayrami yaqinlashayotgan edi. Bosh ruhoniylar va Tavrot tafsirchilari Uni oʻldirishning yoʻlini qidirar edilar, chunki ular xalqdan qoʻrqardi.

Shunda oʻn ikki shogirddan biri boʻlgan, Ishqariyot deb ataladigan Yahudoning ichiga shayton kirdi. U borib, Uni ularga qanday tutib berishi haqida bosh ruhoniylar va maʼbad soqchilarining boshliqlari bilan maslahatlashdi. Ular xursand boʻlishdi va unga pul berishga rozi boʻlishdi. U rozi boʻldi va olomondan yiroqda Uni ularga tutib berishga qulay fursat qidira boshladi.

Soʻnggi Fisih bayramiga tayyorgarlik

Shunda Fisih qoʻzisi qurbonlik qilinishi kerak boʻlgan Xamirturushsiz non kuni keldi.

Iso Butrus bilan Yuhannoni joʻnatib dedi: “Borib, biz yeyishimiz uchun Fisih taomini tayyorlanglar.”

Ular Undan soʻrashdi: “Uni qayerda tayyorlashimizni istaysiz?”

U dedi: “Shaharga kirganingizda, koʻzada suv koʻtarib olgan bir odam sizlarga roʻpara keladi. U kirgan uyga uning ortidan kiringlar,

“uy egasiga ayting: «Ustoz sizga aytmoqda: Shogirdlarim bilan Fisih taomini yeydigan mehmonxona qayerda?» U sizlarga jihozlangan katta bir yuqori xonani koʻrsatadi; oʻsha yerda tayyorlanglar.”

Ular borib, hammasini U aytganidek topishdi va Fisih taomini tayyorlashdi.

Vaqt-soat kelganda, U havoriylar bilan birga dasturxon atrofida oʻtirdi.

U ularga dedi: “Azob chekishimdan oldin sizlar bilan bu Fisih taomini yeyishni chin dildan orzu qildim. Chunki sizlarga aytaman: Otamizning Shohligida u toʻliq amalga oshmaguncha, uni yemayman.” U bir kosani olib, shukr aytib dedi: “Buni olinglar va oʻzaro taqsimlanglar. Chunki sizlarga aytaman: bundan buyon Otamizning Shohligi kelmaguncha, tok mevasidan ichmayman.”

U nonni olib, shukr aytib, uni sindirdi va ularga berib dedi: “Bu Mening tanam, sizlar uchun berilgan. Buni Meni xotirlab qilinglar.” Kechki ovqatdan soʻng U kosa bilan ham shunday qildi: “Bu kosa Mening qonimda tuzilgan yangi ahddir, u sizlar uchun toʻkiladi. Ammo mana, Meni tutib beradigan kishining qoʻli Men bilan dasturxon ustida turibdi. Inson Oʻgʻli belgilangani kabi ketadi, lekin Uni tutib beradigan oʻsha kishining holiga voy!”

Shunda ular oʻzlaridan qaysi biri buni qilmoqchi ekanini bir-birlaridan soʻray boshlashdi.

Ular orasida yana qaysi biri eng ulugʻ ekani haqida tortishuv ham kelib chiqdi.

U ularga dedi: “Xalqlarning podshohlari ular ustidan hukmronlik qiladi, ular ustidagi hokimlar esa xayrixoh deb ataladi. Sizlarda esa bunday boʻlmasin: oranglardagi eng ulugʻ eng kichik kabi boʻlsin, yetakchi esa xizmat qiluvchi kabi boʻlsin. Kim ulugʻroq — dasturxondagi mehmonmi yoki xizmat qiluvchimi? Mehmon-ku, shunday emasmi? Lekin Men sizlarning oranglarda xizmat qiluvchi kabi turibman.

“Sizlar sinovlarimda Men bilan birga qolganlarsiz, Otam Menga Shohlik ato etgani kabi, Men ham sizlarga Shohlik ato etaman, toki sizlar Mening Shohligimda, Mening dasturxonimda yeb-ichasizlar va taxtlarda oʻtirib, Isroilning oʻn ikki qabilasini hukm qilasizlar.”

“Simun, Simun, eshit — shayton sizlarning barchangizni bugʻdoy kabi elashni talab qildi, lekin Men sen uchun, imoning susaymasin deb, ibodat qildim. Oʻzingga kelib qaytganingdan keyin, birodarlaringni mustahkamla.”

Butrus dedi: “Hazratim, men Siz bilan zindonga ham, oʻlimga ham borishga tayyorman.”

Iso dedi: “Butrus, senga aytaman: bugun xoʻroz qichqirmasidan oldin, sen Meni tanishingni uch marta inkor etasan.”

U ulardan soʻradi: “Men sizlarni hamyonsiz, xaltasiz va choriqsiz joʻnatganimda, biror narsaga muhtoj boʻldingizmi?” “Yoʻq,” deyishdi ular.

U ularga dedi: “Ammo endi, kimda hamyon boʻlsa, uni olsin, xaltani ham olsin. Kimda qilich boʻlmasa, u choponini sotib, bitta qilich sotib olsin. Chunki sizlarga aytaman: Men haqimda yozilgan bu oyat albatta bajo boʻlishi kerak: «U gunohkorlar qatoriga qoʻshildi.» Zero, Men haqimda yozilganlar amalga oshmoqda.”

Ular dedilar: “Hazratim, mana, bu yerda ikkita qilich bor.” U ularga dedi: “Yetarli.”

Oʻgʻil Oʻzini Otaga topshiradi

U odatdagidek Zaytun togʻiga chiqdi va shogirdlar ham Uning ortidan ergashdi.

U oʻsha yerga yetib borgach, ularga dedi: “Vasvasaga berilmaslik uchun ibodat qilinglar.”

U ulardan bir tosh otimcha narida uzoqlashdi va tiz choʻkib ibodat qildi,

“Ey Ota, agar iroding boʻlsa, bu kosani Mendan olib qoʻygin. Lekin Mening emas, Sening irodang bajo boʻlsin,” — dedi U.

Shunda osmondan bir farishta Unga zohir boʻlib, Unga quvvat berdi. ^a U iztirob ichida yanada astoydil ibodat qildi; Uning teri yerga tomayotgan katta qon tomchilariga oʻxshab ketdi.

U ibodatdan turib, shogirdlar oldiga keldi va ularni gʻam-anduhdan uxlab yotgan holda topdi,

U ularga dedi: “Nega uxlayapsizlar? Turinglar va vasvasaga berilmaslik uchun ibodat qilinglar.”

Oʻpich bilan sotqinlik

U hali gapirayotganda, oʻn ikki shogirddan biri boʻlgan, Yahudo ismli kishi boshchiligida bir olomon keldi. U Isoni oʻpish uchun Unga yaqinlashdi,

Iso esa unga dedi: “Yahudo, sen Inson Oʻgʻlini bir oʻpich bilan tutib bermoqchimisan?”

Uning yonidagilar nima boʻlishini koʻrib: “Hazratim, qilich bilan uraylikmi?” deyishdi. Ulardan biri bosh ruhoniyning xizmatkoriga urib, uning oʻng qulogʻini kesib tashladi.

Lekin Iso javob berdi: “Bas, yetar!” U qulogʻiga tegib, uni sogʻaytirdi. Shunda Iso Oʻziga qarshi chiqqan bosh ruhoniylar, maʼbad soqchilarining boshliqlari va oqsoqollarga dedi: “Nahotki qaroqchiga qarshi chiqqanday, qilich va kaltaklar bilan chiqqan boʻlsangizlar? Har kuni Men maʼbadda sizlar bilan birga edim, lekin sizlar Menga qoʻl koʻtarmadingizlar. Ammo bu — sizlarning soatingiz va zulmatning hukmronligi.”

Butrus Isoni tanishini inkor etadi

Ular Uni tutib, yetaklab, bosh ruhoniyning uyiga olib kelishdi; Butrus esa uzoqdan ergashib bordi. Ular hovli oʻrtasida olov yoqib, birga oʻtirishdi; Butrus ham ularning orasida oʻtirdi. Bir xizmatkor qiz esa uni olov yorugʻida oʻtirganini koʻrib, unga tikilib qaradi va dedi: “Bu odam ham U bilan birga edi.”

Lekin u inkor etib dedi: “Ayol, men Uni tanimayman.”

Birozdan soʻng boshqa birov uni koʻrib dedi: “Sen ham ulardan birisan.” Lekin Butrus dedi: “Ey odam, men emasman.”

Taxminan bir soatdan keyin yana birov qatʼiy turib oldi: “Bu odam, albatta, U bilan birga edi, chunki u ham galilalik.”

Lekin Butrus dedi: “Ey odam, sen nima deyayotganingni bilmayman.” Shu zahoti, u hali gapirayotganda, xoʻroz qichqirdi. Rabbimiz oʻgirilib, Butrusga qaradi. Butrus Rabbimiz oʻziga aytgan gapni esladi: “Bugun xoʻroz qichqirmasidan oldin, sen Meni uch marta inkor etasan.” U tashqariga chiqib, achchiq-achchiq yigʻladi.

Isoni ushlab turgan kishilar esa Uni masxara qilib, kaltakladilar. Ular Uning koʻzini bogʻlab, soʻrayverishdi: “Bashorat qil-chi! Seni kim urdi?” Ular Unga qarshi yana koʻplab haqoratli gaplar aytishdi.

Iso kengash oldida turadi

Tong otgach, xalq oqsoqollarining kengashi — bosh ruhoniylar va Tavrot tafsirchilari — yigʻilishdi va Uni oʻz kengashlariga olib borib, dedilar:

“Agar Sen Masih boʻlsang, bizga ayt.” U ularga dedi: “Agar Men sizlarga aytsam, ishonmaysizlar,

“Agar Men sizlardan soʻrasam ham, javob bermaysizlar.

“Ammo bundan buyon Inson Oʻgʻli Otamizning qudratining oʻng tomonida oʻtiradi.”

Ularning hammasi: “Demak, Sen Xudoning Oʻgʻlimisan?” deyishdi. U ularga dedi: “Men shundayligimni oʻzinglar aytyapsizlar.”

Ular dedilar: “Bizga yana qanday guvohlik kerak? Axir, biz buni Uning oʻz ogʻzidan eshitdik.”