Endi bosma nashrda

Luqo 23 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Pilat va Hirod huzurida

Pilat Undan hech qanday ayb topmaganini uch marta aytadi, baribir yon beradi. Iso yigʻlayotgan ayollarga oʻzlari uchun yigʻlashni aytadi, Otasidan Uni xochga mixlayotganlarni kechirishini soʻraydi va bir jinoyatchiga jannatni vaʼda qiladi. Zulmat tushadi, parda yirtiladi, Yusuf esa jasadni soʻraydi.

23-bob.

Shundan soʻng butun majlis oʻrnidan turib, Uni Pilat huzuriga olib bordi. Ular Uni ayblay boshlashdi: “Biz bu odamning xalqimizni yoʻldan ozdirayotganini, Qaysarga soliq toʻlashni taqiqlayotganini va Oʻzini Masih — podshoh deb daʼvo qilayotganini aniqladik.”

Pilat Undan soʻradi: “Sen yahudiylarning Podshohimisan?” U javob berdi: “Sen aytyapsan.”

Shunda Pilat oliy ruhoniylar va olomonga dedi: “Men bu odamda hech qanday ayb topmayapman.”

Lekin ular qattiq turib olishdi: “U butun Yahudiya boʻylab, Jaliladan tortib shu yergacha taʼlim berib, xalqni qoʻzgʻatyapti.”

Pilat buni eshitgach, bu odam jalilalikmi, deb soʻradi. Uning Hirodning hokimiyati ostida ekanini bilgach, Uni Hirodning oldiga yubordi; Hirodning oʻzi ham oʻsha kunlari Quddusda edi.

Isoni koʻrib, Hirod juda xursand boʻldi, chunki U haqda eshitgani uchun Uni allaqachondan koʻrishni istar va Uning biror alomat koʻrsatishini koʻrishga umid qilar edi. U Isoga koʻp savollar berdi, lekin Iso unga hech qanday javob bermadi. Oliy ruhoniylar va Tavrot ustozlari u yerda turib, Uni qattiq aybladilar. Hirod oʻz askarlari bilan Uni mazax qilib, masxaraladi, Unga yarqiroq kiyim kiydirib, Pilatning oldiga qaytarib yubordi. Oʻsha kuni Hirod bilan Pilat doʻst boʻlib qolishdi, chunki ilgari ular bir-biriga dushman edilar.

Shundan soʻng Pilat oliy ruhoniylarni, boshliqlarni va xalqni chaqirib, ularga dedi: “Siz bu odamni xalqni yoʻldan ozdiryapti, deb mening oldimga keltirdingiz. Men Uni oldingizda surishtirib koʻrdim, lekin ayblovlaringiz boʻyicha bu odamda hech qanday ayb topmadim. Hirod ham topmadi, shuning uchun Uni bizga qaytarib yubordi. Mana, U oʻlimga loyiq hech narsa qilmagan. Shuning uchun men Uni jazolab, soʻng ozod qilaman.” a a v16 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 17-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda shu qoʻshilgan: “Chunki u bayram paytida ularga bitta mahbusni ozod qilishi shart edi.” Lekin ularning hammasi birgalikda qichqirishdi: “Bu odamni yoʻqot! Bizga Barabbani ozod qil!” Barabba esa shaharda boʻlgan isyon va qotillik uchun zindonga tashlangan odam edi.

Pilat Isoni ozod qilishni istab, ularga yana bir bor murojaat qildi. Lekin ular: “Xochga mixla, Uni xochga mixla!” deb baqiraverishdi.

U uchinchi marta ularga dedi: “Nega? Bu odam qanday yomonlik qilibdi? Men Unda oʻlimga loyiq hech narsa topmayapman. Shuning uchun men Uni jazolab, ozod qilaman.” Lekin ular baland ovozda baqirib, Uning xochga mixlanishini talab qilaverishdi va ularning ovozi gʻolib keldi. Shunda Pilat ularning talabini bajarishga qaror qildi. U isyon va qotillik uchun zindonga tashlangan, ular soʻragan odamni ozod qildi, Isoni esa ularning ixtiyoriga topshirdi.

Oʻgʻil xochga mixlanadi

Uni olib ketayotib, qishloqdan kelayotgan Shimoʻn ismli kirenalik bir odamni ushlab olishdi-da, Isoning orqasidan koʻtarib borishi uchun xochni unga ortishdi. Katta bir olomon Uning orqasidan ergashdi; ular orasida Uning uchun yigʻlab-siqtayotgan ayollar ham bor edi.

Lekin Iso ularga oʻgirilib, dedi: “Ey Quddus qizlari, Men uchun yigʻlamanglar; oʻzlaringiz va bolalaringiz uchun yigʻlanglar. Chunki shunday kunlar kelyaptiki, unda odamlar: «Bepushtlar, hech tugʻmagan bachadonlar va hech emizmagan koʻkraklar baxtlidir!» deyishadi. Oʻshanda ular togʻlarga: «Ustimizga qulanglar!» va tepaliklarga: «Bizni yopib qoʻyinglar!» deya boshlaydilar. Chunki yogʻoch koʻk boʻlsa, ular shunday qilsalar, u qurib qolganda nima boʻladi?” b b v31 Bu bir maqol: agar Rim begunohga (koʻk yogʻochga) shunday qilsa, hukm kelganda aybdorni (quruq yogʻochni) bundan ham battar holat kutadi.

U bilan birga oʻlimga mahkum etish uchun yana ikki kishi — jinoyatchilar ham olib ketildi. “Bosh suyagi” deb atalgan joyga yetib kelishgach, u yerda Uni jinoyatchilar bilan birga xochga mixlashdi — birini Uning oʻng tomonida, birini chap tomonida.

Iso dedi: “Ota, ularni kechirgin, chunki ular nima qilayotganlarini bilmaydilar.” Soʻng ular Uning kiyimlarini qurʼa tashlab, oʻzaro boʻlishdi. c c v34 Bu soʻzlar baʼzi qadimgi qoʻlyozmalarda yoʻq. Koʻpchilik zamonaviy Muqaddas Kitob nashrlarida boʻlgani kabi, ular bu yerda keltirildi.

Xalq turib tomosha qilardi; boshliqlar esa istehzo bilan: “U boshqalarni qutqargan edi; agar U Xudoning Masihi — tanlangan Zot boʻlsa, Oʻzini qutqarsin!” deyishdi.

Askarlar ham Unga yaqinlashib, achchiq sharob taklif qilib, Uni masxara qilishdi va: “Agar Sen yahudiylarning Podshohi boʻlsang, Oʻzingni qutqar!” deyishdi.

Uning tepasida shunday yozuv ham bor edi: “Bu — yahudiylarning Podshohi.”

Osib qoʻyilgan jinoyatchilardan biri Uni haqorat qildi: “Sen Masih emasmisan? Oʻzingni ham, bizni ham qutqar!”

Lekin ikkinchisi uni koyib berdi: “Sen ham xuddi shu hukm ostida turib, Xudodan qoʻrqmaysanmi? Biz esa haqli ravishda jazo tortyapmiz, chunki qilmishimizning evaziga olyapmiz; bu Odam esa hech qanday yomonlik qilmagan.” Soʻng u dedi: “Iso, Shohligingizga kelganingizda, meni eslang.”

Iso unga dedi: “Sizga chinini aytay, bugun siz Men bilan jannatda boʻlasiz.”

Oʻgʻil jon beradi

Vaqt tushga yaqinlashgan edi; butun yerni soat uchgacha zulmat qoplab oldi, chunki quyoshning nuri soʻndi; maʼbaddagi parda esa oʻrtasidan ikkiga yirtildi.

Iso baland ovoz bilan nido qildi: “Ota, ruhimni Sening qoʻlingga topshiraman!” Shu soʻzlarni aytib, jon berdi.

Yuz bergan voqeani koʻrib, yuzboshi Otamizni ulugʻladi: “Haqiqatan, bu Odam solih ekan.” Bu manzarani koʻrish uchun toʻplangan butun olomon, yuz bergan voqeani koʻrib, koʻkraklariga urib, uylariga qaytib ketdilar. Uning barcha tanish-bilishlari va Jaliladan Unga ergashib kelgan ayollar uzoqda turib, bu voqealarni kuzatib turardilar.

Oʻgʻil qabrga qoʻyiladi

Yusuf ismli bir odam bor edi; u kengash aʼzosi, yaxshi va solih kishi edi. U ularning rejasi va qilmishiga rozi boʻlmagan edi. U yahudiylarning Arimatey shahridan boʻlib, Otamizning Shohligini intizorlik bilan kutardi. Bu odam Pilatning oldiga borib, Isoning jasadini soʻradi. U jasadni tushirib, zigʻir matoga oʻradi va hali hech kim qoʻyilmagan, qoyaga oʻyib yasalgan qabrga qoʻydi. Oʻsha kun Tayyorgarlik kuni edi va Shanba kuni boshlanay deb turardi. Jaliladan U bilan birga kelgan ayollar orqadan ergashib, qabrni va Uning jasadi qanday qoʻyilganini koʻrdilar. Ular qaytib borib, xushboʻy moddalar va malhamlar tayyorladilar, soʻng amrga binoan Shanba kuni dam olishdi.