Ayeuna parantos aya citakanana

Lukas 23 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Di Payuneun Pilatus jeung Herodes

Pilatus tilu kali nyebutkeun yén anjeunna henteu manggih kasalahan, tapi tetep éléh. Yesus nitah awéwé-awéwé nu ceurik sangkan ceurik pikeun diri sorangan, nyuhunkeun ka Rama-Na sangkan ngahampura jalma-jalma nu nyalibkeun Mantenna, sarta jangji Firdaus ka hiji penjahat. Poék tumiba, langsé soéh, sarta Yusup nyuhunkeun layon-Na.

Pasal 23.

Tuluy sakumna sidang narangtung terus ngagiring Anjeunna ka payuneun Pilatus. Maranehna mimiti ngadakwa Anjeunna, “Ieu jelema kapanggih ku kami keur nyasarkeun bangsa kami, ngahulag mayar pajeg ka Kaisar, sarta ngaku-ngaku jadi Kristus, hiji raja.”

Pilatus mariksa ka Anjeunna, “Naha Anjeun teh Raja urang Yahudi?” Waler-Na, “Kitu saur anjeun.”

Tuluy Pilatus nyarios ka para imam kapala jeung ka jalma rea, “Kami teu manggih kasalahan naon-naon dina diri ieu jelema.”

Tapi maranehna beuki keukeuh, “Ieu jelema ngahasud rahayat, ngawulangkeun pangajaranana di sakuliah Yudea, ti Galilea nepi ka dieu.”

Barang ngadangu kitu, Pilatus mariksakeun naha ieu jelema teh urang Galilea. Sanggeus terang yen Anjeunna aya di handapeun kakawasaan Herodes, Pilatus ngirimkeun Anjeunna ka Herodes, anu harita keur aya di Yerusalem keneh.

Barang ningali Yesus, Herodes kacida bungahna, sabab geus lila hayang panggih jeung Anjeunna, da geus ngadenge beja ngeunaan Anjeunna, sarta ngarep-ngarep bisa nyaksian Anjeunna midamel hiji tanda ajaib. Herodes loba naranya ka Anjeunna, tapi Yesus teu ngawaler saeutik ge. Para imam kapala jeung para ahli Toret narangtung di dinya, satekah polah ngadakwa Anjeunna. Herodes jeung para prajuritna ngahina sarta moyokan ka Anjeunna, ngagem Anjeunna ku pakean anu hurung warnana, tuluy dipulangkeun deui ka Pilatus. Dina poe eta Herodes jeung Pilatus jadi sosobatan, padahal saacanna mah mumusuhan.

Pilatus tuluy ngumpulkeun para imam kapala, para pamingpin, jeung rahayat, terus nyarios ka maranehna, “Ieu jelema ku aranjeun dibawa ka kami kalawan tuduhan nyasarkeun rahayat. Geus dipariksa ku kami di hareupeun aranjeun, tapi kami teu manggih kasalahan naon-naon dina diri ieu jelema sakumaha anu didakwakeun ku aranjeun. Kitu deui Herodes, da ieu jelema geus dipulangkeun deui ku anjeunna ka urang. Tetela, Anjeunna teu midamel hal naon-naon anu pantes dihukum pati. Ku sabab eta Anjeunna rek dihukum heula ku kami, tuluy dibebaskeun.” a a v16 Naskah-naskah pangkolotna teu nyebutkeun ayat 17 di dieu; salinan anu leuwih anyar nambahan: “Sabab unggal pesta anjeunna wajib ngabebaskeun saurang tahanan pikeun maranehna.” Tapi maranehna kabeh ngagorowok babarengan, “Singkirkeun ieu jelema! Bebaskeun Barabas pikeun kami!” nya eta jelema anu dipanjara lantaran hiji pamberontakan anu kajadian di kota, jeung lantaran rajapati.

Pilatus nyarios deui ka maranehna, hayang ngabebaskeun Yesus, tapi maranehna terus ngagorowok, “Salib, salib Anjeunna!”

Pikeun katilu kalina Pilatus nyarios ka maranehna, “Naha kitu? Kajahatan naon anu geus dilampahkeun ku ieu jelema? Kami teu manggih alesan pikeun ngahukum pati Anjeunna. Ku sabab eta Anjeunna rek dihukum heula tuluy dibebaskeun ku kami.” Tapi maranehna terus ngagorowok tarik, nungtut sangkan Anjeunna disalib, nepi ka sora maranehna meunang. Ku sabab eta Pilatus mutuskeun sangkan tungtutan maranehna dikabulkeun. Jelema anu dipenta ku maranehna, anu dipanjara lantaran pamberontakan jeung rajapati, dibebaskeun; sabalikna Yesus dipasrahkeun sakarep maranehna.

Putra Disalib

Sabot ngagiring Anjeunna, maranehna newak hiji jelema ngaran Simon urang Kirena, anu keur datang ti pilemburan, tuluy salib teh ditumpangkeun kana taktakna sina dipanggul tukangeun Yesus. Jalma rea pisan naluturkeun Anjeunna, kaasup para wanita anu careurik jeung midangdam ku karana Anjeunna.

Tapi Yesus malik ka maranehna tuluy ngalahir, “Eh para wanita Yerusalem, ulah ceurik ku karana Kami; ceurikan diri maraneh sorangan jeung anak-anak maraneh. Sabab bakal datang mangsana jalma-jalma ngaromong kieu, ‘Bagja awewe anu gabug, anu teu kungsi ngandung, jeung anu teu kungsi nyusuan.’ Tuluy jalma-jalma bakal mimiti ngomong ka gunung-gunung, ‘Urugan kami!’ jeung ka pasir-pasir, ‘Tutupan kami!’ Sabab lamun kana kai nu jamhur bae dikitukeun, kumaha engke kana kai nu geus garing?” b b v31 Hiji paribasa: lamun Rum milampah kitu ka nu teu salah (kai jamhur), komo deui anu bakal karandapan ku nu salah (kai garing) basa putusan hukum turun.

Aya dua jelema sejen, duanana penjahat, anu dibarengkeun digiring pikeun dihukum pati jeung Anjeunna. Sanggeus narepi ka tempat anu disebut Tangkorak, maranehna nyalib Anjeunna di dinya jeung dua penjahat tea, nu saurang di tengeneun-Na, nu saurang deui di kencaeun-Na.

Yesus neneda, “Nun Ama, mugi maranehna dihampura, reh teu terang kana naon anu keur dipilampahna.” Tuluy pakean Anjeunna dibagi-bagi ku maranehna ku jalan diundi. c c v34 Ieu kalimah teu aya dina sabagian naskah anu pangkolotna. Di dieu ditulis, saperti dina lolobana Kitab Suci jaman kiwari.

Jalma rea narangtung bari nonton; para pamingpin nyacampah, “Batur-batur ditulungan ku Manehna; pek ayeuna sina nulungan dirina sorangan, lamun enya Anjeunna Kristus kagungan Allah, nu Kapilih tea.”

Para prajurit oge nyacampah ka Anjeunna, maranehna ngadareukeutan bari nyodorkeun anggur haseum, tuluy ngaromong, “Lamun enya maneh Raja urang Yahudi, tulungan atuh maneh sorangan!”

Di luhureun Anjeunna aya oge tulisan: “Ieu Raja urang Yahudi.”

Salah saurang penjahat anu digantung tea ngahina ka Anjeunna, “Lain maneh teh Kristus? Tulungan maneh sorangan jeung tulungan kami!”

Tapi nu saurang deui newak omonganana, “Na maneh teu sieun-sieun acan ka Allah, padahal keur narima hukuman anu sarua? Hukuman urang duaan mah geus sapantesna—kami narima walesan satimpal jeung lampah kami; tapi Anjeunna mah teu midamel kalepatan naon-naon.” Tuluy pok deui, “Nun Yesus, mugi emut ka abdi dina waktos Gusti sumping ka Karajaan Gusti.”

Waler Yesus ka manehna, “Saestuna ceuk Kami, poe ieu keneh maneh bakal babarengan jeung Kami di Pirdaus.”

Putra Pupus

Harita geus kira-kira tengah poe, tuluy poek nyimbutan sakuliah nagri nepi ka pukul tilu soré, sabab cahaya panonpoe ngaleungit; jeung reregan Bait Allah soek jadi dua.

Yesus gegeroan tarik, “Nun Ama, kana panangan Ama Kami masrahkeun roh Kami!” Tuluy Anjeunna pupus.

Barang ningali kajadian eta, perwira teh muji ka Rama urang, “Enya ieu jelema téh jalma bener.” Sakumna jalma rea anu ngabrul ningalian tontonan eta, sanggeus narenjo naon anu kajadian, baralik bari neunggeulan dadana. Sakabeh wawuhna Anjeunna, katut para wanita anu geus naluturkeun Anjeunna ti Galilea, narangtung ti kajauhan bari nyaksian hal-hal eta.

Putra Dikurebkeun

Harita aya hiji jelema ngaran Yusup, anggota Majelis, jalma hade jeung bener, anu henteu satuju kana rarancang jeung lampah maranehna. Anjeunna urang Arimatea, hiji kota di tanah Yahudi, sarta keur ngadago-dago sumpingna Karajaan Rama urang. Ieu jalma ngadeuheus ka Pilatus, neda layon Yesus. Layon teh diturunkeun, dibungkus ku lawon lenen, tuluy disimpen dina kuburan anu dipahat dina cadas, anu acan kungsi dipake nyimpen layon saurang-urang acan. Harita poe Pangberesan, sarta poe Sabat geus rek mimiti. Para wanita anu geus milu ti Galilea jeung Anjeunna naluturkeun, narenjo kuburanana, jeung kumaha layon Anjeunna disimpen. Maranehna marulang tuluy nyadiakeun rempah-rempah jeung minyak seungit, geus kitu ngaso dina poe Sabat sakumaha anu diparentahkeun.