Lûqa 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Hingê tevahiya civînê rabû û ew anî ber Pîlatos. ²Wan dest bi sûcdarkirina wî kir û gotin: “Me dît ku ev mirov miletê me ji rê derdixe, qedexe dike ku baç ji Qeyser re bê dayîn, û dibêje ku ez Mesîh im, padîşahek im.”

³Pîlatos jê pirsî: “Tu Padîşahê Cihûyan î?” Wî bersiv da: “Tu wisa dibêjî.”

⁴Hingê Pîlatos ji serekên kahînan û ji elaletê re got: “Ez di vî mirovî de tu sûc nabînim.”

⁵Lê wan zextê li ser kir û gotin: “Ew gel dişoprîne, li seranserê Cihûstanê hîn dike, ji Celîlê heta vir.”

⁶Gava Pîlatos ev bihîst, pirsî ka ew mirov Celîlî ye. ⁷Gava fêr bû ku ew di bin desthilatdariya Hêrodês de ye, ew şand ba Hêrodês, yê ku bi xwe jî di wan rojan de li Orşelîmê bû.

⁸Gava Hêrodês Îsa dît, gelek kêfxweş bû, çimkî ji zû de dixwest ku wî bibîne, ji ber ku li ser wî bihîstibû, û hêvî dikir ku bibîne wî nîşanek çêdike. ⁹Wî bi dirêjahî jê pirsî, lê Îsa tu bersiv neda wî. ¹⁰Serekên kahînan û nivîskar li wir rawestiyabûn û bi hêrs wî sûcdar dikirin. ¹¹Hêrodês û leşkerên wî ew piçûk xistin û pê tinaz kirin, cilên biriqdar lê kirin, û ew vegerandin ba Pîlatos. ¹²Wê rojê Hêrodês û Pîlatos bûn dost; berê ew neyarên hev bûbûn.

¹³Hingê Pîlatos serekên kahînan, serwer û gel gazî hev kirin, ¹⁴û ji wan re got: “We ev mirov anî ba min wekî yekî ku gel ji rê dertîne. Min li ber we ew vekolî û li gorî sûcdariyên we, min di vî mirovî de tu sûc nedît. ¹⁵Hêrodês jî nedît, çimkî wî ew vegerand ba me. Va ye, wî tiştek ku hêjayî mirinê be nekiriye. ¹⁶Loma ezê wî terbiye bikim û berdim.” ^a a v16 Destnivîsên herî kevn li vir ayeteke 17 nîn in; kopiyên paşîn lê zêde dikin: “Çimkî di cejnê de mecbûr bû ku girtiyekî ji wan re berde.” ¹⁸Lê hemûyan bi hev re qîriyan: “Vî mirovî rake! Barabas ji me re berde!” ¹⁹mirovekî ku ji ber serhildanek ku di bajêr de çêbûbû û ji ber kuştinê hatibû girtin.

²⁰Pîlatos careke din jî bang li wan kir, çimkî dixwest Îsa berde, ²¹lê wan bang dikir: “Xaç bike, wî xaç bike!”

²²Cara sisiyan jî ji wan re got: “Çima? Vî mirovî çi xerabî kiriye? Ez di wî de tu sebebê mirinê nabînim. Loma ezê wî ceza bikim û berdim.” ²³Lê wan bi dengekî bilind diqîriyan û dixwestin ku ew bê xaçkirin, û dengên wan bi ser ket. ²⁴Loma Pîlatos biryar da ku daxwaza wan bê cihanîn. ²⁵Wî ew mirovê ku wan xwestibû, yê ku ji ber serhildan û kuştinê hatibû girtin, berda, lê Îsa li gorî daxwaza wan radestî wan kir.

Kur Tê Xaçkirin

²⁶Gava ew dibirin, mirovekî bi navê Şimûnê Kîrênî, yê ku ji gund dihat, girtin û xaç danîn ser wî, da ku li pey Îsa hilgire. ²⁷Elaleteke mezin a ji gel li pey wî diçû, di nav wan de jinên ku ji bo wî digiriyan û şîn dikirin.

²⁸Lê Îsa berê xwe da wan û got: “Keçên Orşelîmê, ji bo min negirîn; ji bo xwe û ji bo zarokên xwe bigirîn. ²⁹Çimkî roj tên ku wê bibêjin: ‘Xwezî bi stewran, bi wan malzarokên ku tu caran nezayîn, bi wan memikên ku tu caran şîr nedan.’ ³⁰Hingê wê dest pê bikin û ji çiyan re bibêjin: ‘Bikevin ser me,’ û ji girkan re: ‘Me binixumînin.’ ³¹Çimkî heke gava dar hêşîn be ew vî tiştî bikin, gava zuwa be wê çi bibe?” ^b b v31 Gotineke pêşiyan: heke Roma vê yekê li sûcsizan (dara hêşîn) bike, gava dadgehî were, ji bo sûcdaran (dara zuwa) wê çiqasî xerabtir hebe.

³²Du kesên din jî, yên ku tawanbar bûn, bi wî re dihatin birin da ku bên kuştin. ³³Gava gihîştin cihê ku jê re digotin Kelle, li wir ew bi tawanbaran re xaç kirin, yek li aliyê wî yê rastê, yek li aliyê çepê.

³⁴Îsa got: “Bavo, wan efû bike, çimkî ew nizanin çi dikin.” Hingê wan cilên wî parve kirin û pişk avêtin. ^c c v34 Ev peyv di hin destnivîsên kevn de nîn in. Ew li vir, wekî di piraniya Pirtûkên Pîroz ên nûjen de, hatine çapkirin.

³⁵Gel rawestiyabû û temaşe dikir; serweran tinaz kir û gotin: “Wî yên din rizgar kirin, bila xwe rizgar bike, heke ew Mesîhê Xwedê ye, Yê Bijartî.”

³⁶Leşkeran jî pê tinaz kirin, nêzî wî bûn û şeraba tirş pêşkêşî wî kirin, ³⁷û gotin: “Heke tu Padîşahê Cihûyan î, xwe rizgar bike!”

³⁸Li jorê wî nivîsek jî hebû: “Ev e Padîşahê Cihûyan.”

³⁹Yek ji tawanbarên darvekirî çêr lê kir: “Ma tu ne Mesîh î? Xwe û me rizgar bike!”

⁴⁰Lê yê din serzenişta wî kir: “Ma tu qet ji Xwedê natirsî, lê tu di bin heman cezayê de yî? ⁴¹Em bi heq têne cezakirin, çimkî em li gorî kirinên xwe tê didin; lê vî mirovî tu xerabî nekiriye.” ⁴²Paşê wî got: “Îsa, gava tu têyî padîşahiya xwe, min bîne bîra xwe.”

⁴³Û Îsa jê re got: “Bi rastî ez ji te re dibêjim, tu îro wê bi min re li Bihuştê bî.”

Kur Can Dide

⁴⁴Niha nêzîkî nîvro bû, û tarî tevahiya erdê girt heta saet sisêyan a piştî nîvro, ⁴⁵çimkî ronahiya rojê winda bû; û perda Perestgehê ji navê ve bû du perçe.

⁴⁶Îsa bi dengekî bilind bang kir: “Bavo, ez ruhê xwe radestî destên te dikim!” Paşê wî can da.

⁴⁷Gava serê sedî dît çi qewimî, pesnê Bavê me da û got: “Bi rastî ev mirov rast bû.” ⁴⁸Hemû elaletên ku ji bo vê dîmenê civiyabûn, gava dîtin çi qewimî, li singê xwe xistin û vegeriyan malên xwe. ⁴⁹Hemû nasên wî, û jinên ku ji Celîlê li pey wî hatibûn, ji dûr ve rawestiyabûn û van tiştan temaşe dikirin.

Kur Di Gorê de Tê Danîn

⁵⁰Niha mirovekî bi navê Ûsiv hebû, endamê meclisê, mirovekî baş û rast, ⁵¹yê ku bi plan û kiryara wan razî nebûbû. Ew ji Arîmatyayê bû, bajarekî Cihûyan, û li benda Padîşahiya Bavê me bû. ⁵²Ev mirov çû ba Pîlatos û laşê Îsa xwest. ⁵³Wî ew daxist, bi kefenekî ketan pêça, û ew di goreke di kevir de hatî kolan de danî, ku hê kes tê de nehatibû danîn. ⁵⁴Roja Amadekariyê bû, û Şemî nêzîk bû ku dest pê bike. ⁵⁵Jinên ku bi wî re ji Celîlê hatibûn, li pey çûn, gor dîtin û dîtin ka laşê wî çawa hatibû danîn. ⁵⁶Ew vegeriyan û bîhnxweş û rûn amade kirin, paşê li gorî emrê, roja Şemiyê bêhna xwe vedan.