Lukas 22 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 22.

22 ¹Nalika iku Riaya Roti Tanpa Ragi, kang karan Paskah, wis cedhak. ²Para imam kepala lan para ahli Toret padha ngupaya dalan kanggo nyedani Panjenengane, awit padha wedi marang wong akeh.

³Banjur Iblis manjing ing Yudas, kang karan Iskariot, salah sawijine saka rolas sakabat mau. ⁴Yudas banjur lunga lan rembugan karo para imam kepala sarta para prajurit jaga Padaleman Suci, kepriye anggone bisa ngulungake Gusti Yesus marang wong-wong mau. ⁵Wong-wong mau padha bungah lan sarujuk arep menehi dhuwit marang Yudas. ⁶Yudas sarujuk lan wiwit ngupaya wektu kang becik kanggo ngulungake Gusti Yesus marang wong-wong mau, adoh saka wong akeh.

Paskah Kang Pungkasan Kacawisake

⁷Banjur tekan dinane Riaya Roti Tanpa Ragi, nalika cempe Paskah kudu disembeleh.

⁸Gusti Yesus banjur ngutus Petrus lan Yokanan, pangandikane: “Padha lungaa, nyawisna Paskah kanggo kita padha mangan.”

⁹Ature wong loro mau: “Miturut karsa Paduka, kawula sami kedah nyawisaken wonten ing pundi?”

¹⁰Pangandikane: “Samangsa kowe padha lumebu ing kutha, kowe bakal kepethuk karo wong lanang kang nggawa klenthing isi banyu. Tutna wong iku menyang omah kang diparani,

¹¹banjur kandhaa marang kang duwe omah: ‘Guru ndangu marang kowe: Endi kamar tamu kang bakal Dakanggo mangan Paskah karo para sakabatKu?’ ¹²Wong iku bakal nuduhake kamar gedhe ing lotheng, kang wis katata; ing kono padha nyawisna.”

¹³Wong loro mau banjur padha mangkat lan nemu kaanan kaya kang wis dipangandikakake dening Gusti Yesus, nuli padha nyawisake Paskah.

¹⁴Bareng wis tekan wancine, Gusti Yesus banjur lenggah dhahar, bebarengan karo para rasul.

¹⁵Pangandikane marang wong-wong mau: “Aku kepengin banget mangan Paskah iki bareng karo kowe kabeh, sadurunge Aku nandhang sangsara. ¹⁶Awit Aku pitutur marang kowe, Aku ora bakal mangan Paskah iki maneh, nganti kayektenane ana ing Kratone Rama kita.” ¹⁷Gusti Yesus banjur mundhut tuwung lan saos sokur, nuli ngandika: “Tampanana iki, edum-edumen ing antaramu. ¹⁸Awit Aku pitutur marang kowe, wiwit saiki Aku ora bakal ngombe woh anggur maneh, nganti sarawuhe Kratone Rama kita.”

¹⁹Gusti Yesus banjur mundhut roti, saos sokur, nuli dicuwil-cuwil lan diparingake marang wong-wong mau, pangandikane: “Iki sariraKu kang kapasrahake kanggo kowe kabeh. Iki tindakna minangka pangeling-eling marang Aku.” ²⁰Mangkono uga tumrap tuwung, sawise padha dhahar: “Tuwung iki prajanjian anyar sarana getihKu, kang kaesokake kanggo kowe kabeh. ²¹Nanging delengen — tangane wong kang bakal ngulungake Aku iku ana ing meja bebarengan karo Aku. ²²Putraning Manungsa pancen bakal tindak kaya kang wis katetepake, nanging bilai wong kang dadi jalaran anggone Panjenengane kaulungake!”

²³Para sakabat banjur wiwit padha takon-tinakon, sapa ing antarane kang bakal nindakake prakara iku.

²⁴Sakliyane iku ana padudon ing antarane para sakabat, sapa ing antarane kang kaanggep paling gedhe.

²⁵Pangandikane marang para sakabat: “Para ratuning bangsa-bangsa padha nguwasani kawulane, lan para panguwasa padha karan juru kabecikan. ²⁶Nanging kowe aja mangkono: sing sapa paling gedhe ing antaramu, kudu dadi kaya kang paling enom, lan kang dadi pangarep kudu kaya kang ngladeni. ²⁷Sapa kang luwih gedhe — kang lungguh mangan apa kang ngladeni? Rak kang lungguh mangan, ta? Nanging Aku ana ing tengahmu kaya kang ngladeni.

²⁸Kowe kabeh iku wong-wong kang tansah tetep nunggil karo Aku sajrone Aku nandhang coba, ²⁹lan Aku maringake Kraton marang kowe kabeh, kaya dene RamaKu wis maringake Kraton marang Aku, ³⁰supaya kowe padha bisa mangan lan ngombe ing mejaKu sajrone KratonKu, sarta padha lungguh ing dhampar ngadili rolas taler Israel.”

³¹“Simon, Simon, rungokna — Iblis wis njaluk idin arep napeni kowe kabeh kaya gandum, ³²nanging Aku wis ndongakake kowe, supaya pangandelmu aja nganti ilang. Lan samangsa kowe wis mratobat, kowe nyantosakna para sadulurmu.”

³³Ature Petrus: “Gusti, kawula sampun sumadya ndherek Paduka dhateng pakunjaran, dalah dhateng pejah.”

³⁴Pangandikane Gusti Yesus: “Petrus, Aku pitutur marang kowe: ing dina iki sadurunge jago kluruk, kowe wis nyelaki Aku kaping telu, yen kowe ora wanuh karo Aku.”

³⁵Gusti Yesus banjur ndangu marang para sakabat: “Nalika kowe padha Dakutus tanpa nggawa kanthong dhuwit, sangu, utawa trumpah, apa ana kang kokkekurangan?” Wangsulane para sakabat: “Boten wonten.”

³⁶Pangandikane: “Nanging saiki, sing sapa duwe kanthong dhuwit, gawanen, mangkono uga sangu. Lan sing sapa ora duwe pedhang, kudu ngedol jubahe kanggo tuku pedhang. ³⁷Awit Aku pitutur marang kowe, ayat iki kudu kayektenan ana ing Aku: ‘Panjenengane kagolongake karo para wong dosa.’ Awit apa kang katulis bab Aku iku saiki lagi kayektenan.”

³⁸Ature para sakabat: “Gusti, cobi mirsanana, punika wonten pedhang kalih.” Pangandikane Gusti Yesus: “Wis cukup.”

Sang Putra Sumarah marang Sang Rama

³⁹Gusti Yesus banjur tindak, kaya padatane, menyang Gunung Zaitun, lan para sakabat padha ndherekake.

⁴⁰Bareng wis tekan ing panggonan kono, Gusti Yesus ngandika marang para sakabat: “Padha ndedongaa, supaya kowe aja nganti kalah dening panggodha.”

⁴¹Panjenengane banjur sumingkir saka para sakabat, kira-kira adohe sapambalang watu, nuli jengkeng lan ndedonga,

⁴²unjuke: “Dhuh Rama, manawi Paduka karsa, mugi tuwung punika kapundhuta saking Kawula. Nanging sampun ngantos karsa Kawula, namung karsa Paduka ingkang kelampahan.”

⁴³Banjur ana malaekat saka ing swarga ngatingal marang Panjenengane, paring kakuwatan marang Panjenengane. ^a a v43 Ayat 43-44 ora ana ing sawatara naskah kuna. Ayat-ayat iki ditulisake ing kene, kaya ing akeh-akehe Kitab Suci jaman saiki. ⁴⁴Sajrone sangsarane batin, Panjenengane ndedonga saya tumemen; riwene dadi kaya tetesan getih kang gedhe-gedhe tumetes ing lemah.

⁴⁵Bareng wis rampung anggone ndedonga, Panjenengane banjur jumeneng lan murugi para sakabat, nanging ketemu lagi padha turu marga saka sedhih,

⁴⁶banjur ngandika marang para sakabat: “Yagene kowe padha turu? Padha tangia lan ndedongaa, supaya kowe aja nganti kalah dening panggodha.”

Diulungake Kanthi Pangaras

⁴⁷Nalika Gusti Yesus isih ngandika, dumadakan ana wong akeh teka, kang diirid dening wong kang karan Yudas, salah sawijine saka rolas sakabat mau. Yudas nyedhaki Gusti Yesus arep ngaras,

⁴⁸nanging Gusti Yesus ngandika marang Yudas: “Yudas, apa kowe arep ngulungake Putraning Manungsa srana pangaras?”

⁴⁹Bareng para pandhereke weruh apa kang arep kelakon, banjur padha matur: “Gusti, punapa kawula sami kedah nyabet mawi pedhang?” ⁵⁰Nuli salah sawijine nyabet abdine Imam Agung, nganti kupinge tengen tugel.

⁵¹Nanging Gusti Yesus mangsuli: “Wis, aja mangkono!” Panjenengane banjur ndemek kupinge wong mau lan marasake. ⁵²Gusti Yesus banjur ngandika marang para imam kepala, para prajurit jaga Padaleman Suci, lan para pinituwa kang padha teka nyekel Panjenengane: “Kowe padha teka nggawa pedhang lan penthung, kaya arep nyekel begal? ⁵³Saben dina Aku ana ing satengahmu ing Padaleman Suci, kowe padha ora wani nyekel Aku. Nanging saiki iki wektumu, lan wektu kuwasane pepeteng.”

Petrus Selak Wanuh karo Gusti Yesus

⁵⁴Gusti Yesus banjur dicekel, digawa lan dilebokake ing daleme Imam Agung; dene Petrus ndherek saka kadohan. ⁵⁵Wong-wong banjur padha gawe geni ing satengahing plataran, nuli padha lungguh bebarengan; Petrus uga melu lungguh ing satengahe. ⁵⁶Ana sawijining batur wadon weruh Petrus lagi lungguh madhep marang pepadhang, banjur disawang kanthi premati, nuli kandha: “Wong iki uga biyen melu karo Wong mau.”

⁵⁷Nanging Petrus selak, pangucape: “Wong wadon, aku ora wanuh karo wong iku.”

⁵⁸Ora let suwe, ana wong liya kang weruh Petrus, banjur kandha: “Kowe uga salah sawijine golongane wong-wong mau.” Nanging Petrus kandha: “Kang, aku dudu!”

⁵⁹Kira-kira let sajam, ana wong liya maneh kang meksa ngarani: “Wong iki mesthi biyen melu karo Wong mau, awit dheweke iki uga wong Galilea.”

⁶⁰Nanging Petrus kandha: “Kang, aku ora ngerti apa kang kokkandhakake.” Sanalika, nalika Petrus isih kandha, jago tumuli kluruk. ⁶¹Gusti banjur minger lan mirsani Petrus. Petrus tumuli kelingan marang pangandikane Gusti kang wis kadhawuhake marang dheweke: “Ing dina iki sadurunge jago kluruk, kowe wis nyelaki Aku kaping telu.” ⁶²Petrus banjur metu lan nangis kelara-lara.

⁶³Anadene wong-wong kang njaga Gusti Yesus padha moyoki Panjenengane sarta nggebugi. ⁶⁴Paningale Panjenengane banjur ditutupi, nuli padha ditakoni bola-bali: “Mbok medhara wangsit! Sapa kang nggebug Kowe?” ⁶⁵Lan isih akeh maneh tembung-tembung liyane kang diucapake kanggo ngremehake Panjenengane.

Gusti Yesus ing Ngarsane Pradata Agama

⁶⁶Bareng wis awan, para pinituwaning bangsa, yaiku para imam kepala lan para ahli Toret, padha nglumpuk, banjur Gusti Yesus diirid menyang ngarsane Pradata, pangucape:

⁶⁷“Manawa Kowe iku Sang Kristus, kandhakna marang aku kabeh.” Pangandikane Gusti Yesus marang wong-wong mau: “Senajan kowe padha Dakkandhani, kowe mesthi padha ora ngandel,

⁶⁸lan senajan kowe padha Daktakoni, kowe mesthi padha ora bakal mangsuli.

⁶⁹Nanging wiwit saiki Putraning Manungsa bakal lenggah ing tengene pangwasane Rama kita.”

⁷⁰Wong kabeh banjur padha kandha: “Dadi Kowe iku Putraning Allah?” Pangandikane Gusti Yesus: “Kaya kang kokkandhakake, pancen Aku iki.”

⁷¹Wong-wong mau banjur padha kandha: “Kita isih butuh paseksi apa maneh? Rak kita dhewe wis padha krungu saka pangandikane piyambak.”