Lukas 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Bareng tumenga, Gusti Yesus mirsani wong-wong sugih padha nglebokake pisungsunge ing pethi pisungsung Padaleman Suci. ²Panjenengane uga mirsani sawijining randha miskin nglebokake dhuwit tembaga loro kang cilik.

³“Satemene Aku pitutur marang kowe,” pangandikane, “randha miskin iki wis nglebokake luwih akeh tinimbang wong liya kabeh. ⁴Awit wong kabeh mau menehi pisungsung saka turahane bandhane, nanging dheweke saka kemlaratane wis menehake kabeh kang dadi panguripane.”

Padaleman Suci Bakal Rubuh

⁵Nalika ana wong sawetara padha ngrembug bab Padaleman Suci, kang dipaesi nganggo watu-watu kang endah lan pisungsung kang kasaosake marang Rama kita, Gusti Yesus ngandika:

⁶“Bab apa kang kokdeleng iki, bakal tekan ing dina-dinane, ora bakal ana watu siji bae kang kari tumumpang ing watu liyane — kabeh bakal padha dirubuhake.”

⁷“Guru,” pitakone wong-wong mau, “benjing menapa prakawis punika badhe kelampahan, saha menapa tandhanipun bilih prakawis punika badhe kelampahan?”

⁸“Diawas, aja nganti kowe padha diapusi,” pangandikane. “Akeh wong kang bakal teka ngatas-asmaKu, kandhane, ‘Aku iki Panjenengane,’ lan, ‘Wektune wis cedhak.’ Aja padha ngetut-buri wong-wong mau. ⁹Samangsa kowe padha krungu bab perang lan pambrontakan, aja padha kaget giris. Iku kabeh kudu kelakon dhisik, nanging wekasane ora bakal enggal tumeka.”

¹⁰Banjur Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Bangsa bakal nglawan bangsa, lan karajan nglawan karajan. ¹¹Bakal ana lindhu gedhe, karo paceklik lan pageblug ing pirang-pirang panggonan, sarta prakara-prakara kang nggegirisi lan tandha-tandha gedhe saka langit. ¹²Nanging sadurunge iku kabeh, kowe bakal padha dicekel lan dikaniaya, dipasrahake marang papan pangibadah lan pakunjaran, digiring menyang ngarsane para raja lan para gubernur marga saka asmaKu. ¹³Iku bakal dadi kalodhanganmu kanggo aweh paseksi. ¹⁴Mulane padha mantepna ing atimu, aja padha nyawisake pambelanmu luwih dhisik, ¹⁵awit Aku bakal maringi kowe tembung lan kawicaksanan kang ora bisa dilawan utawa dibantah dening mungsuhmu sapa bae. ¹⁶Kowe bakal padha diulungake malah dening wong tuwa lan sadulur-sadulur lan sanak kadang lan mitra, sarta ana panunggalanmu kang bakal dipateni. ¹⁷Kowe bakal padha disengiti dening wong kabeh marga saka asmaKu. ¹⁸Nanging rambutmu saeler bae ora bakal ana kang sirna. ¹⁹Srana ketahananmu kowe bakal padha nampa uripmu.”

²⁰“Samangsa kowe padha ndeleng kutha Yerusalem dikepung dening wadya-bala, ngertia yen karusakane wis cedhak. ²¹Nalika iku wong-wong kang ana ing tanah Yudea padha ngungsia menyang pagunungan, wong-wong kang ana ing jero kutha padha metua, lan wong-wong kang ana ing padhusunan aja padha lumebu ing kutha, ²²awit iki dina-dinane paukuman, nalika samubarang kang wis katulis bakal kagenepan. ²³Bilai temen wong wadon kang padha ngandheg lan ibu-ibu kang padha nusoni ing dina-dina iku! Awit bakal ana kasangsaran gedhe kang nempuh ing tanah kono, lan bebendu tumrap bangsa iki. ²⁴Wong-wong mau bakal padha tiwas dening landheping pedhang lan padha digiring dadi tawanan menyang sakabehing bangsa. Kutha Yerusalem bakal diidak-idak dening para bangsa, nganti tekan jangkepe wektune para bangsa.”

²⁵“Bakal ana tandha-tandha ing srengenge, rembulan, lan lintang-lintang, sarta ing bumi, para bangsa bakal padha nandhang kasusahan, bingung dening gumuruhing sagara lan gulungane ombak. ²⁶Wong-wong bakal padha semaput marga saka wedi lan giris ngarep-arep apa kang bakal tumeka marang jagad, awit pangwasa-pangwasane langit bakal padha gonjang-ganjing. ²⁷Tumuli wong-wong bakal padha ndeleng Putraning Manungsa rawuh nitih mega kanthi pangwasa lan kamulyan kang gedhe. ²⁸Samangsa prakara iku kabeh wiwit kelakon, padha ngadega jejeg lan tengadaha, awit panebusmu wis cedhak.”

²⁹Banjur Panjenengane maringi pasemon marang wong-wong mau: “Delengen wit anjir lan sakabehing wit-witan. ³⁰Samangsa wit-witan mau padha semi godhonge, kowe padha ndeleng dhewe lan ngerti yen mangsa panas wis cedhak. ³¹Mangkono uga, samangsa kowe padha ndeleng prakara iku kabeh kelakon, ngertia yen Kratone Rama kita wis cedhak. ³²Satemene Aku pitutur marang kowe, turunan iki ora bakal sirna sadurunge prakara iku kabeh kelakon. ³³Langit lan bumi bakal sirna, nanging pangandikanKu ora bakal sirna ing salawase.”

³⁴“Padha ngati-atia tumrap awakmu dhewe, supaya atimu aja nganti kabotan dening uripe sembrana, mendem, lan sumelanging urip, satemah dina iku ngenani kowe kalawan dadakan, kaya kala-jiret. ³⁵Awit dina iku bakal nempuh marang saben wong kang manggon ing salumahing bumi kabeh. ³⁶Mulane padha meleka ing samangsa-mangsa, lan padha ndedongaa supaya kowe oleh kekuwatan, bisa oncat saka samubarang kang bakal kelakon, lan bisa ngadeg ana ing ngarsane Putraning Manungsa.”

³⁷Ing wayah awan Gusti Yesus memulang ana ing Padaleman Suci; ing wayah bengi Panjenengane tindak metu lan sare ana ing gunung Zaitun. ³⁸Wong akeh kabeh padha sowan marang Panjenengane ing wayah esuk umun-umun ana ing Padaleman Suci, prelu ngrungokake pangandikane.