Lûqa 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Îsa serê xwe hilda û dît ku dewlemend diyariyên xwe davêjin xezîneya perestgehê. ²Wî jinebiyeke belengaz jî dît ku du pereyên piçûk ên sifirî davêt.

³Wî got: “Bi rastî ez ji we re dibêjim, vê jinebiya belengaz ji hemûyên din zêdetir avêt. ⁴Çimkî van hemûyan ji zêdetiya xwe diyarî dan, lê wê ji belengaziya xwe her tiştê ku pê dijiya avêt.”

Perestgeh Wê Bikeve

⁵Gava hinekan li ser perestgehê diaxivîn, ku bi kevirên xweş û diyariyên ji Bavê me re veqetandî xemilandî bû, wî got:

⁶“Di derbarê vî tiştê ku hûn lê dinêrin de, rojên wisa tên ku kevirek li ser keviran namîne — her yek wê bê hilweşandin.”

⁷Wan pirsî: “Mamoste, ev tişt wê kengî çêbin, û dê çi nîşan bê ku ev tişt nêzî çêbûnê ne?”

⁸Wî got: “Hay ji xwe hebin, neyên xapandin. Gelek kes wê bi navê min bên û bibêjin, ‘Ez ew im,’ û ‘Dem nêzîk bûye.’ Li pey wan neçin. ⁹Gava hûn behsa şer û serhildanan bibihîzin, netirsin. Divê ev pêşî çêbin, lê dawî yekser li pey nayê.”

¹⁰Paşê wî ji wan re got: “Milet wê li dijî milet rabe, û padîşahî li dijî padîşahiyê. ¹¹Erdhejên mezin wê rabin, û li cihên cuda birçîbûn û weba wê hebin, û tirs û nîşanên mezin ji ezman. ¹²Lê beriya van hemûyan, wê we bigirin û zordariyê li we bikin, we radestî kinîştan û zîndanan bikin, û ji ber navê min we bibin ber padîşahan û waliyan. ¹³Ev wê derfeta we be ku hûn şahidiyê bidin. ¹⁴Loma di dilên xwe de biryar bidin ku berevaniya xwe pêşwext amade nekin, ¹⁵çimkî ez wê peyv û şehrezayiyekê bidim we ku ti dijmin nikaribe li ber wê raweste yan wê red bike. ¹⁶Hûnê ji aliyê dê û bavan û biran û lêzim û hevalan ve jî bên xayîntî kirin, û ewê hinekan ji we bikujin. ¹⁷Hûnê ji ber navê min ji aliyê her kesî ve bên nefret kirin. ¹⁸Lê qijikek ji serê we jî wê wenda nebe. ¹⁹Bi sebra xwe hûnê giyanên xwe bi dest bixin.”

²⁰“Gava hûn bibînin ku Orşelîm ji aliyê leşkeran ve hatiye dorpêç kirin, hingê bizanin ku wêraniya wê nêzîk bûye. ²¹Hingê bila yên li Cihûstanê birevin çiyayan, bila yên di bajêr de ji wir derkevin, û bila yên li deştê neyên nav wê, ²²çimkî ev rojên dadê ne, gava her tiştê ku hatiye nivîsandin wê bê cih. ²³Di wan rojan de wayê li jinên bihemle û dayikên şîrmij! Çimkî teng û tehlûkeyeke mezin wê li ser welêt bikeve, û hêrs li dijî vî gelî. ²⁴Ewê bi devê şûr bikevin û wekî dîl bibin nav hemû miletan. Orşelîm wê ji aliyê miletan ve bê pêpes kirin, heta ku demên miletan bên cih.”

²⁵“Di roj, heyv û stêrkan de nîşan wê hebin, û li ser erdê, milet wê di teng de bin, ji ber xûrîn û pêlên behrê serlêşêwandî. ²⁶Mirov wê ji tirsan ji xwe herin, ji ber ku ji tiştê ku tê ser dinyayê ditirsin, çimkî hêzên ezmanan wê bên hejandin. ²⁷Hingê ewê bibînin ku Kurê Mirov bi hêz û rûmeteke mezin di ewrekî de tê. ²⁸Gava ev tişt dest pê bikin, rast bibin û serên xwe hildin, çimkî rizgariya we nêzîk e.”

²⁹Paşê wî ji wan re meselek got: “Li dara hêjîrê û hemû daran binêrin. ³⁰Gava ew pel vedidin, hûn bi xwe dibînin û dizanin ku havîn jixwe nêzîk bûye. ³¹Wisa jî, gava hûn bibînin ku ev tişt çêdibin, bizanin ku Padîşahiya Bavê me nêzîk e. ³²Bi rastî ez ji we re dibêjim, ev nifş wê derbas nebe heta ku van hemû tiştan çêbibin. ³³Ezman û erd wê derbas bibin, lê peyvên min tu caran derbas nabin.”

³⁴“Hay ji xwe hebin, nebe ku dilên we bi eyş û nûş, serxweşî û xemên jiyanê giran bibin, û ew roj bi nişkê ve were ser we, mîna xefikê. ³⁵Çimkî ew wê were ser her kesê ku li ser rûyê hemû erdê dijî. ³⁶Her dem hişyar bin û dua bikin ku hûn hêza xilasbûnê ji her tiştê ku wê çêbe bistînin, û li ber Kurê Mirov rawestin.”

³⁷Bi roj wî di perestgehê de hîn dikir; bi şev derdiket û li ser Çiyayê Zeytûnan dima. ³⁸Hemû gel serê sibê dihatin ba wî di perestgehê de, da ku guh bidin wî.