لوقا 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹مٿي نهاري يسوع امير ماڻهن کي هيڪل جي خزاني ۾ پنهنجا نذرانا وجهندي ڏٺو. ²هڪ غريب ودوا کي بہ ٻه ننڍا ٽامي جا سڪا وجهندي ڏٺائين.

³”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان،“ چيائين تہ ”هن غريب ودوا سڀني ٻين کان وڌيڪ وجهيو آهي. ⁴ڇاڪاڻ تہ هنن سڀني پنهنجي وڌيڪ مال مان نذرانا ڏنا، پر هن پنهنجي محتاجيءَ مان پنهنجو سڄو گذارو ڏئي ڇڏيو.“

هيڪل ڊهي پوندي

⁵جڏهن ڪي ماڻهو هيڪل جو ذڪر ڪري رهيا هئا، جيڪا سهڻن پٿرن ۽ اسان جي پيءُ لاءِ وقف ڪيل نذرانن سان سينگاريل هئي، تڏهن هن چيو تہ

⁶”جيڪي اوهين ڏسي رهيا آهيو، انهن لاءِ ڏينهن ايندا جڏهن هڪ پٿر ٻئي پٿر تي ڪونہ رهندو—هر هڪ ڊاهيو ويندو.“

⁷”اي استاد،“ هنن پڇيس تہ ”اهي ڳالهيون ڪڏهن ٿينديون، ۽ ڪهڙي نشاني ڏيکاريندي تہ اهي ڳالهيون ٿيڻ تي آهن؟“

⁸”خبردار، ڌوڪو نہ کائجو،“ چيائين تہ ”گھڻا ماڻهو منهنجي نالي سان ايندا ۽ چوندا تہ ’آءٌ اهو آهيان،‘ ۽ ’وقت ويجهو آهي.‘ انهن جي پٺيان نہ وڃجو. ⁹جڏهن اوهين جنگين ۽ بغاوتن جو ٻڌو، تڏهن گھبرائجو نہ. اهي پهرين ٿيڻيون آهن، پر پڇاڙي هڪدم نہ ايندي.“

¹⁰پوءِ کين چيائين تہ ”قوم قوم جي خلاف ۽ بادشاهي بادشاهيءَ جي خلاف اٿندي. ¹¹وڏا زلزلا ايندا، جاين جاين تي ڏڪار ۽ وبائون پونديون، ۽ آسمان کان خوفناڪ ڳالهيون ۽ وڏيون نشانيون ظاهر ٿينديون. ¹²پر انهن سڀني کان اڳ اهي اوهان کي پڪڙيندا ۽ ستائيندا، منهنجي نالي ڪري اوهان کي عبادتخانن ۽ جيلن جي حوالي ڪندا، ۽ بادشاهن ۽ گورنرن اڳيان آڻيندا. ¹³اهو اوهان لاءِ شاهدي ڏيڻ جو موقعو ٿيندو. ¹⁴تنهنڪري پنهنجين دلين ۾ ٺان ٺهرائي ڇڏيو تہ اڳواٽ پنهنجي دفاع جي تياري نہ ڪندا، ¹⁵ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان کي اهڙا لفظ ۽ اهڙي حڪمت ڏيندس جنهن جو مقابلو يا رد ڪو بہ مخالف ڪري نہ سگهندو. ¹⁶ماءُ پيءُ، ڀائر، مائٽ ۽ دوست بہ اوهان سان دغا ڪندا، ۽ اوهان مان ڪن کي ماري ڇڏيندا. ¹⁷منهنجي نالي ڪري سڀ ڪو اوهان کان نفرت ڪندو. ¹⁸پر اوهان جي مٿي جو هڪڙو وار بہ ناس نہ ٿيندو. ¹⁹پنهنجي صبر سان اوهين پنهنجيون جانيون حاصل ڪندا.“

²⁰”جڏهن اوهين يروشلم کي لشڪرن ۾ گھيريل ڏسو، تڏهن ڄاڻجو تہ ان جي ويراني ويجهي اچي وئي آهي. ²¹تڏهن جيڪي يهوديه ۾ هجن سي جبلن ڏانهن ڀڄي وڃن، جيڪي شهر ۾ هجن سي نڪري وڃن، ۽ جيڪي ٻهراڙيءَ ۾ هجن سي ان ۾ داخل نہ ٿين، ²²ڇاڪاڻ تہ اهي انصاف جا ڏينهن آهن، جڏهن جيڪي ڪجهه لکيل آهي سو سڀ پورو ٿيندو. ²³افسوس! انهن ڏينهن ۾ حاملہ عورتن ۽ کير پياريندڙ مائرن لاءِ ڪيڏي نہ ڏکيائي ٿيندي! ڇاڪاڻ تہ ملڪ تي وڏي مصيبت ۽ هن قوم تي غضب نازل ٿيندو. ²⁴اهي تلوار جي ڌار سان ڪرندا ۽ قيد ٿي سڀني قومن ۾ وٺي وڃبا. يروشلم کي قومون لتاڙينديون جيستائين قومن جا وقت پورا نہ ٿين.“

²⁵”سج، چنڊ ۽ تارن ۾ نشانيون هونديون، ۽ زمين تي قومون پريشانيءَ ۾ هونديون، سمنڊ جي گجگوڙ ۽ لهرن جي اڀار کان گھبرايل. ²⁶ماڻهو خوف کان بي حال ٿي پوندا، دنيا تي ايندڙ ڳالهين جي ڊپ ۾، ڇاڪاڻ تہ آسمان جون طاقتون لڏي وينديون. ²⁷پوءِ اهي ابنِ آدم کي قدرت ۽ وڏي جلوي سان ڪڪر ۾ ايندي ڏسندا. ²⁸جڏهن اهي ڳالهيون شروع ٿين، تڏهن سڌا ٿي پنهنجا مٿا مٿي ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي ڇوٽڪاري جو وقت ويجهو آهي.“

²⁹پوءِ کين هڪڙو مثال ٻڌايائين تہ ”انجير جي وڻ ۽ سڀني وڻن ڏانهن ڏسو. ³⁰جڏهن اهي پن ڪڍن ٿا، تڏهن اوهين پاڻ ڏسي ڄاڻو ٿا تہ اونهارو اڳ ۾ ئي ويجهو آهي. ³¹ساڳيءَ طرح، جڏهن اوهين اهي ڳالهيون ٿيندي ڏسو، تڏهن ڄاڻجو تہ اسان جي پيءُ جي بادشاهي ويجهي آهي. ³²آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ جيستائين اهي سڀ ڳالهيون پوريون نہ ٿين، هي نسل گذري نہ ويندو. ³³آسمان ۽ زمين ٽري ويندا، پر منهنجا لفظ ڪڏهن بہ نہ ٽرندا.“

³⁴”پاڻ کي سنڀاليو، متان اوهان جون دليون عياشيءَ، شراب جي نشي ۽ زندگيءَ جي ڳڻتين سان ڳريون ٿي پون، ۽ اهو ڏينهن ڄار وانگر اوچتو اوهان تي اچي ڪڙڪي. ³⁵ڇاڪاڻ تہ اهو سڄيءَ زمين جي مٿاڇري تي رهندڙ هر ڪنهن تي ايندو. ³⁶هر وقت جاڳندا رهو ۽ دعا گھرندا رهو تہ ٿيڻ واريون سڀ ڳالهيون کان بچي نڪرڻ ۽ ابنِ آدم جي اڳيان بيهڻ جي طاقت ملي.“

³⁷ڏينهن جو هيڪل ۾ تعليم ڏيندو هو، ۽ رات جو نڪري زيتون جي جبل تي رهندو هو. ³⁸سڀ ماڻهو صبح سوير هيڪل ۾ کيس ٻڌڻ لاءِ سندس وٽ ايندا هئا.