Lukas 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Ing sawijining dina, nalika Gusti Yesus memulang marang wong akeh ing Padaleman Suci lan martakake kabar kabungahan, para pangareping imam lan para ahli Toret padha teka bebarengan karo para pinituwa, ²banjur padha matur marang Panjenengane: “Mugi Paduka ngandikakaken dhateng kawula, kanthi panguwaos punapa Paduka nindakaken sadaya prakawis punika, utawi sinten ingkang paring panguwaos punika dhateng Paduka.”

³Paring wangsulane Gusti Yesus: “Aku uga arep takon marang kowe. Mara, tuturna marang Aku: ⁴Pambaptise Yokanan iku saka swarga apa saka manungsa?”

⁵Wong-wong mau banjur padha rerasan: “Yen kita kandha, ‘Saka swarga,’ Panjenengane bakal ngandika, ‘Yagene kowe padha ora ngandel marang dheweke?’ ⁶Nanging yen kita kandha, ‘Saka manungsa,’ wong akeh kabeh bakal mbenturi watu marang kita, awit padha yakin yen Yokanan iku nabi.” ⁷Mulane wong-wong mau padha mangsuli, yen ora padha ngerti saka ngendi pinangkane.

⁸Gusti Yesus banjur ngandika marang wong-wong mau: “Aku uga ora bakal ngandhani kowe, kanthi panguwasa apa Aku nindakake kabeh iku.”

Sang Rama Ngutus Putrane Kang Kinasih

⁹Panjenengane banjur wiwit nyritakake pasemon iki marang wong akeh: Ana sawijining wong nandur kebon anggur, banjur disewakake marang para wong tani, nuli lelungan menyang tanah manca nganti suwe. ¹⁰“Bareng wis tekan mangsa panen, wong mau ngongkon abdine nemoni para wong tani njaluk panduman wohing kebon anggur, nanging para wong tani mau padha nggebugi abdi mau lan nguculake tangan kosong. ¹¹Wong mau banjur ngongkon abdi liyane; abdi iki iya digebugi, diremehake, lan dikon lunga tangan kosong. ¹²Banjur ngongkon kang katelune, nanging abdi iki iya ditaboni nganti tatu lan dibuwang metu. ¹³Kandhane kang duwe kebon anggur: ‘Apa kang kudu daktindakake? Aku arep ngongkon anakku kang daktresnani; bokmanawa dheweke bakal diajeni.’

¹⁴Nanging bareng para wong tani mau weruh anake, banjur padha rerasan: ‘Iki ahli warise. Ayo padha dipateni, supaya warisane dadi duweke kita.’ ¹⁵Anak mau banjur dibuwang metu saka kebon anggur lan dipateni. Dadi apa kang bakal ditindakake dening kang duwe kebon anggur marang wong-wong mau?

¹⁶“Wong mau bakal teka, numpes para wong tani mau, lan masrahake kebon anggur iku marang wong liya.” Krungu kang mangkono iku, wong-wong mau padha matur: “Babar pisan aja nganti kelakon!”

¹⁷Gusti Yesus mirsani wong-wong mau, banjur ngandika: “Yen mangkono, apa tegese kang katulis iki: ‘Watu kang ditampik dening para tukang mbangun, iku malah dadi watu pojok kang baku’? ^a a v17 Pethikan saka Jabur 118:22. ¹⁸Saben wong kang tiba ing watu iku bakal ajur mumur, lan samangsa watu iku tiba ngenani wong, wong iku bakal diremuk.”

Caosna marang Kaisar, Caosna marang Sang Rama

¹⁹Nalika iku uga para ahli Toret lan para pangareping imam padha arep nyekel Panjenengane, awit padha ngerti yen pasemon mau ditujokake marang wong-wong mau—nanging padha wedi marang wong akeh. ²⁰Wong-wong mau padha ngulatake Panjenengane kanthi premati, banjur ngutus telik-telik sandi kang api-api jujur, supaya bisa njiret Panjenengane srana pangandikane, nganti bisa masrahake Panjenengane marang pangwasa lan panguwasane gubernur. ²¹Wong-wong mau banjur padha matur marang Panjenengane: “Guru, kawula sami mangertos bilih Paduka ngandika lan memulang kanthi leres, boten mbedak-mbedakaken tiyang, nanging saestu mulangaken margining Allah. ²²Punapa kawula kepareng ngaturaken paos dhateng Kaisar, punapa boten?”

²³Nanging Gusti Yesus mirsa pangakalane wong-wong mau, banjur ngandika:

²⁴“Aku duduhna dhuwit sadinar. Gambar lan tulisan sapa kang ana ing kono?” Atur wangsulane: “Kaisar.”

²⁵Panjenengane banjur ngandika marang wong-wong mau: “Yen mangkono, apa kang dadi hake Kaisar wenehna marang Kaisar, lan apa kang dadi kagungane Rama kita wenehna marang Rama kita.”

²⁶Wong-wong mau ora bisa njiret Panjenengane srana pangandikane ana ing ngarepe wong akeh, malah padha gumun marang wangsulane, satemah padha meneng.

Sang Rama Iku Gusti Allahe Wong Urip

²⁷Banjur ana wong Saduki sawatara, kang padha ora ngakoni anane patangen, padha sowan lan matur pitakon marang Panjenengane, ²⁸“Guru, Nabi Musa sampun nyerat kangge kawula sadaya: manawi wonten tiyang jaler pejah ninggal semah nanging boten gadhah anak, sadherekipun ingkang jaler kedah ngrabeni randhanipun, supados saged nangekaken turun kangge ingkang pejah. ^b b v28 Iki nerangake angger-anggering bebrayan levirat kang kacathet ing Pangandharing Toret 25:5–6. ²⁹Nalika semanten wonten tiyang sadherek jaler pitu. Ingkang kapisan ngrabi semah lajeng pejah tanpa anak. ³⁰Lajeng ingkang kaping kalih, ³¹lan ingkang kaping tiga ugi ngrabeni, mekaten ugi sedaya tiyang pitu wau sami pejah tanpa ninggal anak. ³²Wusananipun tiyang estri wau ugi pejah. ³³Dados, benjing wonten ing patangen, tiyang estri wau badhe dados semahipun sinten? Awit sedaya tiyang pitu wau sampun sami ngrabeni piyambakipun.”

³⁴Gusti Yesus banjur ngandika marang wong-wong mau: “Wong ing jaman iki padha jejodhoan lan dijodhokake,

³⁵nanging wong kang kaanggep pantes nggayuh jaman kae lan patangen saka ing antarane wong mati, ora bakal jejodhoan utawa dijodhokake. ³⁶Awit wong-wong mau wis ora bisa mati maneh, amarga padha kaya para malaekat lan dadi para putrane Rama kita, yaiku para putraning patangen. ³⁷Nanging Nabi Musa dhewe iya wis nuduhake yen wong mati padha ditangekake, yaiku ing crita grumbul eri, nalika nyebut Rama kita minangka Gusti Allahe Abraham, Iskak lan Yakub. ^c c v37 Crita grumbul eri kang murub ana ing Pangentasan 3:2–6. ³⁸Panjenengane iku dudu Gusti Allahe wong mati, nanging Gusti Allahe wong urip, awit tumraping Panjenengane kabeh iku padha urip.”

³⁹Banjur ana ahli Toret sawatara kang padha matur: “Guru, pangandika Paduka sae sanget.” ⁴⁰Awit wong-wong mau wis ora wani matur pitakon apa-apa maneh marang Panjenengane.

Sang Kristus Iku Putrane Sapa?

⁴¹Nanging Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Kepriye dene wong-wong padha kandha yen Sang Kristus iku putrane Prabu Dawud?”

⁴²Awit Prabu Dawud dhewe ngandika ing Kitab Jabur: “Pangandikane Rama kita marang Gustiku: ‘Lenggaha ing sisih tengenKu, ^d d v42 Pethikan saka Jabur 110:1. ⁴³nganti para mungsuhMu Dakdadekake ancik-ancik tlapakanMu.’

⁴⁴Dadi Prabu Dawud nyebut Panjenengane minangka Gusti—banjur kepriye dene Panjenengane bisa dadi putrane?”

⁴⁵Nalika wong akeh kabeh padha ngrungokake, Gusti Yesus ngandika marang para sakabate:

⁴⁶“Padha diawas marang para ahli Toret, kang padha seneng mlaku-mlaku nganggo jubah dawa, lan dhemen diurmati ing pasar-pasar, dhemen lungguhan kang utama ing papan pangibadah, sarta panggonan pakurmatan ing pahargyan, ⁴⁷yaiku kang padha mangan omahe para randha lan ndedonga dawa-dawa mung kanggo pamer. Wong-wong kaya mangkono iku bakal nampa paukuman kang luwih abot.”