لوقا 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹په دغو ورځو کښې يوه ورځ، چې کله عيسىٰ په هيکل کښې خلقو ته تعليم ورکوه او زيرے يې ورکوه، نو مشران کاهنان او عالمان د بوډاګانو سره راغلل، ²او هغۀ ته يې ووئيل چې، ”مونږ ته ووايه چې تۀ دا کارونه په کوم اِختيار سره کوې، يا دا اِختيار تا ته چا درکړے دے؟“

³هغۀ جواب ورکړو چې، ”زۀ به هم تاسو ته يو سوال وکړم. ما ته ووايئ، ⁴د يحيىٰ بپتسمه د آسمان نه وه کۀ د اِنسان نه؟“

⁵هغوئ په خپل مينځ کښې مشوره وکړله چې، ”کۀ مونږ ووايو چې، ’د آسمان نه،‘ نو هغه به ووائى چې، ’بيا تاسو ولې په هغۀ ايمان رانۀ وړو؟‘ ⁶خو کۀ مونږ ووايو چې، ’د اِنسان نه،‘ نو ټول خلق به مونږ سنګسار کړى، ځکه چې دوئ يقين لرى چې يحيىٰ نبى وو.“ ⁷نو هغوئ جواب ورکړو چې مونږ ته پته نشته چې دا د کوم ځائ نه وه.

⁸بيا عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”نو زۀ به هم تاسو ته ونۀ وايم چې دا کارونه په کوم اِختيار سره کوم.“

پلار خپل ګران زوئ لېږى

⁹بيا هغۀ خلقو ته دا مثال فرمائيل چې، يو سړى د انګورو باغ لګولو، هغه يې مزارعينو ته په ټيکه ورکړو، بيا ډېرې مودې دپاره بهر لاړو. ¹⁰”د فصل په وخت کښې هغۀ يو نوکر مزارعينو ته ولېږلو چې هغوئ هغۀ ته د باغ د مېوې برخه ورکړى، خو هغوئ هغه ووهلو او خالى لاس يې واپس ولېږلو. ¹¹هغۀ بل نوکر ولېږلو؛ هغوئ هغه هم ووهلو، بې عزته يې کړو او خالى لاس يې واپس ولېږلو. ¹²بيا هغۀ درېيم ولېږلو، خو هغوئ دا هم ژوبل کړو او بهر يې وغورزولو. ¹³د باغ مالِک ووئيل چې، ’زۀ څۀ وکړم؟ زۀ به خپل ګران زوئ ولېږم؛ شايد چې هغوئ د هغۀ عزت وکړى.‘

¹⁴خو کله چې مزارعينو هغه وليدو، نو په خپل مينځ کښې يې دا مشوره وکړله چې، ’دا وارث دے. راځئ چې دا ووژنو، دې دپاره چې ميراث زمونږ شى.‘ ¹⁵هغوئ هغه د باغ نه بهر وغورزولو او ووژلو. نو د باغ مالِک به هغوئ سره څۀ وکړى؟

¹⁶”هغه به راشى، دغه مزارعين به هلاک کړى، او باغ به نورو ته ورکړى.“ کله چې هغوئ دا واورېدل، نو ووئيل يې چې، ”داسې دې هيچرې نۀ وى!“

¹⁷هغۀ هغوئ ته سيده وکتل او وې فرمائيل چې، ”نو بيا دا څۀ دى چې ليکلى دى چې، ’هغه کاڼے چې معمارانو رد کړو، هم هغه د کونج کاڼے شو‘؟ ^a a v17 دا د زبور ۱۱۸:۲۲ نه اقتباس دے. ¹⁸هر څوک چې په دغه کاڼى باندې پرېوځى، هغه به ټوټه ټوټه شى، او کله چې دا کاڼے په چا باندې پرېوځى، نو هغه به ماتوى.“

قيصر ته ورکړئ، پلار ته ورکړئ

¹⁹عالمانو او مشرانو کاهنانو غوښتل چې هم هغه وخت هغه ونيسى، ځکه چې هغوئ پوهېدل چې هغۀ دا مثال د هغوئ خلاف فرمائيلے وو، خو هغوئ د خلقو نه وېرېدل. ²⁰هغوئ ګه وکتل او داسې جاسوسان يې ولېږل چې ځانونه يې ايماندار جوړ کړل، دې دپاره چې هغه په خبره کښې ونيسى، او هغه د والى حکومت او اِختيار ته وسپارى. ²¹هغوئ هغۀ ته سوال وکړو چې، ”اُستاذه، مونږ پوهېږو چې تۀ سيده وايې او تعليم ورکوې، او د چا طرفدارى نۀ کوې، بلکې د رښتيا سره د خُدائ پاک لار ښايئ. ²²آيا دا زمونږ دپاره جائز دى چې مونږ قيصر ته محصول ورکړو، کۀ نه؟“

²³خو هغه د هغوئ په چالاکۍ پوهه شو او وې فرمائيل چې،

²⁴”ما ته د يوې ورځې د مزدورۍ سِکه وښايئ. په دې باندې د چا شکل او نوم دے؟“ هغوئ ووئيل چې، ”د قيصر.“

²⁵هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”نو څۀ چې د قيصر دى هغه قيصر ته ورکړئ، او څۀ چې زمونږ د پلار دى هغه زمونږ پلار ته ورکړئ.“

²⁶هغوئ ونۀ شو کولے چې د خلقو مخکښې هغه په خبره کښې ونيسى، او د هغۀ په جواب حيران شول او چپ شول.

پلار د ژوندو خُدائ پاک دے

²⁷بيا څۀ صدوقيان، چې مُنکر دى چې د مړو بيا ژوندى کېدل شته، راغلل او هغۀ ته يې سوال وکړو چې، ²⁸”اُستاذه، موسىٰ مونږ ته ليکلى دى چې: کۀ د چا ورور مړ شى او ښځه پرېږدى خو اولاد ونۀ لرى، نو د هغۀ ورور دې هغه کونډه نکاح کړى او د هغۀ دپاره دې اولاد پېدا کړى. ^b b v28 دا د ليوريت نکاح د قانون بيان دے چې په اِستثنا ۲۵:۵-۶ کښې ليکلے شوے دے. ²⁹اوس اووۀ وروڼه وُو. اول يوه ښځه نکاح کړله او بې اولاده مړ شو. ³⁰او دوېم هم، ³¹او درېيم هغه نکاح کړله، او هم هغه شان ټولو اوو هيڅ اولاد پرېنۀ ښودو او مړۀ شول. ³²آخر دا ښځه هم مړه شوه. ³³نو د بيا ژوندى کېدو په وخت کښې، دا به د چا ښځه وى؟ ځکه چې ټولو اوو هغه نکاح کړې وه.“

³⁴بيا عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”د دې زمانې خلق نکاح کوى او نکاح ورکولے شى،

³⁵”خو هغه کسان چې د هغې زمانې او د مړو نه د بيا ژوندى کېدو لائق وګڼلے شى، هغوئ نۀ نکاح کوى او نۀ نکاح ورکولے شى. ³⁶ځکه چې هغوئ نور بيا مړۀ کېدے نۀ شى، ځکه چې هغوئ د فرښتو په شان دى او د پلار بچى دى، د بيا ژوندى کېدو بچى دى. ³⁷خو موسىٰ هم وښودل چې مړۀ بيا ژوندى کولے شى، د بوټى په حقله، کله چې هغۀ پلار د اِبراهيم، د اِسحاق او د يعقوب خُدائ پاک وبللو. ^c c v37 د سوزېدونکى بوټى بيان په خروج ۳:۲-۶ کښې دے. ³⁸هغه د مړو خُدائ پاک نۀ دے بلکې د ژوندو، ځکه چې د هغۀ دپاره ټول ژوندى دى.“

³⁹بيا څۀ عالمانو جواب ورکړو چې، ”اُستاذه، تا ښه وفرمائيل.“ ⁴⁰ځکه چې هغوئ بيا جراءت نۀ کوه چې هغۀ ته نور څۀ سوال وکړى.

مسيح د چا زوئ دے؟

⁴¹خو هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”هغوئ څنګه وائى چې مسيح د داؤد زوئ دے؟

⁴²ځکه چې داؤد پخپله په زبور کښې وائى چې، ’زمونږ پلار زما مالِک ته ووئيل چې، ”زما ښى اړخ ته کښېنه، ^d d v42 دا د زبور ۱۱۰:۱ نه اقتباس دے. ⁴³ترڅو چې زۀ ستا دښمنان ستا د پښو کُرسۍ جوړ کړم.“‘

⁴⁴نو داؤد هغه مالِک بولى—بيا هغه د هغۀ زوئ څنګه دے؟“

⁴⁵چې کله ټول خلق اورېدل، نو هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې،

⁴⁶”د عالمانو نه خبردار اوسئ، چې هغوئ غواړى چې په اوږدو جامو کښې ګرځى، او په بازارونو کښې د سلام کولو، په عبادت خانو کښې د غوره څوکو او په ميلمستياؤ کښې د عزت ځايونو مينه لرى، ⁴⁷هغوئ چې د کونډو کورونه خوړلى او د ښودلو دپاره اوږدې اوږدې دُعاګانې کوى. دوئ ته به ډېر لوئ عذاب ورکولے شى.“