લૂક 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹એ દિવસોમાં એક દિવસે, જ્યારે ઈસુ મંદિરમાં લોકોને શિક્ષણ આપતા તથા સુવાર્તા પ્રગટ કરતા હતા, ત્યારે મુખ્ય યાજકો તથા શાસ્ત્રીઓ વડીલો સાથે આવ્યા, ²અને તેમને પૂછ્યું, “અમને કહો, કયા અધિકારથી તમે આ કામો કરો છો, અથવા તમને આ અધિકાર કોણે આપ્યો.”

³તેમણે તેઓને જવાબ આપ્યો, “હું પણ તમને એક પ્રશ્ન પૂછું છું. મને કહો: ⁴યોહાનનું બાપ્તિસ્મા આકાશમાંથી હતું કે માણસમાંથી?”

⁵તેઓએ પોતાની વચ્ચે ચર્ચા કરી: “જો આપણે કહીએ, ‘આકાશમાંથી,’ તો તે કહેશે, ‘તમે તેના પર કેમ વિશ્વાસ ન કર્યો?’ ⁶પણ જો આપણે કહીએ ‘માણસમાંથી,’ તો બધા લોકો આપણને પથ્થરે મારશે, કારણ, તેઓને ખાતરી છે કે યોહાન પ્રબોધક હતો.” ⁷તેથી તેઓએ જવાબ આપ્યો કે તે ક્યાંથી આવ્યું એ અમે જાણતા નથી.

⁸ત્યારે ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “તો હું પણ તમને કહીશ નહિ કે કયા અધિકારથી હું આ કામો કરું છું.”

પિતા પોતાના પ્રિય પુત્રને મોકલે છે

⁹તેમણે લોકોને આ દૃષ્ટાંત કહેવા માંડ્યું: એક માણસે દ્રાક્ષાવાડી રોપી, તે ખેડૂતોને ઇજારે આપી, પછી લાંબા સમય માટે પરદેશ ગયો. ¹⁰“કાપણીની મોસમે તેણે દ્રાક્ષાવાડીના ફળમાંથી પોતાનો ભાગ લેવા એક ચાકરને ખેડૂતો પાસે મોકલ્યો, પણ તેઓએ તેને માર્યો અને ખાલી હાથે પાછો મોકલી દીધો. ¹¹તેણે બીજો ચાકર મોકલ્યો; તેઓએ તેને પણ માર્યો, તેનું અપમાન કર્યું, અને ખાલી હાથે પાછો મોકલી દીધો. ¹²તેણે ત્રીજો પણ મોકલ્યો, પણ તેઓએ એને પણ ઘાયલ કર્યો અને બહાર કાઢી મૂક્યો. ¹³દ્રાક્ષાવાડીના માલિકે કહ્યું, ‘હું શું કરું? હું મારા પ્રિય પુત્રને મોકલીશ; કદાચ તેઓ તેને માન આપશે.’

¹⁴પણ તેને જોઈને ખેડૂતોએ પોતાની વચ્ચે વિચાર કર્યો: ‘આ તો વારસ છે. ચાલો, આપણે તેને મારી નાખીએ, જેથી વારસો આપણો થાય.’ ¹⁵તેઓએ તેને દ્રાક્ષાવાડીની બહાર કાઢી મૂક્યો અને મારી નાખ્યો. તો દ્રાક્ષાવાડીનો માલિક તેઓને શું કરશે?

¹⁶“તે આવશે, એ ખેડૂતોનો નાશ કરશે, અને દ્રાક્ષાવાડી બીજાઓને આપશે.” આ સાંભળીને તેઓએ કહ્યું, “એવું ન થાઓ!”

¹⁷તેમણે તેઓની સામે સીધું જોઈને પૂછ્યું, “તો જે લખેલું છે તે શું છે: ‘બાંધનારાઓએ નકારેલો પથ્થર એ જ ખૂણાનો મુખ્ય પથ્થર થયો’? ^a a v17 ગીતશાસ્ત્ર ૧૧૮:૨૨નું અવતરણ. ¹⁸જે કોઈ એ પથ્થર પર પડશે તે ચૂરેચૂરા થઈ જશે, અને જેના પર તે પડશે તેને તે છૂંદી નાખશે.”

કાઈસારને આપો, પિતાને આપો

¹⁹શાસ્ત્રીઓ તથા મુખ્ય યાજકોએ એ જ ઘડીએ તેમને પકડવા ઇચ્છ્યું, કારણ, તેઓ જાણતા હતા કે તેમણે આ દૃષ્ટાંત તેઓની વિરુદ્ધ કહ્યું હતું—પણ તેઓ લોકોથી બીતા હતા. ²⁰નજીકથી નજર રાખીને, તેમને તેમની વાતોમાં પકડવા માટે, જેથી તેમને રાજ્યપાલના હવાલે તથા અધિકારમાં સોંપી શકાય, તેઓએ પોતાને પ્રામાણિક બતાવતા જાસૂસો મોકલ્યા. ²¹તેઓએ તેમને પૂછ્યું, “ગુરુજી, અમે જાણીએ છીએ કે તમે યોગ્ય રીતે બોલો છો તથા શિક્ષણ આપો છો, કોઈનો પક્ષપાત કરતા નથી, પણ સાચે જ ઈશ્વરનો માર્ગ શીખવો છો. ²²અમારે કાઈસારને કર ભરવો યોગ્ય છે કે નહિ?”

²³પણ તેમણે તેઓની ચાલાકી પારખી લઈને કહ્યું,

²⁴“મને એક દિવસની મજૂરી જેટલો સિક્કો બતાવો. એના પર કોની મૂર્તિ તથા લેખ છે?” તેઓએ કહ્યું, “કાઈસારની.”

²⁵તેમણે તેઓને કહ્યું, “તો જે કાઈસારનું છે તે કાઈસારને આપો, અને જે આપણા પિતાનું છે તે આપણા પિતાને આપો.”

²⁶લોકોની આગળ તેઓ તેમને તેમની વાતોમાં પકડી શક્યા નહિ, અને તેમના જવાબથી આશ્ચર્ય પામીને તેઓ ચૂપ થઈ ગયા.

પિતા જીવતાંના ઈશ્વર છે

²⁷કેટલાક સદૂકીઓ, જેઓ પુનરુત્થાન છે એ વાતનો ઇનકાર કરે છે, આવીને તેમને પૂછ્યું, ²⁸“ગુરુજી, મૂસાએ અમારા માટે લખ્યું: જો કોઈ માણસ પત્ની મૂકીને પણ સંતાન વિના મરી જાય, તો તેના ભાઈએ એ વિધવા સાથે લગ્ન કરીને તેના માટે સંતાન ઉત્પન્ન કરવું. ^b b v28 આ પુનર્નિયમ ૨૫:૫–૬માં નોંધાયેલા દિયરવિવાહના નિયમનું વર્ણન છે. ²⁹હવે સાત ભાઈઓ હતા. પહેલાએ પત્ની કરી અને સંતાન વિના મરી ગયો. ³⁰અને બીજાએ, ³¹અને ત્રીજાએ એને કરી, અને એ જ રીતે સાતેએ સંતાન વિના મરી ગયા. ³²છેવટે એ સ્ત્રી પણ મરી ગઈ. ³³તો પુનરુત્થાનમાં તે કોની પત્ની થશે? કારણ, સાતેએ તેની સાથે લગ્ન કર્યાં હતાં.”

³⁴ત્યારે ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “આ યુગના લોકો લગ્ન કરે છે તથા લગ્નમાં અપાય છે,

³⁵“પણ જેઓ એ યુગ તથા મૂએલાંમાંથી પુનરુત્થાન પામવા યોગ્ય ગણાય છે, તેઓ નથી લગ્ન કરતા કે નથી લગ્નમાં અપાતા. ³⁶કારણ, તેઓ હવે મરી શકતા નથી, કેમ કે તેઓ દૂતો સમાન તથા આપણા પિતાનાં બાળકો છે, પુનરુત્થાનનાં બાળકો છે. ³⁷પણ ઝાડવાના પ્રસંગમાં, આપણા પિતાને ઇબ્રાહિમના, ઇસહાકના તથા યાકૂબના ઈશ્વર કહીને, મૂસાએ પણ બતાવ્યું કે મૂએલાં ઉઠાડાય છે. ^c c v37 સળગતા ઝાડવાની વાત નિર્ગમન ૩:૨–૬માં છે. ³⁸તેઓ મૂએલાંના નહિ પણ જીવતાંના ઈશ્વર છે, કારણ, તેમને મન સર્વ જીવતા છે.”

³⁹ત્યારે કેટલાક શાસ્ત્રીઓએ જવાબ આપ્યો, “ગુરુજી, તમે સારું કહ્યું.” ⁴⁰કારણ, તેઓ હવે તેમને કંઈ પૂછવાની હિંમત કરતા નહોતા.

ખ્રિસ્ત કોના પુત્ર છે?

⁴¹પણ તેમણે તેઓને કહ્યું, “ખ્રિસ્ત દાઉદના પુત્ર છે એવું તેઓ કેમ કહી શકે?

⁴²કારણ, દાઉદ પોતે ગીતશાસ્ત્રમાં કહે છે, ‘આપણા પિતાએ મારા પ્રભુને કહ્યું, “તું મારે જમણે હાથે બેસ, ^d d v42 ગીતશાસ્ત્ર ૧૧૦:૧નું અવતરણ. ⁴³જ્યાં સુધી હું તારા શત્રુઓને તારા પગ માટે પાયાસન ન કરું.”’

⁴⁴દાઉદ તો તેમને પ્રભુ કહે છે—તો તે તેના પુત્ર કેવી રીતે છે?”

⁴⁵જ્યારે બધા લોકો સાંભળતા હતા, ત્યારે તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું,

⁴⁶“શાસ્ત્રીઓથી સાવધ રહો, જેઓ લાંબા ઝભ્ભામાં ફરવા ઇચ્છે છે, અને બજારોમાં સલામો, સભાસ્થાનોમાં મુખ્ય આસનો, તથા મિજબાનીઓમાં માનવંત જગાઓ ચાહે છે, ⁴⁷જેઓ વિધવાઓનાં ઘર ખાઈ જાય છે અને દેખાડા માટે લાંબી પ્રાર્થનાઓ કરે છે. તેઓ વધારે શિક્ષા પામશે.”