Lukas 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Dina salah sahiji poe harita, waktu Yesus keur ngawulang ka jalma rea di Bait Allah sarta ngawartakeun Injil, imam-imam kapala jeung ahli-ahli Toret daratang jeung para kokolot, ²tuluy naranya ka Anjeunna, “Wartosan ka abdi sadaya, ku pangawasa naon Anjeun ngalampahkeun hal-hal ieu, atanapi saha anu maparin pangawasa ieu ka Anjeun.”

³Waler Yesus, “Kami oge rek nanya hiji perkara ka maraneh. Caritakeun ka Kami: ⁴Baptisan Yohanes teh asalna ti sawarga, atawa ti manusa?”

⁵Tuluy maranehna silih tanya, “Lamun urang ngomong, ‘Ti sawarga,’ tangtu Anjeunna bakal ngomong, ‘Naha maraneh teu palercaya ka manehna?’ ⁶Tapi lamun urang ngomong, ‘Ti manusa,’ tangtu urang bakal dibaledogan batu ku sakabeh jalma, sabab maranehna yakin yen Yohanes teh nabi.” ⁷Ku sabab eta maranehna ngajawab yen teu nyaho ti mana asalna.

⁸Waler Yesus ka maranehna, “Kami oge moal nyaritakeun ka maraneh ku pangawasa naon Kami ngalampahkeun hal-hal ieu.”

Rama Ngutus Putra Kakasih-Na

⁹Geus kitu Anjeunna mimiti nyaritakeun ieu siloka ka jalma rea: Aya hiji jelema melak kebon anggur, tuluy disewakeun ka para panggarap, geus kitu indit ka nagri deungeun lila pisan. ¹⁰“Dina usum panen, manehna ngirim hiji gandek ka para panggarap sangkan narima bagian hasil tina kebon anggur, tapi gandek teh digeberan ku maranehna sarta dititah balik leungeun kosong. ¹¹Tuluy manehna ngirim gandek sejenna; eta oge digeberan ku maranehna, dihina-hina, sarta dititah balik leungeun kosong. ¹²Tuluy manehna ngirim deui nu katilu, tapi nu ieu oge dirogahala sarta diusir. ¹³Pamilik kebon anggur ngomong, ‘Kudu kumaha atuh ngke? Kami rek ngirim anak kami anu dipikanyaah; sugan maranehna bakal ngajenan ka manehna.’

¹⁴Tapi barang narenjo manehna, para panggarap silih tanya, ‘Ieu teh ahli warisna. Hayu urang paehan, supaya warisanana jadi boga urang.’ ¹⁵Tuluy manehna diusir ti kebon anggur sarta dipaehan. Ku kituna naon anu rek dilampahkeun ku pamilik kebon anggur ka maranehna?

¹⁶“Anjeunna bakal datang, numpes para panggarap tea, sarta masrahkeun kebon anggur ka nu sejen.” Barang ngadarenge kitu, maranehna ngaromong, “Mugi ulah dugi ka kitu!”

¹⁷Anjeunna neuteup maranehna tuluy mariksa, “Lamun kitu, naon hartina anu kaungel ieu: ‘Batu anu dipiceun ku tukang-tukang ngadegkeun imah, jadi batu suhunan’? ^a a v17 Cutatan tina Jabur 118:22. ¹⁸Sing saha anu labuh kana eta batu bakal remuk hancur, sarta ari eta batu labuh ka saha bae, bakal ngagedig jadi lebu.”

Bikeun ka Kaisar, Bikeun ka Rama urang

¹⁹Harita keneh ahli-ahli Toret jeung imam-imam kapala hayang nangkep Anjeunna, sabab nyarahoeun yen ieu siloka teh ditujukeun ka maranehna—tapi sarieuneun ku jalma rea. ²⁰Ku sabab terus ngawaskeun, maranehna ngirim mata-mata anu api-api jujur, pikeun ngajiret Anjeunna ku ucapan-Na, supaya bisa diserenkeun ka kakawasaan jeung pangawasa gubernur. ²¹Tuluy naranya ka Anjeunna, “Guru, abdi sadaya terang yen Anjeun teh nyarios sareng ngawulang anu leres, teu pilih kasih, nanging saleresna ngawulangkeun jalan Allah. ²²Dumasar hukum, kenging teu urang mayar pajeg ka Kaisar, atanapi henteu?”

²³Tapi Anjeunna uninga kana licik maranehna, tuluy ngadawuh,

²⁴“Tuduhkeun ka Kami hiji duit perak sagede buruh sapoe. Gambar jeung tulisan saha ieu teh?” Tembal maranehna, “Kaisar.”

²⁵Waler Yesus ka maranehna, “Ku sabab kitu, bikeun ka Kaisar naon anu jadi hak Kaisar, sarta ka Rama urang naon anu jadi hak Rama urang.”

²⁶Maranehna teu bisa ngajiret Anjeunna ku ucapan-Na di hareupeun jalma rea, sarta ku lantaran heran kana waleran-Na, maranehna jadi jempe.

Rama urang teh Allahna nu Harirup

²⁷Aya sawatara urang Saduki, anu teu ngaku ayana hudang tina maot, daratang tuluy naranya ka Anjeunna, ²⁸“Guru, Musa parantos nyeratkeun pikeun urang: upami aya salaki maot ninggalkeun pamajikan tapi teu boga anak, dulurna kudu ngawin eta randa pikeun nurunkeun turunan keur dulurna tea. ^b b v28 Ieu ngagambarkeun hukum perkawinan levirat anu kacatet dina Pamindoan 25:5–6. ²⁹Ayeuna aya tujuh jalma adi lanceuk. Nu kahiji nyokot pamajikan tuluy maot teu boga anak. ³⁰Tuluy nu kadua, ³¹tuluy nu katilu ngawin manehna, nya kitu deui katujuhanana maot teu ninggalkeun anak. ³²Ahirna awewe tea oge maot. ³³Jadi dina poe hudang tina maot, eta awewe bakal jadi pamajikan saha? Sabab katujuhanana geus ngawin ka manehna.”

³⁴Waler Yesus ka maranehna, “Jalma-jalma di jaman ayeuna karawin jeung dikawinkeun,

³⁵“Tapi jalma-jalma anu dianggap layak pikeun ngahontal jaman nu bakal datang jeung hudang tina maot, moal karawin atawa dikawinkeun deui. ³⁶Sabab maranehna moal bisa maot deui, lantaran kaayaanana jiga malaikat sarta jaradi putra-putra Rama urang, nya eta putra-putra tina hudang tina maot. ³⁷Malah Musa oge geus nuduhkeun yen nu geus maraot bakal dihudangkeun, dina bagian carita rungkun cucuk, waktu anjeunna nyebut Rama urang teh Allahna Ibrahim, Allahna Isak, jeung Allahna Yakub. ^c c v37 Catetan ngeunaan rungkun cucuk anu hurung aya dina Budalan 3:2–6. ³⁸Mantenna teh lain Allahna nu geus maraot, tapi Allahna nu harirup, sabab pikeun Mantenna mah kabeh oge harirup.”

³⁹Tuluy sawatara ahli Toret ngawangsul, “Guru, Anjeun parantos nyarios kalayan sae.” ⁴⁰Sabab maranehna geus teu waranieun deui nanya naon-naon ka Anjeunna.

Kristus teh Putra Saha?

⁴¹Tapi Anjeunna ngadawuh ka maranehna, “Kumaha jalma-jalma bisa ngomong yen Kristus teh putra Daud?

⁴²Sabab Daud ku anjeun nyarios dina Kitab Jabur, ‘Rama urang parantos ngadawuh ka Gusti abdi, “Calik di tengeneun Kami, ^d d v42 Cutatan tina Jabur 110:1. ⁴³nepi ka Kami ngajadikeun musuh-musuh anjeun titincakan dampal suku anjeun.”’

⁴⁴Daud nyebut Anjeunna Gusti—jadi kumaha Anjeunna bisa jadi putrana?”

⁴⁵Sabot jalma rea ngabarandungan, Anjeunna ngadawuh ka murid-murid-Na,

⁴⁶“Sing ati-ati ka ahli-ahli Toret, anu resep leumpang maraké jubah panjang, jeung resep dihormat di pasar-pasar, resep tempat diuk pangalusna di imah-imah ibadah, sarta tempat kahormatan dina pesta-pesta, ⁴⁷anu ngarampas imah-imah randa sarta sok ngadoa panjang-panjang ngan ukur paragi katingali ku batur. Maranehna bakal narima hukuman anu leuwih beurat.”