Luka 20

20 ¹O günlerden birinde, İsa tapınakta halka öğretip Müjde'yi duyururken, başkâhinler ve din bilginleri, ileri gelenlerle birlikte çıkageldiler ²ve O'na, «Söyle bize, bunları hangi yetkiyle yapıyorsun? Bu yetkiyi sana kim verdi?» diye sordular.

³İsa onlara şöyle karşılık verdi: «Ben de size bir soru soracağım. Söyleyin bana: ⁴Yahya'nın vaftizi gökten mi, yoksa insanlardan mıydı?»

⁵Bunu aralarında tartışmaya başladılar: «‹Gökten› dersek, ‹Öyleyse ona neden inanmadınız?› diyecek. ⁶Ama ‹İnsanlardan› dersek, bütün halk bizi taşa tutar; çünkü Yahya'nın bir peygamber olduğuna inanıyorlar.» ⁷Bu yüzden, bunun nereden geldiğini bilmediklerini söylediler.

⁸İsa da onlara, «Ben de size bunları hangi yetkiyle yaptığımı söylemeyeceğim» dedi.

Baba Sevgili Oğlu'nu Gönderiyor

⁹İsa halka şu benzetmeyi anlatmaya başladı: «Bir adam bir bağ dikti, bağı bağcılara kiraladı ve uzun bir süre için yolculuğa çıktı. ¹⁰Bağbozumu zamanı, bağın ürününden payına düşeni almak için bağcılara bir köle gönderdi. Ama onlar köleyi dövüp eli boş gönderdiler. ¹¹Adam başka bir köle gönderdi; onu da dövdüler, aşağılayıp eli boş gönderdiler. ¹²Bir üçüncüsünü daha gönderdi; onu da yaralayıp dışarı attılar. ¹³Bağın sahibi, ‹Ne yapsam?› dedi. ‹Sevgili oğlumu göndereyim; belki onu sayarlar.›

¹⁴Ama bağcılar onu görünce aralarında şöyle konuştular: ‹Mirasçı bu; gelin onu öldürelim de miras bizim olsun.› ¹⁵Böylece onu bağdan dışarı atıp öldürdüler. «Peki, bağın sahibi onlara ne yapacak?

¹⁶Gelip o bağcıları yok edecek, bağı da başkalarına verecek.» Bunu duyanlar, «Tanrı korusun!» dediler.

¹⁷İsa onların gözlerinin içine bakarak, «Öyleyse şu yazılmış olan sözün anlamı nedir?» dedi. «‹Yapıcıların reddettiği taş, işte köşenin baş taşı oldu.› ^a a v17 Mezmur 118:22'den bir alıntı. ¹⁸«O taşın üzerine düşen herkes paramparça olacak; taş da kimin üzerine düşerse, onu ezip toz edecek.»

Sezar'a Verin, Babamız'a Verin

¹⁹Din bilginleriyle başkâhinler, bu benzetmeyi kendilerine karşı anlattığını bildikleri için tam o anda O'nu tutuklamak istediler; ama halktan korktular. ²⁰O'nu dikkatle gözlüyorlardı. Sözünde yakalayıp valinin egemenliğine ve yetkisine teslim edebilmek için, dürüst kişiler gibi davranan casuslar gönderdiler. ²¹Bunlar O'na şöyle sordu: «Öğretmenimiz, senin doğru olanı söyleyip öğrettiğini, kimseyi kayırmadan Tanrı yolunu gerçekten öğrettiğini biliyoruz. ²²Sezar'a vergi vermemiz Kutsal Yasa'ya uygun mu, değil mi?»

²³Ama İsa onların kurnazlığını sezerek şöyle dedi:

²⁴«Bana bir günlük ücret değerinde bir para gösterin. Üzerindeki resim ve yazı kimin?» «Sezar'ın» dediler.

²⁵O da onlara, «Öyleyse Sezar'ın hakkını Sezar'a, Babamız'ın hakkını da Babamız'a verin» dedi.

²⁶O'nu halkın önünde sözünde yakalayamadılar ve verdiği yanıta şaşıp kalarak sustular.

Baba, Yaşayanların Tanrısı'dır

²⁷Dirilişin olmadığını ileri süren Sadukiler'den bazıları İsa'ya gelip şunu sordu: ²⁸«Öğretmenimiz, Musa bize şöyle yazdı: Bir adam, karısı olduğu halde çocuksuz ölürse, kardeşi dul kalan kadını almalı ve ölen kardeşinin soyunu sürdürmelidir. ^b b v28 Bu, Yasa'nın Tekrarı 25:5-6'da kayıtlı olan kayınbiraderlik (levirat) evliliği yasasını anlatır. ²⁹Şimdi, yedi kardeş vardı. Birincisi bir kadınla evlendi ve çocuksuz öldü. ³⁰İkincisi de, ³¹üçüncüsü de kadını aldı; böylece yedisi de geride çocuk bırakmadan öldü. ³²Sonunda kadın da öldü. ³³Öyleyse diriliş günü kadın bunlardan hangisinin karısı olacak? Çünkü yedisi de onunla evlenmişti.»

³⁴İsa onlara şöyle dedi: «Bu çağın insanları evlenir, evlendirilir.

³⁵«Ama o çağa ve ölümden dirilişe erişmeye layık görülenler ne evlenir, ne de evlendirilir. ³⁶Artık ölemezler de; çünkü meleklere benzerler ve dirilişin çocukları olarak Babamız'ın çocuklarıdır. ³⁷Musa bile, çalı bölümünde, Babamız'ı İbrahim'in Tanrısı, İshak'ın Tanrısı ve Yakup'un Tanrısı diye adlandırarak ölülerin dirileceğini gösterdi. ^c c v37 Yanan çalıyla ilgili anlatı Mısır'dan Çıkış 3:2-6'dadır. ³⁸O, ölülerin değil, dirilerin Tanrısı'dır; çünkü O'nun için herkes yaşamaktadır.»

³⁹Bunun üzerine, din bilginlerinden bazıları, «İyi söyledin, Öğretmenimiz» diye karşılık verdiler. ⁴⁰Çünkü artık O'na hiçbir şey sormaya cesaret edemiyorlardı.

Mesih Kimin Oğludur?

⁴¹İsa ise onlara şöyle dedi: «Nasıl oluyor da Mesih'in Davut'un Oğlu olduğunu söylüyorlar?

⁴²Çünkü Davut'un kendisi Mezmurlar'da şöyle diyor: ‹Babamız Rabbim'e dedi ki: Ben düşmanlarını ayaklarının altına serene dek, sağımda otur, ^d d v42 Mezmur 110:1'den bir alıntı. ⁴³sen sağımda otur.› »

⁴⁴Davut O'na ‹Rab› diyor; öyleyse O nasıl Davut'un Oğlu olabilir?»

⁴⁵Bütün halk dinlerken, İsa öğrencilerine şöyle dedi:

⁴⁶«Din bilginlerinden sakının. Uzun kaftanlar içinde dolaşmayı severler; çarşı meydanlarında selamlanmaya, havralarda en seçkin yerlere, şölenlerde başköşelere bayılırlar. ⁴⁷Dul kadınların evlerini yiyip yutar, gösteriş için uzun uzun dua ederler. Bunların cezası daha ağır olacak.»