ሉቃስ 20

20 ¹ከዕለታት በአንዱ ኢየሱስ በቤተ መቅደስ ሕዝቡን ሲያስተምርና ወንጌልን ሲሰብክ፣ የካህናት አለቆችና ጸሐፍት ከሽማግሌዎች ጋር ወደ እርሱ ቀረቡ፤ ²እንዲህም ብለው ጠየቁት፤ “እነዚህን ነገሮች በምን ሥልጣን እንደምታደርግ፣ ወይም ይህን ሥልጣን ማን እንደ ሰጠህ ንገረን።”

³እርሱም መልሶ እንዲህ አላቸው፤ “እኔ ደግሞ አንድ ጥያቄ እጠይቃችኋለሁ፤ ንገሩኝ፦ ⁴የዮሐንስ ጥምቀት ከሰማይ ነበር ወይስ ከሰው?”

⁵እርስ በርሳቸውም እንዲህ ተነጋገሩ፤ “‘ከሰማይ ነው’ ብንል፣ ‘ለምን አላመናችሁትም?’ ይለናል፤ ⁶‘ከሰው ነው’ ብንልም ግን፣ ሕዝቡ ሁሉ በድንጋይ ይወግሩናል፤ ዮሐንስ ነቢይ እንደ ነበረ ተረድተዋልና።” ⁷ስለዚህ ከወዴት እንደ መጣ እንደማያውቁ መለሱ።

⁸ኢየሱስም፣ “እኔም እነዚህን ነገሮች በምን ሥልጣን እንደማደርግ አልነግራችሁም” አላቸው።

አብ የተወደደ ልጁን ይልካል

⁹ለሕዝቡም ይህን ምሳሌ ሊነግራቸው ጀመረ፤ አንድ ሰው የወይን አትክልት ተከለ፤ ለገበሬዎችም አከራይቶ ለብዙ ጊዜ ወደ ሌላ አገር ሄደ። ¹⁰“በመከር ወቅትም ከወይኑ አትክልት ፍሬ ድርሻውን ያመጣለት ዘንድ አንድ አገልጋይ ወደ ገበሬዎቹ ላከ፤ እነርሱ ግን ደበደቡት፤ ባዶ እጁንም ሰደዱት። ¹¹ሌላም አገልጋይ ላከ፤ እርሱንም ደበደቡት፤ አዋረዱትም፤ ባዶ እጁንም ሰደዱት። ¹²ሦስተኛውንም ላከ፤ ይህንም አቍስለው ወደ ውጭ ጣሉት። ¹³የወይኑ አትክልት ባለቤትም እንዲህ አለ፤ ‘ምን ላድርግ? የተወደደ ልጄን እልካለሁ፤ ምናልባት እርሱን ያከብሩታል።’

¹⁴ገበሬዎቹ ግን ባዩት ጊዜ እርስ በርሳቸው ሲነጋገሩ፦ ‘ወራሹ ይህ ነው፤ ርስቱ የእኛ ይሆን ዘንድ እንግደለው።’ ¹⁵ከወይኑም አትክልት ወደ ውጭ አውጥተው ገደሉት። እንግዲህ የወይኑ አትክልት ባለቤት ምን ያደርጋቸዋል?

¹⁶“መጥቶ እነዚያን ገበሬዎች ያጠፋል፤ የወይኑንም አትክልት ለሌሎች ይሰጣል።” ይህን በሰሙ ጊዜ፣ “ከቶ አይሁን!” አሉ።

¹⁷እርሱም ትኵር ብሎ እያያቸው፣ “እንግዲህ፣ ‘ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘን ራስ ሆነ’ ተብሎ የተጻፈው ይህ ምንድን ነው? ^a a v17 ከመዝሙር 118፥22 የተወሰደ ጥቅስ። ¹⁸በዚያ ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይቀጠቀጣል፤ ድንጋዩም በማንም ላይ ቢወድቅ ይፈጨዋል።”

ለቄሳር ስጡ፣ ለአብ ስጡ

¹⁹ጸሐፍትና የካህናት አለቆችም ይህን ምሳሌ የተናገረው በእነርሱ ላይ እንደ ሆነ ስለ ተረዱ፣ በዚያው ሰዓት ሊይዙት ፈለጉ፤ ሕዝቡን ግን ፈሩ። ²⁰በጥንቃቄም እየተከታተሉት፣ በቃሉ ሊይዙት፣ ለገዥውም ግዛትና ሥልጣን አሳልፈው ሊሰጡት፣ ቅኖች መስለው የሚቀርቡ ሰላዮችን ላኩ። ²¹እነርሱም እንዲህ ብለው ጠየቁት፤ “መምህር ሆይ፣ በትክክል እንደምትናገርና እንደምታስተምር፣ ለማንም እንደማታዳላ፣ ነገር ግን የእግዚአብሔርን መንገድ በእውነት እንደምታስተምር እናውቃለን። ²²ለቄሳር ግብር መክፈል ተፈቅዶልናል ወይስ አልተፈቀደም?”

²³እርሱ ግን ተንኰላቸውን ተረድቶ እንዲህ አላቸው፤

²⁴“የአንድ ቀን ደመወዝ የሚያወጣ ሳንቲም አሳዩኝ፤ በላዩ ያለው ምስልና ጽሕፈት የማን ነው?” አላቸው። እነርሱም፣ “የቄሳር ነው” አሉ።

²⁵እርሱም፣ “እንግዲህ የቄሳርን ለቄሳር፣ የአባታችንንም ለአባታችን ስጡ” አላቸው።

²⁶በሕዝቡም ፊት በቃሉ ሊያጠምዱት አልቻሉም፤ በመልሱም ተገርመው ዝም አሉ።

አብ የሕያዋን አምላክ ነው

²⁷ትንሣኤ የለም የሚሉ አንዳንድ ሰዱቃውያንም ወደ እርሱ ቀርበው እንዲህ ብለው ጠየቁት፤ ²⁸“መምህር ሆይ፣ ሙሴ እንዲህ ብሎ ጻፈልን፤ አንድ ሰው ሚስት ትቶ ልጅ ሳይወልድ ቢሞት፣ ወንድሙ ያችን መበለት አግብቶ ለወንድሙ ዘር ይተካለት ዘንድ ይገባዋል። ^b b v28 ይህ በዘዳግም 25፥5-6 የተመዘገበውን የወንድም ሚስት የማግባት ሕግ ይገልጻል። ²⁹እንግዲህ ሰባት ወንድማማቾች ነበሩ፤ ፊተኛውም ሚስት አግብቶ ልጅ ሳይወልድ ሞተ፤ ³⁰ሁለተኛውም እንዲሁ፤ ³¹ሦስተኛውም አገባት፤ እንዲሁም ሰባቱም ልጅ ሳይተዉ ሞቱ። ³²በመጨረሻም ሴቲቱ ደግሞ ሞተች። ³³እንግዲህ በትንሣኤ ጊዜ የማን ሚስት ትሆናለች? ሰባቱም አግብተዋታልና።”

³⁴ኢየሱስም፣ “የዚህ ዘመን ሰዎች ያገባሉ፤ ይጋባሉም፤

³⁵“ያን ዘመንና ከሙታን ትንሣኤ ለማግኘት የተገቡ የተቈጠሩ ግን አያገቡም፤ አይጋቡምም። ³⁶ከእንግዲህ ሊሞቱ አይችሉምና፤ እንደ መላእክት ናቸውና፤ የአባታችንም ልጆች፣ የትንሣኤ ልጆች ናቸው። ³⁷ሙሴም ስንኳ በቍጥቋጦው ታሪክ፣ አባታችንን የአብርሃም አምላክ፣ የይስሐቅ አምላክ፣ የያዕቆብ አምላክ ብሎ በመጥራት ሙታን እንዲነሡ አሳይቷል። ^c c v37 የሚነድደው ቍጥቋጦ ታሪክ በዘፀአት 3፥2-6 ይገኛል። ³⁸እርሱም የሙታን አምላክ አይደለም፤ የሕያዋን እንጂ፤ ሁሉ ለእርሱ ሕያዋን ናቸውና።”

³⁹አንዳንድ ጸሐፍትም መልሰው፣ “መምህር ሆይ፣ መልካም ተናገርህ” አሉት። ⁴⁰ከዚያ በኋላ አንዳች ሊጠይቁት አልደፈሩምና።

ክርስቶስ የማን ልጅ ነው?

⁴¹እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “ክርስቶስ የዳዊት ልጅ ነው ብለው እንዴት ይናገራሉ?

⁴²ዳዊት ራሱ በመዝሙር መጽሐፍ፣ ‘አባታችን ጌታዬን፦ “በቀኜ ተቀመጥ፤ ^d d v42 ከመዝሙር 110፥1 የተወሰደ ጥቅስ። ⁴³ጠላቶችህን ለእግርህ መረገጫ እስካደርግልህ ድረስ።”’

⁴⁴እንግዲህ ዳዊት ጌታ ብሎ ይጠራዋል፤ ታዲያ እንዴት ልጁ ይሆናል?”

⁴⁵ሕዝቡም ሁሉ ሲሰሙ፣ ደቀ መዛሙርቱን እንዲህ አላቸው፤

⁴⁶“ረጃጅም ልብስ ለብሰው መዞር ከሚወዱ፣ በገበያም ሰላምታ፣ በምኵራብም የከበሩ ወንበሮች፣ በግብዣም የክብር ስፍራ ከሚወዱ ከጸሐፍት ተጠንቀቁ፤ ⁴⁷የመበለቶችን ቤት ከሚበሉ፣ ለይምሰልም ረጅም ጸሎት ከሚጸልዩ፤ እነዚህ የከፋ ፍርድ ይቀበላሉ።”