Κατά Λουκάν 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Μια από εκείνες τις μέρες, ενώ ο Ιησούς δίδασκε τον λαό στον ναό και κήρυττε το χαρμόσυνο μήνυμα, ήρθαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς μαζί με τους πρεσβυτέρους, ²και τον ρώτησαν: «Πες μας με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά, ή ποιος σου έδωσε αυτή την εξουσία».

³Εκείνος τους απάντησε: «Θα σας ρωτήσω κι εγώ κάτι. Πείτε μου: ⁴Το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν από τον ουρανό ή από ανθρώπους;»

⁵Εκείνοι συζητούσαν μεταξύ τους: «Αν πούμε “Από τον ουρανό”, θα πει “Γιατί δεν τον πιστέψατε;” ⁶Αν όμως πούμε “Από τους ανθρώπους”, όλος ο λαός θα μας λιθοβολήσει, γιατί είναι πεπεισμένος πως ο Ιωάννης ήταν προφήτης». ⁷Έτσι απάντησαν πως δεν ήξεραν από πού προερχόταν.

⁸Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Ούτε κι εγώ θα σας πω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά».

Ο Πατέρας στέλνει τον αγαπημένο του Υιό

⁹Άρχισε να λέει στον λαό αυτή την παραβολή: Κάποιος άνθρωπος φύτεψε ένα αμπέλι, το νοίκιασε σε γεωργούς και έφυγε στο εξωτερικό για πολύ καιρό. ¹⁰«Όταν ήρθε η εποχή της συγκομιδής, έστειλε έναν δούλο στους γεωργούς για να του δώσουν το μερίδιό του από τον καρπό του αμπελιού· εκείνοι όμως τον έδειραν και τον έδιωξαν με άδεια χέρια. ¹¹Έστειλε κι άλλον δούλο· κι εκείνον τον έδειραν, τον εξευτέλισαν και τον έδιωξαν με άδεια χέρια. ¹²Έστειλε κι έναν τρίτο, αλλά και αυτόν τον τραυμάτισαν και τον πέταξαν έξω. ¹³Τότε ο ιδιοκτήτης του αμπελιού είπε: “Τι να κάνω; Θα στείλω τον αγαπημένο μου γιο· ίσως αυτόν τον σεβαστούν”.

¹⁴Μόλις όμως τον είδαν οι γεωργοί, σκέφτηκαν μεταξύ τους: “Αυτός είναι ο κληρονόμος. Ας τον σκοτώσουμε, για να γίνει δική μας η κληρονομιά”. ¹⁵Τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι και τον σκότωσαν. Τι θα κάνει, λοιπόν, σ' αυτούς ο ιδιοκτήτης του αμπελιού;

¹⁶«Θα έρθει, θα εξολοθρεύσει εκείνους τους γεωργούς και θα δώσει το αμπέλι σε άλλους». Όταν το άκουσαν, εκείνοι είπαν: «Αδύνατον!»

¹⁷Εκείνος τους κοίταξε κατάματα και ρώτησε: «Τότε τι σημαίνει αυτό που είναι γραμμένο: “Η πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος”; ^a a v17 Παράθεση από τον Ψαλμό 118:22. ¹⁸Όποιος πέσει πάνω σ' αυτή την πέτρα θα γίνει κομμάτια, και όποιον αυτή πλακώσει, θα τον συντρίψει».

Δώστε στον Καίσαρα, δώστε στον Πατέρα

¹⁹Οι γραμματείς και οι αρχιερείς θέλησαν εκείνη την ώρα να τον συλλάβουν, γιατί κατάλαβαν πως είχε πει αυτή την παραβολή εναντίον τους — φοβήθηκαν όμως τον λαό. ²⁰Παρακολουθώντας τον στενά, έστειλαν κατασκόπους που προσποιούνταν τους τίμιους, για να τον πιάσουν σε κάποιον λόγο του, ώστε να τον παραδώσουν στην εξουσία και στη δικαιοδοσία του ηγεμόνα. ²¹Τον ρώτησαν: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι μιλάς και διδάσκεις σωστά και δεν κάνεις διακρίσεις, αλλά διδάσκεις αληθινά τον δρόμο του Θεού. ²²Μας επιτρέπεται να πληρώνουμε φόρους στον Καίσαρα ή όχι;»

²³Εκείνος όμως κατάλαβε την πονηριά τους και τους είπε:

²⁴«Δείξτε μου ένα νόμισμα που αξίζει το μεροκάματο μιας μέρας. Ποιανού είναι η εικόνα και η επιγραφή πάνω του;» Εκείνοι είπαν: «Του Καίσαρα».

²⁵Τότε τους είπε: «Δώστε, λοιπόν, στον Καίσαρα ό,τι ανήκει στον Καίσαρα, και στον Πατέρα μας ό,τι ανήκει στον Πατέρα μας».

²⁶Δεν μπόρεσαν να τον παγιδέψουν σε κάποιον λόγο του μπροστά στον λαό, και θαυμάζοντας την απάντησή του, σώπασαν.

Ο Πατέρας είναι Θεός των ζωντανών

²⁷Ήρθαν μερικοί Σαδδουκαίοι, που αρνούνται ότι υπάρχει ανάσταση, και τον ρώτησαν: ²⁸«Δάσκαλε, ο Μωυσής έγραψε για μας: αν κάποιος πεθάνει και αφήσει γυναίκα αλλά όχι παιδιά, ο αδελφός του πρέπει να παντρευτεί τη χήρα και να αποκτήσει απογόνους για εκείνον. ^b b v28 Αυτό περιγράφει τον νόμο της ανδραδελφίας που καταγράφεται στο Δευτερονόμιο 25:5-6. ²⁹Ήταν λοιπόν εφτά αδέλφια. Ο πρώτος πήρε γυναίκα και πέθανε άτεκνος. ³⁰Έπειτα ο δεύτερος, ³¹και ο τρίτος την πήρε, και το ίδιο κι οι εφτά· δεν άφησαν παιδιά και πέθαναν. ³²Τελευταία πέθανε και η γυναίκα. ³³Στην ανάσταση, λοιπόν, ποιανού γυναίκα θα είναι; Αφού και οι εφτά την είχαν παντρευτεί».

³⁴Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Οι άνθρωποι αυτού του κόσμου παντρεύονται και δίνονται σε γάμο,

³⁵Εκείνοι όμως που θα κριθούν άξιοι να φτάσουν σε εκείνον τον κόσμο και στην ανάσταση των νεκρών ούτε παντρεύονται ούτε δίνονται σε γάμο. ³⁶Γιατί δεν μπορούν πια να πεθάνουν, επειδή είναι όμοιοι με τους αγγέλους και παιδιά του Πατέρα μας, παιδιά της ανάστασης. ³⁷Αλλά και ο Μωυσής φανέρωσε ότι οι νεκροί ανασταίνονται, στο χωρίο με τη βάτο, όταν ονομάζει τον Πατέρα μας Θεό του Αβραάμ και Θεό του Ισαάκ και Θεό του Ιακώβ. ^c c v37 Η αφήγηση για τη φλεγόμενη βάτο βρίσκεται στην Έξοδο 3:2-6. ³⁸Δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζωντανών, γιατί όλοι γι' αυτόν είναι ζωντανοί».

³⁹Τότε μερικοί από τους γραμματείς αποκρίθηκαν: «Δάσκαλε, καλά τα είπες». ⁴⁰Γιατί δεν τολμούσαν πια να τον ρωτήσουν τίποτα.

Ποιου γιος είναι ο Χριστός;

⁴¹Εκείνος όμως τους είπε: «Πώς λένε ότι ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ;

⁴²Γιατί ο ίδιος ο Δαβίδ λέει στους Ψαλμούς: “Ο Πατέρας μας είπε στον Κύριό μου: ‘Κάθισε στα δεξιά μου, ^d d v42 Παράθεση από τον Ψαλμό 110:1. ⁴³ωσότου κάνω τους εχθρούς σου υποπόδιο για τα πόδια σου’”.

⁴⁴Ο Δαβίδ, λοιπόν, τον ονομάζει Κύριο — πώς είναι γιος του;»

⁴⁵Ενώ όλος ο λαός άκουγε, είπε στους μαθητές του:

⁴⁶«Προσέχετε τους γραμματείς, που θέλουν να περπατούν με μακριές στολές και αγαπούν τους χαιρετισμούς στις αγορές, τα πρώτα καθίσματα στις συναγωγές και τις τιμητικές θέσεις στα δείπνα, ⁴⁷που κατατρώνε τα σπίτια των χηρών και για τα μάτια του κόσμου κάνουν μεγάλες προσευχές. Αυτοί θα λάβουν βαρύτερη καταδίκη».