لوقا 20

20 ¹در یکی از آن روزها، هنگامی که عیسی در معبد به مردم تعلیم می‌داد و بشارت می‌داد، رؤسای کاهنان و کاتبان همراه با مشایخ نزد او آمدند، ²و از او پرسیدند: «به ما بگو به چه اقتداری این کارها را می‌کنی، یا کیست که این اقتدار را به تو داده است؟»

³او در پاسخ ایشان گفت: «من نیز از شما سؤالی می‌پرسم. به من بگویید: ⁴آیا تعمید یحیی از آسمان بود یا از انسان؟»

⁵آنان با یکدیگر بحث کرده، گفتند: «اگر بگوییم ‹از آسمان بود›، خواهد گفت: ‹پس چرا به او ایمان نیاوردید؟› ⁶اما اگر بگوییم ‹از انسان بود›، همهٔ مردم ما را سنگسار خواهند کرد، زیرا یقین دارند که یحیی پیامبری بود.» ⁷پس پاسخ دادند که نمی‌دانند از کجا بود.

⁸عیسی به ایشان گفت: «من نیز به شما نمی‌گویم به چه اقتداری این کارها را می‌کنم.»

پدر پسر محبوب خود را می‌فرستد

⁹آنگاه به گفتن این مَثَل برای مردم آغاز کرد: «مردی تاکستانی غرس کرد و آن را به باغبانان اجاره داد و سپس مدتی دراز به سفر رفت. ¹⁰در موسم برداشت، خدمتکاری را نزد باغبانان فرستاد تا سهم او را از محصول تاکستان بدهند، اما آنان او را زدند و دست‌خالی روانه‌اش کردند. ¹¹خدمتکاری دیگر فرستاد؛ او را نیز زدند و خوار کردند و دست‌خالی روانه‌اش ساختند. ¹²باز سومی را فرستاد، اما این یک را نیز مجروح کرده، بیرون انداختند. ¹³صاحب تاکستان گفت: ‹چه کنم؟ پسر محبوبم را می‌فرستم؛ شاید به او احترام بگذارند.›

¹⁴اما باغبانان چون او را دیدند، با یکدیگر اندیشیده، گفتند: ‹این وارث است. بیایید او را بکشیم تا میراث از آنِ ما شود.› ¹⁵پس او را از تاکستان بیرون افکندند و کشتند. حال صاحب تاکستان با آنان چه خواهد کرد؟

¹⁶«او خواهد آمد و آن باغبانان را هلاک خواهد کرد و تاکستان را به دیگران خواهد داد.» چون این را شنیدند، گفتند: «هرگز مباد!»

¹⁷اما او به ایشان چشم دوخت و گفت: «پس معنی این نوشته چیست: ‹سنگی که معماران رد کردند، همان سنگ اصلی بنا شد›؟ ^a a v17 نقل‌قولی از مزمور ۱۱۸:۲۲. ¹⁸هر که بر آن سنگ افتد، خرد خواهد شد، و هر گاه آن سنگ بر کسی افتد، او را در هم خواهد کوبید.»

به قیصر بدهید، به پدر بدهید

¹⁹کاتبان و رؤسای کاهنان خواستند همان‌دم او را گرفتار کنند، زیرا دریافتند که این مَثَل را بر ضدّ ایشان گفته است—اما از مردم می‌ترسیدند. ²⁰پس مراقب او بودند و جاسوسانی فرستادند که خود را درستکار می‌نمودند، تا او را در گفتارش به دام اندازند و به حکومت و اقتدار والی تسلیم کنند. ²¹آنان از او پرسیدند: «ای استاد، می‌دانیم که تو به‌درستی سخن می‌گویی و تعلیم می‌دهی و جانب هیچ‌کس را نمی‌گیری، بلکه راه خدا را به‌راستی تعلیم می‌دهی. ²²آیا بر ما رواست که به قیصر مالیات بدهیم یا نه؟»

²³اما او مکر ایشان را دریافت و گفت:

²⁴«سکه‌ای به من نشان دهید که ارزش دستمزد یک روز را دارد. نقش و نوشتهٔ روی آن از آنِ کیست؟» گفتند: «از آنِ قیصر.»

²⁵به ایشان گفت: «پس آنچه از آنِ قیصر است به قیصر بدهید، و آنچه از آنِ پدر ما است به پدر ما.»

²⁶آنان نتوانستند او را در حضور مردم در گفتارش به دام اندازند و از پاسخ او در شگفت شده، خاموش ماندند.

پدر خدای زندگان است

²⁷آنگاه برخی از صدوقیان که منکر قیامت‌اند، نزد او آمدند و پرسیدند: ²⁸«ای استاد، موسی برای ما نوشت که اگر مردی بمیرد و زنی داشته باشد اما فرزندی نداشته باشد، برادرش باید آن بیوه را به زنی بگیرد و برای برادر خود نسلی برپا کند. ^b b v28 این شرح قانون ازدواج با بیوهٔ برادر (لِویرات) است که در تثنیه ۲۵:۵-۶ آمده است. ²⁹باری، هفت برادر بودند. اولی زنی گرفت و بی‌فرزند مرد. ³⁰و دومی نیز، ³¹و سومی او را گرفت، و به همین‌سان هر هفت تن بی‌آنکه فرزندی بر جای گذارند، مردند. ³²سرانجام آن زن نیز مرد. ³³پس در قیامت، او زنِ کدام‌یک خواهد بود؟ زیرا هر هفت تن او را به زنی گرفته بودند.»

³⁴عیسی به ایشان گفت: «مردمان این عصر زن می‌گیرند و شوهر می‌کنند،

³⁵اما آنان که شایستهٔ رسیدن به آن عصر و قیامت از مردگان شمرده شوند، نه زن می‌گیرند و نه شوهر می‌کنند. ³⁶زیرا دیگر نمی‌توانند بمیرند، چون همچون فرشتگانند و فرزندان پدر ما، یعنی فرزندان قیامت. ³⁷اما حتی موسی نیز در آن بخش دربارهٔ بوته نشان داد که مردگان برخیزانده می‌شوند، آنجا که پدر ما را خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب می‌خواند. ^c c v37 روایت بوتهٔ سوزان در خروج ۳:۲-۶ آمده است. ³⁸او خدای مردگان نیست، بلکه خدای زندگان است، زیرا نزد او همه زنده‌اند.»

³⁹آنگاه برخی از کاتبان در پاسخ گفتند: «ای استاد، نیکو گفتی.» ⁴⁰زیرا دیگر جرأت نکردند چیزی از او بپرسند.

مسیح پسر کیست؟

⁴¹اما او به ایشان گفت: «چگونه می‌گویند که مسیح پسر داوود است؟

⁴²زیرا خودِ داوود در کتاب مزامیر می‌گوید: ‹پدر ما به خداوند من گفت: «به دست راست من بنشین، ^d d v42 نقل‌قولی از مزمور ۱۱۰:۱. ⁴³تا آنگاه که دشمنانت را کرسیِ زیر پایت سازم.»›

⁴⁴پس داوود او را خداوند می‌خواند؛ چگونه پسر او تواند بود؟»

⁴⁵در حالی که همهٔ مردم گوش می‌دادند، به شاگردان خود گفت:

⁴⁶«از کاتبان برحذر باشید که دوست دارند در ردای بلند راه بروند و سلام‌گفتن در بازارها و صدرنشینی در کنیسه‌ها و جایگاه‌های محترم در ضیافت‌ها را دوست می‌دارند، ⁴⁷آنان که خانه‌های بیوه‌زنان را می‌بلعند و برای تظاهر، دعاهای طولانی می‌خوانند. اینان مجازاتی سخت‌تر خواهند یافت.»