Lukas 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Yesus lebet ka Yeriko, tuluy ngaliwatan éta kota. ²Harita aya hiji jalma ngaranna Zakeus, kapala tukang narik pajeg, sarta beunghar. ³Manéhna hayang nyaho saha ari Yesus téh, tapi teu bisa lantaran jalma ngagimbung, da awakna pendék. ⁴Tuluy manéhna lumpat ti hareup sarta unggah kana tangkal ara pikeun ningali Anjeunna, sabab Yesus rék ngaliwat ka jalan éta.

⁵Sanggeus Yesus dongkap ka éta tempat, Anjeunna tanggah tuluy ngalahir ka manéhna, “Zakeus, buru-buru turun, sabab poé ieu Kami kudu nganjrek di imah manéh.”

⁶Zakeus gura-giru turun tuluy nampi Anjeunna kalawan bungah. ⁷Ningali kitu, jalma-jalma pada kukulutus, “Anjeunna nganjrek di imah jalma nu loba dosa.”

⁸Zakeus ngadeg tuluy unjukan ka Gusti, “Nun Gusti, sapalih harta banda abdi ku abdi dipasihkeun ka nu mariskin, sareng upami abdi kantos nipu jalmi, bade dibayar opat tikel.”

⁹Saur Yesus ka manéhna, “Poé ieu kasalametan geus datang ka ieu imah, sabab manéhna ogé turunan Ibrahim. ¹⁰Sabab Putra Manusa sumping pikeun milari sareng nyalametkeun nu leungit.”

Gandék-gandék nu Satia Ngadagoan Raja

¹¹Sabot maranéhna ngabandungan, Anjeunna nambahan hiji misil, sabab Anjeunna geus deukeut ka Yerusalem jeung maranéhna nyangka Karajaan Rama urang bakal datang harita kénéh.

¹²Saurna, “Aya hiji menak indit ka nagara nu jauh pikeun narima karajaan keur manéhna, tuluy mulang deui. ¹³Anjeunna nyaur sapuluh gandékna, tuluy masihan ka unggal gandék kira-kira gajih tilu bulan, saurna, ‘Ieu dagangkeun nepi ka kami mulang deui.’ ¹⁴Rahayat nagarana ngéwa ka manéhna, tuluy ngirim utusan nuturkeun, pokna, ‘Kami teu arék diparéntah ku jalma éta.’

¹⁵“Sanggeus narima karajaan tuluy mulang, Anjeunna nyaur gandék-gandék nu geus dibéré duit téa, hayang terang sabaraha untungna maranéhna. ¹⁶Nu kahiji datang, pokna, ‘Juragan, artos Juragan parantos ngahasilkeun sapuluh tikel.’”

¹⁷“Témbal Juragan, ‘Hadé, gandék nu satia! Lantaran manéh satia dina perkara nu leutik, ayeuna manéh kudu ngurus sapuluh kota.’”

¹⁸“Nu kadua datang, pokna, ‘Juragan, artos ti Juragan parantos ngahasilkeun lima tikel.’”

¹⁹“Ceuk Juragan ka manéhna, ‘Manéh ogé bakal ngurus lima kota.’”

²⁰“Tuluy nu séjén datang, pokna, ‘Juragan, ieu artos Juragan abdi wangsulkeun, parantos dibungkus ku abdi dina lamak;’ ²¹sabab abdi sieun ka Juragan, margi Juragan jalmi anu kejem: nyokot nu lain titipan Juragan, sareng ngala nu teu dipelak ku Juragan.”

²²Témbal Juragan, “Ku ucap manéh sorangan kami nerapkeun hukuman ka manéh, gandék nu jahat! Manéh apal yén kami ieu jalma kejem, nyokot nu lain titipan jeung ngala nu teu dipelak? ²³Naha atuh duit kami téh ku manéh teu disimpen di bank? Tangtu waktu kami mulang bisa dicokot deui jeung anak duitna. ²⁴Ceuk Juragan ka nu narangtung di dinya, ‘Cokot éta duit ti manéhna, tuluy bikeun ka nu geus boga sapuluh tikel.’”

²⁵“Pok maranéhna, ‘Juragan, manéhna mah geus boga sapuluh tikel! ²⁶Ceuk kami ka maranéh: saha-saha nu geus boga, bakal ditambahan deui; tapi ti nu teu boga nanaon, nu aya ogé bakal dicokot. ²⁷Tapi bawa ka dieu musuh-musuh kami anu arembungeun diparéntah ku kami téa, tuluy paéhan di hareupeun kami.’”

Putra Lebet ka Yerusalem Jadi Raja

²⁸Sanggeus ngalahir kitu, Yesus angkat ti payun, unggah ka Yerusalem.

²⁹Sanggeus deukeut ka Bétpagé jeung Bétania, di Gunung Jaitun, Anjeunna ngutus dua urang murid, ³⁰saur-Na, “Jig ka kampung hareup. Barang asup, maranéh bakal manggih hiji anak kalde ditambat, nu tacan kungsi ditunggangan. Léskeun tuluy bawa ka dieu. ³¹Lamun aya nu nanya, ‘Naha éta anak kalde dilésan?’ jawab, ‘Diperlukeun ku Gusti.’”

³²Tuluy nu diutus téh arindit, sarta manggih persis sakumaha nu dicaritakeun ku Anjeunna. ³³Sabot maranéhna ngalésan éta anak kalde, nu bogana nanya, “Naha éta anak kalde dilésan?” ³⁴Témbal maranéhna, “Diperlukeun ku Gusti.” ³⁵Éta anak kalde dibawa ka Yesus, tuluy tonggongna ditilaman ku jubah maranéhna, sarta Yesus ditunggangkeun ka dinya. ³⁶Sabot Anjeunna angkat nunggang, maranéhna ngamparkeun jubahna di jalan. ³⁷Sanggeus deukeut ka turunan Gunung Jaitun, sakumna murid nu ngagimbung mimiti barungah, maruji ka Rama urang bari tarik soarana, ku sabab sakabéh mujijat nu geus katingal ku maranéhna, ³⁸pokna, “Diberkahan Raja anu sumping kalawan pajenengan Rama urang! Karahayuan di sawarga sareng kamulyaan di nu pangluhurna!”

³⁹Sawaréh urang Parisi nu aya di jero jalma ngagimbung téa ngomong ka Anjeunna, “Guru, weweleh murid-murid Anjeun.”

⁴⁰Waler Yesus, “Ceuk Kami ka maranéh, lamun maranéhna jempé, batu-batu ogé bakal tinggorowok.”

⁴¹Sanggeus Anjeunna deukeut sarta ningali éta kota, Anjeunna nangis mikahéman éta kota,

⁴²saur-Na, “Lamun dina poé ieu manéh nyaho naon nu bisa mawa karahayuan ka manéh! Tapi ayeuna mah éta téh disumputkeun ti panon manéh. ⁴³Bakal datang mangsana, musuh-musuh manéh bakal nyieun kubu ngurilingan manéh, ngepung manéh, sarta ngadések ti unggal juru, ⁴⁴sarta maranéhna bakal ngaratakeun manéh jeung anak-anak manéh nu aya di jero bénténg manéh, nepi ka euweuh hiji batu gé nu tinggal numpuk, lantaran manéh teu nyaho kana waktuna Allah nyumpingan ka manéh.” ^a a v44 Nu disebut ‘waktu panyumpingan’ téh nya éta waktu Allah sumping ka Yerusalem dina diri Yesus.

Yesus Nyucikeun Bait Rama-Na

⁴⁵Tuluy Anjeunna lebet ka Bait Allah, sarta mimiti nundung jalma-jalma nu keur dagang di dinya,

⁴⁶saur-Na ka maranéhna, “Ceuk Kitab Suci, ‘Imah Kami bakal jadi imah paranti neneda,’ tapi ku maranéh dijieun guha bégal.”

⁴⁷Unggal poé Anjeunna ngawulang di Bait Allah, sedengkeun para imam kapala, para ahli Toret, jeung para pamingpin bangsa néangan jalan pikeun maéhan Anjeunna, ⁴⁸tapi maranéhna teu manggih jalan, da sakabéh rahayat husu ngaregepkeun saucapan Anjeunna.