Lûqa 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Îsa ket Erîhayê û ji wir derbas dibû. ²Zilamek bi navê Zakay hebû; ew serekê bacgiran bû û dewlemend bû. ³Wî dixwest bibîne ku Îsa kî ye, lê ji ber elaletê nikaribû, çimkî ew kurtebejn bû. ⁴Ew bezî pêş û hilkişiya ser dara hêjîrê ya daristanî da ku wî bibîne, çimkî Îsa wê ji wê derê derbas bûya.

⁵Gava Îsa gihîşt wê derê, berê xwe da jor û jê re got: “Zakay, zû were xwarê, çimkî îro divê ez li mala te bimînim.”

⁶Loma ew zû hat xwarê û bi şahî pêşwaziya wî kir. ⁷Gava her kesî ev dît, gilî kirin û gotin: “Ew çû mala zilamekî gunehkar ku li wir bimîne.”

⁸Zakay rabû ser xwe û ji Xudan re got: “Va ye, Xudan, ez nîvê milkê xwe didim belengazan, û heke min li kesî xayînî kiribe, ezê çar carî zêdetir vegerînim.”

⁹Îsa jê re got: “Îro rizgarî hat vê malê, çimkî ew jî kurê Îbrahîm e. ¹⁰Çimkî Kurê Mirov hat ku yên winda bigere û rizgar bike.”

Xizmetkarên dilsoz li benda Padîşah in

¹¹Dema ew guhdarî dikirin, wî mînakek jî lê zêde kir, çimkî ew nêzî Orşelîmê bû û wan digot ku wê padîşahiya Bavê me di cih de xuya bibe.

¹²Loma wî got: “Zilamekî esilzade çû welatekî dûr da ku ji xwe re padîşahiyekê bistîne û vegere. ¹³Wî deh xizmetkarên xwe gazî kir, da her yekê qasî sê mehan mûçe û got: “Bi vî bazirganiyê bikin heta ku ez vegerim.” ¹⁴Hemwelatiyên wî jê nefret dikirin û li pey wî qasid şandin û gotin: “Em naxwazin ev zilam li ser me hukim bike.”

¹⁵“Piştî ku wî padîşahî stand û vegeriya, wî gazî wan xizmetkarên ku pere dabûn wan kir, da bibîne ku wan çi qezenc kiriye. ¹⁶Yê pêşîn hat û got: ‘Ezbenî, perê te deh carî zêdetir qezenc kiriye.’”

¹⁷“Wî bersiv da: ‘Aferîn, xizmetkarê qenc! Ji ber ku tu di tiştekî biçûk de dilsoz bûyî, serweriya deh bajaran bigire ser xwe.’”

¹⁸“Yê duyem jî hat û got: ‘Ezbenî, perê ku te da min pênc carî zêdetir qezenc kiriye.’”

¹⁹“Wî jî jê re got: ‘Tê jî serweriya pênc bajaran bikî.’”

²⁰“Paşê yekî din hat û got: ‘Ezbenî, va ye perê te, min ew di destmalekê de pêçayî ragirt; ²¹çimkî ez ji te ditirsiyam, ji ber ku tu zilamekî hişk î: tu ya ku te danenî distînî û ya ku te neçandiye didirûyî.’”

²²Wî bersiv da: “Bi devê te ez hukmê te didim, xizmetkarê xerab! Te dizanibû ku ez zilamekî hişk im, ya ku min danaye distînim û ya ku min neçandiye didirûm? ²³Nexwe çima te perê min nexist bankê? Gava ez vedigeriyam, minê ew bi feyzê wergirta. ²⁴Wî ji wan ên ku li wir rawestiyabûn re got: ‘Perê jê bistînin û bidin yê ku deh carî zêdetir heye.’”

²⁵“Wan jê re got: ‘Ezbenî, deh carî zêdetir bi wî re heye!’ ²⁶Ez ji we re dibêjim: her kesê ku hebe, wê zêdetir jê re bê dayîn; lê ji yê ku tunebe, wê ya ku heye jî jê bê standin. ²⁷Lê van neyarên min ên ku nexwestin ez li ser wan hukim bikim, bînin vir û li ber çavê min wan serjê bikin.’”

Kur wek Padîşah dikeve Orşelîmê

²⁸Piştî ku wî ev tişt gotin, ew çû pêş, berbi Orşelîmê hilkişiya.

²⁹Gava nêzî Beytfacê û Beytanyayê bû, li Çiyayê Zeytûnan, wî du şagird şandin, ³⁰û got: “Herin gundê pêş. Gava hûn têkevinê, hûnê li wir canwarekî girêdayî bibînin ku hê kes lê siwar nebûye. Wî vekin û bînin vir. ³¹Heke kesek ji we bipirse: ‘Çima hûn wî vedikin?’ bibêjin: ‘Hewcedariya Xudan bi wî heye.’”

³²Loma yên ku hatibûn şandin çûn û wek ku wî ji wan re gotibû dîtin. ³³Dema ew canwar vedikirin, xwediyên wî ji wan re gotin: “Çima hûn canwar vedikin?” ³⁴Wan got: “Hewcedariya Xudan bi wî heye.” ³⁵Wan ew anî ba Îsa, qalikên xwe avêtin ser canwar û Îsa li ser siwar kirin. ³⁶Û gava ew siwar diçû, wan qalikên xwe li ser rê raxistin. ³⁷Gava ew nêzî berjêrahiya Çiyayê Zeytûnan bû, hemû elaleta şagirdan dest bi şahiyê kirin û ji ber hemû karên bi hêz ên ku dîtibûn, bi dengekî bilind pesnê Bavê me dan, ³⁸û gotin: “Pîroz be Padîşahê ku bi navê Bavê me tê! Aştî li ezmanan û rûmet di bilindahiyan de!”

³⁹Hin ji Fêrisiyên di nav elaletê de jê re gotin: “Mamoste, li şagirdên xwe hişyar bike.”

⁴⁰Wî bersiv da: “Ez ji we re dibêjim, heke ev bêdeng bimînin, wê kevir bi xwe biqîrin.”

⁴¹Gava ew nêzî bû û bajar dît, li ser wî giriya,

⁴²û got: “Xwezî te îro dizanibû ka çi aştiyê tîne te! Lê niha ew ji çavên te veşartî ye. ⁴³Roj tên ku neyarên te wê li dora te sûrek ava bikin, te dorpêç bikin û ji her alî te teng bikin, ⁴⁴û wê te û zarokên te yên di nav dîwarên te de bi erdê ve bikin, û wê kevirek li ser kevirekî din neyê hiştin, çimkî te dema serdana xwe nenas kir.” ^a a v44 “Dema serdana te” ew dem e ku Xwedê bi şexsê Îsa hat Orşelîmê.

Îsa mala Bavê xwe paqij dike

⁴⁵Ew ket Perestgehê û dest pê kir ku yên difirotin derxe,

⁴⁶wî ji wan re got: “Nivîsara Pîroz dibêje: ‘Mala min wê malek nimêjê be,’ lê we ew kiriye şikefta rêbiran.”

⁴⁷Ew her roj di Perestgehê de hîn dikir, lê serekên kahînan, nivîskar û serekên gel li rêyekê digeriyan ku wî bikujin, ⁴⁸lê wan tiştek nedît ku bikin, çimkî hemû gel bi gotinên wî ve girêdayî bûn.