લૂક 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ઈસુ યરીખોમાં પ્રવેશીને ત્યાંથી પસાર થતા હતા. ²ત્યાં ઝાકી નામે એક માણસ હતો; તે મુખ્ય દાણી અને ધનવાન હતો. ³ઈસુ કોણ છે તે જોવા તે ઇચ્છતો હતો, પણ ભીડને લીધે જોઈ શક્યો નહિ, કારણ, તે ઠીંગણો હતો. ⁴ઈસુ એ માર્ગેથી પસાર થવાના હતા, તેથી તેમને જોવા માટે તે આગળ દોડીને એક ગુલ્લર ઝાડ પર ચઢી ગયો.

⁵જ્યારે ઈસુ એ જગ્યાએ પહોંચ્યા, ત્યારે તેમણે ઊંચે જોઈને તેને કહ્યું, “ઝાકી, જલદી ઊતર, કારણ, આજે મારે તારે ઘેર રહેવું જોઈએ.”

⁶તેથી તે જલદી ઊતર્યો અને આનંદથી તેમનું સ્વાગત કર્યું. ⁷આ જોઈને સૌ કોઈ ગણગણ્યા, “તે તો એક પાપી માણસને ત્યાં રહેવા ગયા છે.”

⁸ઝાકીએ ઊભા રહીને પ્રભુને કહ્યું, “જુઓ પ્રભુ, હું મારી અડધી સંપત્તિ ગરીબોને આપું છું, અને જો મેં કોઈને છેતર્યો હોય, તો તેને ચારગણું પાછું આપીશ.”

⁹ઈસુએ તેને કહ્યું, “આજે આ ઘરે ઉદ્ધાર આવ્યો છે, કારણ, આ પણ ઇબ્રાહિમનો દીકરો છે. ¹⁰કેમ કે ખોવાયેલાને શોધવા તથા તેનો ઉદ્ધાર કરવા માનવપુત્ર આવ્યા છે.”

વિશ્વાસુ સેવકો રાજાની રાહ જુએ છે

¹¹તેઓ સાંભળતા હતા તે દરમિયાન તેમણે એક દૃષ્ટાંત ઉમેર્યું, કારણ, તેઓ યરુશાલેમ નજીક હતા અને લોકો ધારતા હતા કે આપણા પિતાનું રાજ તરત જ પ્રગટ થશે.

¹²તેથી તેમણે કહ્યું, “એક ઉમરાવ પોતાના માટે રાજ મેળવીને પાછા ફરવા દૂરના દેશમાં ગયો. ¹³તેણે પોતાના દસ સેવકોને બોલાવીને દરેકને આશરે ત્રણ મહિનાની મજૂરી જેટલું આપીને કહ્યું, ‘હું પાછો ફરું ત્યાં સુધી આનાથી વેપાર કરજો.’ ¹⁴તેના નગરજનો તેને ધિક્કારતા હતા, અને તેની પાછળ એલચીઓ મોકલીને કહ્યું, ‘આ માણસ અમારા પર રાજ કરે એવું અમે ઇચ્છતા નથી.’

¹⁵“રાજ મેળવીને પાછા ફર્યા પછી, જે સેવકોને તેણે નાણાં આપ્યાં હતાં તેમણે શું કમાયા તે જાણવા તેણે તેઓને બોલાવ્યા. ¹⁶પહેલાએ આવીને કહ્યું, ‘માલિક, આપનાં નાણાંએ દસગણું કમાયું છે.’”

¹⁷“તેણે જવાબ આપ્યો, ‘શાબાશ, સારા સેવક! તું નાની બાબતમાં વિશ્વાસુ રહ્યો, માટે દસ નગરોનો અધિકાર સંભાળ.’”

¹⁸“બીજાએ આવીને કહ્યું, ‘માલિક, આપે મને આપેલાં નાણાંએ પાંચગણું કમાયું છે.’”

¹⁹“તેણે તેને કહ્યું, ‘તું પણ પાંચ નગરોનો અધિકારી થશે.’”

²⁰“પછી બીજા એકે આવીને કહ્યું, ‘માલિક, આ રહ્યાં આપનાં નાણાં, જે મેં રૂમાલમાં વીંટાળી રાખ્યાં હતાં; ²¹કારણ કે હું આપથી બીતો હતો, કેમ કે આપ કઠોર માણસ છો: આપ જે મૂક્યું ન હોય તે ઉઠાવી લો છો, અને જે વાવ્યું ન હોય તે લણો છો.’”

²²તેણે જવાબ આપ્યો, “દુષ્ટ સેવક! તારા જ મોઢાની વાતથી હું તારો ન્યાય કરું છું. તું જાણતો હતો કે હું કઠોર માણસ છું, જે મૂક્યું ન હોય તે ઉઠાવી લઉં છું અને જે વાવ્યું ન હોય તે લણું છું? ²³તો પછી મારાં નાણાં તેં પેઢીમાં કેમ ન મૂક્યાં? હું પાછો ફરત ત્યારે તે વ્યાજ સાથે વસૂલ કરત. ²⁴જેઓ પાસે ઊભા હતા તેમને તેણે કહ્યું, ‘તેની પાસેથી નાણાં લઈ લો અને જેની પાસે દસગણું છે તેને આપો.’”

²⁵“તેમણે તેને કહ્યું, ‘માલિક, તેની પાસે તો દસગણું છે!’ ²⁶હું તમને કહું છું: જેની પાસે છે તે દરેકને વધારે આપવામાં આવશે; પણ જેની પાસે કંઈ નથી, તેની પાસે જે છે તે પણ લઈ લેવાશે. ²⁷પણ મારા જે વૈરીઓએ મારા રાજનો ઇનકાર કર્યો, તેમને અહીં લાવીને મારી આગળ કાપી નાખો.’”

પુત્ર રાજા તરીકે યરુશાલેમમાં પ્રવેશે છે

²⁸આ વાતો કહ્યા પછી, તેઓ યરુશાલેમ તરફ ચઢતાં આગળ ચાલ્યા.

²⁹જૈતૂનના પહાડ પાસે આવેલ બેથફગે અને બેથનિયા નજીક આવીને તેમણે બે શિષ્યોને મોકલ્યા, ³⁰અને કહ્યું, “સામેના ગામમાં જાઓ. તમે પ્રવેશશો ત્યારે ત્યાં બાંધેલું એક વછેરું તમને મળશે, જેના પર કોઈ કદી બેઠું નથી. તેને છોડીને અહીં લાવો. ³¹જો કોઈ તમને પૂછે, ‘તમે તેને કેમ છોડો છો?’ તો કહેજો, ‘પ્રભુને તેની જરૂર છે.’”

³²તેથી જેમને મોકલ્યા હતા તેઓ ગયા અને તેમણે તેમને જેમ કહ્યું હતું તેમ જ તેમને મળ્યું. ³³જ્યારે તેઓ વછેરાને છોડતા હતા, ત્યારે તેના માલિકોએ તેમને કહ્યું, “તમે વછેરાને કેમ છોડો છો?” ³⁴તેમણે કહ્યું, “પ્રભુને તેની જરૂર છે.” ³⁵તેઓ તેને ઈસુ પાસે લાવ્યા, વછેરા પર પોતાનાં વસ્ત્રો નાખ્યાં અને ઈસુને તેના પર બેસાડ્યા. ³⁶જેમ જેમ તેઓ આગળ વધતા ગયા, તેમ તેમ લોકોએ રસ્તા પર પોતાનાં વસ્ત્રો પાથર્યાં. ³⁷જ્યારે તેઓ જૈતૂનના પહાડના ઉતારની નજીક આવ્યા, ત્યારે શિષ્યોની આખી ભીડ પોતે જોયેલાં સર્વ પરાક્રમી કાર્યોને લીધે આનંદ કરતી અને મોટે અવાજે આપણા પિતાની સ્તુતિ કરવા લાગી, ³⁸અને કહ્યું, “આપણા પિતાના નામે જે રાજા આવે છે તે ધન્ય છે! આકાશમાં શાંતિ અને પરમ ઊંચામાં મહિમા!”

³⁹ભીડમાંના કેટલાક ફરોશીઓએ તેમને કહ્યું, “ગુરુજી, આપના શિષ્યોને ઠપકો આપો.”

⁴⁰તેમણે જવાબ આપ્યો, “હું તમને કહું છું, જો આ ચૂપ રહે, તો આ પથ્થરો જ પોકારી ઊઠશે.”

⁴¹જ્યારે તેઓ નજીક આવ્યા અને નગરને જોયું, ત્યારે તેના પર રડ્યા,

⁴²અને કહ્યું, “તને શાંતિ આપનારી બાબતો આજે તું જાણત તો કેવું સારું! પણ હવે તે તારી આંખોથી ગુપ્ત રખાઈ છે. ⁴³એવા દિવસો આવી રહ્યા છે જ્યારે તારા વૈરીઓ તારી આસપાસ મોરચો બાંધશે, તને ઘેરી લેશે અને ચારે બાજુથી તને સંકડાવી દેશે, ⁴⁴અને તને તથા તારી અંદરનાં તારાં બાળકોને તારા કોટ સમેત જમીનદોસ્ત કરશે, અને એક પથ્થર બીજા પર નહિ રહેવા દે, કારણ, તારા સંભાળ-સમયને તેં ઓળખ્યો નહિ.” ^a a v44 ‘તારા સંભાળ-સમય’ એટલે જ્યારે ઈશ્વર ઈસુના રૂપમાં યરુશાલેમ પાસે આવ્યા તે સમય.

ઈસુ પોતાના પિતાના ઘરને શુદ્ધ કરે છે

⁴⁵પછી તેઓ મંદિરમાં પ્રવેશીને જેઓ વેચતા હતા તેમને કાઢી મૂકવા લાગ્યા,

⁴⁶અને તેમને કહ્યું, “શાસ્ત્ર કહે છે, ‘મારું ઘર પ્રાર્થનાનું ઘર થશે,’ પણ તમે તેને લૂંટારાઓની ગુફા બનાવી દીધી છે.”

⁴⁷તેઓ રોજ મંદિરમાં શીખવતા હતા, જ્યારે મુખ્ય યાજકો, શાસ્ત્રીઓ અને લોકોના આગેવાનો તેમને મારી નાખવાનો માર્ગ શોધતા હતા, ⁴⁸પણ તેઓ કંઈ કરી શક્યા નહિ, કારણ, સર્વ લોકો તેમની વાતો પર મન લગાડતા હતા.