യേശു സക്കായിയെ അന്വേഷിച്ചു രക്ഷിക്കുന്നു

സക്കായി ഒരു മരത്തിൽ കയറുന്നു, യേശുവിനെ വീട്ടിൽ സ്വീകരിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു, തനിക്കുള്ളതിന്റെ എല്ലാം പാതി കൊടുത്തുകളയുന്നു. യജമാനന്റെ പണംകൊണ്ട് വ്യാപാരം ചെയ്യുന്ന ദാസന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഉപമയ്ക്കുശേഷം യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള സവാരി വരുന്നു; അവിടെ ജനക്കൂട്ടം ആർപ്പിടുന്നു, യേശു നഗരത്തെച്ചൊല്ലി കരയുന്നു, പിന്നെ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് കച്ചവടക്കാരെ പുറത്താക്കുന്നു.

അധ്യായം 19.

യേശു യെരീഹോവിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിലൂടെ കടന്നുപോകുകയായിരുന്നു. സക്കായി എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ചുങ്കക്കാരുടെ ഒരു തലവനും ധനികനും ആയിരുന്നു. യേശു ആരെന്നു കാണുവാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടം നിമിത്തം അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല—അവൻ കുറിയവനായിരുന്നു. യേശു ആ വഴിയിലൂടെ കടന്നുപോകാറായിരുന്നതിനാൽ, അവിടുത്തെ കാണേണ്ടതിന് അവൻ മുമ്പോട്ട് ഓടി ഒരു കാട്ടത്തിമരത്തിൽ കയറി.

യേശു ആ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ മുകളിലേക്കു നോക്കി അവനോട്, “സക്കായി, വേഗം ഇറങ്ങിവരിക, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കേണ്ടതാകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ അവൻ വേഗം ഇറങ്ങിവന്ന് സന്തോഷത്തോടെ അവിടുത്തെ സ്വീകരിച്ചു. ഇതു കണ്ട് എല്ലാവരും, “ഒരു പാപിയായ മനുഷ്യനോടുകൂടെ താമസിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് പോയിരിക്കുന്നു” എന്നു പിറുപിറുത്തു.

സക്കായി എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് കർത്താവിനോട്, “ഇതാ കർത്താവേ, എന്റെ സമ്പത്തിന്റെ പകുതി ഞാൻ ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുന്നു; ആരെയെങ്കിലും ഞാൻ വഞ്ചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നാലിരട്ടിയായി മടക്കിക്കൊടുക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു.

യേശു അവനോട് പറഞ്ഞു: “ഇവനും അബ്രാഹാമിന്റെ മകൻ ആകയാൽ, ഇന്ന് ഈ വീട്ടിൽ രക്ഷ വന്നിരിക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ അന്വേഷിച്ചു രക്ഷിക്കുവാനാണല്ലോ മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നത്.”

വിശ്വസ്തരായ ദാസന്മാർ രാജാവിനെ കാത്തിരിക്കുന്നു

അവർ ഇതു കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ, യേശു യെരൂശലേമിന് സമീപമായിരുന്നതിനാലും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഉടനെ പ്രത്യക്ഷമാകുമെന്ന് അവർ വിചാരിച്ചതിനാലും, അവിടുന്ന് ഒരു ഉപമകൂടി പറഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ഒരു പ്രഭു തനിക്കായി ഒരു രാജ്യം പ്രാപിച്ച് മടങ്ങിവരേണ്ടതിന് ഒരു ദൂരദേശത്തേക്കു പോയി. പത്തു ദാസന്മാരെ വിളിച്ച്, ‘ഞാൻ മടങ്ങിവരുവോളം ഇതുകൊണ്ടു വ്യാപാരം ചെയ്യുവിൻ’ എന്നു പറഞ്ഞ്, ഓരോരുത്തനും ഏകദേശം മൂന്നുമാസത്തെ കൂലി വീതം കൊടുത്തു. എന്നാൽ അവന്റെ പ്രജകൾ അവനെ ദ്വേഷിച്ച്, ‘ഈ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളുടെമേൽ വാഴുന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ല’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവന്റെ പിന്നാലെ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.

“രാജ്യം പ്രാപിച്ച് മടങ്ങിവന്നശേഷം, താൻ പണം കൊടുത്തിരുന്ന ദാസന്മാർ എന്തു സമ്പാദിച്ചു എന്നറിയേണ്ടതിന് അവൻ അവരെ വിളിപ്പിച്ചു. ഒന്നാമത്തവൻ വന്ന്, ‘യജമാനനേ, അങ്ങയുടെ പണം പത്തിരട്ടി സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു.”

“അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘നന്നായി, നല്ല ദാസാ! ചെറിയ കാര്യത്തിൽ നീ വിശ്വസ്തനായിരുന്നതിനാൽ, പത്തു പട്ടണങ്ങളുടെ അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുക.’”

“രണ്ടാമത്തവനും വന്ന്, ‘യജമാനനേ, അങ്ങ് എനിക്കു തന്ന പണം അഞ്ചിരട്ടി സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞു.”

“അവൻ അവനോട്, ‘നീയും അഞ്ചു പട്ടണങ്ങൾക്ക് അധികാരിയായിരിക്കും’ എന്നു പറഞ്ഞു.”

“പിന്നെ മറ്റൊരുവൻ വന്ന്, ‘യജമാനനേ, ഞാൻ ഒരു തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അങ്ങയുടെ പണം, ഇതാ;’ കഠിനഹൃദയനായ മനുഷ്യൻ ആകയാൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ഭയപ്പെട്ടു: നിക്ഷേപിക്കാത്തത് അങ്ങ് എടുക്കുന്നു, വിതയ്ക്കാത്തത് കൊയ്യുന്നു.”

അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ദുഷ്ടദാസാ, നിന്റെ വായിൽനിന്നുതന്നെ ഞാൻ നിന്നെ വിധിക്കുന്നു! ഞാൻ നിക്ഷേപിക്കാത്തത് എടുക്കുകയും വിതയ്ക്കാത്തത് കൊയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന കഠിനഹൃദയനായ മനുഷ്യനെന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരുന്നുവോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ നീ എന്റെ പണം നാണയമേശയിൽ ഏല്പിക്കാഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്? ഞാൻ മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ അതു പലിശയോടുകൂടെ വാങ്ങുമായിരുന്നുവല്ലോ. അരികെ നിന്നവരോട് അവൻ, ‘ഇവന്റെ പക്കൽനിന്ന് ആ പണം എടുത്ത് പത്തിരട്ടിയുള്ളവന് കൊടുക്കുവിൻ’ എന്നു പറഞ്ഞു.”

“അപ്പോൾ അവർ അവനോട് പറഞ്ഞു: ‘യജമാനനേ, അവന് പത്തിരട്ടിയുണ്ടല്ലോ! ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഉള്ളവന് ഏവനും ഇനിയും നല്കപ്പെടും; ഇല്ലാത്തവനോ, ഉള്ളതുംകൂടെ എടുത്തുകളയപ്പെടും. എന്നാൽ ഞാൻ വാഴുന്നത് വേണ്ടെന്നുവെച്ച എന്റെ ഈ ശത്രുക്കളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് എന്റെ മുമ്പിൽവെച്ച് കൊന്നുകളയുവിൻ.’”

പുത്രൻ രാജാവായി യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു

ഇതു പറഞ്ഞശേഷം, അവിടുന്ന് മുമ്പോട്ടു നടന്ന് യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോയി.

ഒലിവുമലയരികെ, ബേത്ത്ഫഗയുടെയും ബെഥാന്യയുടെയും സമീപമെത്തിയപ്പോൾ, അവിടുന്ന് ശിഷ്യന്മാരിൽ രണ്ടുപേരെ അയച്ച്, “നിങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള ഗ്രാമത്തിലേക്കു പോകുവിൻ. അതിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ആരും ഒരിക്കലും കയറിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കഴുതക്കുട്ടി അവിടെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണും. അതിനെ അഴിച്ച് ഇവിടേക്കു കൊണ്ടുവരുവിൻ. ‘നിങ്ങൾ ഇതിനെ അഴിക്കുന്നത് എന്തിന്?’ എന്ന് ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോടു ചോദിച്ചാൽ, ‘കർത്താവിന് ഇതിനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമുണ്ട്’ എന്നു പറയുവിൻ.”

അയയ്ക്കപ്പെട്ടവർ പോയി, അവിടുന്ന് തങ്ങളോടു പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെതന്നെ അതിനെ കണ്ടെത്തി. അവർ കഴുതക്കുട്ടിയെ അഴിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്മാർ അവരോട്, “നിങ്ങൾ കഴുതക്കുട്ടിയെ അഴിക്കുന്നത് എന്തിന്?” എന്നു ചോദിച്ചു. അതിന് അവർ, “കർത്താവിന് ഇതിനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമുണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ അതിനെ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന്, തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുതക്കുട്ടിമേൽ ഇട്ട്, യേശുവിനെ അതിന്മേൽ ഇരുത്തി. അവിടുന്ന് യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വഴിയിൽ വിരിച്ചു. അവിടുന്ന് ഒലിവുമലയുടെ ഇറക്കത്തോട് അടുത്തപ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാരുടെ മുഴുവൻ കൂട്ടവും തങ്ങൾ കണ്ടിരുന്ന സകല വീര്യപ്രവൃത്തികൾനിമിത്തം സന്തോഷിച്ച്, ഉച്ചത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിക്കുവാൻ തുടങ്ങി, “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്ന രാജാവ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ! സ്വർഗത്തിൽ സമാധാനവും അത്യുന്നതങ്ങളിൽ മഹത്ത്വവും!”

അപ്പോൾ ജനക്കൂട്ടത്തിലെ ചില പരീശന്മാർ അവിടുത്തോട്, “ഗുരോ, അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരെ ശാസിക്കേണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവർ മിണ്ടാതിരുന്നാൽ, കല്ലുകൾതന്നെ നിലവിളിക്കും.”

അവിടുന്ന് സമീപിച്ച് ആ നഗരം കണ്ടപ്പോൾ, അതിനെച്ചൊല്ലി കരഞ്ഞു,

“നിനക്കു സമാധാനം നല്കുന്നത് ഇന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അതു നിന്റെ കണ്ണുകൾക്കു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ശത്രുക്കൾ നിനക്കുചുറ്റും വാട കെട്ടി, നിന്നെ വളഞ്ഞ്, എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും നിന്നെ ഞെരുക്കുന്ന നാളുകൾ വരുന്നു, നിന്റെ സന്ദർശനകാലം നീ തിരിച്ചറിയാഞ്ഞതുകൊണ്ട്, നിന്നെയും നിന്റെ മതിലുകൾക്കുള്ളിലെ നിന്റെ മക്കളെയും അവർ നിലംപരിചാക്കും, ഒരു കല്ലും മറ്റൊന്നിന്മേൽ ശേഷിപ്പിക്കുകയില്ല.” ^a

യേശു തന്റെ പിതാവിന്റെ ആലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു

അവിടുന്ന് ദൈവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, വില്പന നടത്തിയിരുന്നവരെ പുറത്താക്കുവാൻ തുടങ്ങി,

അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “‘എന്റെ ആലയം പ്രാർഥനാലയം ആയിരിക്കും’ എന്നു തിരുവെഴുത്തു പറയുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങളോ അതിനെ കള്ളന്മാരുടെ ഗുഹയാക്കിയിരിക്കുന്നു.”

അവിടുന്ന് ദിനംപ്രതി ദൈവാലയത്തിൽ ഉപദേശിച്ചുവന്നു; എന്നാൽ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും ജനത്തിന്റെ പ്രമാണികളും അവിടുത്തെ കൊല്ലുവാൻ വഴി അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, സകല ജനവും അവിടുത്തെ വചനങ്ങളിൽ തൂങ്ങിനിന്നിരുന്നതിനാൽ, ചെയ്യാവുന്നത് ഒന്നും അവർ കണ്ടെത്തിയില്ല.