ലൂക്കോസ് 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹എപ്പോഴും പ്രാർഥിക്കേണ്ടതും ഒരിക്കലും ധൈര്യം കെടാതിരിക്കേണ്ടതുമായ ആവശ്യത്തെക്കുറിച്ച് യേശു അവരോട് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു.

²“ഒരു പട്ടണത്തിൽ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയോ മനുഷ്യരെ ആദരിക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു ന്യായാധിപൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ³ആ പട്ടണത്തിലെ ഒരു വിധവ അവന്റെ അടുക്കൽ ഇടവിടാതെ വന്ന്, ‘എന്റെ എതിരാളിക്കെതിരേ എനിക്കു ന്യായം നടത്തിത്തരണമേ’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁴കുറെക്കാലം അവൻ വിസമ്മതിച്ചു; എന്നാൽ പിന്നീട് തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയോ മനുഷ്യരെ ആദരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും, ⁵ഈ വിധവ എന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവൾ ഇടവിടാതെ വന്ന് എന്നെ മടുപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്, ഞാൻ അവൾക്കു ന്യായം നടത്തിക്കൊടുക്കും.’”

⁶കർത്താവ് പറഞ്ഞു: “അനീതിയുള്ള ന്യായാധിപൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുവിൻ. ⁷രാവും പകലും തന്നോട് നിലവിളിക്കുന്ന തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കുവേണ്ടി നമ്മുടെ പിതാവ് ന്യായം നടത്തിക്കൊടുക്കുകയില്ലയോ? അവിടുന്ന് താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമോ? ⁸അവിടുന്ന് വേഗത്തിൽ അവർക്കു ന്യായം നടത്തിക്കൊടുക്കും എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രൻ വരുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ വിശ്വാസം കണ്ടെത്തുമോ?”

വിനീതഹൃദയം കരുണ കണ്ടെത്തുന്നു

⁹തങ്ങൾ നീതിമാന്മാരെന്നു തങ്ങളിൽത്തന്നെ ആശ്രയിക്കുകയും മറ്റെല്ലാവരെയും നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്ത ചിലരോട് അവിടുന്ന് ഈ ഉപമയും പറഞ്ഞു:

¹⁰“രണ്ടു പുരുഷന്മാർ പ്രാർഥിക്കുവാൻ ദൈവാലയത്തിലേക്കു കയറിപ്പോയി; ഒരുവൻ പരീശനും മറ്റവൻ ചുങ്കക്കാരനും ആയിരുന്നു. ¹¹പരീശൻ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ ഇങ്ങനെ പ്രാർഥിച്ചു: ‘ദൈവമേ, ഞാൻ മറ്റു മനുഷ്യരെപ്പോലെ—കവർച്ചക്കാർ, അനീതിക്കാർ, വ്യഭിചാരികൾ—അല്ല, ഈ ചുങ്കക്കാരനെപ്പോലെപ്പോലും അല്ല എന്നതിനാൽ ഞാൻ അങ്ങയ്ക്കു നന്ദി പറയുന്നു.’ ¹²‘ഞാൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുതവണ ഉപവസിക്കുന്നു; എനിക്കു ലഭിക്കുന്ന സകലത്തിന്റെയും ദശാംശം കൊടുക്കുന്നു.’ ¹³എന്നാൽ ചുങ്കക്കാരൻ ദൂരത്തു നിന്നുകൊണ്ട്, സ്വർഗത്തേക്കു കണ്ണുകൾ ഉയർത്തുവാൻപോലും തുനിയാതെ, നെഞ്ചത്തടിച്ചുകൊണ്ട്, ‘പിതാവേ, പാപിയായ എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകണമേ’ എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁴ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവൻ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവനായി തന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി, മറ്റവനല്ല. തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്ന ഏവനും താഴ്ത്തപ്പെടും; തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുന്നവൻ ഉയർത്തപ്പെടും.”

പിതാവിന്റെ രാജ്യം ശിശുക്കൾക്കുള്ളതാകുന്നു

¹⁵ആളുകൾ തങ്ങളുടെ ശിശുക്കളെ അവിടുന്ന് തൊടേണ്ടതിന് അവിടുത്തെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; എന്നാൽ ശിഷ്യന്മാർ ഇതു കണ്ട് അവരെ വിലക്കി.

¹⁶എന്നാൽ യേശു ശിശുക്കളെ തന്റെ അടുക്കൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: “ശിശുക്കൾ എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ; അവരെ തടയരുത്—ഇവരെപ്പോലെയുള്ളവർക്കുള്ളതാകുന്നു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം. ¹⁷സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ സ്വീകരിക്കാത്തവൻ ഒരുനാളും അതിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല.”

സമ്പത്തിനു വിലയ്ക്കുവാങ്ങാനാവാത്ത ഒന്ന്

¹⁸ഒരു പ്രമാണി അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “നല്ല ഗുരുവേ, അനശ്വരജീവൻ അവകാശമാക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?”

¹⁹യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ നല്ലവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നതെന്ത്? നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരുവൻ അല്ലാതെ ആരും നല്ലവനല്ല. ^a a v19 സകല നന്മയുടെയും ഉറവിടമായ നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്ക് യേശു ആ യുവാവിന്റെ ഹൃദയത്തെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു—തന്റെ സ്വന്തം നന്മയെ നിഷേധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ആ മനുഷ്യനെ പിതാവിങ്കലേക്കു തിരിക്കുകയാണ്.

²⁰‘വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്, കൊല ചെയ്യരുത്, മോഷ്ടിക്കരുത്, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയരുത്, നിന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും ബഹുമാനിക്കുക’ എന്നീ കല്പനകൾ നീ അറിയുന്നുവല്ലോ.”

²¹“ഇവയെല്ലാം ഞാൻ എന്റെ ബാല്യംമുതൽ പാലിച്ചിട്ടുണ്ട്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.

²²ഇതു കേട്ടിട്ട് യേശു പറഞ്ഞു: “ഇനിയും ഒരു കാര്യം നിനക്കു കുറവുണ്ട്: നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, എന്നാൽ നിനക്കു സ്വർഗത്തിൽ നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും; പിന്നെ വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.”

²³എന്നാൽ ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ഏറ്റവും ധനികനായിരുന്നതിനാൽ അത്യധികം ദുഃഖിതനായി.

²⁴യേശു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: “ധനവാന്മാർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് എത്ര പ്രയാസം! ²⁵ഒരു ധനവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഒരു ഒട്ടകം സൂചിക്കുഴയിലൂടെ കടക്കുന്നത് എളുപ്പമാകുന്നു.”

²⁶ഇതു കേട്ടവർ ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ ആർക്കു രക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ കഴിയും?”

²⁷എന്നാൽ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യർക്ക് അസാധ്യമായത് നമ്മുടെ പിതാവിന് സാധ്യമാകുന്നു.”

²⁸അപ്പോൾ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീടുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അങ്ങയെ അനുഗമിച്ചിരിക്കുന്നു.”

²⁹അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തെപ്രതി വീട്, ഭാര്യ, സഹോദരന്മാർ, മാതാപിതാക്കൾ, അല്ലെങ്കിൽ മക്കൾ എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച ആരും, ³⁰ഈ കാലത്ത് പലമടങ്ങും വരുവാനുള്ള കാലത്ത് അനശ്വരജീവനും പ്രാപിക്കാതിരിക്കുകയില്ല.”

മനുഷ്യപുത്രൻ ക്രൂശിലേക്കു പോകുന്നു

³¹അവിടുന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരെ വേറിട്ടുകൊണ്ടുപോയി പറഞ്ഞു: “ഇതാ, നാം യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നു; മനുഷ്യപുത്രനെക്കുറിച്ച് പ്രവാചകന്മാർ എഴുതിയതെല്ലാം നിവൃത്തിയാകും. ³²അവിടുന്ന് ജാതികൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും പരിഹസിക്കപ്പെടുകയും അപമാനിക്കപ്പെടുകയും തുപ്പപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ³³അവർ അവിടുത്തെ ചമ്മട്ടികൊണ്ടടിച്ച് കൊല്ലും; മൂന്നാംനാൾ അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും.”

³⁴എന്നാൽ അവർ ഇതൊന്നും ഗ്രഹിച്ചില്ല; ഈ വചനം അവരിൽനിന്ന് മറഞ്ഞിരുന്നു; പറഞ്ഞത് എന്തെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല.

പിതാവിന്റെ പുത്രനാൽ കാഴ്ച വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുന്നു

³⁵യേശു യെരീഹോവിനോട് അടുത്തപ്പോൾ, ഒരു അന്ധൻ വഴിയരികിൽ ഇരുന്ന് ഭിക്ഷ യാചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ³⁶ഒരു ജനക്കൂട്ടം കടന്നുപോകുന്നതു കേട്ടിട്ട്, എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു. ³⁷“നസറായനായ യേശു കടന്നുപോകുന്നു” എന്ന് അവർ അവനോടു പറഞ്ഞു. ³⁸അപ്പോൾ അവൻ, “യേശുവേ, ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകണമേ!” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ³⁹മുന്നിൽ നടന്നവർ അവനെ ശാസിച്ച് മിണ്ടാതിരിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ അവൻ അധികമായി, “ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകണമേ!” എന്നു നിലവിളിച്ചു.

⁴⁰യേശു നിന്ന്, അവനെ തന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവാൻ കല്പിച്ചു. അവൻ അടുത്തുവന്നപ്പോൾ, യേശു ചോദിച്ചു:

⁴¹“ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?” അവൻ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, എനിക്കു വീണ്ടും കാഴ്ച ലഭിക്കണമേ.”

⁴²യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ കാഴ്ച പ്രാപിക്കുക; നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.”

⁴³ഉടനെ അവനു കാഴ്ച ലഭിച്ചു; നമ്മുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു. ഇതു കണ്ട സകല ജനവും നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിച്ചു.